Ο Ράτσιτς αποτελεί τη μοναδική σταθερά στη μεσαία γραμμή του Άρη, με τον Γρηγορίου να αναζητά ισορροπία και περισσότερη ένταση
Η επιθετική λειτουργία και η αποτελεσματικότητα έχουν βρεθεί στο επίκεντρο της δουλειάς του Άρη στη διακοπή, όμως δεν είναι τα μοναδικά ζητήματα που καλείται να διορθώσει ο Μιχάλης Γρηγορίου. Ένα από τα εξίσου σημαντικά βρίσκεται λίγο πιο πίσω, στη μεσαία γραμμή.
Ο άξονας δεν έχει αποκτήσει ακόμη τη σταθερότητα που χρειάζεται μία ομάδα η οποία θέλει να ελέγχει τον ρυθμό, να προστατεύεται στις μεταβάσεις και ταυτόχρονα να συνδέει σωστά την άμυνα με την επίθεση. Και στα πιο απαιτητικά παιχνίδια του πρώτου κομματιού της σεζόν το συγκεκριμένο πρόβλημα έγινε περισσότερο εμφανές. Όταν ο αντίπαλος ανεβάσει ένταση ή ο Άρης χάσει τις αποστάσεις του, η μεσαία γραμμή δυσκολεύεται να κρατήσει την ισορροπία και να προστατεύσει το σχέδιο της ομάδας.
Η μοναδική πραγματική σταθερά μέχρι στιγμής είναι ο Ούρος Ράτσιτς. Ο Σέρβος έχει αγωνιστεί στα επτά από τα οκτώ επίσημα παιχνίδια και ουσιαστικά έχει κληθεί να σηκώσει μεγάλο μέρος της ευθύνης στον άξονα. Να δώσει δύναμη, τρεξίματα, πρώτη πάσα και κάλυψη, πολλές φορές έχοντας δίπλα του ποδοσφαιριστές που ακόμη ψάχνουν τον καλύτερο αγωνιστικό τους ρυθμό.
Ο Τομ Ντέλε-Μπασίρου δεν έχει φτάσει ακόμη στο επίπεδο ετοιμότητας που περίμενε ο Άρης, παρότι βρίσκεται στην ομάδα από το καλοκαίρι. Ο χρόνος συμμετοχής του μειώθηκε σταδιακά, καθώς ακόμη δεν έχει προσφέρει με συνέπεια την ένταση και τα τρεξίματα που χρειάζεται η θέση.
Ο Μάρτιν Χόνγκλα έχει διαφορετική αφετηρία. Έχασε μεγάλο κομμάτι της προετοιμασίας λόγω της επέμβασης στην οποία υποβλήθηκε στις αρχές Ιουνίου και ουσιαστικά χτίζει ακόμη ρυθμό. Η εικόνα του απέναντι στον Ηρακλή ήταν σαφώς καλύτερη και του έδωσε πόντους στη μάχη για μία θέση στον άξονα. Στην εξίσωση υπάρχει και ο Μιχάλης Βοριαζίδης, ο οποίος ανταποκρίθηκε στις ευκαιρίες του στο Κύπελλο, χωρίς όμως μέχρι τώρα να έχει πάρει ανάλογο χρόνο στο Πρωτάθλημα, ενώ πλέον προστίθεται στις επιλογές πιο ενεργά και ο Κώστας Γαλανόπουλος, δίνοντας περισσότερο βάθος.
Το ζήτημα, πάντως, δεν είναι μόνο ποιος θα παίξει δίπλα στον Ράτσιτς. Ο Άρης χρειάζεται να αποκτήσει πιο καθαρή αμυντική ισορροπία στον άξονα. Έναν παίκτη που θα αναλάβει τη «βρώμικη» δουλειά, θα κλείσει χώρους, θα προστατεύσει τις μεταβάσεις και θα επιτρέψει στον Ράτσιτς να μην είναι υποχρεωμένος να κάνει τα πάντα. Με απλά λόγια, χρειάζεται πιο ξεκάθαρη λειτουργία «6αριού».
Σε αυτό συνδέεται και ο ρόλος του Μανού Γκαρθία. Ο Ισπανός δεν είναι κλασικός κεντρικός χαφ, αλλά ως παίκτης πίσω από τον επιθετικό επηρεάζει άμεσα τις αποστάσεις και τη σύνδεση των γραμμών. Η δική του βελτίωση σε φυσική κατάσταση και τακτική προσαρμογή μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στο να λειτουργήσει πιο ορθολογικά ολόκληρος ο άξονας.
Η διακοπή δίνει στον Γρηγορίου χρόνο για να βρει τις σωστές ισορροπίες και σε αυτό το κομμάτι. Διότι, ο Άρης δεν χρειάζεται απλώς καλύτερη δημιουργία ή περισσότερα γκολ. Χρειάζεται ισορροπία και μία μεσαία γραμμή που να του επιτρέπει να έχει έλεγχο, ένταση και ασφάλεια όταν το παιχνίδι δυσκολεύει.
