Ο Γιώργος Τσακίρης γράφει για τη νέα φιλική αναμέτρηση της πρωταθλήτριας, τη νίκη χάρη στον σούπερ Βάργκα και τη νοοτροπία Νίκολιτς – Χρειάζεται περισσότερα από Ζουμπκόφ και Κάιρινεν…
Πέρα από τα πρόχειρα και δίχως σημασία συμπεράσματα στα φιλικά προετοιμασίας, είτε η εκάστοτε ομάδα που τα δίνει κερδίζει, ή δεν χάνει, όπως έως σήμερα ισχύει με την ΑΕΚ, είτε ακόμη και γνωρίζει την ήττα σε αυτά, για την πρωταθλήτρια υπάρχει ένα αντικειμενικό συμπέρασμα το οποίο συνιστά προίκα από τη νοοτροπία του Μάρκο Νίκολιτς: δεν χάνει, δεν σταματάει να …πολεμάει για να κερδίσει, βασισμένη πάντα στο αγωνιστικό σχέδιο του προπονητή!
Αυτό έχει πάντα ουσία, σημασία και τελικά αποτέλεσμα για μια ομάδα, στην περίπτωσή μας την πρωταθλήτρια, στο βασικό στάδιο προετοιμασίας και ειδικά για τον Δικέφαλο σε αυτό το δεύτερο στην Ολλανδία. Αναφέρω ειδικά αυτό το δεύτερο κομμάτι διότι τώρα, όπως αποδείχθηκε (και) στο παιχνίδι με την Τσβόλε, γίνεται το μοντάρισμα της Ένωσης από τον Σέρβο προπονητή, προκειμένου να είναι έτοιμοι για τις επίσημες αγωνιστικές της υποχρεώσεις και ειδικότερα στο δικό μου το κεφάλι για τα play offs του Champions League!
Η ΑΕΚ απέναντι στην Τσβόλε συνέχισε να αποδεικνύει ότι δεν ξέρει να χάνει, αλλά και πώς ακόμη μια χρονιά θα τη διακρίνει η νοοτροπία Νίκολιτς, να παλεύει τα ματς έως το τέλος. Με αυτόν το τρόπο άλλωστε το κέρδισε αυτό το τεστ με 3-2, στο 87ο λεπτό βρήκε το νικητήριο τέρμα, είναι ακριβώς αυτή η επιθυμία των πρωταθλητών να μη συμβιβαστούν με την ήττα, ακόμη και με την ισοπαλία, αλλά να ψάξουν με ποδοσφαιρικό σχέδιο και σωστό τρόπο τη νίκη. Θέλει ακόμη δουλειά ο Δικέφαλος, αναμενόμενα και λογικά, έχει θέματα, ζητήματα χημείας, ανταπόκρισης στο πλάνο, κενά τα οποία λύνονται μέσα από τη δουλειά σε διάρκεια και τη συνέπεια σε αυτή (στη δουλειά με πειθαρχία) σε καθημερινή βάση κάτι που πετυχαίνει εύκολα όπως έχουμε εμπεδώσει ο Σέρβος τεχνικός. Έτσι ποτίζει το κεφάλι, έτσι αυτοματοποιείται στο σώμα και τα πόδια, έτσι καταλήγει να γίνεται νοοτροπία και ποδοσφαιρικό dna.
Η ΑΕΚ συνεχίζει να κερδίζει λοιπόν και στην προετοιμασία, προφανώς και να θέλει δουλειά σε βασικά ζητήματα στο παιχνίδι της και δη το παραγωγικό (αλλά όχι μόνο, εμείς εδώ ποτέ δεν παρουσιάζουμε μια εικονική πραγματικότητα), όπως φάνηκε στο 3-2 με την ολλανδική Τσβόλε. Ωστόσο τουλάχιστον και ευτυχώς για αυτό έχει… ενάμιση φορ και ένα στην προκειμένη αναμέτρηση της αρκούσε, ο Μπαρνάμπας Βάργκα ο οποίος χάρη στην ικανότητα του με το κεφάλι χάρισε τη νίκη, έστω και φιλική, στην ομάδα του… Γενικά επειδή ξεχνάνε άδικα κάποιοι εστιάζοντας στην ομάδα τους, η ΑΕΚ έχει και εκείνη 4 φορ, μιας και υπάρχει ο Γιόβιτς, ο Ζίνι (και ας τους εκμεταλλευτεί και σε άλλη θέση ο κόουτς) και τον Καραργύρη (και 5ο τον Αργυρίου). Από κει και πέρα χρειάζεται όσο το συντομότερο δυνατό τον αντι-Πινέδα και ίσως κάνα δυο ακόμη αλλά σε περισσότερο βάθος χρόνου μιας και άμεσα, όπως και πέρυσι, θα πάει ο Νίκολιτς στα παιχνίδια μετά το πρώτο 10ημερο του Αυγούστου, με 15 παίκτες που ξέρει και εμπιστεύεται…
Μέτριο πρώτο μέρος σε χαμηλό τέμπο. Στα θετικά η ανασταλτική λειτουργία. Δεν αφήνει χώρους η ΑΕΚ στην Τσβόλε για να απειλήσει πέρα από τη μοναδική ευκαιρία της ολλανδικής ομάδας στο 27′ που ξεκίνησε από την πλευρά του Πήλιου. Η Ένωση έχει τον έλεγχο, αλλά με εξαίρεση το τέταρτο 15′ – 30′ δεν έχει συνέπεια στις σταθερά καλές συνεργασίες μπροστά. Το γκολ μπήκε από ατομική ενέργεια και σουτ του Κοϊτά, ο οποίος είναι απ’ τους καλύτερους και με προσφορά και στην αμυντική λειτουργία. Είδαμε τον Μαρίν να γυρνάει πίσω για να χτίσει παιχνίδι, πρέπει να μπει και περισσότερο ο Κάιρινεν στον ρόλο του, λογικά απαιτείται χρόνος προσαρμογής, ενώ ο Γιόβιτς παίζει αρκετά εκτός περιοχής.
Στο δεύτερο 45λεπτο η ΑΕΚ χάρη και στις αλλαγές ήταν μετά το 1-2 πολύ μέσα στο ματς, ο Μάνταλος της έδωσε πράγματα, επιτέθηκε σωστά από δεξιά (από κει προήλθαν τα γκολ του Βάργκα από ασίστ των Μαρίν και Ρότα), ενώ πρέπει και περιμένει να πάρει περισσότερα (και) από τον Ζουμπκόφ στο δεξί φτερό της επίθεσης (προφανώς και αυτός χρειάζεται περισσότερο χρόνο για προσαρμογή).
Στο σωστό δρόμο είναι η ΑΕΚ και χρειάζεται επιπλέον ενίσχυση, κάτι που το γνωρίζει και το δουλεύει ο Χαβιέρ Ριμπάλτα και απαιτείται υπομονή, επαναλαμβάνω αγωνία δικαιολογείται απόλυτα, γκρίνια και μουρμούρα θαρρώ είναι υπερβολικό… Έχουμε μπροστά μας ακόμη δυο φιλικά τεστ αξιόλογα για να διαπιστώσουμε την εξέλιξη και την πρόοδο που ήδη παρατηρείται…
*Πόσο πιο απλά και συγκεκριμένα να τα πει ο Μάρκο Νίκολιτς; Πραγματικά υποκλίνομαι, επιπρόσθετα χαίρομαι γιατί σωστά τον έχω καταλάβει και σημείωνα στο προηγούμενο blog μου στο κορυφαίο site της χώρας: «Πολύ απλά, χρειαζόμαστε μέσους, δεν είναι η πρώτη φορά που το λέω, έχουν φύγει πέντε παίκτες κι έχει έρθει ένας, οπότε μιλάμε για ανάγκη κάλυψης και ποιοτικά αλλά και αριθμητικά, εκεί στρέφουμε το ενδιαφέρον μας, μετά μπορεί να υπάρξουν κινήσεις και σε άλλες θέσεις αλλά τώρα στοχεύουμε στο κέντρο. Πιστεύω θα χαμογελάω κι εγώ κι εσείς σε μερικές μέρες, είμαι πολύ σίγουρος. Έναν πιο τεχνικό παίκτη, υβριδικό, που θα μπορεί να πηγαίνει στα άκρα κι έναν στο κέντρο με μεγάλη ένταση», είπε ο Σέρβος τεχνικός. Και δεν αλλάζω ούτε “και”!!!
