Ο Νίκος Αθανασίου γράφει στο blog του στο Gazzetta για τον Παναθηναϊκό που ήταν αυτός που έπρεπε και έκανε μια… χαψιά την Μπόρατς Μπάνια Λούκα στο άνοιγμα της αυλαίας στο Conference League.
Το σφύριγμα της λήξης στο ΟΑΚΑ βρήκε τον Παναθηναϊκό να έχει τικάρει σχεδόν όλα τα ζητούμενα που είχε βάλει στον εαυτό του για την αποψινή του πρεμιέρα στη League phase του Conference League, μία διοργάνωση στην οποία θέλει να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται, να κάνει πράγματα, να διακριθεί, να είναι πρωταγωνιστής. Ποιά ήταν αυτά;
1)Να πάρει το ματς, να βάλει το τρίποντο στο σακούλι, να πράξει το αυτονόητο απέναντι σε έναν αντίπαλο χαμηλού ποιοτικού επιπέδου ή πολύ μακριά από τα δικά του στάνταρντ. Σε όλα τα επίπεδα. Το έπραξε και μάλιστα χωρίς να απειληθεί. Σε καμία στιγμή του ματς, ούτε και στο τελευταίο δεκάλεπτο, όπου οι Βόσνιοι από το πουθενά μείωσαν στο σκορ. Η είσοδος στην πρώτη οκτάδα της league phase περνά μέσα από τα παιχνίδια στο ΟΑΚΑ, απέναντι σε αυτούς τους αντιπάλους.
2)Να βγάλει να αντίδραση μετά την ήττα στο Φάληρο, να εμφανίσει το καλό αγωνιστικό του πρόσωπο, να θυμηθεί το ποιος ήταν πριν την διακοπή και την κακή παρένθεση στο ντέρμπι. Κι αυτό το έκανε. Ήταν ανώτερος σε όλο το ματς, μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια, έβαλε ένα γρήγορο γκολ, πέτυχε συνολικά δύο και έχασε ευκαιρίες για πολλά περισσότερα. Μάλιστα, στο δεύτερο μέρος από το 50′ μέχρι και το 70′ άσκησε ποδοσφαιρική τρομοκρατία στον αντίπαλο, τον έβαλε μέσα στο τέρμα του και ”κλείδωσε” σε μεγάλο βαθμό την νίκη.
3)Να αναδείξει πρωταγωνιστές, να φτιάξει το κέφι το δικό του και των πάνω από 25.000 οπαδών που έδωσαν το παρών απόψε στο ΟΑΚΑ. Υπήρχαν στιγμές στο ματς, όπου το Τριφύλλι ήταν πραγματικά διασκεδαστικό, θα έπρεπε και θα μπορούσε να έχει σκοράρει περισσότερες φορές. Ο Νίστρουπ είδε τον Κινγκς Κάνγκουα να κάνει μία συγκλονιστική ματσάρα. Σε όλα τα επίπεδα. Πέτυχε το δεύτερο γκολ, κυριάρχησε στον άξονα, μάζεψε πολλές δεύτερες μπάλες, κέρδισε μονομαχίες, ήταν άψογος στις μεταβιβάσεις του.
Αν και είναι αρκετά νωρίς, φαίνεται να υπάρχει ένας Παναθηναϊκός με εκείνον και ένας χωρίς τον διεθνή μέσο. Πολύ νωρίς, να δούμε και την συνέχεια αλλά αυτή η αίσθηση έχει δημιουργηθεί. Είδε ο Δάνος κόουτς, τον Αντίνο να δίνει την πέμπτη του ασίστ, να πραγματοποιεί εξαιρετική εμφάνιση και να προσφέρει μία από τις φάσεις της χρονιάς, δείγμα της τρομερής νοοτροπίας του. Βουτιά πάνω στην γραμμή, με το κεφάλι για να σώσει μια κατοχή, το οποίο και πέτυχε. Απίθανος. Πως να μην τον λατρεύει ο προπονητής;
Τι άλλο είδε; Τον Ουναί να προσφέρει δύο κάθετες… μισό γκολ που έφεραν τα δύο πέναλτι στην αρχή, τον Ντέσερς να επιστρέφει στα δίχτυα και να υπενθυμίζει σε όλους πως όταν αυτός είναι στο χορτάρι δεν γίνεται να εκτελεί άλλος τα πέναλτι. Ο Μαροκινός μέσος έκανε φεστιβάλ ντρίμπλας, προσέφερε πολλά επιφωνήματα θαυμασμού στην κερκίδα αλλά θα έπρεπε να είναι πιο ουσιαστικός στα τελευταία μέτρα.
Το μοναδικό κουτάκι που δεν τίκαρε ήταν αυτό της καθαρής νίκης και της δικαιοσύνης απέναντι στην απόδοσή του. Θα μπορούσε να έχει βάλει τέσσερα και πέντε γκολ, έβαλε μόνο δύο, είδε τους Βόσνιους να μειώνουν στο 80′ και αντί να έχει έναν συντελεστή στο +3(με ένα 4-1 για παράδειγμα) είναι στη πιο χαμηλή θετική τιμή. Το μάθημα, λοιπόν, από απόψε είναι το εξής: Αυτά τα ματς ΠΡΕΠΕΙ να τα σκοτώνεις. Να τα καθαρίζεις, να μην αδικείς τον εαυτό σου, να βάζεις την μπάλα στο πλεκτό, να είσαι πιο απλός και ουσιαστικός.
Ο δείκτης των xGoals έφτασε στο 4, ο Παναθηναϊκός σκόραρε δύο λιγότερα από το προσδοκώμενο και το ποδόσφαιρο έχει αποδείξει πως μία στιγμή φτάνει για να χύσεις την καρδάρα που γέμιζες σε ένα ολόκληρο ενενηντάλεπτο. Τέλος καλό, όλα καλά, όμως, για το Τριφύλλι που έκανε την δουλειά, την έκανε πειστικά και κοιτάζει μπροστά ενόψει της αναμέτρησης με τον Αστέρα το απόγευμα της Κυριακής στο ΟΑΚΑ για να κλείσει μια και καλή την παρένθεση της κακής εικόνας στο ντέρμ
