Ο Λούκα Μπάνκι επέστρεψε στην Αρμάνι Μιλάνο και μίλησε στην πρώτη του συνέντευξη Τύπου για τη νέα σελίδα στην καριέρα του και όσα θέλει να αλλάξει στην ομάδα.
Ο Λούκα Μπάνκι είναι πλέον ο νέος προπονητής της Αρμάνι Μιλάνο, παίρνοντας τη θέση του Πέπε Ποέτα. Ο 61χρονος Ιταλός τεχνικός παρουσιάστηκε επίσημα στους εκπροσώπους του Τύπου, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στη σχέση του με τον σύλλογο.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ο πρώην προπονητής της ΑΕΚ αναφέρθηκε στην επιστροφή του στο Μιλάνο, όπου είχε βρεθεί ξανά στον πάγκο της ομάδας την περίοδο 2013-2015. Παράλληλα, εξήγησε τους λόγους που τον οδήγησαν να αποδεχθεί τη νέα πρόκληση, ενώ μίλησε και για τις παρεμβάσεις που σκοπεύει να κάνει, προκειμένου να αλλάξει την εικόνα της Αρμάνι μετά το προβληματικό ξεκίνημά της στη φετινή αγωνιστική περίοδο.
Οι δηλώσεις του Λούκα Μπάνκι στην παρουσίασή του:
Για την επιστροφή του: «Πρώτα απ ‘όλα, ήταν κρίσιμο να επανασυνδεθώ με οικεία πρόσωπα. Ελπίζω ότι αυτό θα επιταχύνει την προσαρμογή μου σε ένα νέο περιβάλλον, όπου θέλω να είμαι καταλύτης, όχι εμπόδιο. Επομένως, υπάρχει απόλυτη ανάγκη να αποδώσω. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός κρίσιμου αγώνα της Ευρωλίγκας, και έτσι η δουλειά μου είναι να επηρεάσω την ομάδα, ώστε να μπορέσουμε να είμαστε ανταγωνιστικοί από την πρώτη κιόλας νύχτα που θα βγούμε στο γήπεδο του Φόρουμ. Δεν υπάρχει χώρος για τίποτα άλλο, ούτε χώρος για νοσταλγία, ούτε χώρος για αναμνήσεις, ούτε χώρος για αναζήτηση παραλληλισμών σε ένα πλαίσιο που είναι βαθιά διαφορετικό από αυτό που βίωσα πριν από 12 ή 13 χρόνια».
Για τις απαιτήσεις: «Ο σύλλογος μου ζήτησε να αποκαταστήσω μια ενότητα σκοπού που να περιλαμβάνει όχι μόνο την ομάδα και το προπονητικό της επιτελείο, αλλά και να αποκαταστήσει τη ζεστασιά και την αγάπη των οπαδών. Ευτυχώς, κατά τη διάρκεια της παραμονής μου στο Μιλάνο, βίωσα ένα γεμάτο και πολύ θερμό Φόρουμ που υποστήριξε την ομάδα. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα συναισθήματα που ένιωσα κατά τη διάρκεια εκείνων των συνεδριών πριν από τον αγώνα, όταν μπήκα σε ένα κτίριο που έσφυζε από χαρά και πάθος. Χρησιμοποιήσαμε το σύνθημα «κόκκινα παπούτσια» που επέστρεψε. Αυτό είναι ένα πνεύμα που αποτελεί μέρος του DNA αυτού του συλλόγου και οι παίκτες πρέπει να το εκπροσωπούν. Η ελπίδα είναι ότι, μαζί με τον σύλλογο και τους παίκτες, μπορούμε να αποκαταστήσουμε αυτό το πνεύμα που η ομάδα δυσκολεύτηκε να εκφράσει σε αυτό το πρώτο μέρος της σεζόν. Πιστεύω ότι οι δυνατότητες της ομάδας έχουν διαπιστωθεί, οπότε δεν νομίζω ότι είναι μια αδύνατη αποστολή».
Για την πρόταση που δέχθηκε: «Η πρόταση ήρθε απροσδόκητα και σε τέτοιο χρονικό σημείο που έπρεπε να πάρω μια απόφαση πολύ γρήγορα. Λόγω αυτού που αντιπροσωπεύει η Ολίμπια για μένα και την οικογένειά μου, πάντα ένιωθα μέρος ενός ταξιδιού που τα τελευταία χρόνια έχει φέρει αυτόν τον σύλλογο στην κορυφή της Ιταλίας και της Ευρώπης. Είναι ένα εμπορικό σήμα που αναγνωρίζεται παντού, με ιδέες, πόρους και δομές που μπορούν να ενισχύσουν τις δυνατότητες οποιουδήποτε, ειδικά ενός προπονητή».
Η ανάμνησή του για τον κ. Αρμάνι: «Όποιος συνεργάστηκε μαζί του αναγνωρίζει μια προσωπικότητα εξαιρετικής γοητείας και κλάσης. Έναν απλό, ειλικρινή και άμεσο άνθρωπο. Θυμάμαι ακόμα το πρώτο τηλεφώνημα που δέχτηκα από αυτόν μετά από μια νίκη στην Ευρωλίγκα εναντίον της Έφες, ενώ ήμουν στο σπίτι μου στο Γκροσέτο με την οικογένειά μου: μας τηλεφώνησε για να μας επαινέσει προσωπικά για το πνεύμα που είχε δείξει η ομάδα στο γήπεδο. Αυτό με έκανε να καταλάβω αμέσως τις προτεραιότητές του και τις ιδιότητες που χρειαζόταν η ομάδα για να επιτύχει, πέρα ??από τα αποτελέσματα, τη ζεστασιά και την αγάπη των οπαδών. Γιατί αυτό που πήραμε από το πλήθος του Μιλάνου ήταν απίστευτο και δεν θα το ξεχάσω ποτέ».
Για το τι χρειάζεται η ομάδα: «Το τεχνικό στοιχείο είναι κρίσιμο. Βρισκόμαστε σε μια φάση όπου έχουμε καθήκον να εκτελέσουμε. Το χρονοδιάγραμμα είναι σφιχτό, οπότε δεν πρέπει να χάσουμε από τα μάτια μας τον στόχο της ανάκτησης της αυτοπεποίθησης. Θέλω να ενισχύσω τα πράγματα, όχι να επιβραδύνω την ανάπτυξη».
Για την τωρινή ομάδα: «Αυτή τη στιγμή, δεν είμαι εδώ για να κάνω μακροπρόθεσμες αξιολογήσεις του ρόστερ, αλλά για να επικεντρωθώ στην καθημερινή δουλειά και στην προετοιμασία της ομάδας για την Πέμπτη. Χρειαζόμαστε επειγόντως να αντικαταστήσουμε, τουλάχιστον προσωρινά, έναν βασικό παίκτη όπως ο Ντέβιν Μπούκερ για να διασφαλίσουμε επαρκή εναλλαγή και να αποφύγουμε την υπερφόρτωση άλλων παικτών που δεν μπορούμε να χάσουμε».
Για το μέλλον: «Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ένα ευρύτερο όραμα, αλλά τώρα πρέπει να επικεντρωθώ στο παρόν, στην εύρεση αρμονίας μεταξύ εμού και της ομάδας, μεταξύ εμού και αυτού του περιβάλλοντος. Δεν θα έκανα μακροπρόθεσμες αξιολογήσεις επειδή το παρόν είναι η αίσθηση του επείγοντος που πρέπει να διαπερνά τους πάντες, εντός και γύρω από την ομάδα. Δεν νιώθουμε άνετα, δεν είμαστε σε καλή ηθική θέση επειδή κανείς δεν είναι χαρούμενος που χάνει έναν πυλώνα αυτού του προγράμματος όπως ο Πέπε Ποέτα, ο οποίος αντιπροσώπευε επίσης ένα στυλ, ένα πρότυπο για νέους προπονητές για την προσέγγισή του, τη φυσική του ενσυναίσθηση και την ικανότητά του να κερδίζει τρόπαια με το δικό του στυλ».
«Δεν θέλω να με χαρακτηρίσουν ως προπονητή που ευδοκιμεί σε ορισμένες καταστάσεις, επειδή δεν είναι εύκολες στιγμές. Πηγαίνεις από τον έναν αγώνα στον άλλο. Δεν δείχνεις τις ικανότητές σου σε αυτές τις συνθήκες. Αλλά με την εθνική ομάδα, έμαθα να αγωνίζομαι ενάντια στον χρόνο. Συμβαίνει επίσης με αυτή τη μορφή της EuroLeague. Όλα είναι σε έναν ανεμοστρόβιλο που μεγεθύνει τα πάντα. η φόρμα και η διάθεση αλλάζουν σε ένα μήνα. Αξιολογείς κάποιον που παίζει στο πρωτάθλημα μόνο για έναν βαρετό μήνα μετά από τέσσερα παιχνίδια, αλλά αν παίξεις 11, ένας τραυματισμός έχει καταστροφικές συνέπειες. Αυτές οι συνθήκες δεν είναι εύκολες στη διαχείριση, και η είσοδος στο παιχνίδι ακόμη περισσότερο. Έχω την εμπειρία που απέκτησα από τέσσερα χρόνια με τη Λετονία και τώρα με την Ιταλία. Πρέπει να πλοηγηθείς σε αυτή τη θάλασσα. Αυτό είναι ένα σύστημα που ξέρω, είμαι αναγκασμένος να γίνω πιο συνοπτικός, πιο άμεσος».
Για το τι μπορούν να προσφέρουν οι παίκτες της εθνικής ομάδας: «Γνωρίζω ότι η ηθική, η αξιοπιστία και η συνέπειά τους είναι ζωτικής σημασίας για τη συγκρότηση και τον καθορισμό της ταυτότητάς τους. Θα ήθελα να δω μια ομάδα που απαιτεί τον εαυτό της, γιατί σήμερα όλοι, ανεξαρτήτως κοινωνικής θέσης, πρέπει να συνεισφέρουν στην ομάδα, είτε στο γήπεδο είτε από τον πάγκο, προσφέροντας υποστήριξη. Μόνο αυτό μπορεί να ξαναχτίσει τον δεσμό μεταξύ ομάδας και οπαδών. Η Ολίμπια έχει τεράστιο κοινό και θα ήθελα ο κόσμος να ταυτιστεί με αυτήν την Ολίμπια. Τα πράγματα αλλάζουν γρήγορα, αλλά αυτή είναι μια Ολίμπια που κέρδισε το τελευταίο Σκουντέτο, το τελευταίο Κύπελλο Ιταλίας και το Σούπερ Καπ. Δεν χρειάζεται να είμαι πυρηνικός επιστήμονας, αλλά πρέπει να ανακαλύψω ξανά την αυτοπεποίθηση και μια κοινή αίσθηση επείγοντος για να είμαι στο ύψος των περιστάσεων στην Ευρωλίγκα και, τώρα, και στο ιταλικό πρωτάθλημα».
Σχετικά με τη δέσμευσή του στην εθνική ομάδα: «Εργάζομαι πλήρους απασχόλησης για λίγο περισσότερο από ένα χρόνο και αυτό μου επέτρεψε να κατανοήσω καλύτερα την κατάσταση και να δημιουργήσω ένα δίκτυο συνεργατών γύρω μου που μου επιτρέπει να αναθέτω αρμοδιότητες πιο αποτελεσματικά από ό,τι στο παρελθόν. Η Ομοσπονδία έχει συνηθίσει να έχει έναν προπονητή μερικής απασχόλησης. Προφανώς, η δέσμευση στην EuroLeague είναι ιδιαίτερα σημαντική, αλλά πιστεύω ότι είναι μια βιώσιμη και διαχειρίσιμη δέσμευση. Με την υποστήριξη και των δύο οργανισμών – χάρη στην εγγύτητα του Προέδρου Petrucci και του Προέδρου Dell’Orco – βρίσκομαι σε καλά χέρια και ελπίζω ότι και το ιταλικό μπάσκετ είναι. Δεν υπάρχει κίνδυνος επικάλυψης. Έχω αρκετή ενέργεια και ψυχική δομή για να χειριστώ και τους δύο ρόλους. Ο ίδιος ο Petrucci εξέφρασε μεγάλο ενθουσιασμό, γνωρίζοντας ότι το να βρίσκεται στο γυμναστήριο κάθε μέρα δίνει νέα ζωή και ενέργεια στη δουλειά με την εθνική ομάδα στη χρονιά της συγκομιδής, στην επιδίωξη του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Επαγγελματικά, ένας προπονητής μπορεί να αναπτύξει μέθοδο και όραμα μόνο όταν βρίσκεται στο γυμναστήριο».
