Στις 16 Σεπτεμβρίου 2005 η Εθνική Ελλάδας έριξε στο… καναβάτσο τη Γαλλία με 64-50 και ξεκίνησε με το δεξί το EuroBasket, το οποίο και κατέκτησε λίγες μέρες αργότερα.
16 Σεπτεμβρίου 2005, Βελιγράδι, Σερβία! Η Εθνική Ελλάδας με ασύλληπτη άμυνα επικράτησε της Γαλλίας με 64-50 στο εναρκτήριο παιχνίδι της σε εκείνο το EuroBasket, που γράφτηκε με «χρυσά» γράμματα στη «Βίβλο» της ελληνικής καλαθοσφαίρισης. Λίγες μέρες αργότερα, η γαλανόλευκη ήταν η νικήτρια της διοργάνωσης κόντρα στη Γερμανία.
Όλοι θυμούνται τη μνημειώδη ανατροπή της ομάδας του Παναγιώτη Γιαννάκη απέναντι στη Γαλλία στον ημιτελικό του τουρνουά με το «Βάλτο αγόρι μου» του Δημήτρη Διαμαντίδη, που έγραψε το τελικό 67-66 και έστειλε το σύνολο του «Δράκου» στον μεγάλο τελικό.
Λίγοι έως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θυμούνται πως το εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα… κατατρόπωσε τους Γάλλους και στην πρεμιέρα του Ευρωπαϊκού, στο «Αλεξάνταρ Νίκολιτς» (Χάλα Πιονίρ) της σερβικής πρωτεύουσας.
Η Εθνική έδειξε τις… διαθέσεις της από νωρίς
Η Γαλλία του Τόνι Πάρκερ ήταν από τα φαβορί -αν όχι το αδιαφιλονίκητο φαβορί- για το χρυσό μετάλλιο της διοργάνωσης. Με πρώτο και καλύτερο τον «TP», είχε στη σύνθεσή της μια πλειάδα αστέρων, όπως οι Μπορίς Ντιαό, Μικαέλ Πιετρούς, Μικαέλ Ζελαμπάλ και Αντουάν Ριγκοντό, μεταξύ άλλων. Ένα τρομακτικό σύνολο με άφθονη ποιότητα και παραστάσεις από την ελίτ του αθλήματος σε παγκόσμιο επίπεδο.
Στον αντίποδα η Εθνική Ελλάδας είχε τρομερό ταλέντο και μια άκρως ελπιδοφόρα φουρνιά παικτών, η οποία όμως -ως επί το πλείστον- δεν είχε φτάσει ακόμη στο «prime» της και δεν είχε συνηθίσει να κατακτά κορυφές ως γκρουπ αθλητών. Όλα αυτά πήγαν… στράφι, καθώς η γαλανόλευκη «δάγκωνε» στο παρκέ και ισοπέδωσε τους υπέρλαμπρους αστέρες των «Τρικολόρ», κάνοντας διθυραμβικό ποδαρικό στην πορεία της προς τον άθλο του 2005.
Άμυνα από… ατσάλι και «3D» από άλλο… πλανήτη
Η ομάδα του Παναγιώτη Γιαννάκη ήταν από την αρχή το… αφεντικό του αγώνα. Με σκληρή άμυνα και τρομερό τακτικό διάβασα του ματς, πήρε από νωρίς κεφάλι στο σκορ και δεν κοίταξε ποτέ πίσω. Έκλεισε το πρώτο δεκάλεπτο στο 21-7 και το ημίχρονο στο 32-14. Ήταν πραγματικά απίστευτη η προσήλωσή της στην άμυνα και το πως κράτησε μια επιθετική… μηχανή τόσο χαμηλά στο σκορ.
Στην επανάληψη, οι Μπλε προσπάθησαν να βγάλουν αντίδραση αλλά η Εθνική το… βιολί της. Το σκορ της τρίτης περιόδου ήταν 53-34, με τους Γάλλους να παρουσιάζουν καλύτερη επιθετική εικόνα αλλά να μην μπορούν να περιορίσουν την ελληνική επίθεση. Στο τελευταίο και καθοριστικό δεκάλεπτο απλώς μείωσαν τη διαφορά, για το τελικό 64-50.
Για την Ελλάδα ξεχώρισε ο Δημήτρης Διαμαντίδης με 13 πόντους, 9 ριμπάουντ, 6 ασίστ και 3 κλεψίματα. Στην αντίπερα όχθη, ο Τόνι Πάρκερ, ο σταρ του NBA και των Σπερς -τότε- ήταν απελπιστικά μόνος, πετυχαίνοντας δέκα πόντους.
Τα… Ελληνόπουλα -χωρίς να το ξέρουν- εκείνη την ημέρα έβαζαν τα πρώτα θεμέλια για μια τεράστια επιτυχία, για ένα έπος. Κάποιες μέρες αργότερα, θα κατακτούσαν την κορυφή της μπασκετικής Ευρώπης για δεύτερη φορά στην ιστορία της χώρας μετά το 1987. Θύμα τους στα ημιτελικά, θα ήταν και πάλι η Γαλλία με το «iconic» τρίποντο του Διαμαντίδη να αποτελεί μια στιγμή-ορόσημο, που θα μνημονεύεται για πάντα.
