Ο Θοδωρής Ζάρας μέσω ανάρτησης στα social media έκανε γνωστή την απόφασή του να σταματήσει το μπάσκετ.
Έπειτα από μια σπουδαία καριέρα ο Θοδωρής Ζάρας ανακοίνωσε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση!
Ο 39χρονος γκαρντ/φόργουορντ μέσω ανάρτησης στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, έκανε γνωστή την απόφασή του μέσω ενός συγκινητικού μηνύματος. Ο Θοδωρής Ζάρας μεταξύ άλλων φόρεσε τις φανέλες των: ICBS, ΑΕ Λάρισας, Κολοσσού Ρόδου, Καβάλας, ΚΑΟΔ, Άρη, ΠΑΟΚ, Ηρακλή, Λάρισα, Λαύριο, ενώ τελευταίος σύλλογος της καριέρα του ήταν ο «δικέφαλος του βορρά».
Αναλυτικά όσα αναφέρει ο Θοδωρής Ζάρας:
«Μπαίνοντας πριν από πολλά χρόνια, σε ένα ανοιχτό γήπεδο στη Σταυρούπολη, στην οδό Μπουμπουλίνας, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι εκεί ξεκινούσε το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μου.
Μεγαλώνοντας, μαζί με την αγάπη για το μπάσκετ ήρθαν οι φιλοδοξίες, οι χαρές, οι απογοητεύσεις και οι αδικίες που τότε δυσκολευόμουν να καταλάβω. Με τα χρόνια όμως έμαθα πως όλα έχουν τον λόγο τους. Η δουλειά, η επιμονή, το πείσμα και λίγη τύχη μου έδωσαν την ευκαιρία να ζήσω μια διαδρομή που ξεπέρασε κάθε παιδικό μου όνειρο.
Και σήμερα, που αυτή η διαδρομή ως αθλητής ολοκληρώνεται, μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι το μπάσκετ μού χάρισε πολλά περισσότερα από μια καριέρα. Μου χάρισε εμπειρίες, ταξίδια, ανθρώπους που έγιναν φίλοι ζωής και στιγμές που θα κουβαλώ για πάντα. Πάνω απ’ όλα, μου έμαθε τον σεβασμό για το παιχνίδι, για τους συμπαίκτες, τους αντιπάλους και όλους όσοι υπηρετούν αυτό το άθλημα.
Τίποτα όμως δεν θα είχε γίνει χωρίς τους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένειά μου, που θυσίασε πολλά για να κυνηγήσω το όνειρό μου.
Στη γυναίκα μου, την Ιωάννα, που έβαλε πολλές φορές τη δική της πορεία σε δεύτερη μοίρα, ώστε εγώ να μπορέσω να φτάσω όσο πιο ψηλά γινόταν, την ώρα που δημιουργήσαμε μία υπέροχη οικογένεια με την αγαπημένη μας Μαριέτα.
Στον Παναγιώτη,που πορευτήκαμε μαζί σχεδόν από τα πρώτα μου βήματα μέχρι σήμερα.
Και σε όλους τους προπονητές, συμπαίκτες, διοικήσεις, συνεργάτες και φιλάθλους που αποτέλεσαν μέρος αυτής της διαδρομής.
Κοιτάζοντας πίσω, νιώθω μόνο ευγνωμοσύνη. Για όλα όσα έζησα, για όλους όσοι γνώρισα και για κάθε στιγμή που με διαμόρφωσε.
Και αν κάτι κρατώ από αυτή την πορεία, είναι ότι τα όνειρα πραγματοποιούνται όταν τα υπηρετείς με αγάπη, δουλειά, επιμονή και σεβασμό.
Ευχαριστώ, μπάσκετ. Για όλα».
