Το μεγαλύτερο θέμα στον ΠΑΟΚ ασφαλώς και είναι η «επόμενη μέρα». Η αλλαγή που ξεκινά. Μέσα σ’ όλα αυτά και ο Ανδρέας Παπαμιμίκος. Ο Σταύρος Σουντουλίδης γράφει.
Η είδηση της ανάληψης καθηκόντων στρατηγικού συμβούλου του Ιβάν Σαββίδη από τον Ανδρέα Παπαμιμίκο ήρθε σε χρονικό σημείο που δεν την περίμενε κανείς. Δύο ημέρες μετά από ένα χαμένο τελικό, σε ένα περιβάλλον φορτισμένο, με τον κόσμο να ψάχνει απαντήσεις πολύ περισσότερο για το αγωνιστικό και όχι για το οργανωτικό. Κι όμως, εκεί ακριβώς μπήκε το θέμα. Και μαζί του άνοιξε μια συζήτηση αναφορικά με την «επόμενη μέρα» και τα πρόσωπα που θα αναλάβουν να τρέξουν τον ΠΑΟΚ των 100+ χρόνων.
Το πρώτο ερώτημα ήταν απλό. Ποιος είναι ο Ανδρέας Παπαμιμίκος; Το δεύτερο πιο ουσιαστικό. Τι έρχεται να κάνει στον ΠΑΟΚ;
Αρχικά, πρέπει να θυμίσουμε κάτι πολύ απλό και ουσιαστικό: Στον ΠΑΟΚ, ειδικά στην εποχή Σαββίδη, οι επιλογές δεν είναι τυχαίες. Δεν γίνονται για να γεμίσουν θέσεις. Έχουν κατεύθυνση, έχουν στόχο και συνήθως έχουν προηγηθεί μήνες συζητήσεων. Αυτό ειπώθηκε ξεκάθαρα και από τον ίδιο στη σημερινή παρουσίασή του. Ότι, δηλαδή, δεν πρόκειται για μια απόφαση της στιγμής, ούτε για κάτι που συνδέεται με τον χαμένο τελικό. Η διαδικασία «έτρεχε» εδώ και καιρό, απλώς βγήκε τώρα μπροστά.
Το -16 και το πέμπτο ευρωπαϊκό εισιτήριο είναι «τίποτα» μπροστά σε αυτό που έκανε...
Ο Ανδρέας Παπαμιμίκος δεν είναι πρόσωπο άγνωστο στον στενό κύκλο του Ιβάν Σαββίδη. Αντιθέτως, ανήκει σε αυτόν. Είναι άνθρωπος εμπιστοσύνης, με πρόσβαση, με ρόλο που μέχρι τώρα δεν ήταν θεσμικός, αλλά υπαρκτός. Οι πιο «μέσα» το γνώριζαν. Οι υπόλοιποι το έμαθαν τώρα.
Δικηγόρος, με δική του πορεία, με εμπειρία διοίκησης και διαχείρισης, με καθαρά τεχνοκρατική προσέγγιση. Όχι άνθρωπος του ποδοσφαίρου με την παραδοσιακή έννοια. Κι αυτό είναι το πρώτο στοιχείο που δείχνει και την κατεύθυνση της επιλογής. Δεν έρχεται να κάνει μεταγραφές, ούτε να μπει στα αποδυτήρια. Έρχεται να βάλει δομή στην «ασπρόμαυρη» ΠΑΕ
Ο ίδιος το περιέγραψε ως «επόμενο κεφάλαιο». Και δεν είναι απλώς μια φράση για επικοινωνιακή χρήση. Είναι μια πραγματικότητα που στον ΠΑΟΚ ωριμάζει εδώ και καιρό. Η ανάγκη να περάσει ο οργανισμός σε μια πιο σύγχρονη, πιο ξεκάθαρη, πιο λειτουργική μορφή.
Αυτό το «επόμενο κεφάλαιο» πατάει σε τρεις άξονες.
Ο πρώτος είναι οι υποδομές. Υπάρχουν συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα στο τραπέζι. Νέο γήπεδο με άδειες κοντά στην άνοιξη του 2027, με όλες τις γνωστές εκκρεμότητες που αφορούν την Πολιτεία και τα συνοδά έργα. Προπονητικό κέντρο με φάκελο αδειοδότησης μέσα στο επόμενο διάστημα, ανάδοχο το φθινόπωρο και ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2028. Δεν είναι μικρά πράγματα. Είναι έργα που θα καθορίσουν την επόμενη δεκαετία. Σύμφωνα με τον κ. Παπαμιμίκο «ότι δεσμεύεται ο Ιβάν Σαββίδης το κάνει», ενώ κι ο ΠΑΟΚ «θα πάρει από την Πολιτεία ότι δικαιούται να πάρει».
Ο δεύτερος είναι το διοικητικό μοντέλο. Εκεί ίσως βρίσκεται και το μεγαλύτερο ζήτημα. Χρόνια τώρα ο ΠΑΟΚ λειτουργεί με επικαλύψεις, με ρόλους που μπλέκονται, με ευθύνες που δεν είναι πάντα ξεκάθαρες. Η στόχευση είναι να αλλάξει αυτό. Να υπάρξει καθαρή δομή, συγκεκριμένες αρμοδιότητες, τεχνοκρατική λειτουργία.
Ο τρίτος είναι το αγωνιστικό τμήμα. Εκεί, λογικά, θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές. Δεν ειπώθηκαν τώρα και σωστά δεν ειπώθηκαν. Αυτά δεν ανοίγουν πριν τελειώσει η σεζόν. Όμως είναι σαφές ότι θα αποτελέσουν κομμάτι της συνολικής αναδιάρθρωσης.
Ο ίδιος ο κ. Παπαμιμίκος είπε και κάτι ακόμη που δεν πέρασε απαρατήρητο. Ότι ο φετινός ΠΑΟΚ είχε το μεγαλύτερο μπάτζετ της ιστορίας του. Και ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «παρατημένη» ομάδα, όταν τα τελευταία χρόνια υπάρχουν τίτλοι και ευρωπαϊκές πορείες. Είναι μια τοποθέτηση που ανοίγει άλλη κουβέντα, πιο δύσκολη, αλλά πιο ουσιαστική.
Μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και το timing. Και αυτό έχει τη σημασία του. Η παρουσία της Μαρίας Γκοντσαρόβα δίπλα του δεν ήταν τυχαία. Ο κ. Παπαμιμίκος βγήκε μπροστά τώρα. Μετά από ήττα. Με τον κόσμο απογοητευμένο. Ξέροντας ότι θα δεχτεί αμφισβήτηση. Το έκανε, προφανώς, συνειδητά. Και αυτό, ανεξάρτητα από το πώς θα κριθεί στο τέλος, δείχνει μια διάθεση να πάρει ρόλο με κόστος.
Η απάντηση στο ποιος είναι και τι θα κάνει δεν μπορεί να δοθεί σήμερα. Ούτε σε ένα μήνα. Θα δοθεί στην πορεία. Στο αν θα καταφέρει να περάσει αυτή τη λογική της δομής σε έναν οργανισμό που έχει μάθει να λειτουργεί διαφορετικά. Στο αν θα «τρέξουν» τα έργα, αν θα ξεκαθαρίσουν οι ρόλοι, αν θα υπάρξει συνέχεια.
