Ο Δημήτρης Κατσιώνης (Hoopfellas) γράφει για την επιστροφή του αυτοκράτορα Άρη, με τον Βασίλη Σπανούλη να είναι έτοιμος να τον οδηγήσει και πάλι στις δοξασμένες ημέρες.
O Άρης επιστρέφει δείχνοντας ικανός να κουβαλήσει στις ταλαιπωρημένες πλάτες του την αναγέννηση του Ελληνικού μπάσκετ και -μαζί με τον ΠΑΟΚ- της μπασκετικής μητρόπολης που λέγεται Θεσσαλονίκη.
“Αυτοκράτορας”. Δεν αφορά μόνο επιτυχίες ή τιτλους το προσωνύμιο των κιτρινόμαυρων. Αποδόθηκε, απολύτως δίκαια, γιατί ο Άρης υπήρξε η μοναδική ελληνική ομάδα της νεότερης εποχής που ένωνε υπό τη σκέπη της όλους τους Έλληνες εκείνες τις θρυλικές Πέμπτες.
Ο Άρης επιστρέφει. Και το κάνει με έναν τρόπο που δείχνει ότι η βάση στο εγχείρημα του είναι αρκετά ισχυρή. Ο ΠΑΟΚ πέτυχε τη μεγαλύτερη μετακίνηση παίχτη από την Eυρωλίγκα στο EuroCup, όμως οι κιτρινόμαυροι πιθανόν πέτυχαν τη μεγαλύτερη τέτοια μετακίνηση συνολικά, υπογράφοντας τον Βασίλη Σπανούλη ως τεχνικό ηγέτη και ως το πρόσωπο που θα οδηγήσει τον οργανισμό και πάλι στις “ημέρες δόξας”.
Σε αντίθεση με την περυσινή σεζόν, η οικοδόμηση του ρόστερ της ομάδας είναι εξαιρετική με έμφαση στη συμβατότητα του με την αγωνιστική πλατφόρμα του προπονητή. Ο Βασίλης Σπανούλης έχει ασπαστεί τις “αρχές του μοντερνισμού” ως προς τον τρόπο που στελεχώνει τις ομάδες και αναπτύσσει την αγωνιστική του φιλοσοφία.
– Έμφαση στο κομμάτι της ταχυδύναμης. Αθλητικότητα, physicality.
-Το low-post παιχνίδι στο συρτάρι. Οριζόντιο μέγεθος έναντι ύψους. Big wings που μπορούν να υποστηρίξουν άμυνα αλλαγών.
-Χειριστές με δεξιότητες και επιθετικότητα που μπορούν να βάλουν μεγάλη πίεση στις άμυνες μέσα από Pick & Roll δράσεις ή ένας εναντίον ενός. Guard-based επιθέσεις.
-Small-ball. Χαμηλά σχήματα με two-way χαρακτηριστικά (δηλαδή ικανά να πιάσουν υψηλά standards σε άμυνα και επίθεση).
Στους πυλώνες αυτούς χτίστηκε και ο φετινός Άρης. Ο Σπανούλης θα προσπαθήσει να βρει μέσα από την τριάδα Mokoka, Liddell, Robinson-Earl χαρακτηριστικά της αντίστοιχης “πανοπλίας” των Ντιαλό-Μπλοσομγκέιμ στο Πριγκιπάτο. Ο Birch φέρνει σκληράδα και εμπειρία στο “5” ενώ ο Μόργκαν αποτελεί μια μεγάλη κίνηση ερχόμενος από εξαιρετική σεζόν στη Μπολόνια ( η απώλεια του προκάλεσε μεγάλη γκρίνια μεταξύ οργανωμένων και διοίκησης). Η αποτελεσματικότητα του Αμερικανού off-guard στο κομμάτι της περιφερειακής εκτέλεσης θα είναι κομβική, με βάση τον τρόπο που έχει χτιστεί το ρόστερ.
Φυσικά η επιστροφή του Βασίλη Τολιόπουλου συνιστά μια μεγάλη είδηση για τους κιτρινόμαυρους παρότι είναι κάτι που μάλλον προέκυψε και δεν υπήρχε στον αρχικό σχεδιασμό του Άρη, ο οποίος έκλεισε από νωρίς τον Ντιμιτρίεβιτς. Η αγορά όμως είναι διαδραστική. Και εάν σου παρουσιαστεί μια ευκαιρία, οφείλεις να την πάρεις. Ήταν δεδομένο ότι ο κόουτς Σπανούλης θα υπέγραφε έναν low-mistake PG (μεγάλο το ρίσκο να πάει με κυρίως χειριστή τον Ντιμιτρίεβιτς) και το έκανε με τον Στέφαν Γιόβιτς. Ο Σέρβος παραμένει καθηγητής σε όρους passing & playmaking” (σπάνια ικανότητα να διαβάζει τις άμυνες και να παίζει με το ρολόι) όμως εκεί ίσως χρειαζόταν κάποιος που να μπορεί να παίξει και άμυνα. Η προσθήκη δε του Χαραλαμπόπουλου, δίνει την πολυτέλεια στον Άρη να περιμένει για την εξέλιξη της υπόθεσης Νούα, παίζοντας με τους δικούς της όρους.
Η σύνδεση του ρόστερ, σε επίπεδο στελέχωσης προσώπων και συγκέντρωσης δεξιοτήτων, με την αγωνιστική φιλοσοφία του Βασίλη Σπανούλη μοιάζει στενή και αυτό σκορπίζει αισιοδοξία στον οργανισμό αναφορικά με αυτό που μπορούν να παρουσιάσουν οι κιτρινόμαυροι την ερχόμενη σεζόν. Ο Άρης φαίνεται ότι επιστρέφει και μαζί του και η ελληνική λίγκα. Και αυτά, είναι τα καλύτερα νέα του καλοκαιριού.
