Ο Δημήτρης Τσορμπατζόγλου γράφει για την υποδοχή της Θεσσαλονίκης στην Εθνική ομάδα που κέρδισε πάρα πολλά ενόψει των επόμενων ετών μέσα από τα τελευταία παιχνίδια της.
Ήταν έντεκα μέρες που μπορεί να αλλάξουν την ιστορία της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου! Θα φανεί στο μέλλον και ειδικά του χρόνου τέτοιο καιρό που θα πρέπει να γραφτεί ιστορία και όχι απλά μερικά καλά αποτελέσματα…
Η διακοπή 20 ημερών, λίγο αφού ξεκίνησε η σεζόν έτσι ώστε οι εθνικές ομάδες να δώσουν σε πολύ μικρό διάστημα τέσσερα παιχνίδια, αποτελεί μία μέγιστη ανοησία που σύντομα θα αλλάξουν οι… σοφοί του ποδοσφαίρου. Του χρόνου πάντως λένε ότι και πάλι έτσι θα κάνουν στα τέλη Σεπτεμβρίου και τότε η Ελλάδα ως ισχυρή σε γκρουπ προκριματικών για το Euro, θα προσπαθεί να κερδίσει -επιτέλους- μία πρόκριση σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης!
Αυτό (πιο βατή κλήρωση) κέρδισε φέτος η Ελλάδα μέσα από το Nations league σε μία νεοσύστατη διοργάνωση που βοηθάει την Εθνική μας όπως το Conference βοηθάει τους Συλλόγους μας. Είναι η ευκαιρία των μικρότερων της Ευρώπης και η Ελλαδίτσα μας των 11 εκατομμυρίων θέλουμε δε θέλουμε είναι σε δεύτερη ή τρίτη ευρωπαϊκή ταχύτητα.
Πάθημα-μάθημα
Πρόπερσι βέβαια το Nations μας «ψήλωσε» άσχημα με το ποδόσφαιρο που παίξαμε και όταν το… πράγμα σοβάρεψε στα προκριματικά του μουντιάλ, εκεί φάγαμε τα μούτρα μας, για να ρθει το καλοκαίρι και οι παικταράδες μας (γιατί πραγματικά τέτοιους έχουμε) έβλεπαν κάτι απίθανους να παίζουν μουντιάλ και εμείς ήμασταν με τα κοκτέιλ στις παραλίες…
Φέτος σε αυτή την ιδιαίτερη διοργάνωση ( ΚΑΜΙΑ σχέση με αληθινά-σκληρά προκριματικά μεγάλης διοργάνωσης) η ομάδα του Γιοβάνοβιτς απέδειξε ότι ανεβαίνει επίπεδο, αφού έμαθε και το μάθημα… «πώς είναι να υποφέρεις μέσα στο γήπεδο με σκοπό να πάρεις αποτέλεσμα». Φάνηκε η προσήλωση στο… μάθημα από τις πρώτες-πρώτες δηλώσεις τους. «Δε θέλουμε να ακούμε άλλο ότι έχουμε καλή ομάδα» είπε ο υπερπαίκτης Παυλίδης και έψαχνε τον τρόπο που θα κερδίσουμε ουσία!
Η Ελλάδα το κατάφερε στο… 100 μέσα στη Σερβία φτιάχνοντας ορθολογική επίθεση στο τελευταίο δευτερόλεπτο και αφού νωρίτερα ο Τζολάκης μας έσωσε από το σοκ μίας άδικης ήττας που τώρα μπορεί και να οδηγούσε σε εντελώς άλλες σκέψεις για όλους και όλα… Τέλος πάντων πήγαμε στη Γερμανία και υποφέραμε για ένα 50λεπτο και ήρθαμε στη Θεσσαλονίκη όπου επίσης η Ελλάδα έπαιξε σα να απολάμβανε τις διδακτικές περιόδους και ημίχρονα όπου Ολλανδοί και Γερμανοί μας έδειξαν τι πάει να πει… κατοχή, κυριαρχία και ποδοσφαιρική ασφυξία μέσα από την πίεση που άσκησαν.
Δε γίνεται να μεγαλώσεις και στο ποδόσφαιρο αν ΔΕΝ μάθεις να υποφέρεις με τέτοιους ή και άλλους αντιπάλους. Θα καθίσεις πίσω, θα περιμένεις, θα σκύψεις μπροστά στην ποιοτική και σωματική ανωτερότητα του αντίπαλου και σαν τον… Ρόκι θα «φας το ξύλο» αλλά στο τέλος θα κερδίσεις αφού ο απέναντι θα κουραστεί να χτυπάει χωρίς να σε ρίχνει στο καναβάτσο.
Αυτό να κρατήσουμε γιατί στις ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ματσάρες των προκριματικών του επόμενου Φθινοπώρου θα χρειαστούν και τέτοιες δοκιμασίες. Τώρα, όλοι οι μεγάλοι (λίγο ή πολύ) κάνουν και δεύτερες-τρίτες σκέψεις για τους αγώνες του Nations. Του χρόνου όλοι θα παίζουν κανονικά και εμείς θα έχουμε το τεράστιο ΠΡΕΠΕΙ ότι αυτή η γενιά δεν γίνεται να χάσει και άλλη μεγάλη διοργάνωση.
Σε μια άλλη Θεσσαλονίκη
Μου έκανε εντύπωση ο πολύ θερμός τρόπος που ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς ευχαρίστησε τον ΠΑΟΚ για όσα έκανε ώστε να φιλοξενήσει σωστά την Εθνική ομάδα στη Θεσσαλονίκη και στα γήπεδά του. Νομίζω ότι αυτοί οι αγώνες αποτελούν ορόσημο για το πώς η Εθνική ομάδα θα νιώθει (ωραία) παίζοντας στη Θεσσαλονίκη. Δεν ήταν πάντα έτσι και το γνωρίζουμε…
Ο Μάκης Γκαγκάτσης το κατάφερε κι αυτό. Πέρα από την ομαδάρα που έχουμε, πέρα από τη στήριξη στον προπονητή, οραματίστηκε την Εθνική να παίζει στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της χώρας και εκεί όχι μόνο να γεμίζει το γήπεδο του ΠΑΟΚ (απειροέλαχιστες οι φορές στο παρελθόν που έγινε αγώνας Εθνικής στην Τούμπα) αλλά το κοινό να συμμετέχει ενεργά ακόμη και στις δύσκολες περιόδους που υποφέραμε αγωνιστικά όπως αναλύσαμε και παραπάνω.
Έχει τον τρόπο και τη μεθοδικότητα ο Γκαγκάτσης να πετύχει και τέτοια ενίσχυση μέσα στη Τούμπα και εκτιμώ ότι και σε αυτό το επίπεδο των εδρών, πολλά μπορεί να αλλάξουν για την Εθνική ομάδα. Σε κάθε περίπτωση οι αποδοκιμασίες στον εθνικό ύμνο αντιπάλου δε νομίζω ότι είχαν κάποιο νόημα. Κατά τα άλλα όλα εξαιρετικά και τα καλύτερα έρχονται.
Αντίδραση ΠΑΟΚ σαν να έχασε…
Και κάτι μπασκετικό! Για δεύτερο σερί αγώνα ο ΠΑΟΚ ΔΕΝ έβγαλε το πρόσωπο που μας εμφάνισε με τις ομάδες της Ευρωλίγκα. Οκ! Μπορεί και να είναι νοοτροπία! Το σωστό σε αυτές τις περιπτώσεις για την ομάδα είναι να αντιμετωπίζει το ματς σαν να έχασε! Στο ξεκίνημα της σεζόν ίσως και μία ήττα που δεν θα πονέσει πολύ να είναι χρήσιμη! Αν το σύνολο του Τρινκέρι βέβαια αντιδράσει στα επόμενα σαν να έχασε στη Μύκονο, θα είναι όλα τέλεια. Είμαστε στα πολύ-πολύ-πολύ ξεκινήματα και όλα μα όλα δουλεύονται…
Αυτό το διήμερο (5-6/10) οι μεγάλες ειδήσεις αναμένονται από το Κόμο όπου όλα δείχνουν ότι ο ΠΑΟΚ με τη δυναμική του και πάρα πολλά χρήματα έχει εξασφαλίσει παρουσία στην επόμενη Ευρωλίγκα.
