Την ώρα που η Ιταλία επενδύει 22 εκατομμύρια ευρώ για να βάλει ρακέτες στα σχολεία και να φέρει ένα εκατομμύριο παιδιά πιο κοντά στο τένις και στον αθλητισμό, στην Ελλάδα το σχέδιο επανίδρυσης των Αθλητικών Σχολείων οδηγείται σε αναβολή πριν καν ξεκινήσει.
Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις για το πώς αντιμετωπίζεται ο αθλητισμός, η εκπαίδευση και – κυρίως – τα ίδια τα παιδιά.
Στην Ιταλία, η Ιταλική Ομοσπονδία τένις βλέπει το τένις ως κοινωνική επένδυση. Όχι απλώς ως επαγγελματικό προϊόν ή τηλεοπτικό θέαμα. Τα έσοδα από τα μεγάλα events επιστρέφουν στη βάση του αθλήματος, στα σχολεία, στις γειτονιές και στους νέους αθλητές.
Ο πρόεδρος της ομοσπονδίας, Άνγκελο Μπινάγκι, το περιέγραψε ξεκάθαρα: κάθε εισιτήριο του Internazionali BNL D’Italia ουσιαστικά χρηματοδοτεί μαθήματα και τουρνουά για παιδιά.
Νέα κόντρα PTPA με Roland Garros και Wimbledon
Το project «Racchette in Classe» έφερε ήδη το τένις σε περισσότερους από 619.000 μαθητές, με στόχο το 1 εκατομμύριο παιδιά μέσα στην επόμενη χρονιά. Παράλληλα, η FITP δημιουργεί εκπαιδευτικά προγράμματα για καθηγητές φυσικής αγωγής, συνεργασίες με σχολεία, σύνδεση συλλόγων με την εκπαίδευση και ένα ολόκληρο οικοσύστημα ανάπτυξης.
Και όλα αυτά σε μια χώρα που ήδη κυριαρχεί στο παγκόσμιο τένις.
Στην Ελλάδα, άλλη μία αναβολή
Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, η επανίδρυση των Αθλητικών Σχολείων – που είχε παρουσιαστεί ως μία σημαντική μεταρρύθμιση για τον σχολικό και αναπτυξιακό αθλητισμό – μπαίνει στον «πάγο».
Το Υπουργείο Παιδίας ανακοίνωσε πρόσφατα ότι η λειτουργία των πρώτων Πρότυπων Αθλητικών Σχολείων μετατίθεται χρονικά, επικαλούμενο αντιδράσεις γύρω από τη μετατροπή υφιστάμενων σχολικών μονάδων.
Το πλάνο προέβλεπε πιλοτική λειτουργία δύο Πρότυπων Αθλητικών Γυμνασίων και δύο Λυκείων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη από τον Σεπτέμβριο του 2026, με προοπτική δημιουργίας 13 σχολείων σε όλη τη χώρα.
Αντί όμως η συζήτηση να επικεντρωθεί στο πώς θα στηριχθούν τα παιδιά με αθλητικές δυνατότητες, πώς θα συνδυάσουν σωστά εκπαίδευση και πρωταθλητισμό ή πώς θα αποκτήσει η χώρα δομές ανάπτυξης αθλητών, το project φαίνεται να σκοντάφτει ξανά στη γνωστή ελληνική πραγματικότητα: αντιδράσεις, γραφειοκρατία, φόβος πολιτικού κόστους και έλλειψη στρατηγικής συνέχειας.
Τα παιδιά πληρώνουν πάντα το τίμημα
Το πιο απογοητευτικό δεν είναι η ίδια η αναβολή. Είναι ότι η Ελλάδα συνεχίζει να αντιμετωπίζει τον αθλητισμό χωρίς μακροπρόθεσμο σχέδιο.
Την ώρα που άλλες χώρες επενδύουν οργανωμένα στη βάση, δημιουργούν συστήματα, συνδέουν σχολείο και αθλητισμό και χρηματοδοτούν την ανάπτυξη μέσα από μεγάλες διοργανώσεις, στην Ελλάδα κάθε προσπάθεια μοιάζει να ξεκινά από το μηδέν και να σταματά πριν καν εφαρμοστεί.
Και τελικά, τα μεγαλύτερα θύματα είναι πάντα τα ίδια: τα παιδιά που θέλουν να αθληθούν σοβαρά, οι οικογένειες που παλεύουν μόνες τους και οι αθλητές που αναγκάζονται να αναπτυχθούν χωρίς πραγματική κρατική υποστήριξη.
Η επιτυχία της Ιταλίας στο τένις δεν ήρθε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα επένδυσης, οργάνωσης, συνέπειας και στρατηγικής ετών.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη διαφορά με την ελληνική πραγματικότητα.
Tennis24
