Με τη χώρα να έχει μπει για τα καλά σε προεκλογικούς τόνους, την κυβέρνηση να προσπαθεί να βελτιώσει την εικόνα της και να περιορίζει – όχι πάντα με επιτυχία – τις προεκλογικές «κακοτοπιές» και την αντιπολίτευση να οξύνει την πολεμική της, η δημοσκόπηση της Metron Analysis που παρουσιάστηκε στο βραδινό δελτίο του MEGA στις 19 Νοεμβρίου 2026, επιτρέπει μια ακτινογραφία των πολιτικών συσχετισμών όπως διαμορφώνονται αυτή τη στιγμή.
Αυτό που προκύπτει είναι ότι η κυβέρνηση αντί να αυξάνει τη συσπείρωσή της και άρα τις πιθανότητες να αποφύγει ένα εκλογικό αποτέλεσμα που να αποτελεί, αντικειμενικά, συντριβή, μάλλον αρχίζει και επιδεικνύει επιπλέον φθορά. Και μπορεί η ρητορική των φιλοκυβερνητικών μέσων σε αυτές τις περιστάσεις να επιμένει να παρουσιάζει την απόσταση από το δεύτερο κόμμα, όμως η ουσία είναι ότι αυτή τη στιγμή έχουμε μια κυβέρνηση που έχει αρνητική βαθμολογία από τους πολίτες σε όλους τους τομείς και που εκλογικά κινείται ακόμη και στα πιο αισιόδοξα σενάρια σε ποσοστά κάτω του 30%.
Αποδοκιμασία της κυβέρνησης σε όλα τα μέτωπα
Πάνω από τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων στη δημοσκόπηση – ποσοστό 68% – επιμένουν ότι τα πράγματα πηγαίνουν προς τη λάθος κατεύθυνση στη χώρα και μόλις το 28% υποστηρίζει ότι πηγαίνουν προς τη σωστά.
Αυτό αποτυπώνεται και στο πώς βλέπουν οι πολίτες την ατομική τους κατάσταση όπου το 50% υποστηρίζει ότι είναι χειρότερη σε σχέση με έναν χρόνο πριν, το 36% στην ίδια και μόνο το 14% πιστεύει ότι έχει βελτιωθεί:
Αυτά μεταφράζοπνται και στο ότι ο δείκτης οικονομικής εμπιστοσύνης, δηλαδή ο ο μέσος όρος του ισοζυγίου της αξιολόγησης της σημερινής οικονομικής κατάστασης της χώρας (θετικά-αρνητικά) και του ισοζυγίου της πρόβλεψης για την οικονομία (θα καλυτερέψει-θα χειροτερέψει), κινείται στο -48%.
Ακρίβεια το κορυφαίο πρόβλημα της χώρας
Ως προς τα προβλήματα που προκαλούν αυτή την αρνητική εκτίμηση, οι πολίτες ιεραρχούν πιο ψηλά την ακρίβεια (55% των αυθόρμητων απαντήσεων), ενώ ψηλά κείναι η οικονομία (32%) και η διαφθορά (15%).
Η κυβέρνηση παίρνει κακή βαθμολογία σε όλους του τομείς, με το ισοζύγιο θετικών και αρνητικών γνωμών να είναι παντού αρνητικό. Σχετικά καλύτερα τα πράγματα στην εξωτερική πολιτική, πολύ αρνητική η αποτίμηση στα θέματα της καθημερινότητας, στα θέματα δημοκρατίας και θεσμών και στα θέματα της οικονομίας.
Όλα αυτά αποτυπώνονται και σε μια συνολικά αρνητική γνώμη για την κυβέρνηση, όπου οι αρνητικές αξιολογήσεις φτάνουν το 69% και οι θετικές μόλις το 27%
Αυτό μεταφράζεται και σε μια συνολικά αρνητική γνώμη για τον πρωθυπουργό, όπου οι αρνητικές γνώμες φτάνουν το 66% και οι θετικές δεν ξεπερνούν το 30%
Βελτίωση της εικόνας της αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά η αρνητική αξιολόγηση υπερισχύει
Εάν συγκρίνουμε αυτή τη δημοσκόπηση σε σχέση με την αντίστοιχη τον Μάιο θα δούμε ότι η θετική αξιολόγηση της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει ανέβει από το 12% στο 18%. Όμως, το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να αντιμετωπίζει το γεγονός ότι το 73% έχει αρνητική γνώμη.
Αντίστοιχα, οι θετικές γνώμες για τον Νίκο Ανδρουλάκη ανεβαίνουν από το 13% τον Ιούνιο, στο 19%, όμως εξακολουθούν να υπάρχουν και 19% αρνητικές αποτιμήσεις της παρουσίας του ως αρχηγού της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
Πώς διαμορφώνονται οι δημοτικότητες των πολιτικών αρχηγών
Στις δημοτικότητα, δηλαδή στις θετικές ή μάλλον θετικές γνώμες, προηγείται η Ζωή Κωνσταντοπούλου με 34%, ακολουθεί ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 33%, ο Κυριάκος Μητσοτάκης με 32%, η Μάρια Καρυστιανού με 30%, ο Νίκος Ανδρουλάκης με 28% και ο Αλέξης Τσίπρας με 27%.
Στην αξιολόγηση για το ποιος είναι καταλληλότερος πρωθυπουργός, μια μέτρηση που έχει να κάνει περισσότερο με το πώς βλέπουν οι πολίτες την ικανότητα κάποιου να κυβερνήσει και όχι απλώς το εάν έχουν θετική ή αρνητική εικόνα για αυτόν, προηγείται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με 29% και ακολουθεί ο Αλέξης Τσίπρας με 13%. Ο Νίκος Ανδρουλάκη είναι στο 7%, ενώ πολύ ψηλά εξακολουθεί να είναι ο «Κανένας» με 25%.
Πώς διαμορφώνονται οι πολιτικοί συσχετισμοί
Ως προς την πρόθεση ψήφου, η δημοσκόπηση της Metron Analysis δείχνει μια υποχώρηση της Νέας Δημοκρατίας στο 24,1% από 24,9% στην προηγούμενη μέτρηση, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη έχει μικρή άνοδο στο 12,5% και το ΠΑΣΟΚ στο 10,9%, το ΚΚΕ στην τέταρτη θέση με 5,1%, ενώ η Ελληνική Λύση υποχωρεί στο 4,4% και η Πλεύση Ελευθερίας στο 4,2%. Στο 4% η Φωνή Λογικής, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία ανεβαίνει ελαφρά στο 3.9%. Σε υψηλότερα ποσοστά (12,2%) η αδιευκρίνιστη ψήφος.
Η συσπείρωση της ΝΔ βρίσκεται στο 67,7%, με απώλειες προς τη γκρίζα ζώνη, το ΠΑΣΟΚ, τη Φωνή Λογικής και την Ελληνική λύση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι πια ένα μικρό κλάσμα της πολιτικής του επιρροής με τον κύριο όγκο να έχει κατευθυνθεί προς την ΕΛΑΣ και διαρροές προς το ΠΑΣΟΚ και τη Φωνή Λογικής. Το ΠΑΣΟΚ έχει συσπείρωση 71% και διαρροές προς την ΕΛΑΣ, τη ΝΔ και την Πλεύση Ελευθερίας.
Ως προς την προέλευση των ψηφοφόρων των νέων κομμάτων, η ΕΛΑΣ παίρνει τον κύριο όγκο από τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ (62%), από τη γκριζα ζώνη, το ΠΑΣΟΚ, τα λοιπά.
Ως προς την αδιευκρίνιστη ψήφο, δηλαδή αυτούς που είναι αναποφάσιστοι ή δεν απαντούν, αυτοί προέρχονται από τη γκρίζα ζώνη, τη Νέα Δημοκρατία, τα λοιπά και τον ΣΥΡΙΖΑ κύριως.
Πώς ψηφίζουν οι πολίτες ανάλογα με την πολιτική τους αυτοτοποθέτηση
Ενδιαφέρον έχει το πώς οι ψηφίζουν οι πολίτες ανάλογα με την πολιτική τους αυτοτοποθέτηση στην κλίμακα Αριστερά – Δεξιά.
Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να έχει την ισχυρότερη παρουσία μεταξύ όσων δηλώνουν κεντροδεξιοί, μια πολιτική ταυτότητα ιδιαίτερα ταυτισμένη με τη διακυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ υποχωρεί σχετικά μεταξύ όσων δηλώνουν δεξιοί. Η ΕΛΑΣ έχει ιδιαίτερα ισχυρή παρουσία μεταξύ των κεντροαριστερών και των αριστερών ψηφοφόρων και υποχωρεί όσο κινούμαστε δεξιότερα. Το ΠΑΣΟΚ είναι ισχυρό μεταξύ των κεντροαριστερών ψηφοφόρων και ως ένα βαθμό μεταξύ των κεντρώων. Η Πλεύση Ελευθερίας έχει ισχυρότερη παρουσία μεταξύ των αριστερών και κεντροαριστερών ψηφοφόρων και η Ελπίδα για τη Δημοκρατίας έχει την ισχυρότερη παρουσια μεταξύ των κεντρώων. Η Ελληνική Λύση έχει την ισχυρότερη παρουσία μεταξύ των κεντροδεξιών και δεξιών ψηφοφόρων.
Ποια είναι η εκτίμηση ψήφου που κάνει η Metron Analysis
Η δημοσκόπηση της Metron Analysis ως προς την εκτίμηση ψήφου δίνει στη Νέα Δημοκρατία 29,5%, άρα πιο κάτω από την προηγούμενη μέτρηση και πιο κάτω από το «ψυχολογικό όριο» του 30%, εκτιμά ότι υπάρχει ελαφρά άνοδος της ΕΛΑΣ στο 15,3% και του ΠΑΣΟΚ στο 13.3%, αλλά και του ΚΚΕ στο 6,2%. Η εκτίμηση περιλαμβάνει υποχώρηση της Ελληνικής Λύσης στο 5.4%, της Πλεύσης Ελευθερίας στο 5,2% και της Φωνής Λογικής στο 4,9%. Αντιθέτως, η εκτίμηση δίνει άνοδο στην Ελπίδα για τη Δημοκρατία στο 4,8%. Η εκτίμηση είναι ακόμη ότι το ΜέΡΑ25 είναι οριακά εκτός με 2,9%, αλλά εντός η Συμμαχία Ελλήνων με 3.3%. Εκτός είναι η εκτίμηση και για τον ΣΥΡΙΖΑ και για τη Νίκη.
Ποιες προβλέψεις κάνουν οι πολίτες για το αποτέλεσμα των εκλογών
Ενδιαφέρον έχει η αποτύπωση που κάνει η δημοσκόπηση της γνώμης των πολιτών για το πώς θα εξελιχθεί το αποτέλεσμα των εκλογών. Το 64% πιστεύει ότι θα χρειαστεί να ξαναγίνουν εκλογές και μόνο το 32% πιστεύει ότι θα σχηματιστεί κυβέρνηση μετά τις εκλογές. Πιο πεπεισμένοι για τη δυνατότητα σχηματισμού κυβέρνησης οι δεξιοί και κεντροδεξιοί ψηφοφόροι, πιο σίγουροι για την ανάγκη νέας καταφυγής στις κάλπες οι αριστεροί και κεντροαριστεροί. Αυτό αποτυπώνεται και στο πώς συνδυάζεται η πρόθεση ψήφου με την πρόβλημεψη για το αποτέλεσμα των εκλογών, όπου πιο βέβαιοι για σχηματισμό κυβέρνησης είναι οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, αλλά και σημαντικό ποσοστό των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ, του ΚΚΕ και της Πλεύσης Ελευθερίας. Αντιθέτως, πιο σίγουροι για την ανάγκη να δεύτερες εκλογές είναι οι ψηφοφόροι της ΕΛΑΣ, οι περισσότεροι ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ και της Ελληνικής Λύσης.
Δεν είναι τυχαίο ότι οι περισσότεροι που πιστεύουν ότι θα σχηματιστεί κυβέρνηση από αυτές τις εκλογές εκτιμούν ότι αυτή θα είναι αυτοδύναμη (55%), όμως ένα σημαντικό ποσοστό εκτιμά ότι θα είναι συνεργασίας.
Διχασμένη η κοινή γνώμη ως προς τις κυβερνήσεις συνεργασίας
Η κοινή γνώμη παραμένη διχασμένη ως προς το ερώτημα των κυβερνήσεων συνεργασίας. Ωστόσο, έχει ενδιαφέρον ότι το 52% τάσσεται υπέρ και το 45% επιμένει υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνώσεων. Αριστεροί και κεντροαριστεροί είναι πλειοψηφικά υπέρ των κυβερνήσεων πλειοψηφίας, οι κεντρώοι είναι διχασμένοι ενώ οι κεντροδεξιοί και δεξιοί επιμένουν στην ανάγκη αυτοδύναμων κυβερνήσεων.
Αυτή η διχοτόμηση αποτυπώνεται στο πώς οι ψηφόροι της Νέας Δημοκρατία είναι αυτοί που κατεξοχήν είναι υπέρ των αυτοδύναμων κυβερνήσεων και οι ψηφοφόροι της ΕΛΑΣ υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας. Από την άλλη, έχει ενδιαφέρον ότι το ΠΑΣΟΚ εμφανίζεται να διχάζεται ανάμεσα στον κύριο όγκο που είναι υπέρ των κυβερνήσεων συνεργασίας και ένα ισχυρό κομμάτι που είναι υπέρ της αυτοδυναμίας.
Ισχυρό ρεύμα υπέρ της πολιτικής αλλαγής
Η δημοσκόπηση επιβεβαιώνει την καταγεγραμμένη από καιρό τάση ότι οι ψηφοφόροι επιδιώκουν την πολιτική αλλαγή παρά την πολιτική σταθερότητα. Έχει το 62% επιθυμεί πολιτική αλλαγή και μόνο το 38% επιθυμεί πολιτική σταθερότητα. Κυρίαρχο το αίτημα της πολιτικής αλλαγής μεταξύ των αριστερών και κεντροαριστερών ψηφοφόρων, ισχυρό μεταξύ των κεντρών, ισχυρό μεταξύ των δεξιών και μόνο μεταξύ των κεντροδεξιών είναι πλήρως κυρίαρχο το αίτημα της σταθερότητας. Κάτι που εκτός των άλλων σηματοδοτεί και ότι στα μάτια των περισσοτέρων αυτή τη στιγμή η έννοια της πολιτικής σταθερότητας ταυτίζεται με τη παγίωση της σημερινής πολιτικής συνθήκης και τη διακυβέρνηση από τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Προφανώς οι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας κατεξοχήν είναι υπέρ της πολιτικής σταθερότητας, ενώ οι ψηφοφόροι των κομμάτων της αντιπολίτευσης είναι υπέρ της πολιτικής αλλαγής. Ενδιαφέρον έχει ότι ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ είναι μεταξύ αυτών που επίσης επιθυμούν πολιτική σταθερότητα.
Διατηρεί ισχυρό πυρήνα υποστήριξης ένα ενδεχόμενο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά
Ως προς ένα ενδεχόμενο κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά, η δημοσκόπηση δείχνει ότι ο πρώην πρωθυπουργός διατηρεί έναν ισχυρό πυρήνα υποστήριξης στο 5%, δηλαδή σε ένα ποσοστό σαφώς άνω του κατωφλιού του 3%, που ενισχύεται από έναν περίγυρο 10% που θα μπορούσε να τον ψηφίσει. Ισχυρή παρουσία μεταξύ των κεντρώων, κεντροδεξιών και κυρίως δεξιών ψηφοφόρων.
Εντός και εκτός του κάστρου
Η δημοσκόπηση της Metron Analysis μετρά και το πώς οι πολίτες αισθάνονται με όρους κοινωνικής ασφάλειας, εάν δηλαδή αισθάνονται ότι είναι εντός ή εκτός του κάστρου. Ως προς αυτό το ερώτημα παραμένουν διχασμένοι: 48% αισθάνονται ότι είναι εντός του κάστρου και 50% εκτός του κάστρου. Περισσότερο εκτός του κάστρου αισθάνεται η εργατική τάξη, οι μικρομεσαίοι και η αγροτική τάξη, ενώ αντίθετα είναι τα πράγματα μεταξύ όσων αυτοτοποθετούνται στη μεσαία ή την ανώτερη τάξη.
Πολιτικά έχει ενδιαφέρον ότι η ΝΔ έχει ισχυρότερη παρουσία μεταξύ όσων αισθάνονται εντός του κάστρου, ενώ η ΕΛΑΣ μεταξύ όσων νιώθουν εκτός. Ενδιαφέρον γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται διχασμένο ανάμεσα στους δύο αυτοπροσδιορισμούς, κάτι που ίσως αποτελεί και την κοινωνική βάση του διχασμού που εμφανίζει το εκλογικό του σώμα σε διάφορα ερωτήματα.
Μια κυβέρνηση αντιμέτωπη με την πολιτική καταδίκη
Το πρώτο συμπέρασμα που βγαίνει από τη δημοσκόπηση – και το οποίο συχνά προσπερνάται μέσα στη δημόσια σφαίρα – είναι ότι η Νέα Δημοκρατικά έχει τη δημοσκοπική εικόνα μιας κυβέρνησης που η κοινωνία δεν θέλει να συνεχίσει να κυβερνά. Αντιμετωπίζει, εκτεταμένη και διάχυτη αποδοκιμασία για όλες τις επιλογές της, το αίτημα πολιτικής αλλαγής που είναι πλειοψηφικό στρέφεται ευθέως εναντίον της, εκπροσωπεί μια κοινωνική μειοψηφία με διακριτά χαρακτηριστικά από την κοινωνική πλειοψηφια, και, βέβαια, παίρνει ποσοστά που μόνο ως ποσοστά πολιτικής καταδίκης μπορούν να χαρακτηριστούν, εάν αναλογιστούμε τόσο την πρόθεση όσο και την εκτίμηση ψήφου.
Ότι η Νέα Δημοκρατία, ο επικοινωνιακός της μηχανισμός και ενα οικοσύστημα φιλοκυβερνητικών μέσων, ενίοτε και ένα είδος επικοινωνιακής αδράνειας συνολικά στη δημόσια σφαίρα, επιμένει να παρουσιάζει τις δημοσκοπικές αυτές τάσεις ως «πρωτιά» της Νέας Δημοκρατίας, ή απλώς σχολιάζει την απόσταση από το δεύτερο κόμμα, δεν πρέπει να μας κάνει να παραβλέψουμε τον ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο που δεν είναι άλλος από το γεγονός ότι η Νέα Δημοκρατία παίρνει ποσοστά αντιπολίτευσης και όχι διακυβέρνησης.
Το γεγονός ότι ακόμη δεν έχει διαμορφωθεί ένας συσχετισμός που να παραπέμπει στην επόμενη διακυβέρνηση, αποτυπώνει ρευστότητα πολιτική και μια συνθήκη δομικά μεταβατική, αλλά δεν αναιρεί το γεγονός ότι ο εκλογικός συσχετισμός σήμερα παραπέμπει στη αναζήτηση μιας νέας πολιτικής και κυβερνητικής συνθήκης. Οτιδήποτε άλλο, στην πραγματικότητα, θα ερχόταν σε σύγκρουση με την πραγματική διάθεση της κοινωνίας.

















