Η Αρίνα Σαμπαλένκα, σε συνέντευξή της στο Vogue Magazine, αναφέρθηκε στον εκρηκτικό χαρακτήρα της μέσα στο κορτ, αλλά και τις δύο προσωπικές απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή της.
Αρχικά, η Νο1 του κόσμου μίλησε για τον θάνατο του πρώην συντρόφου της, Κονσταντίν Κολτσόφ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2024 σε ηλικία 42 ετών, πέφτοντας από το μπαλκόνι ξενοδοχείου στο Μαϊάμι, σε μία υπόθεση που χαρακτηρίστηκε ως πιθανή αυτοκτονία.
Η Σαμπαλένκα αποκάλυψε πως ενημερώθηκε για τον θάνατό του ενώ προπονούνταν κοντά στο ξενοδοχείο, λίγες ημέρες πριν από την έναρξη του τουρνουά.
«Τσακώθηκα με τον αστυνομικό. Δεν μπορούσα να το αποδεχτώ», εξομολογήθηκε. Παρά το τεράστιο σοκ, η ίδια επέλεξε να συνεχίσει να αγωνίζεται, προσπαθώντας να διαχειριστεί το πένθος μέσα από το τένις.
«Νιώθω ότι σε μία τέτοια κατάσταση δεν υπάρχει σωστή ή λάθος απάντηση… Όλοι χρειαζόμαστε διαφορετικά πράγματα. Για μένα, το να επιστρέψω στη δουλειά μου ήταν η μοναδική επιλογή. Είμαι 28 χρονών, αλλά κάποιες φορές νιώθω ότι έχω ήδη ζήσει τα πάντα στη ζωή».
Η Λευκορωσίδα μίλησε και για τον θάνατο του πατέρα της το 2019, όταν εκείνος έφυγε ξαφνικά από τη ζωή σε ηλικία μόλις 43 ετών από μηνιγγίτιδα.
Η Σαμπαλένκα θυμήθηκε τις προσπάθειες της ίδιας και της μητέρας της να βρουν ιατρική βοήθεια στο Μινσκ, αποκαλύπτοντας πως ασθενοφόρο τον μετέφερε στο νοσοκομείο μόλις την τρίτη ημέρα, όταν πλέον ήταν αργά.
«Λένε ότι ο χρόνος βοηθά, αλλά κατά κάποιο τρόπο τώρα μου είναι ακόμη πιο δύσκολο γιατί ξέρω πόσο χαρούμενος θα ήταν ο πατέρας μου για την επιτυχία μου… Υπάρχουν φορές που ο αρραβωνιαστικός μου με βρίσκει να κλαίω στο κρεβάτι τη νύχτα επειδή βλέπω Reels που λένε κάτι για έναν πατέρα ή που μου θυμίζουν τα παλιά χρόνια».
«Τα πιο συγκινητικά βίντεο για μένα είναι όταν βλέπω ανθρώπους να δημοσιεύουν την αντίδραση της οικογένειάς τους βλέποντας το παιδί τους αθλητή να κερδίζει κάτι, και φαντάζομαι πώς θα αντιδρούσε ο πατέρας μου… Κλαίω, σαν να τον έχασα μόλις χθες».
Στη συνέχεια μίλησε για για τον εκρηκτικό χαρακτήρα της μέσα στο κορτ και τον τρόπο με τον οποίο έμαθε να διαχειρίζεται τα συναισθήματά της.
«Όταν ήμουν νεότερη, θύμωνα με τον εαυτό μου. Δεν είχα κανέναν έλεγχο. Μπορούσα να κερδίζω ένα ματς και μετά να χάσω τελείως την ψυχραιμία μου. Ήξερα ότι είχα πρόβλημα»
«Νιώθω πως όλες σκεφτόμαστε: “Εντάξει, πρέπει να κερδίσω κάθε αγώνα”. Αν δεν σκέφτεσαι έτσι, τότε τι κάνεις; Όταν βρίσκεσαι στο Top-5 και κατακτάς Grand Slams, δεν είναι σωστό να συμβιβάζεσαι με την ήττα. Αυτή είναι η νοοτροπία μου».
«Όταν ήμουν μικρή, συγκινούμουν πολύ και μετά θύμωνα με τον εαυτό μου επειδή συγκινήθηκα. Τώρα καταλαβαίνω ότι είναι εντάξει να πετάξεις τη ρακέτα. Είναι εντάξει να φωνάξεις. Είναι εντάξει να ξεσπάσεις αν νιώθεις ότι καταπιέζεις πάρα πολλά».
«Μερικές φορές απλώς χρειάζεται να το βγάλεις από μέσα σου, να αδειάσεις για να είσαι έτοιμη να ξεκινήσεις ξανά και να συνεχίσεις τον αγώνα. Ναι, μερικές φορές φαίνεται άσχημο και τρομερό, αλλά το χρειάζομαι για να παραμένω συγκεντρωμένη», κατέληξε.
