Ο Έλληνας ομοσπονδιακός τεχνικός του Ιράν μιλάει στο Gazzetta για τη μεγάλη επιτυχία της κατάκτησης του χάλκινου μεταλλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ασίας, τις απουσίες βασικών παικτών, την ανανέωση της Εθνικής, τις δύσκολες συνθήκες προετοιμασίας, τον πόλεμο και την πίεση μετά την ήττα από τη Νότια Κορέα.
Το Ιρανικό μπάσκετ συνεχίζει να γράφει τη δική του ιστορία με τον Σωτήρη Μανωλόπουλο στον πάγκο. Ο Έλληνας τεχνικός έχει αναλάβει ένα ιδιαίτερα δύσκολο project, που δεν αφορά μόνο τα αποτελέσματα της Εθνικής ομάδας, αλλά και τη δημιουργία της επόμενης γενιάς του ιρανικού μπάσκετ.
Η δουλειά αυτή έχει ήδη αρχίσει να αποδίδει καρπούς. Ο Σωτήρης Μανωλόπουλος έχει οδηγήσει το Ιράν σε σημαντικές διακρίσεις (χάλκινο στους Πανασιατικούς και χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ασίας), ενώ παράλληλα έχει δώσει χρόνο σε αρκετούς νέους παίκτες και έχει ενεργό ρόλο στα αναπτυξιακά τμήματα.
Σε μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο, με σημαντικές απουσίες, τραυματισμούς και δύσκολες συνθήκες προετοιμασίας, καθώς δούλευε σε μια χώρα που είναι σε πόλεμο, το Ιράν κατάφερε να φτάσει στο βάθρο. Ο ίδιος ο Σωτήρης Μανωλόπουλος χαρακτηρίζει την επιτυχία τεράστια και εξηγεί μέσα από το Gazzetta, γιατί το συγκεκριμένο μετάλλιο έχει ακόμη μεγαλύτερη αξία.
«Είναι τεράστιο κατόρθωμα»
– Κόουτς, τι σημαίνει για εσάς και για το ιρανικό μπάσκετ αυτή η επιτυχία;
Είναι τεράστιο κατόρθωμα αυτό! Είχαμε πολλά προβλήματα και έναν πολύ μικρό αριθμό διαθέσιμων παικτών. Ένας παίκτης μας, ο Χασάν Αλιάχμπαρι, έβγαλε τον ώμο του, με συνέπεια να έχουμε ένα πολύ μικρό ρόστερ για να αγωνιζόμαστε μέρα παρά μέρα. Είναι τεράστια επιτυχία. Δεν την περίμενε κανείς. Όλοι ήξεραν ότι πήγαμε στη διοργάνωση με μισή ομάδα».
– Πόσο δύσκολο ήταν να διαχειριστείτε τις απουσίες;
«Πολύ δύσκολο. Έλειπαν έξι παίκτες και ανάμεσά τους ήταν τρεις από τους καλύτερους σκόρερ μας. Ο Αμίνι, που αγωνίζεται στη Νανσί, ο Μπένχαμ, που παίζει στη Γερμανία, και ο Σίνα Βαχέντι, ο οποίος υπέστη ρήξη χιαστού και έχασε όλη τη σεζόν. Όταν σου λείπουν τόσο σημαντικοί παίκτες, είναι λογικό να επηρεάζεται η ομάδα. Παρ’ όλα αυτά, τα παιδιά που ήρθαν να καλύψουν τα κενά έδωσαν τα πάντα».
«Αλλάξαμε το 80% των παικτών»
– Η Εθνική βρίσκεται παράλληλα σε μια διαδικασία μεγάλης ανανέωσης. Πόσο δύσκολο είναι να αλλάζεις γενιά και ταυτόχρονα να έχεις αποτελέσματα;
«Είναι πολύ δύσκολο. Η ομάδα μας βρίσκεται σε διαδικασία ανανέωσης και μέσα σε δύο χρόνια πήραμε χάλκινο στους Πανασιατικούς Αγώνες και χάλκινο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ασίας. Και όλα αυτά έχοντας αλλάξει περίπου το 80% των παικτών! Έπαιξαν παιδιά που δεν είχαν ξαναπαίξει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό για εμάς, γιατί δεν κοιτάμε μόνο το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης διοργάνωσης. Θέλουμε να δημιουργήσουμε μια ομάδα που θα έχει συνέχεια».
– Πόσο σημαντική είναι η δουλειά στις μικρές ηλικίες;
«Ασχολούμαι πάρα πολύ με τις μικρές ομάδες, Παίδων, Εφήβων και Νέων Ανδρών. Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια δεξαμενή με περισσότερα παιδιά, γιατί έχουμε πάρα πολύ λίγες επιλογές. Θέλουμε να βρούμε περισσότερους παίκτες και να τους δώσουμε σωστές βάσεις. Είναι κάτι που χρειάζεται χρόνο, αλλά είναι απαραίτητο για να μπορέσει να εξελιχθεί το ιρανικό μπάσκετ».
«Κάθε ημέρα είναι δύσκολη»
– Πόσο σας επηρεάζει η κατάσταση που επικρατεί στη χώρα;
«Μας επηρεάζει όλη αυτή η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, αλλά ό,τι μπορούμε κάνουμε. Κάθε ημέρα είναι δύσκολη, καθώς δεν έχεις παίκτες για προπόνηση. Προσπαθείς να δουλέψεις με όσους έχεις διαθέσιμους και να πάρεις το καλύτερο δυνατό από αυτούς».
– Η προετοιμασία σας ξεκίνησε σε μια ιδιαίτερα δύσκολη συγκυρία.
«Η προετοιμασία μας ξεκίνησε από την 1η έως τις 20 Αυγούστου στην Τεχεράνη, εν μέσω του πολέμου. Βέβαια, ο πόλεμος γίνεται στο Νότιο Ιράν, αλλά πάντα έχεις τον φόβο μην εξαπλωθεί. Είναι μια κατάσταση που σε επηρεάζει, είτε θέλεις είτε όχι».
– Πώς εξελίχθηκε στη συνέχεια το ταξίδι σας μέχρι τη διοργάνωση;
«Μετά τις 20 Αυγούστου φύγαμε για τις Φιλιππίνες, όπου δώσαμε αγώνες για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου και από εκεί βρεθήκαμε στη Ναγκόγια της Ιαπωνίας για να συμμετάσχουμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ασίας. Ήταν ένα πολύ μεγάλο ταξίδι και μια πολύ απαιτητική διαδικασία για όλους».
– Πώς ήταν οι συνθήκες στη Ναγκόγια;
«Στη Ναγκόγια υπήρχε το Ολυμπιακό χωριό, όπου μέναμε όλες οι αποστολές μέσα σε κοντέινερ! Για τα στάνταρ της Ιαπωνίας, πάντως, η διοργάνωση δεν ήταν επιτυχημένη οργανωτικά».
«Η αντίδραση των Ιρανών είναι ίδια με αυτή που υπάρχει στην Ελλάδα»!
– Στον ημιτελικό ήρθε η ήττα από τη Νότια Κορέα. Πώς βιώσατε την αντίδραση μετά το παιχνίδι;
«Όταν χάσαμε στον ημιτελικό των Ολυμπιακών Αγώνων από τη Νότια Κορέα, δεχθήκαμε αυστηρή κριτική, όπως συμβαίνει και στην Ελλάδα. Θεωρώ πως η αντίδραση των Ιρανών είναι ίδια με αυτή που υπάρχει στην Ελλάδα».
– Δηλαδή η κριτική είναι έντονη όταν έρχεται μια ήττα;
«Ναι. Στον αθλητισμό συμβαίνει αυτό. Όταν χάνεις, υπάρχει κριτική. Όταν όμως έρθει μια μεγάλη νίκη, η κατάσταση αλλάζει πολύ γρήγορα. Εμείς προσπαθήσαμε να μείνουμε συγκεντρωμένοι και να διεκδικήσουμε το μετάλλιο και τα καταφέραμε».
«Κερδίσαμε την καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης»
– Και τελικά απέναντί σας βρέθηκε η Κίνα.
«Πήραμε το χάλκινο μετάλλιο απέναντι στην Κίνα, που ήταν η καλύτερη ομάδα της διοργάνωσης, και όλα ήταν καλά! Αυτό είναι το μπάσκετ. Πρέπει να διαχειρίζεσαι τις δύσκολες στιγμές και να συνεχίζεις».
– Τι σημαίνει για εσάς το γεγονός ότι το Ιράν κατάφερε να νικήσει την Κίνα παρά όλα τα προβλήματα;
«Δείχνει τον χαρακτήρα που είχε αυτή η ομάδα. Παρά τις απουσίες, τους τραυματισμούς, αλλά και όλες τις δυσκολίες της προετοιμασίας, τα παιδιά κατάφεραν να μείνουν ενωμένα. Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο από όλα».
«Θέλουμε να δημιουργήσουμε τη βάση για το μέλλον»
– Τελικά, τι κρατάτε περισσότερο από αυτή την πορεία;
«Κρατάω την προσπάθεια των παιδιών και το γεγονός ότι μια ομάδα με τόσα προβλήματα κατάφερε να πάρει ένα σημαντικό μετάλλιο. Ταυτόχρονα, όμως, κοιτάμε μπροστά. Θέλουμε να δημιουργήσουμε τη βάση για το μέλλον του ιρανικού μπάσκετ. Έχουμε αλλάξει πολλούς παίκτες, έχουμε δώσει ευκαιρίες σε νέα παιδιά και δουλεύουμε πολύ με τις μικρές ηλικίες. Αυτό είναι ένα project που χρειάζεται υπομονή. Για εμένα, το σημαντικό είναι να υπάρχει συνέχεια».
Η επιτυχία του Ιράν δεν είναι μόνο ένα μετάλλιο. Είναι ένα ακόμη βήμα σε μια διαδικασία ανανέωσης που ο Σωτήρης Μανωλόπουλος έχει θέσει ως βασικό στόχο από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε την ομάδα.
Το χάλκινο μετάλλιο, αποκτά διπλή αξία, καθώς αποτελεί επιβράβευση της προσπάθειας του παρόντος, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί προσδοκίες για την επόμενη ημέρα του ιρανικού μπάσκετ.
👀 Οι πανηγυρισμοί του Σωτήρη Μανωλόπουλου με τους παίκτες του μετά την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου στους Ασιατικούς Αγώνες 2026 από το Ιράν με 79-70 κόντρα στην Κίνα pic.twitter.com/2lal2KhvWs
— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) September 20, 2026
