Ο ρόλος του Μπράξτον Κι στο σύνολο του Γιασικεβίτσιους στη Φενέρμπαχτσε όπως αποτυπώθηκε στην πρεμιέρα της Euroleague με τη Βίρτους. Δεν χρειάζεται πολλές κατοχές για να επηρεάσει το παιχνίδι.
Η Φενέρμπαχτσε ξεκίνησε τη νέα σεζόν της Euroleague με μια νίκη (78-68) απέναντι στη Βίρτους Μπολόνια, στο Ulker Sports Hall σε ένα παιχνίδι που, παρά τη διαφορά των δέκα πόντων, ήταν αρκετά πιο δύσκολο από όσο δείχνει το τελικό αποτέλεσμα
Η ομάδα του Σαρούνας Γιασικεβίτσιους δεν πραγματοποίησε ένα επιθετικά κυριαρχικό παιχνίδι και χρειάστηκε να διαχειριστεί ένα ιδιαίτερα κακό βράδυ από την περιφέρεια, καθώς ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με μόλις 3/21 τρίποντα, ποσοστό που φτάνει μόλις στο 14,3%!
Κι όμως, η Φενέρ βρήκε τον τρόπο να πάρει τη νίκη, κυρίως επειδή όταν το παιχνίδι οδηγήθηκε σε μια κατάσταση όπου το καθαρό επιθετικό ταλέντο δεν ήταν αρκετό, μπόρεσε να στηριχθεί στη συνολική λειτουργία της, στην αμυντική της πίεση, στα ριμπάουντ και στην ικανότητα αρκετών παικτών να προσφέρουν χωρίς να απαιτούν μεγάλο αριθμό κατοχών.
Σε αυτή ακριβώς την κατηγορία ανήκει ο Μπράξτον Κι, ο οποίος ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 11 πόντους, 10 ριμπάουντ, 3 ασίστ και 1 κλέψιμο, έχοντας 4/5 δίποντα, 3/6 βολές και μόλις ένα λάθος σε 24:48 συμμετοχής, συγκεντρώνοντας παράλληλα 22 βαθμούς στο PIR.
Οι αριθμοί αυτοί είναι σημαντικοί, όμως δεν εξηγούν από μόνοι τους γιατί ο Κι μπορεί να εξελιχθεί σε ένα ιδιαίτερα χρήσιμο κομμάτι της φετινής Φενέρμπαχτσε, καθώς η πραγματική του αξία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο συνδέει διαφορετικές πτυχές του παιχνιδιού και επιτρέπει στους πρωταγωνιστές της ομάδας να λειτουργούν μέσα σε καλύτερες συνθήκες.
Δεν είναι η ουσία οι 11 πόντοι που πέτυχε ο Κι
Το πρώτο στοιχείο που ξεχωρίζει στην εμφάνιση του Μπράξτον Κι είναι η αποτελεσματικότητα με την οποία αξιοποίησε τις ευκαιρίες που πήρε κοντά στο καλάθι, καθώς τελείωσε τις προσπάθειές του μέσα από το παιχνίδι (4/5 δίποντα), τη στιγμή που ολόκληρη η Φενέρ αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα από την περιφέρεια και δεν μπορούσε να βασιστεί στο τρίποντο για να ανοίξει την άμυνα της Βίρτους Μπολόνια.
Ο Μπράξτον Κι, ωστόσο, δεν προσπάθησε να γίνει κάτι που δεν είναι, καθώς δεν κυνήγησε κατοχές ούτε επιχείρησε να δημιουργήσει συνεχώς το δικό του σουτ, αλλά κινήθηκε σωστά χωρίς την μπάλα, εκμεταλλεύτηκε την ικανότητα των δημιουργών της Φενέρμπαχτσε και τελείωσε τις φάσεις όταν βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση.
Αυτή ακριβώς η συμπεριφορά είναι πολύ σημαντική σε ένα σύνολο που διαθέτει παίκτες όπως ο Γουέιντ Μπάλντουιν, ο Σέβιον Σιλντς και ο Τάλεν Χόρτον-Τάκερ, οι οποίοι έχουν ανάγκη από χώρους για να επιτεθούν στα close-out, να παίξουν pick n’ roll ή να δημιουργήσουν καταστάσεις ένας εναντίον ενός.
Ο Μπράξτον Κι δεν χρειάζεται να έχει την μπάλα στα χέρια του για να δημιουργήσει προστιθέμενη αξία στο παιχνίδι του και αυτή είναι ίσως μία από τις σημαντικότερες ιδιότητες που μπορεί να προσφέρει σε ένα τόσο γεμάτο ρόστερ.
Το spacing που δημιουργείται χωρίς την μπάλα
Η παρουσία του Μπράξτον Κι στην αδύνατη πλευρά και ο τρόπος με τον οποίο κινείται όταν η μπάλα βρίσκεται στην άλλη πλευρά του γηπέδου αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι της επιθετικής του χρησιμότητας, ιδιαίτερα σε μια ομάδα που βασίζεται σε γκαρντ με μεγάλη ικανότητα στη δημιουργία και την εκτέλεση του επιθετικού παιχνιδιού.
Ο Μπράξτον Κι μπορεί να λειτουργήσει ως off-ball forward, να κρατήσει σωστά τη θέση του ώστε να μην κλείσει τους διαδρόμους προς το καλάθι και όταν ο αμυντικός του στραφεί προς την μπάλα για να βοηθήσει, να επιτεθεί στον χώρο με ένα weak-side cut, δημιουργώντας μια κατάσταση στην οποία η άμυνα πρέπει να αντιδράσει χωρίς να έχει απαραίτητα προλάβει να οργανώσει τη βοήθειά της.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όταν ο Μπάλντουιν, ο Σιλντς ή ο Χόρτον-Τάκερ βρίσκονται με την μπάλα στα χέρια και τραβούν πάνω τους και δεύτερο παίκτη, καθώς η Φενέρμπαχτσε χρειάζεται παίκτες που μπορούν να αναγνωρίσουν γρήγορα το κενό και να το εκμεταλλευτούν αντί να παραμένουν στατικοί περιμένοντας ένα σουτ.
Με άλλα λόγια, ο Μπράξτον Κι μπορεί να μην τραβάει πάνω του έναν αμυντικό όταν δεν έχει τη μπάλα στα χέρια σε σχέση με έναν καθαρόαιμο stretch forward, αλλά μπορεί να δημιουργήσει επιθετικό πλεονέκτημα με την κίνησή του, τις αλλαγές κατεύθυνσης και κυρίως με την ικανότητά του να επιτίθεται στον χώρο που αφήνει η άμυνα.
Από το spacing στο επιθετικό ριμπάουντ
Σε αυτό το σημείο έρχονται να προστεθούν τα τρία επιθετικά ριμπάουντ που πήρε απέναντι στη Βίρτους, τα οποία αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν συνδεθούν με το πρόβλημα που αντιμετώπισε η Φενέρμπαχτσε στο μακρινό σουτ.
Η τουρκική ομάδα τελείωσε το παιχνίδι με μόλις 3/21 τρίποντα, επομένως κάθε χαμένη προσπάθεια από την περιφέρεια είχε αυξημένες πιθανότητες να μετατραπεί σε χαμένη κατοχή, εκτός αν κάποιος από τους παίκτες της μπορούσε να κερδίσει τη δεύτερη μπάλα.
Ο Μπράξτον Κι έκανε ακριβώς αυτό σε αρκετές περιπτώσεις και συνολικά πήρε 10 ριμπάουντ, τα οποία αντιστοιχούν σχεδόν στο ένα τέταρτο των συνολικών ριμπάουντ της Φενέρ, που ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 41. Ουσιαστικά πήρε το 24% των ριμπάουντ της ομάδας του!
Αυτή η ικανότητα να ξεκινά μια κατοχή ως off-ball forward και να την ολοκληρώνει κερδίζοντας μια δεύτερη ευκαιρία είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για μια ομάδα που διαθέτει ήδη αρκετούς παίκτες ικανούς να δημιουργήσουν το πρώτο πλεονέκτημα, αλλά χρειάζεται παράλληλα κάποιον που θα μετατρέψει ένα δύσκολο ή άστοχο σουτ σε νέα κατοχή.
Ο Κι ως defensive connector
Η άλλη πλευρά του παιχνιδιού είναι ίσως ακόμη πιο σημαντική, καθώς ο Μπράξτον Κι μπορεί να αποτελέσει έναν από τους παίκτες που επιτρέπουν στον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους να διατηρεί μεγαλύτερη ευελιξία στην άμυνά του χωρίς να αναγκάζεται να αλλάζει συνεχώς το βασικό του πλάνο ανάλογα με το ποιος βρίσκεται απέναντί του.
Η δυνατότητα να αντιμετωπίσει διαφορετικούς τύπους παικτών, να συμμετάσχει σε αλλαγές μετά από screen και να καλύψει χώρους στις περιστροφές δίνει στη Φενέρμπαχτσε τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί μεγαλύτερη πίεση πάνω στην μπάλα, γνωρίζοντας ότι υπάρχει πίσω από αυτή την πίεση ένας forward με αρκετό μέγεθος και αθλητικότητα για να διορθώσει μια κατάσταση όταν αυτή δεν λειτουργήσει καλά.
Η αμυντική ευελιξία, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ένας παίκτης μπορεί να μαρκάρει αποτελεσματικά οποιονδήποτε αντίπαλο σε κάθε κατάσταση, αλλά ότι η παρουσία του δεν δημιουργεί εύκολα ένα σημείο που ο αντίπαλος μπορεί να στοχεύσει ξανά και ξανά μέσα από συγκεκριμένα matchups.
Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τον τρόπο με τον οποίο θέλει να παίζει ο Γιασικεβίτσιους, καθώς η πίεση στην πρώτη πάσα, οι αλλαγές και οι γρήγορες περιστροφές απαιτούν forwards που μπορούν να διαβάζουν το παιχνίδι και να αντιδρούν χωρίς να διαλύεται η συνοχή της ομάδας του στο παρκέπεντάδας.
Το 13-0 που άλλαξε το παιχνίδι
Η αξία αυτής της λογικής φάνηκε ιδιαίτερα στο τρίτο δεκάλεπτο, όταν η Βίρτους εκμεταλλεύτηκε ένα διάστημα αδράνειας της Φενέρ και προηγήθηκε με 46-53, αναγκάζοντας τον Γιασικεβίτσιους να αυξήσει την πίεση στην άμυνα και να ζητήσει μεγαλύτερη ένταση από την πρώτη πάσα.
Η Φενέρμπαχτσε απάντησε με ένα επιμέρους 13-0, μετατρέποντας ένα παιχνίδι στο οποίο βρισκόταν πίσω με επτά πόντους σε μια κατάσταση όπου είχε ξανά τον έλεγχο, και το σημαντικό είναι ότι αυτή η επιστροφή δεν βασίστηκε σε ένα ξαφνικό επιθετικό ξέσπασμα από την περιφέρεια.
Βασίστηκε κυρίως στην άμυνα, στην πίεση, στα ριμπάουντ και στην καλύτερη ποιότητα των κατοχών.
Σε τέτοιες στιγμές ο Μπράξτον Κι μπορεί να είναι εξαιρετικά χρήσιμος, ακριβώς επειδή δεν χρειάζεται να πάρει την μπάλα για να συμμετάσχει στο τρέξιμο της ομάδας του, αλλά μπορεί να συμβάλει με ένα defensive rotation, ένα rebound, ένα cut ή μια σωστή τοποθέτηση που θα επιτρέψει στους υπόλοιπους τέσσερις παίκτες να εκτελέσουν καλύτερα.
Το transition και η δεύτερη επίθεση
Ένα ακόμη στοιχείο που αξίζει να παρακολουθήσουμε στη συνέχεια της σεζόν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Μπράξτον Κι μπορεί να λειτουργήσει ως trailer στο transition, καθώς η Φενέρμπαχτσε διαθέτει γκαρντ που μπορούν να μεταφέρουν γρήγορα την μπάλα και να δημιουργήσουν πλεονέκτημα πριν προλάβει η αντίπαλη άμυνα να οργανωθεί.
Σε αυτές τις περιπτώσεις ο Κι δεν χρειάζεται να είναι ο πρώτος παίκτης που θα φτάσει στο μπροστινό γήπεδο, αλλά μπορεί να αποτελέσει το δεύτερο… κύμα της επίθεσης, φτάνοντας λίγο αργότερα στην κορυφή ή στη ρακέτα και εκμεταλλευόμενος την αναστάτωση της άμυνας που έχει ήδη δημιουργήσει η πρώτη επίθεση της ομάδας του.
Αυτό μπορεί να του προσφέρει εύκολους πόντους, επιθετικά ριμπάουντ ή ακόμη και ευκαιρίες για έξτρα πάσα, χωρίς να χρειάζεται να δημιουργήσει μόνος του ολόκληρη την επίθεση. Για μια ομάδα που διαθέτει ήδη αρκετούς ball handlers, αυτή η συμπληρωματικότητα είναι πολύτιμη.
Το μεγάλο ερωτηματικό είναι το σουτ
Υπάρχει, φυσικά, ένα σημείο που θα χρειαστεί να παρακολουθήσουμε όσο περνά η σεζόν και αυτό δεν είναι άλλο από την ικανότητα του Μπράξτον Κι να τιμωρεί τις άμυνες που θα αποφασίσουν να τον αφήσουν ελεύθερο.
Απέναντι στη Βίρτους δεν επιχείρησε ούτε ένα τρίποντο, επομένως δεν μπορούμε ακόμη να γνωρίζουμε σε ποιο επίπεδο θα βρίσκεται η επιθετική του αποτελεσματικότητα όταν οι αντίπαλοι αρχίσουν να προσαρμόζουν το scouting τους πάνω του.
Το ζήτημα δεν είναι απαραίτητα να μετατραπεί σε έναν παίκτη που θα παίρνει πέντε ή έξι τρίποντα κάθε βράδυ, αλλά να αποκτήσει τέτοια αξιοπιστία ώστε ο αμυντικός του να μην μπορεί να εγκαταλείπει συνεχώς τη θέση του και να προσφέρει βοήθεια στους γκαρντ της Φενέρμπαχτσε.
Γιατί τα 10 ριμπάουντ λένε περισσότερα από τους 11 πόντους
Αν έπρεπε να κρατήσουμε ένα μόνο στοιχείο από την εμφάνιση του Μπράξτον Κι απέναντι στη Βίρτους, πιθανότατα θα ήταν τα 10 ριμπάουντ και όχι οι 11 πόντοι, επειδή ακριβώς αυτά αποτυπώνουν καλύτερα τον ρόλο που μπορεί να έχει στη συγκεκριμένη ομάδα.
Η Φενέρμπαχτσε δεν χρειάζεται από τον Κι να γίνει πρώτος ή δεύτερος σκόρερ, καθώς διαθέτει ήδη αρκετούς παίκτες που μπορούν να αναλάβουν αυτό το βάρος, αλλά χρειάζεται έναν forward που θα κερδίσει το rebound μετά από ένα δύσκολο σουτ, θα πάρει το επιθετικό ριμπάουντ όταν η επίθεση κολλήσει, θα κάνει το σωστό cut όταν η άμυνα κοιτάζει την μπάλα και θα μπορέσει να αλλάξει πάνω σε ένα screen χωρίς να δημιουργήσει αμέσως mismatch.
Η πραγματική αξία του Κι στη φετινή Φενέρμπαχτσε
Η νέα Φενέρμπαχτσε διαθέτει αρκετή ποιότητα στο ένας εναντίον ενός, δημιουργία από την περιφέρεια, μέγεθος στα φτερά (wings) και παίκτες που μπορούν να πάρουν δύσκολες αποφάσεις όταν το παιχνίδι οδηγηθεί στις τελευταίες κατοχές.
Το μεγάλο ζητούμενο για τον Γιασικεβίτσιους, επομένως, δεν είναι μόνο να βρει ποιος θα σκοράρει, αλλά να δημιουργήσει πεντάδες στις οποίες οι διαφορετικοί ρόλοι θα συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον.
Ο Μπράξτον Κι μπορεί να αποτελέσει ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια αυτής της εξίσωσης, ακριβώς επειδή μπορεί να προσφέρει χωρίς να απαιτεί κατοχές και να επηρεάσει το παιχνίδι μέσα από πράγματα που πολλές φορές δεν καταγράφονται άμεσα στη στατιστική.
Η εμφάνιση απέναντι στη Βίρτους ήταν επομένως κάτι περισσότερο από ένα καλό δείγμα και από μια παραγωγική βραδιά για έναν παίκτη που αγωνίστηκε λιγότερο από 25 λεπτά.
Ήταν ένα πρώτο δείγμα του τρόπου με τον οποίο ο Μπράξτον Κι μπορεί να λειτουργήσει στη νέα Φενέρμπαχτσε ως ένας forward που συνδέει το spacing με το ριμπάουντ, την άμυνα με το transition και τους δημιουργούς με το υπόλοιπο lineup, προσφέροντας εκείνες τις μικρές αλλά συνεχείς λεπτομέρειες που στο υψηλότερο επίπεδο της Euroleague μπορούν να καθορίσουν τη διαφορά ανάμεσα σε μια κατοχή που τελειώνει χωρίς αποτέλεσμα και σε μια κατοχή που οδηγεί σε πλεονέκτημα.
Και αν καταφέρει να διατηρήσει αυτή την επιρροή σε σταθερή βάση, ενώ παράλληλα εξελίξει την αξιοπιστία του ως απειλή στην επίθεση, τότε η πραγματική αξία του στη Φενέρμπαχτσε δεν θα αποτυπώνεται απαραίτητα στους πόντους που θα σκοράρει, αλλά στις κατοχές που θα κάνει την ομάδα του να κερδίζει.
