Ο Κώστας Νικολακόπουλος αναλύει στο blog του στο Gazzetta τις τεράστιες διαφορές που παρουσιάζει ο Ολυμπιακός στα ευρωπαϊκά παιχνίδια του στο Καραϊσκάκη και τις εξηγεί.
Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί ο Ιμανόλ δείχνει να έχει πιάσει το νόημα και προσπαθεί να βάζει τον Ολυμπιακό έτσι ώστε να μπαίνει όσο πιο δυνατά μέσα στα παιχνίδια του.
Φαντάζομαι πως δεν είναι τυχαίο ότι και οι τρεις τελευταίες νίκες του Ολυμπιακού μετά τη διακοπή μαμούθ του πρωταθλήματος (με ΠΑΟ, Μαρσέιγ, Παναιτωλικό) ήρθαν με γκολ από τα α΄ ημίχρονα. Σε πλήρη αντίθεση με τις δύο νίκες πριν τη διακοπή, που είχαν έρθει με γκολ στο 92’ (στη Λιβαδειά) και στο 84’ (με τη Γιαγκελόνια).
Ο Ολυμπιακός είναι μία κατ΄ εξοχήν ομάδα που την βολεύει πολύ να πηγαίνει στο ημίχρονο μπροστά στο σκορ. Πολύ απλά γιατί είναι ομάδα ψυχολογίας. Σκεφθείτε, άλλωστε, τα αποτελέσματα του στο Καραϊσκάκη τα τελευταία χρόνια στα Κύπελλα Ευρώπης, όταν καταφέρνει και πηγαίνει στην ανάπαυλα προηγούμενος στο σκορ.
2-0 την Μπάγερ Λεβερκούζεν (2-0 ημίχρονο)
1-1 με την PSV (1-0 ημίχρονο)
3-0 την Μπράγκα (1-0 ημίχρονο)
2-0 την Άστον Βίλα (1-0 ημίχρονο)
3-2 τη Φενέρμπαχτσε (2-0 ημίχρονο)
5-2 την Τόπολα (3-0 ημίχρονο)
2-1 τη Γουέστ Χαμ (2-0 ημίχρονο)
3-1 την Τσουκάριτσκι (3-0 ημίχρονο)
1-0 την Γκενκ (1-0 ημίχρονο)
1-1 με τον Απόλλωνα (1-0 ημίχρονο)
Βλέπουμε λοιπόν ότι στα 10 τελευταία εντός έδρας ευρωπαϊκά παιχνίδια του στα οποία πήγε στο ημίχρονο μπροστά στο σκορ, κέρδισε τα οκτώ και δεν κέρδισε τα δύο, στα οποία μάλιστα ισοφαρίστηκε από γκολ μετά το 90ο λεπτό (με PSV κι Απόλλωνα Λεμεσού)! Να προσέξουμε μάλιστα ότι και στα 10 κρατούσε το μηδέν παθητικό στα πρώτα 45 λεπτά!!!
Ας δούμε, όμως, και τα τελευταία εντός έδρας παιχνίδια του στα οποία πήγε στο ημίχρονο και ήταν ισόπαλος:
2-1 την Γιαγκελόνια (1-1 ημίχρονο)
0-0 με την ΝΕΚ (0-0 ημίχρονο)
0-2 από την Μπάγερ Λεβερκούζεν (0-0 ημίχρονο)
0-0 με την Πάφο (0-0 ημίχρονο)
2-1 την Μπόντο (0-1 ημίχρονο)
3-0 την Γκάραμπαγκ (0-0 ημίχρονο)
0-0 με την Τβέντε (0-0 ημίχρονο)
1-1 με τη Ρέιντζερς (0-0 ημίχρονο)
1-0 τη Φερεντσβάρος (0-0 ημίχρονο)
0-2 από τη Ναντ (0-0 ημίχρονο)
Εδώ λοιπόν βλέπουμε ότι στα 10 τελευταία εντός έδρας παιχνίδια του στα οποίο πήγε στο ημίχρονο ισόπαλος, κέρδισε τα τέσσερα (με γκολ στο 83’ και στο 84’ τη Φερεντσβάρος και την Γιαγκελόνια), έχασε στα δύο κι έφερε ισοπαλίες στα άλλα τέσσερα (στα τρία 0-0 και στο τέταρτο 1-1). Οι δε άλλες δύο νίκες του, ήταν η μία νίκη με αποκλεισμό (με την Μπόντο) και η άλλη με την μέτρια ομάδα της Γκαραμπάγκ.
Και ας δούμε και τα τελευταία εντός έδρας παιχνίδια του στα οποία πήγε στο ημίχρονο κι έχανε:
3-4 από τη Ρεάλ (1-3 ημίχρονο)
1-4 από την Μακάμπι Τελ Αβιβ (1-3 ημίχρονο)
2-3 από την Φράιμπουργκ (1-2 ημίχρονο)
3-3 από την Φράιμπουργκ (0-2 ημίχρονο)
0-4 από τη Μακάμπι Χάϊφα (0-1 ημίχρονο)
0-3 από την Αταλάντα (0-1 ημίχρονο)
1-3 από την Άρσεναλ (0-1 ημίχρονο)
0-2 από την Πόρτο (0-1 ημίχρονο)
0-1 από τη Μάντσεστερ Σίτι (0-1 ημίχρονο)
2-2 με την Τότεναμ (1-2 ημίχρονο)
Βλέπουμε λοιπόν ότι στα 10 τελευταία εντός έδρας παιχνίδια του στα οποία πήγε στο ημίχρονο χάνοντας, έχασε τα εννιά και έσωσε μία ισοπαλία με ένα πέναλτι.
Είναι, δηλαδή, τρομακτική η διαφορά που έχει ο Ολυμπιακός στα αποτελέσματα του μέσα στο σπίτι του στην Ευρώπη, ανάλογα με το πώς πάει στο ημίχρονο! Στη μία περίπτωση έχει 80% νίκες και 20% ισοπαλίες, στην άλλη έχει 40% νίκες, 40% ισοπαλίες και 20% ήττες και στην τρίτη έχει 90% ήττες και 10% ισοπαλίες!
Άσχετο: Εντυπωσιακή είναι η παρουσία και φέτος του Μπονίνι με την Αλμέρια, 1η στη Β΄ κατηγορία Ισπανίας, και η τοπική Diario de Almeria έγραψε χθες ότι η ισπανική ομάδα το καλοκαίρι είχε απορρίψει προσφορά 6 εκ. Ευρώ του Ολυμπιακού για τον Ιταλό αριστεροπόδαρο στόπερ.
Η φωτογραφία της ημέρας:
Δεν μπορεί κάποιος να κατηγορήσει τον Ζέλσον για αδιαφορία μέσα στο παιχνίδι. Για παράδειγμα, μπαίνοντας αλλαγή στο Αγρίνιο, τρεις φορές έκλεψε μπάλες, ενώ γύριζε πίσω κι έκανε άμυνες σε αρκετές περιπτώσεις.
Το θέμα είναι, πέραν της μόνιμης πλέον αδυναμίας του εκτελεστικά, ότι δεν προσέχει όσο πρέπει στις πάσες του και δη στις κρίσιμες στιγμές, εκεί δηλαδή που πρέπει να βρει τον σέντερ φορ του σε καλή θέση. Με τον Παναιτωλικό έγινε σε τουλάχιστον δύο φάσεις, ενώ σε ακόμη περισσότερες κόπηκε από τους αμυντικούς των γηπεδούχων.
Και για το τέλος ένα ιμότζι
