Ο Ολυμπιακός κατάλαβε από πρώτο χέρι πόσο σκληρό καρύδι είναι η Ναϊμέγκεν και στην Ολλανδία θα χρειαστεί άλλη προσέγγιση από αυτή που έδειξε στο Φάληρο. Γράφει ο Δημήτρης Τομαράς.
Ο Ολυμπιακός σε αυτήν την καυτή – λόγω ζέστης – βραδιά του Αυγούστου είδε τον κόσμο του να γεμίζει το φαληρικό γήπεδο αλλά τη νίκη να μην έρχεται. Οι Ερυθρόλευκοι που βίωσαν από πρώτο χέρι ότι οι Ολλανδοί μπορεί να έχουν τα. αμυντικά τους θέματα αλλά από τη μέση και μπροστά είναι μία ιδιαίτερα επικίνδυνη αντίπαλος. Κάτι που φάνηκε πιο πολύ στο 2ο μέρος όπου οι Πειραιώτες δεν πατούσαν τόσο καλά όσο στο πρώτο 45λεπτο αλλά και εκεί πάλι είχαν απειληθεί.
Ο Ολυμπιακός που προσπάθησε να παίξει με τα κλασικά στοιχεία του Μεντιλίμπαρ στο παιχνίδι του αλλά γκολ δεν βρήκε. Και μετά από αυτό το 0-0 στην Ολλανδία δεν θα πρέπει μόνο να τα δώσει όλα σε μία αγωνιστική κατάθεση ψυχής αλλά θα θέλει και δημιουργική και επιθετική ουσία.
Ο Ολυμπιακός που στην επανάληψη για ένα σημαντικό διάστημα είδε τις στροφές του να πέφτουν, τη Ναϊμέγκεν να τον απειλεί περισσότερο σε σχέση με πριν και να μην έχει τόσο καλές φάσεις μπροστά. Δεδομένα δεν ήταν καλό μαντάτο για αυτόν η αναγκαστική αλλαγή του Ρέτσου και ειδικά ενόψει της ρεβάνς και ενώ συνολικά είχε 2 αλλαγές στα σέντερ μπακ. Εάν δεν ήταν βέβαια ο Πόποβιτς με την σπουδαία επέμβασή του πριν το 60ό λεπτό θα είχε δει την εστία του να παραβιάζεται.
Ο Ρόκα, οι χαμένες ευκαιρίες, ο κόσμος και η κρίση που έρχεται νωρίς
Προφανώς και δεν θα περιμέναμε τέτοια εποχή έναν Ολυμπιακό στο 100% και έχοντας βέβαια με μία 11άδα με νέα πρόσωπα. Στην άμυνα πχ δύο στους πέντε ήταν καινούριοι εάν θεωρήσουμε τον Κάρμο παλιά…καραβάνα στην τρίτη του θητεία.
Ως προς το πρώτο μέρος απέναντι σε μία κινητική, γρήγορη στη μετάβαση της μπάλας και καλή στην κυκλοφορία Ναϊμέγκεν ο Ολυμπιακός είχε καλές στιγμές με Ροντινέι, Ελ Καμπί και Κάρμο (κυρίως) και σε 2ο επίπεδο με τον νεαρό Ρόκα. αλλά εν τέλει ήταν χαμένες ευκαιρίες αφού καμία τους δεν μετουσιώθηκε σε γκολ. Ωστόσο ένα θετικό credit πρέπει να δοθεί στον Ρόκα και ας μην είχε καλό σουτ στην τελική του απέναντι στην ευθεία.
Το πρέσινγκ, τα καλά πνευμόνια και την επιμονή του Ελ Καμπί τα ξέραμε. Όπως και τα χαρακτηριστικά των Ροντινέι και Τσικίνιο. Ο Ρόκα σε αυτό το πρώτο μέρος έβγαλε μεγάλη διάθεση, επιθετική φρεσκάδα, απείλησε ή έστω επιχείρησε να το κάνει αρκετές φορές, είχε τελική και στο… τσακ, για ένα κόψιμο, δεν έβγαλε γκολ με κεφαλιά στον Ελ Καμπί. Είχε δηλαδή ένα θετικότατο αγωνιστικό πρόσημο. Το ότι έγινε αλλαγή από τον Ζέλσον δεν αλλάζει την προσπάθειά του και ότι ήταν μία ευχάριστη αγωνιστική νότα.
Εξάλλου δεν αποκτήθηκε στην λογική ενός βασικού εξτρέμ και βέβαια ο Μεντιλίμπαρ περίμενε ένα γκολ από τους εξτρέμ του στο πρώτο 45λεπτο.
Ο Ισπανός τεχνικός γενικότερα παρότι έκλεισε νωρίς τις αλλαγές του έκανε ότι μπορούσε ρίχνοντας στον αγώνα και τον Ζέλσον και τον Ζότα και αλλάζοντας και δεξί μπακ. Τέρμα.δεν βρήκε από καμία εκ των αλλαγών του και ενώ στο τέλος ο κόσμος δεν ήταν ευχαριστημένος με αυτό το 0-0. Για αρκετά νέα πρόσωπα, για τις νέες προσθήκες δηλαδή, είναι ίαως κάπως άδικο να κρίνονται τόσο νωρίς.
Έτσι είναι όμως το ποδόσφαιρο. Τα ματς με τη Ναϊμέγκεν έχουν το πρώτο μεγάλο πρέπει της σεζόν για τους Ερυθρόλευκους. Το πρώτο πρέπει της πρόκρισης. Οπότε μία πρώτη αγωνιστική κρίση θα υπάρχει για έναν Ολυμπιακό που είχε μεν κάποια καλά διαστήματα αλλά συνολικά δεν έκανε ένα τόσο καλό ματς.
ΥΓ. Προλαβαίνω όσους θα αρχίσουν από κάτω για Λουίζ, Ταρέμι και Γιάρεμτσουκ. Παίκτες που είτε είναι φευγάτοι είτε είναι πιθανό να παραχωρηθούν δεν γίνεται να παίζουν σε τόσο σημαντικά ματς.
