Ο Κώστας Νικολακόπουλος αναλύει μέσα από το blog του στο Gazzetta ένα θέμα για μία σημαντική μεταγραφή του Ολυμπιακού.
Βλέποντας το παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον Ατρόμητο, ένα από τα πρώτα πράγματα που παρατήρησα ήταν ότι πολλές φορές η περιοχή της ομάδας του Περιστερίου ήταν σχεδόν άδεια όταν οι «ερυθρόλευκοι» πλαγιοκοπούσαν και σέντραραν.
Έβλεπες εκεί τον Ελ Κααμπί και μάξιμουμ ένα συμπαίκτη του, κι αν τον έβλεπες-ενίοτε δεν ήταν ούτε ο Μαροκινός! Ξέρουμε δε όλοι πόσο σημαντικό είναι να γεμίζεις με παίκτες σου την περιοχή του αντίπαλου όταν επιτίθεσαι. Πολύ απλά γιατί αυξάνεις τις πιθανότητες σου να φτάσει η μπάλα σε δικό σου παίκτη κι αυτός να απειλήσει. Οπότε, ήταν ένα μειονέκτημα αυτό για την ομάδα του Μεντιλίμπαρ, που δεν γέμιζε την περιοχή του Ατρόμητου με αρκετούς παίκτες της.
Νομίζω λοιπόν ότι αυτή η διαπίστωση έχει να κάνει πολύ και με την παρουσία μίας σπουδαίας μεταγραφής, του Γκουστάβο Σα στην ενδεκάδα του Ολυμπιακού. Διότι με τον Πορτογάλο η ομάδα ενισχύεται στη μεσαία γραμμή, καθότι πρόκειται για οκταροδέκαρο που λέμε, όμως αποδυναμώνεται ακριβώς σε αυτό το κομμάτι, στα τετραγωνικά πίσω από τον Ελ Κααμπί. Εκεί που περιμένεις να έρθει παίκτης σου από πίσω και να γίνει επικίνδυνος. Κάτι που το κάνει μάλλον πιο καλά ο Ζότα-θυμηθείτε πώς ήρθε σαν τρέϊλερ σε μία σέντρα του Τικνιζιάν στα τελευταία λεπτά κι έπιασε την κεφαλιά από πολύ καλή θέση, άσχετα αν αστόχησε.
Είναι αλήθεια ότι από κάποιο σημείο και μετά ο Σα προσπάθησε να το κάνει, να πατήσει δηλαδή περισσότερο την αντίπαλη περιοχή. Και θα μπορούσε να δικαιωθεί ακόμη και στο α΄ ημίχρονο, όταν αστόχησε σε γυριστό από εξαιρετική θέση σε μία μπαλιά του Φορτούνη. Στο β΄ ημίχρονο σωστά ακολούθησε τη φάση μετά την επέμβαση του γκολκίπερ στο ψαλιδάκι του Ελ Κααμπί, αλλά κι ο ίδιος ο Πορτογάλος νικήθηκε στο σουτ που επιχείρησε από λίγο πλάγια.
Γενικά προσπαθεί να απειλήσει ο Σα. Για παράδειγμα είχε και ένα σουτ στα πρώτα λεπτά με την μπάλα να την κοντράρει ένας αμυνόμενος και να βγαίνει κόρνερ, που το «έφαγε» ο διαιτητής Τσακαλίδης. Κι επειδή είναι και ψηλό παιδί, προσπαθεί να εκμεταλλευθεί αυτή την ικανότητα του στο ψηλό παιχνίδι και μέσα από τη διαδικασία των στατικών φάσεων. Και είχε και μία κεφαλιά σε εκτέλεση κόρνερ του Φορτούνη, στέλνοντας την μπάλα στα χέρια του γκολκίπερ Χουτεσιώτη.
Έχω, όμως, την αίσθηση ότι ειδικά για τα ματς στα οποία ο Ολυμπιακός παίζει συνεχώς στην επίθεση, είτε μπορεί να είναι πιο πολύτιμος ο Ζότα πίσω από τον σέντερ φορ, είτε πρέπει ο Σα να είναι πιο συνεπής στο ρόλο του δεκαριού σε ό,τι αφορά το πόσο επικίνδυνος πρέπει να γίνεται. Διότι ο Ολυμπιακός την περασμένη σεζόν πλήρωσε πολύ ακριβά την αδυναμία του δεκαριού του (Τσικίνιο) να απειλήσει, για να είμαστε πιο σωστοί, να σκοράρει.
Ο Σα είναι σαφές ότι πρόκειται για καλό παίκτη. Κινείται καλά κι από τον άξονα (έφτιαξε και μία φάση γκολ στον Ελ Κααμπί, εκεί που βγήκε οφσάϊντ και το έχασε κιόλας) κι από τα πλάγια (επίσης έφτιαξε φάση, εκεί που ο Ζέλσον γύρισε με το τακουνάκι στον Μπρούνο, που το έχασε στο τετ α τετ με τον γκολκίπερ). Αλλά πρέπει πρώτον να είναι λιγότερο επιπόλαιο σε σε επιλογές του και δεύτερον να χώνεται περισσότερο στην περιοχή, όταν η ομάδα επιτίθεται ειδικά από τα πλάγια.
Όπως έκανε λ.χ. σε μία στιγμή στα πρώτα λεπτά που σέντραρε ωραία ο Φορτούνης από δεξιά, ο Σα δεν μπόρεσε να βρει την μπάλα και την βρήκε ο Ελ Κααμπί, αστοχώντας στην καλή κεφαλιά ψαράκι.
Άσχετο: Μακάρι να είναι τυχαίο, αλλά σε δύο συνεχόμενα παιχνίδια, ένα ευρωπαϊκό κι ένα πρωταθλήματος, ο Ολυμπιακός είχε αποβολές! Αμφότερες για απρόσεκτα μαρκαρίσματα με τις τάπες πάνω σε αστραγάλους αντιπάλων, του Φορτούνη με τη ΝΕΚ και του Ρόντινεϊ με τον Ατρόμητο. Λες και ήταν καρμπόν οι δύο περιπτώσεις! Κι αν δεν στοίχισε η κόκκινη γιατί ήταν στο 91’ κι η ομάδα έμεινε μόνο τέσσερα λεπτά με 10 παίκτες, στοίχισε πολύ άσχημα στην Ολλανδία, αφού έμεινε με παίκτη λιγότερο για 43 λεπτά. Κι έχασε κι αποκλείστηκε, ενώ με 11 εναντίον 11 το ματς ήταν 1-1.
Η φωτογραφία της ημέρας:
Είναι σαφές ότι ο Μεντιλίμπαρ ζητάει από τον Έσε να είναι αυτός ο κεντρικός χαφ, που θα προσπαθεί μέσα στα παιχνίδια να γίνεται ο κρυφός κυνηγός του Ολυμπιακού. Με τον Αργεντίνο όντως να «χώνεται» σε αρκετές στιγμές, αλλά να μην μπορεί εν τέλει να απειλήσει. Και δεν είναι τυχαίο ότι ήταν ο μοναδικός «ερυθρόλευκος» που έπαιξε σε ολόκληρο το 90λεπτο και δεν είχε καν τελική με τον Ατρόμητο…
Πάντως, και στο συγκεκριμένο παιχνίδι επιβεβαιώθηκε η αδυναμία των κεντρικών χαφ του Ολυμπιακού να βοηθήσουν στο σκοράρισμα. Τρία σουτ επιχείρησαν οι Μουζακίτης (δύο), Σιπιόνι (ένα) και τα τρία βρήκαν αμυνόμενους, κάτι που ισχύει για τη συντριπτική πλειοψηφία των τελικών των δύο αυτών παιδιών. Ο δε Έσε, όπως ανέφερα ήδη, δεν σούταρε καν και τη μία φορά που βρέθηκε με την μπάλα μέσα στην περιοχή του Ατρόμητου έκανε τόσο ανοικτό κοντρόλ που έφυγε άουτ πριν καν τελειώσει τη φάση.
Και για το τέλος ένα ιμότζι
Έχω βαρεθεί να βλέπω τους άλλους να ανοίγουν το σκορ στη 1η τους φάση και εμείς να κάνουμε μάγκες τον Χουτεσιώτη, τον Βενετικίδη κλπ…
1οι στα xG και 4οι στα γκολ ήμασταν πέρυσι αν θυμάμαι καλά. #OlympiacosFC— ThrylosTwnGipedwn (@Tsrxsvls7) August 23, 2026
