Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για την μεγάλη επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό και εξηγεί ότι είναι ο μοναδικός ο οποίος θα μπορούσε να συσπειρώσει τους πάντες και να φέρει την εκ νέου εκτόξευση του συλλόγου σε όλα τα επίπεδα.
Είναι αυτό που λένε: «Κάποια πράγματα για κάποιον λόγο γίνονται…»
Πριν από ακριβώς έναν χρόνο, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί ότι στις 21 Ιουνίου 2026 ο Παναθηναϊκός θα είχε προπονητή τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Ούτε κατά διάννοια. Ούτε και ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας. Ο μεν Παναθηναϊκός είχε προπονητή τον Εργκίν Άταμαν, ο δε Ομπράντοβιτς βρισκόταν στον πάγκο της Παρτίζαν. Και για να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι υπήρχε έστω και 1% πιθανότητα να συμβεί κάποια στιγμή στο μέλλον. Όμως τι λέει ο θυμόσοφος λαός;
Ποτέ μην λες ποτέ. Τα πάντα μπορεί να συμβούν ανά πάσα ώρα και στιγμή. Αρκεί να διαμορφωθούν οι κατάλληλες συνθήκες. Να υπάρξει το σωστό timing. Για όλους. Και επανέρχομαι σε αυτό που ανέφερα στην αρχή: «Κάποια πράγματα για κάποιον λόγο γίνονται…» Και τίποτε από όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί εάν:
- Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς δεν είχε αποχωρήσει από την Παρτίζαν τον περασμένο Νοέμβριο και ύστερα από την ήττα από τον… Παναθηναϊκό έχοντας να αντιμετωπίσει ένα σωρό εσωτερικά προβλήματα.
- Ο Παναθηναϊκός είχε φέτος πετυχημένη χρονιά έχοντας υλοποιήσει τον στόχο της κατάκτησης της Euroleague. Για το πρωτάθλημα δεν λέω κάτι. Από τη στιγμή που είχε χαθεί το ευρωπαϊκό τρόπαιο, ακόμα και αν είχαν κατακτήσει οι «πράσινοι» το πρωτάθλημα, ο Άταμαν θα αποχωρούσε από την τεχνική ηγεσία. Οι «πράσινοι» δεν πήγαν ούτε στο Final Four, δεν έπαιξαν καλό μπάσκετ και μοιραία είχε προδιαγραφεί η αποχώρηση του Τουρκου προπονητή.
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποτελούσε ΜΟΝΟΔΡΟΜΟ για τη επόμενη ημέρα του Παναθηναϊκού. Είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ο οποίος θα μπορούσε να διαγράψει μονομιάς την κακή χρονιά στις τάξεις της ομάδας. Είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ που μπορούσε να δώσει και πάλι όραμα στους φίλους της ομάδας. Είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ που έχει την καθολική αποδοχή από τους πάντες. Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ που μπορεί να συσπειρώσει τους πάντες και να τους ενώσει σαν μια γροθιά. Είναι ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ στον οποίο έχουν όλοι τυφλή εμπιστοσύνη χωρίς να κρίνεται η παραμικρή του κίνηση ή απόφαση. Γιατί; Επειδή είναι ο ένας και ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ.
Ήταν λογικό και επόμενο να αποτελέσει τον έναν και μοναδικό στόχο του Δημήτρη Γιαννακόπουλου ο οποίος έκανε τα πάντα προκειμένου να τον… επαναπατρίσει στον Παναθηναϊκό. Και όχι τίποτε άλλο, αλλά αποδείχθηκε περίτρανα ότι οι σχέσεις μεταξύ των δύο ανδρών είναι κάτι περισσότερο από άριστες βάζοντας εμφατικό «τέλος» σε οποιαδήποτε φημολογία είχε ξεσπάσει. Αξίζει να σημειωθεί ότι για το «ναι» του Ομπράντοβιτς έπαιξαν ρόλο και οι Δημήτρης Κοντός και Νίκος Παππάς, οι οποίοι με τη σειρά τους έβαλαν το δικό τους… λιθαράκι στο deal.
Γιατί όπως είπα και πριν, Ομπράντοβιτς είναι ένας και μοναδικός. Το «ο Ομπράντοβιτς ξέρει» που επικρατεί στα μπασκετικά στέκια και στην συνείδηση των φίλων του Παναθηναϊκού, δεν είναι καθόλου τυχαίο. Είναι η ελπίδα, η σπίθα, η σιγουριά για το «αύριο» της ομάδας.
Συνήθως, μετά από μια αλλαγή στην τεχνική ηγεσία μιας ομάδας, ειδικά μιας τόσο μεγάλης ομάδας που διεκδικεί όλα τα το τρόπαια, αρχίζει και η κουβέντα για παίκτες. Υπάρχει αγωνία και ανησυχία. Δεν ξέρω για εσάς αλλά η πρώτη εντύπωση που έλαβα από φίλους της ομάδας, γνωστούς αλλά και αγνώστους από την τάση που επικρατεί στο διαδίκτυο, είναι το «ας πάρει τώρα όποιους παίκτες θέλει. Ξέρει». Και αν δεν είναι αυτό η απόδειξη των παραπάνω, τότε τι μπορεί να είναι;
Διάβαζα και άκουγα κατά καιρούς, όταν ο Ζοτς ήταν ακόμα προπονητής στην Παρτίζαν χωρίς να έχει καλά αποτελέσματα, ότι «τον έχει ξεπεράσει το μπάσκετ». Κρατάω την κοιλιά μου από τα γέλια. Ακόμα και το… ίδιο το γέλιο δεν θα μπορούσε να γελάσει τόσο δυνατά. Να ξέρουμε και τι λέμε. Μιλάμε για τον καλύτερο Ευρωπαίο προπονητή όλων των εποχών. Τον πιο πετυχημένο. Τα αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους. Η κληρονομιά που έχει αφήσει είναι η ίδια η απάντηση. Τόσο σε ομάδες όσο και στους παίκτες. Ο Ομπράντοβιτς είναι το μπάσκετ. Και σας πληροφορώ ότι δεν είναι καθόλου… κολλημένος.
Ο ίδιος ο Ζοτς σε συνέντευξη που μου είχε παραχωρήσει πριν από έναν χρόνο στο περιθώριο του σεμιναρίου προπονητών στην Αθήνα είχε πει ένα πράγμα το οποίο αποτελεί και την καλύτερη και πιο εμφατική απάντηση: «Είναι καλό να έχεις αρχές, αλλά το μπάσκετ αλλάζει και οι παίκτες αλλάζουν. Όλα είναι διαφορετικά και πρέπει να προσαρμόζεσαι. Αν δεν το κάνεις και πιστεύεις ότι τα ξέρεις όλα, είσαι… νεκρός. Κάθε μέρα στη είναι μια ευκαιρία να μάθεις κάτι νέο και να δεις τι δεν έκανες στο παρελθόν. Έχεις μια φιλοσοφία, αλλά το σημαντικό είναι να συμφωνούν όλοι με αυτήν, πρώτα απ’ όλα οι παίκτες. Αυτοί είναι οι πιο σημαντικοί». Τα είχε πει όλα με μία του και μόνο απάντηση.
Η επιστροφή του «Ζοτς» στον Παναθηναϊκό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και ως μπασκετική… ονείρωξη στις τάξεις των «πρασίνων». Πραγματικά δεν ξέρω και αν εξακολουθούν να «τσιμπιούνται» για να δουν εάν ονειρεύονται ή όχι. Είναι η πραγματικότητα. Πρόκειται για την ΑΠΟΛΥΤΗ επιστροφή. Δεν θέλω να μπω ακόμα στο αγωνιστικό κομμάτι και στα όσα μπορεί και θα προσφέρει ο Ομπράντοβιτς. Θα έχουμε χρόνο να τα πούμε γι’ αυτό τις επόμενες ημέρες. Την δεδομένη χρονική στιγμή παίζει ρόλο το ψυχολογικό κομμάτι και όλη η ατμόσφαιρα που επικρατεί στις τάξεις των «πρασίνων» μετά και την επίσημη ανακοίνωση της επιστροφής. Αυτό είναι ανάγκη ο οργανισμός για να πατήσει και πάλι καλά στα πόδια του.
Το hype είναι μεγάλο. Τεράστιο. Μιλάμε για την μεγαλύτερη προσωπικότητα του ευρωπαϊκού μπάσκετ. Για τον μοναδικό προπονητή ο οποίος είναι (και θα είναι) ΠΑΝΤΑ πιο ψηλά από τους παίκτες. Από τον οποιονδήποτε παίκτη. Και καλό θα ήταν σε όλους τους παίκτες του Παναθηναϊκού να ΜΑΘΟΥΝ δίπλα του. Τέτοια ευκαιρία δεν πρόκειται να τους παρουσιαστεί ξανά. Και πρέπει να την πιάσουν από τα μαλλιά. Να «ρουφήξουν» κάθε μέρα προπόνησης υπό τις οδηγίες του. Μόνο κερδισμένοι θα βγουν. Εντός και εκτός των τεσσάρων γραμμών.
Γιατί ο Ομπράντοβιτς δεν είναι μόνο προπονητής. Είναι κάτι παραπάνω από προπονητής. Είναι εκείνος που μπορεί να εμπνεύσει και να μεταλαμπαδεύσει γνώσεις. Τόσο για το πώς θα στήσουν οι παίκτες του ένα play στην επίθεση, να τρέξουν ένα pick n roll ή να «βγάλουν» μια άμυνα, όσο και για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζουν κάποια πράγματα στην καθημερινότητά τους. Καλά και άσχημα. Προπονητής, πατέρας, μεγάλος αδελφός, δάσκαλος. Αυτός είναι ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Και όσοι τον «ακολουθούν« μόνο κερδισμένοι θα βγουν.
Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς επέστρεψε στο σπίτι του. Εκεί όπου δημιούργησε τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του και της ιστορίας του Παναθηναϊκού. Οι δύο πλευρές «δεν είχαν τελειώσει». Είχαν «τον χρόνο απλά για λίγο παγώσει». Και τώρα είναι και πάλι μαζί. Το αποτέλεσμα δεν μπορεί κανείς να το προβλέψει ή να το προδικάσει. Για ένα πράγμα μπορεί να είναι σίγουρος. Ότι τη νέα σεζόν το «Telekom Center Athens» θα μοιάζει πολύ μικρό για να χωρέσει την ιαχή «Ομπράντοβιτς περομ περομ πομ πομ» όταν θα κατευθύνεται στην άκρη του πάγκου. Του «πράσινου» πάγκου. Ξανά.
