Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την ολοκληρωτική επικράτηση του Άρη η οποία αναδεικνύεται μέσα από την εικόνα αλλά και τους αριθμούς.
Ο τίτλος του κειμένου δεν είναι αντανάκλαση μιας οπτικής μέσα από οπαδικές παρωπίδες. Είναι η αλήθεια ενός αγώνα που παίχθηκε και κρίθηκε μέσα από τους κανόνες που επέβαλε ο νικητής. Έλεγχος του ρυθμού για τουλάχιστον 35 αγωνιστικά λεπτά, επιβολή του στιλ μπάσκετ πάνω στο οποίο βασίζεται η ομάδα του Βασίλη Σπανούλη και τελική επικράτηση. Τα 20 λάθη του Παναθηναϊκού δεν ήταν προϊόν σύμπτωσης αλλά οδυνηρή συνέπεια (για τον ίδιο) της ασφυκτικής πίεσης που «λατρεύει» ο Άρης με απώτερο σκοπό την εξασφάλιση πόντων μέσα από αυτόν τον τομέα. Σύνολο: 37! Αν προσθέσετε και τους 20 πόντους στον αιφνιδιασμό, μάνι-μάνι μαζεύονται περισσότεροι από τους μισούς που πέτυχαν οι «κίτρινοι». Συνεπώς, νίκησε η μπασκετική λογική που πρεσβεύει ο Άρης.
Το τελευταίο έχει τη σημασία του διότι τα αποψινά δεδομένα διέφεραν από τις προηγούμενες τέσσερις νίκες που είχαν πετύχει οι «κίτρινοι» στα ισάριθμα τελευταία χρόνια. Αν στο πρόσφατο παρελθόν ο Παναθηναϊκός ήταν μεν υποψιασμένος, τούτη τη φορά ήξερε το υψηλότατο επίπεδο δυσκολίας της αποστολής και προετοιμάστηκε καταλλήλως. Παρόλ’ αυτά, σε όλη τη διάρκεια του αγώνα κόπιαζε να ακολουθήσει τον ρυθμό του Άρη σε άμυνα και επίθεση. Και σε σχέση με τον πρόσφατο αγώνα στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Αναντολού Εφές, βρήκε πολλά περισσότερα μεγάλα σουτ. Γι’ αυτό εξάλλου κρατήθηκε σ’ ένα παιχνίδι 100 πόντων. Κρατήστε και το ρήμα και τον αριθμό. Δεν υπήρξε κανένας κλεφτοπόλεμος αλλά μια μονομαχία με τα βλέμματα αντικριστά.
Γιατί ο Άρης είχε έλεγχο ρυθμού και σκορ αλλά «κόμπιαζε» λόγω των μεγάλων σουτ του Γκέρσον Γιαμπουσέλε αλλά και των αντίστοιχων των Σιλβέιν Φρανσίσκο, Νάιτζελ Χέιζ Ντέιβις. Κυρίως όμως χρειάστηκε να προσαρμοστεί σε ιδιαίτερες συνθήκες αγώνα και σε σχήματα που, ναι μεν, έχουν δοκιμαστεί αλλά δεν είναι αυτά που συνηθίζει. Δεν είναι τόσο απλό να βλέπεις (νωρίς στο παιχνίδι) αρκετούς από τους φυσικούς σου ηγέτες (Ρόμπινσον Ερλ, Άνταμ Μοκόκα, Ι Τζέι Λιντέλ) να βγαίνουν εκτός αγώνα λόγω φάουλ. Εκεί χρειάζεται το step up των υπολοίπων. Όπως δεν είναι εύκολο να καλύπτεις τον μεγαλύτερο όγκο που έχει ο αντίπαλος στο καλάθι κρύβοντας το ισχυρό μειονέκτημα που έγραφαν τα χαρτιά με μεγάλα γράμματα.
Από τη συγκεκριμένη συνομοταξία, ξεχώρισε ο Κώστας Αντετοκούνμπο. Στην close out άμυνα του διεθνούς σέντερ, συνήθως, αποτυπώνεται και το μεγάλο πρόβλημά του αλλά απόψε επιβεβαίωσε τον προπονητή του ο οποίος προφανώς το είδε και στα δικά του μάτια. Ικανότητα υπάρχει, όταν και το μυαλό είναι καθαρό, όλα μπορούν να συμβούν. Δεν ήταν ο MVP του αγώνα, αυτόν τον τίτλο τον πήρε στην τσέπη του ο Άνταμ Μοκόκα στο κορυφαίο του παιχνίδι με τα «κιτρινόμαυρα», αλλά στη δύσκολη συνθήκη έκανε εξαιρετική δουλειά πάνω στα μακρινά σουτ του Παναθηναϊκού και κυρίως σ’ αυτά του Χέιζ Ντέιβις.
Το ίδιο ισχύει και για τον Βασίλη Τολιόπουλο ο οποίος – αμυντικά – έκανε πολλά περισσότερα από αυτά που μας είχε παρουσιάσει στα προηγούμενα χρόνια. Η επιθετική ικανότητά του είναι αναγνωρισμένη.
Τώρα ο Άρης είναι υποχρεωμένος να διαχειριστεί σωστά τα συναισθήματα που γεννά μια σπουδαία νίκη. Όπως μετά την Καρδίτσα αντέδρασε ως ομάδα που θέλει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, έτσι και τώρα είναι αναγκαίο να δείξει το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένη. Χρειάζεται κοντή μνήμη και τακτική αφοσίωση σαν την αποψινή.
Αντί επιλόγου. Καθώς περιμένουμε να αποφανθεί η δικαιοσύνη στα όσα τραγικά έγιναν στο ελληνικό μπάσκετ της τελευταίας πενταετίας, αν τα χρόνια της «εξυγίανσης» άρχισαν να έρχονται με αφετηρία το αποψινό επίπεδο διαιτησίας, ας ετοιμαστούμε για ένα σκηνικό ανάλογο μ’ αυτό στο ποδόσφαιρο. Κι εκεί για εξυγίανση μιλούσαν και τα αποτελέσματα προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν γέλωτες σε όλον τον ντουνιά. Εκτός κι αν «εξυγίανση» σημαίνει επιστροφή στο μαρτυρικό παρελθόν. Πλέον όμως πολλά έχουν αλλάξει στο ελληνικό μπάσκετ, οι βαρβάτοι «παίκτες» στο τραπέζι είναι περισσότεροι και ο κόσμος είναι περισσότερο υποψιασμένος απ’ όσο νομίζουν οι opinion makers που προφανώς τα είδαν όλα υπέροχα στο Nick Galis Hall.
