Ο Κώστας Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο Gazzetta περί…ποιότητας και ποσότητας στον Ολυμπιακό!
Σίγουρα δεν τον λες λαμπερό ακόμη τον Γιοέλ Ρόκα σε αυτό το ξεκίνημα της καριέρας του στον Ολυμπιακό. Αλλά δεν τον λες και ένα αδιάφορο προφίλ.
Άγουρος είναι ακόμη ο Ισπανός εξτρέμ, όμως πράγματα ήδη δίνει στην ομάδα-περισσότερα κιόλας απ΄ όσα έχουν δώσει φτασμένοι παίκτες στη θέση του, αν το καλοσκεφτούμε…Με την υπενθύμιση ότι έχασε κι έδαφος με τον τραυματισμό του στον Βόλο (του είχε βγει ο ώμος).
Στο Ολυμπιακός-Ατρόμητος (1-0) μπήκε αλλαγή και πρώτα κέρδισε το πέναλτι που έχασε ο Ελ Κααμπί , ενώ στη συνέχεια ήταν ο δημιουργός του μοναδικού γκολ και γενικά πολύ απειλητικός, τόσο δημιουργικά, όσο κι εκτελεστικά.
Και στο Παναιτωλικός-Ολυμπιακός (0-2) έπαιξε βασικός, άνοιξε το σκορ πλασάροντας ψύχραιμα από θέση γκολ, πέρασε μία σέντρα-έτοιμο γκολ στον Μάριους (άσχετα που το έχασε), δοκίμασε τον αντίπαλο γκολκίπερ με ένα επικίνδυνο σουτ, σούταρε και άλλη φορά με την μπάλα να κοντράρει αμυντικός, κέρδισε κίτρινη κάρτα με μπούκα του που θα τον έβγαζε στην περιοχή και είχε κι ένα ακόμη πολύ απειλητικό γύρισμα προς το πέναλτι που θα ήταν ιδανικό για τον Σα να τελειώσει τη φάση, με τη διαφορά ότι ο Σα είχε φάει μία κλοτσιά και είχε μείνει στο χορτάρι.
Μέσα σε λιγότερο από ένα ημίχρονο ο Ρόκα δημιούργησε πραγματικά πάρα πολλά προβλήματα στην άμυνα του Αγρινίου, αλλά και γύρισε πίσω για να βοηθήσει τον Πέντερσεν, σε αρκετές περιπτώσεις, έστω κι αν πρέπει να το δουλέψει ακόμη περισσότερο αυτό το κομμάτι, σε επίπεδο και διάθεσης, αλλά κι αποτελεσματικότητας. Γενικά θέλει δουλειά, είτε π.χ. στα κοντρόλ του, όπως ένα που έχασε έξω από την περιοχή, είτε στα τελειώματα του, όμως κάτι έχει. Με την ταχύτητα του και την ικανότητα του στο ένας μ΄ ένα μπορεί να δώσει λύσεις, αλλά και να φορτώσει με κάρτες τους αμυντικούς-ήδη έχει πέντε κίτρινες υπέρ του.
Σαφώς του λείπει η διάρκεια. Σε άλλα παιχνίδια που έπαιξε, δεν ήταν το ίδιο επιδραστικός, π.χ. στο Βόλο και στην Τρίπολη έχασε δύο σημαντικές ευκαιρίες, όμως δεν περνάει απαρατήρητος. Και δεν είναι τόσο μικρό πράγμα ότι έχει κρίνει εν πολλοίς δύο τρίποντα του Ολυμπιακού στο πρωτάθλημα. Θυμάμαι δε ακόμη στη ρεβάνς με τη ΝΕΚ που είχε δύο σουτ, φαρμάκια ήταν, με την μπάλα να φεύγει ελάχιστα άουτ προς το τέλος του ματς και της παράτασης.
Είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να βάλει περισσότερη ωριμότητα στο παιχνίδι του. Να μην χάνει τόσο εύκολα κάποιες φορές την μπάλα, να μην κάνει κάποια τόσο αποτυχημένα σουτ, να προσέχει τα γυρίσματα του στην περιοχή να είναι πιο εύστοχα, να ολοκληρώνει μία καλή ενέργεια με μία καλή κι όχι με μία κακή πάσα. Στο παιχνίδι με τον Αστέρα είχε ανακτήσει μία κακή μπαλιά του αντίπαλου γκολκίπερ και τελικά αυτό που συνέβη ήταν να κοπεί πολύ εύκολα από ένα αμυνόμενο. Με τον Ατρόμητο είχε φάση με πάσα σε δύο συμπαίκτες κι αυτός επέλεξε να σουτάρει πάνω σε ένα αμυντικό, ενώ είχε κι άλλη ευκαιρία στην οποία θα μπορούσε να κάνει κάτι καλύτερο.
Μοιάζει, όμως, με ένα ακραίο κυνηγό, είτε παίζει από τα δεξιά όπως στο Αγρίνιο, είτε από τα αριστερά όπως έπαιζε μέχρι πρότινος, που έχει τη δυνατότητα να κρίνει παιχνίδια με κάποιες προσωπικές ποιοτικές ενέργειες, κάτι που δεν το έχει σε…ποσότητα στο ρόστερ του ο Ολυμπιακός. Κατά βάση μόνο ο (πολύ φτωχός όμως εδώ και μήνες σε νούμερα) Ζέλσον το έχει. Κι ο Μπέιλι, που όμως δεν τον βλέπουμε…
Άσχετο: Με αφορμή πληροφορία περί ενδιαφέροντος της Στουτγκάρδης για τον Παναγιώτη Ρέτσο, η Bild είχε ένα ρεπορτάζ σύμφωνα με το οποίο, όπως γράφει η γερμανική εφημερίδα, «αυτή την στιγμή, όπως ρωτήσαμε και μάθαμε, δεν έχει στο πλάνο της τον κεντρικό αμυντικό του Ολυμπιακού».
Η φωτογραφία της ημέρας:
Μάλλον έκανε την πιο θετική εμφάνιση του με τα «ερυθρόλευκα» ο Πέντερσεν στο Αγρίνιο. Μπορεί να μην ξεχώρισε πολύ, όμως έκανε τη δουλειά. Κράτησε τη θέση του και έφυγε και πολλές φορές μπροστά, έστω κι αν οι σέντρες του η, οι πλαγιοκοπήσεις του γενικά δεν ήταν κάτι σούπερ-το ίδιο κι ένα σουτ πάνω στον γκολκίπερ.
Είχε όμως μία ισορροπία και μία σταθερότητα η όλη εικόνα του στο 90λεπτο. Και νομίζω ότι όσο περνούσε η ώρα στο β΄ ημίχρονο τόσο αισθανόταν και πιο άνετα μέσα στο παιχνίδι. Έτσι, βγήκε συχνά και πήρε μπάλες, μία δε από αυτές ήταν που πάσαρε στον Ζότα και βγήκε η γρήγορη επίθεση του Ολυμπιακού για το 2-0.
Δεν φαίνεται να είναι ένας μπακ που θα εντυπωσιάσει ο Νορβηγός, αλλά ας τον δούμε περισσότερο, μήπως σε μία ομάδα που θα ρολάρει καλύτερα μπορέσει κι αυτός να γίνει πιο χρήσιμος και λειτουργικός. Προς το παρόν, ο Σάλιακας δείχνει να έχει τον πρώτο λόγο.
Και για το τέλος ένα ιμότζι
