Ο Αντώνης Καρπετόπουλος γράφει για την άνετη νίκη του ΠΑΟΚ στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης, την δεύτερη γκέλα της ΑΕΚ εκτός έδρας, και κυρίως για το προβάδισμα ενός χωρίς προβλήματα Παναθηναϊκού.
Ο Σεπτέμβρης δεν έχει ακόμα τελειώσει. Οι αγωνιστικές του πρωταθλήματος είναι μόλις τέσσερις. Κι όμως πολλά στην εφετινή Σουπερλίγκα μοιάζουν ξεκάθαρα: ο ΠΑΟ είναι μόνος πρώτος κι αναζητά αντίπαλο. Εχει αυξήσει σε χρόνο ρεκόρ την διαφορά από τους υπόλοιπους καθώς βρίσκεται τέσσερις βαθμούς μπροστά από την ΑΕΚ, πέντε από τον Ολυμπιακό και τρεις από τον ΠΑΟΚ που όμως κέρδισε με χαρακτηριστική άνεση στο ΟΑΚΑ μια εβδομάδα πριν. Πέρα από την βαθμολογία υπάρχει ένα δεδομένο: αντίθετα με τους συνδιεκδικητές του τίτλου ο Παναθηναϊκός αυτή την στιγμή δεν μοιάζει να έχει κανένα ορατό σοβαρό πρόβλημα.
Χίλιες μέρες μετά
Για να βρούμε τον ΠΑΟ πρώτο στην βαθμολογία του πρωταθλήματος με 4 νίκες σε 4 ματς πρέπει να πάμε πάνω από χίλιες μέρες πίσω. Στο ματς με τον Παναιτωλικό φάνηκαν οι τεράστιες πολυτέλειές του. Ο Τζέικομπ Νίστρουπ έχει στα χέρια του πάνω από 25 παίκτες πρώτης γραμμής και το βλέπουμε. Ξέρει επίσης από πρωταθλητισμό. Με τους με τους Ουναΐ και Λούζα να ξεκινούν για πρώτη φορά, αντί των Κάνγκουα και Γκαρσία και τον Ντέσερς στη θέση του Τεττέη, ο Δανός φρέσκαρε τον ΠΑΟ κυρίως μεσοεπιθετικά: τονίζεται γενικά η αλλαγή του σχήματος (ο Δανός άφησε για χάρη του Ουναΐ στην άκρη το 4-4-2 για ένα ευμετάβλητο 4-2-3-1) αλλά δεν είναι η διάταξη το μυστικό: το μυστικό του ΠΑΟ είναι η κατοχή και η κυκλοφορία της μπάλας καθώς και οι πολλές εύκολες ανακτήσεις. Ο ΠΑΟ βρίσκει ομοιογένεια, έχει μια ομάδα με πολυτέλειες και μπορεί στην επίθεση να έχει πολλούς πρωταγωνιστές.
Το γκολ του 1-0 που απλοποίησε νωρίς τα πράγματα το έδωσε πάλι η συνεργασία των δυο Αργεντίνων: στο 13΄ο Αντίνο σέντραρε κι ο Ταμπόρδα σκόραρε με κεφαλιά πριν αφήσει την θέση του στον Λιβάι Γκαρσία εξαιτίας μιας ενόχλησης. Ένα καταπληκτικό γκολ του Ουναΐ στο 40΄, με το οποίο πανηγύρισε την επιστροφή του έβαλε τέλος στη σεμνή τελετή: ο ΠΑΟ έκανε το 4/4 χωρίς να ιδρώσει. Κι ένα πέναλτι – γκολ του Καλάμπρια στο 95΄, πολύ αυστηρό αλλά εντελώς ασήμαντο για την έκβαση του ματς, διαμόρφωσε το τελικό 3-0. Στο μεταξύ ο ΠΑΟ έχασε πάνω από δέκα (!) ευκαιρίες με τον Κουτσερένκο να σώζει τον Παναιτωλικό από διασυρμό.
Ο Γιάννης Αναστασίου είπε πως ο Παναιτωλικός σεβάστηκε πολύ τον πρωτοπόρο: πιθανόν, αλλά η ομάδα του δεν μπορούσε να κάνει και κάτι. Εκανε μια προσπάθεια να προβληματίσει τον ΠΑΟ, δικαίως ζητά ένα πέναλτι (σε μια στιγμή που έχανε ήδη με 2-0) όμως στο ματς δεν υπάρχει κάποια μεγάλη επέμβαση του Πένια. Ο ΠΑΟ βάζει τρία γκολ σε κάθε ματς στο ΟΑΚΑ, έχει ένα πλήθος από πρωταγωνιστές και δεν έχει το παραμικρό πρόβλημα με την διαιτησία – ίσα ίσα. Όλα αυτά θυμίζουν πολύ το πρωτάθλημα που κέρδισε αήττητος ο ΠΑΟΚ το 2018-19. Να δούμε τι μπορεί να κάνουν οι υπόλοιποι που για την ώρα μοιάζουν χειρότεροι από πέρυσι, ενώ αυτός είναι σίγουρα καλύτερος.
Ο ΠΑΟΚ το ήθελε πιο πολύ
Ο ΠΑΟΚ που δεν έχει ευρωπαϊκά ματς θα έπρεπε να είναι μια ομάδα ικανή να κυνηγήσει τον ΠΑΟ. Αλλά ο ΠΑΟΚ ακόμα ψάχνεται: μόλις την τελευταία εβδομάδα απέκτησε τρεις παίκτες – ο Κόστα και ο Γιάκιτς έκαναν ντεμπούτο χθες.
Το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης το κέρδισε γιατί για την ηρεμία του κυρίως το ήθελε πιο πολύ. Ο Αλέσιο Λίσι έριξε αμέσως στα βαθιά τον Κόστα που μόλις ήρθε, ξεκίνησε τον Ούγκρεσιτς δίπλα στον Ζαφείρη και έβαλε αυτή την φορά από την αρχή τον Τάισον δίπλα στους Πέλκα και Ζίφκοβιτς και πίσω από τον Ντιαγιέ αφήνοντας στον πάγκο τον Άλι. Η άμυνα του Αρη ήταν πάλι ο αδύναμος κρίκος κι αυτό φάνηκε από το γεγονός ότι ο ΠΑΟΚ έφτασε στο 2-0 στο ημίχρονο (με γκολ – πέναλτι του Εντιαγέ και γκολ του Ζίβκοβιτς) ενώ μάλιστα ο Άρης είχε ξεκινήσει καλά χάνοντας την πρώτη ευκαιρία του ματς με τον Καντεβέρε: μετά από ένα χτύπημα κόρνερ ο Παβλένκα χρειάστηκε να κάνει την επέμβαση της βραδιάς. Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάστηκε καν να φορτσάρει αλλά απλά να κοντρολάρει το παιγνίδι: μετά το 70΄μάλιστα κατέβασε ταχύτητα αφήνοντας στον Άρη την μπάλα. Η ομάδα του Γρηγορίου δικαιούταν ένα γκολ που όμως δεν βρήκε ποτέ. Η νίκη αυτή του ΠΑΟΚ πρέπει να είναι από τις πλέον εύκολες στην Τούμπα τα τελευταία χρόνια και μάλιστα ήρθε τελείως διαδικαστικά: αντίθετα από όσα είχαμε πριν το ματς με τον Παναθηναϊκό, αυτή τη φορά η προετοιμασία του ντέρμπι ήταν η πρέπουσα.
Ο Άρης διαμαρτύρεται επίσης για την ανοχή του Ιταλού διαιτητή Κολόμπο στον Κένι που παίζοντας με κάρτα από το 5΄έκανε τέσσερα φάουλ στον Γιαννιώτα ατιμώρητος. Μπορεί να έχει και κάποια δίκαια αλλά δεν έκριναν οι αποφάσεις του διαιτητή το ντέρμπι. Η άμυνα του Άρη δεν τον βοήθησε, αλλά και η επίθεσή του δεν έσκισε: η όρεξη του Ράσιτς δεν αρκούσε, η ιδέα του Γρηγορίου να βγάλει τον Μπασιρού και να περάσει τον Μανού Γκαρθία δεν απέδωσε, ο Φαμπιάνο που έλειψε στην Νέα Φιλαδέλφεια επέστρεψε αλλά καλό αυτή την φορά δεν έκανε: δικό του το χέρι -πέναλτι με το οποίο ο ΠΑΟΚ ανοίγει το σκορ, κακή για την κλάση του και η προσπάθεια επέμβασής του στο γύρισμα του Τάισον για τον Ζίβκοβιτς πριν το 2-0. Τον Ζίβκοβιτς που ήταν απόλυτος πρωταγωνιστής θυμίζοντας πως κερδίζονται αυτά τα ματς.
Η μπλαζέ εκτός έδρας ΑΕΚ
Η ΑΕΚ χρειάζεται να ανησυχήσει πολύ μετά την ισοπαλία με τον Αστέρα, αλλά δεν ξέρω αν ο όποιος προβληματισμός του Μάρκο Νίκολιτς μπορεί και να την βοηθήσει να λύσει ένα εμφανές πρόβλημα. Σε δεύτερο συνεχόμενο ματς που γίνεται μετά από παιχνίδι για το Τσάμπιονς λιγκ η ΑΕΚ πετάει βαθμούς, αλλά το πρόβλημα μακριά από την Νέα Φιλαδέλφεια το είχε και πριν αρχίσει η League Phase. Η ΑΕΚ είναι χωρίς νίκη εκτός έδρας σε τέσσερα ματς και τα τρία από αυτά μοιάζουν πολύ. Και στα τρία έχει δεχτεί γκολ ενώ έχει προηγηθεί πχ, ενώ και στα τρία έχει επιτρέψει στον αντίπαλό της αντεπιθέσεις αδυνατώντας να φιλτράρει στη μέση.
Στην Τρίπολη είχε ένα κακό πρώτο ημίχρονο, μολονότι προηγήθηκε στο ματς με αυτογκόλ του Λάσκαρη που άθελά του έστειλε την μπάλα στα δύχτια μετά από γύρισμα του Ρότα στο 21΄. Οι γηπεδούχοι ισοφάρισαν στο 31 : το δικό τους γκολ ήταν μια ευγενική προσφορά του Μουκουντί που έχασε ανεξήγητα την μπάλα δίνοντας στον Μπαρτόλο την δυνατότητα να ισοφαρίσει. Ο Νίκολιτς ξεκίνησε τον Αριάγκα αντί του Βιτάλις, τον Γκατσίνοβιτς αντί του Κοϊτά και τον Ζίνι αντί του Βάργκα. Εβαλε τους δύο πρώτους για να βοηθήσουν ανασταλτικά: χωρίς τον Πινέδα ο Σέρβος ψάχνει τρόπο να κάνει την μεσαία γραμμή σκληρότερη. Φάνηκε όμως και απροετοίμαστος καθώς περίμενε ένα Αστέρα που θα έβγαινε να πιέσει και θα χάριζε χώρους.
Ο Νίκολιτς χρειάστηκε να κάνει διορθωτικές κινήσεις στην επανάληψη που τελικά δεν έφεραν την νίκη. Ο Κοϊτά αντί του Γκατσίνοβιτς, ο Βάργκα αντί του Αριάγκα και ο Μάγερ δίπλα στον Μάριν στάθηκαν λόγος να δούμε μια ΑΕΚ με ένα σχήμα που ήταν πάντα ένα 4-4-2, αλλά με την παρουσία των Ζίνι και Κοϊτά στο πλάι ήταν πολύ επιθετικό. Το ρίσκο έφερε δυο τεράστιες ευκαιρίες που χάνει ο Γιόβιτς στο τέλος κι αυτές καθιστούν το αποτέλεσμα μάλλον συγκυριακό όχι όμως και άδικο γιατί ο Αστέρας, καθοδηγούμενος από τον σπουδαίο Μπαρτόλο, χάρη στους χώρους που είχε και στο δεύτερο ημίχρονο θα μπορούσε να έχει πάρει το ματς αν ο Μπρινιόλι δεν είχε δυο επεμβάσεις σπουδαίες. Τα σουτ του Μπαρτόλο και του Μέντεζ προέκυψαν μετά από ωραίες αντεπιθέσεις: ο Αστέρας έδειξε να συνέρχεται.
Το Τσάμπιονς λιγκ έχει κόστος. Το ξέραμε και το βλέπουμε. Αλλά η ΑΕΚ έχει κι ένα προβληματάκι νοοτροπίας: εκτός έδρας χρειάζεται μαχητικότητα, συγκέντρωση, δύναμη κι αυτά για την ώρα λείπουν. Φαίνεται επίσης σαν τα ματς αυτά να μην την εμπνέουν: και με την Κηφισιά και με τον Αστέρα η συμπεριφορά της ήταν μπλαζέ. Πράγμα που πληρώνεται.
Η ανατροπή της Καλαμάτας
Το Σάββατο ο Ηρακλής και ο Ατρόμητος μοιράστηκαν τους βαθμούς στο Πανθεσσαλικό το οποίο ο Θεός στις δηλώσεις, Βάλτερ Ματσάρι, το χαρακτήρισε «γκαντέμικο». Ο Ατρόμητος προηγήθηκε γρήγορα με τον Τσιλούλη, αλλά δεν κατάφερε να χτίσει κάτι στο αβαντάζ του: ο Ηρακλής έδειξε προσωπικότητα, ισοφάρισε με τον Πέδρο Μάρκες και θα είχε πάρει την νίκη με ανατροπή και γκολ του ίδιου παίκτη, αν το VAR δεν έβλεπε ένα φάουλ στον Σταυρόπουλο στις καθυστερήσεις. Ο Ηρακλής διαμαρτύρεται: δεν φαίνεται όμως να έχει δίκιο. Αντίθετα η Καλαμάτα την δική της ανατροπή την έκανε. Βρέθηκε πίσω στο σκορ στο ημίχρονο, όταν για τον Βόλο σκόραρε ο πολύ ενδιαφέρον Γκονζάλες, αλλά βρήκε στην επανάληψη τρια γκολ με τους Χάμζα και Μπολιβάρ και κέρδισε: τα δυο τελευταία τα πέτυχαν μάλιστα οι δυο σκόρερ στο τελευταίο δεκάλεπτο. Αυτά τα ματς ήταν τουλάχιστον καλύτερα από το ανυπόφορο 0-0 της Κηφισιάς με τον Λεβαδειακό. Η Κηφισιά παραμένει χωρίς νίκη και ο Λεβαδειακός χωρίς γκολ στο πρωτάθλημα. Κακά σημάδια.
