Ο Γιάννης Σερέτης γράφει για τη φόρτιση του Τζέισον Νίστρουπ και για τα σημεία στα οποία καλείται να εστιάσει ο Δανός κόουτς ενόψει της αναμέτρησης του Παναθηναϊκού με τη Χράντετς Κράλοβε.
Αγχώθηκε ο Τζέικομπ Νίστρουπ στη Σόφια. Αγχώθηκε, μετέφερε το άγχος του στους παίκτες και λίγο έλειψε να το πληρώσει ο Παναθηναϊκός με την περίφημη αλλαγή «Τουμπά αντί Ζαρουρί», η οποία μετέφερε το μήνυμα της οπισθοχώρησης με τρεις στόπερ στα τελευταία 15 λεπτά. Χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένας εμφανής λόγος (οι Βούλγαροι καθαρή ευκαιρία δεν είχαν δημιουργήσει στο β’ μέρος έως εκείνο το χρονικό σημείο) κι ενώ είχε καλές επιλογές στον πάγκο του για ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο του αγώνα στο 0-1 (Ταμπόρδα, Κοντούρης, Τσέριν) προτίμησε το φοβικό στο συγκεκριμένο timing 3-4-3. Δεν ενίσχυσε τη μεσαία γραμμή του, όπως σωστά είχε κάνει με την είσοδο του Γιάγκουσιτς από το 65′, ο Παναθηναϊκός έδωσε μπάλα στον αντίπαλο, ισοφαρίστηκε. Και τελικά προκρίθηκε με την ψυχή στο στόμα, παίζοντας ουσιαστικά με δέκα παίκτες στα τελευταία δέκα λεπτά της παράτασης (τραυματισμός Φαν Ντρόνγκελεν) κι αφού στο πρώτο ημίχρονο του έξτρα χρόνου είχε χάσει την ευκαιρία να «καθαρίσει» το ματς μετά το 1-2 του Ντέσερς.
- Το πρώτο, λοιπόν, που πρέπει να κάνει ο Νίστρουπ ενόψει του αγώνα με τη Χράντετς Κράλοβε είναι να δει ο ίδιος τα λάθη που έκανε σε αμφότερα τα παιχνίδια, κυρίως στη ρεβάνς.
- Το δεύτερο είναι να διατηρήσει το «πολεμικό» πνεύμα που είχε η ομάδα του στο δεύτερο ματς με την CSKA 1948.
- Το τρίτο είναι να αποτινάξει τις ανασφάλειές του και να βρει προσωπικά αντισώματα στην πίεση που αισθάνεται επαγγελματικά, προσωπικά, για να φτάσει ο Παναθηναϊκός στη League Phase του Conferemce League.
- Tο τέταρτο είναι να εμπιστευτεί τους παίκτες με την πιο ισχυρή προσωπικότητα και τον πιο έντονο αθλητικό εγωισμό.
- Το πέμπτο είναι και το πιο δύσκολο: να βελτιώσει την ανασταλτική λειτουργία μιας ομάδας η οποία δείχνει να βρίσκει ένα – αν μη τι άλλο – ταιριαστό και αποτελεσματικό δίδυμο στόπερ, αλλά αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ταχύτητας, πίεσης και σκληράδας στη μεσαία γραμμή.
Διότι tough, aggressive και fast που λεν’ και στα χωριά μας δεν είναι ούτε ο Καμαρά, ούτε ο Τσιριβέγια, ούτε ο Τσέριν. Είναι – ο καθένας με διαφορετικά χαρακτηριστικά – καλοί με την μπάλα στα πόδια, ειδικά ο Σλοβένος είναι ικανός κατά διαστήματα και στο pressing, αλλά αυτή τη στιγμή, χωρίς τον σπιντάτο Κάνγκουα και το καινούριο 6-8άρι που αναμένεται, ο μοναδικός που μπορεί να υποστηρίξει σε υψηλό τέμπο την επιθετικότητα και την πίεση που απαιτείται στη μεσαία γραμμή είναι ο Σωτήρης Κοντούρης. Ο νεαρός, όμως, δεν μπορεί να βοηθήσει όσο οι προαναφερόμενοι στην κυκλοφορία της μπάλας, εξ ου και έως τώρα μένει στον πάγκο. Διότι γνωρίζοντας τα αμυντικά ζητήματα της ομάδας του ο Νίστρουπ, προτιμά ως πιο αποτελεσματικό προληπτικό γιατρικό την προσπάθεια για όσο το δυνατόν περισσότερη κατοχή μπάλας.
Σ’ αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, το μεγάλο ερώτημα ενόψει της πρώτης αναμέτρησης με τη Χράντετς Κράλοβε είναι αν θα αφήσει και πάλι στον πάγκο τον Γιάγκουσιτς όπως στη ρεβάνς με την CSKA 1948 για να παίξει με 4-4-2 (Ραστόντερ – Λιβάι στη Σόφια, ίσως Τετέι – Λιβάι στο ΟΑΚΑ με τους Τσέχους) ή αν θα «επιστρέψει» στο 4-2-3-1 με τον Κροάτη στη φυσική θέση του. Οχι πως η γνώμη μας έχει σημασία, αλλά η προτιμότερη επιλογή θα ήταν το 4-2-3-1, με τον Γιάγκουσιτς στη θέση του και τους Τετέι – Λιβάι να εναλάσσονται ως εξτρέμ – φορ (και τον Αντίνο στην έτερη πτέρυγα).
Θα έχει έτοιμο πια τον Τετέι ο Παναθηναϊκός, σε καλύτερη κατάσταση τους Λιβάι – Ντέσερς, θα επιστρέψει ο Τσάπρας στο δεξί άκρο της άμυνας, αλλά ο αντίπαλος δεν είναι ούτε «Πάξι», ούτε «CSKA 1948». Δεν είναι δα και υπερδύναμη η Χράντετς, μια άπειρη «ευρωπαϊκά» ομάδα, αλλά στη Μπεσίκτας έβαλε πάρα πολύ δύσκολα και πλήρωσε την αστοχία της( 0-1, 1-0. Ενα σούπερ «αθλητικό» σύνολο, σε καλύτερο επίπεδο ετοιμότητας από τον Παναθηναϊκό (τρία ματς πρωταθλήματος), με περισσότερα τρεξίματα, αλλά ευάλωτο αμυντικά και «δυσκοίλιο» στην τελική προσπάθεια, που θα παίξει βασικά για την ισοπαλία. Αν ο Παναθηναϊκός διαχειριστεί ώριμα την πίεση για πρόκριση και βρεις τον τρόπο να ανταποκριθεί καλύτερα αμυντικά με πολύ μεγαλύτερα διαστήματα εντάσεων στη μεσαία γραμμή, αυτή τη φορά δεν θα φέρει πάλι εντός έδρας «Χ» όπως με την Πάξι και τους Βούλγαρους. Διότι με τόσο ταλέντο μεσοεπιθετικά, τις φάσεις του θα τις βρει σίγουρα…
