Ο τεχνικός του ΠΑΟΚ Β’ και μέλος της Ακαδημίας Ντάνι Πονζ μίλησε για τη δουλειά που γίνεται στην Ακαδημία του συλλόγου.
Ο Ντάνι Πονζ ένας «καθηγητής», όπως τον αποκαλούν στην Ισπανία μίλησε στην πατρίδα του για την δουλειά που γίνεται στην Ακαδημία του ΠΑΟΚ.
Ο 52χρονος Ισπανός ήρθε στην Ελλάδα για ν’ αναλάβει τον ΠΑΟΚ Β’ και να τον κρατήσει στην κατηγορία. Τα κατάφερε, ενώ είναι υπεύθυνος για την ατομική βελτίωση των παικτών. Ο Πονζ τόνισε ότι στη Θεσσαλονίκη αγάπησε ξανά το ποδόσφαιρο κι επισήμανε ότι για τα παιδιά η συμμετοχή στην Ακαδημία του ΠΑΟΚ, έχει την ίδια αξία με το πως αντιμετωπίζουν στην Ισπανία τα παιδιά την Ακαδημία της Μπαρτσελόνα και της Ρεάλ Μαδρίτης.
Αναλυτικά το αφιέρωμα στον Πονζ κι όσα εξομολογήθηκε ο ίδιος:
«Στη Θεσσαλονίκη ο Ντάνι Πονζ παραδέχεται ότι ανακάλυψε ξανά κάτι που νόμιζε ότι είχε χάσει για μήνες: την επιθυμία για ανταγωνισμό. Η Ελλάδα, πριν από ένα χρόνο, υποτίθεται ότι θα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό. Ένα διάλειμμα. Ένα καταφύγιο από την ψυχική αναταραχή που άφησε η αποχώρησή του από την Ελντένσε και τα χρόνια συσσωρευμένης φθοράς. Προσγειώθηκε στον ΠΑΟΚ για να ηγηθεί του τομέα Ατομικής Ανάπτυξης της Ακαδημίας του ελληνικού συλλόγου, πεπεισμένος ότι μπορούσε ακόμα να διδάξει ποδόσφαιρο χωρίς να είναι αλυσοδεμένος στη μνήμη του σκορ της περασμένης Κυριακής. Αλλά το ποδόσφαιρο, όπως και η θάλασσα, σπάνια προσφέρει την ευκαιρία να μείνεις ακίνητος για πολύ.
Τον Νοέμβριο, με τον ΠΑΟΚ Β’ να βρίσκεται στην τελευταία θέση της Β’ Εθνικής, ο σύλλογος χτύπησε την πόρτα του γραφείου του. Και ο Πονζ, χωρίς πολύ δισταγμό, δέχτηκε, επιστρέφοντας στον πάγκο πολύ νωρίτερα από το αναμενόμενο. Για άλλη μια φορά, αντιμετώπιζε την πίεση κατά μέτωπο. Για άλλη μια φορά, ένιωθε τον ίλιγγο κάθε αγώνα.
“Εδώ ανακάλυψα ξανά την αγάπη μου για το ποδόσφαιρο»: Η Θεσσαλονίκη, το καταφύγιο για να ανακαλύψω ξανά το πάθος για το ποδόσφαιρο. Ήταν ένα διαφορετικό περιβάλλον εδώ στον ΠΑΟΚ. Βρέθηκα περιτριγυρισμένος από ανθρώπους με υψηλό κίνητρο, όλοι πρόθυμοι να κάνουν το καθήκον τους για να μας βοηθήσουν να προχωρήσουμε την πρότασή μας. Τους πρώτους μήνες, η δουλειά μου επικεντρώθηκε περισσότερο στην προπόνηση και την ατομική βελτίωση”..
Είμαι πολύ χαρούμενος και ικανοποιημένος με τη ζωή στην Ελλάδα, τόσο για μένα όσο και για την οικογένειά μου. Η εμπειρία αυτών των τελευταίων μηνών ήταν μοναδική και θα μας συνοδεύει για το υπόλοιπο της ζωής μας. Και, επαγγελματικά, είναι απίστευτο να είμαι μέλος ενός τόσο μεγάλου συλλόγου όπως ο ΠΑΟΚ.
Ο ΠΑΟΚ έχει αναμφίβολα την καλύτερη ακαδημία νέων στην Ελλάδα. Η δουλειά που κάνουν στο σκάουτινγκ είναι απίστευτη και η πεποίθησή τους στην προσέγγιση που έχουν αναπτύξει τα τελευταία χρόνια ήταν εξαιρετική”.
Ο ΠΑΟΚ Κ19 και Κ15 πήρε το πρωτάθλημα και η Κ17 τερμάτισε δεύτερη, με τον Πονζ να σχολιάζει: Η σεζόν ήταν πολύ καλή και πάνω απ’ όλα μέσα σε ένα πολύ όμορφο και συναρπαστικό εργασιακό πλαίσιο. Αυτά που έζησα φέτος στον ΠΑΟΚ Β μου θύμισαν πολύ την πρώτη μου χρονιά στη Σαλαμάνκα. Η ομάδα δεν είχε πολύ καλή απόδοση και ξαφνικά όλα άλλαξαν. Το σημαντικό ήταν ότι τα αγόρια μεγάλωσαν αγωνιστικά κι έδειξαν γενναιότητα”.
Αυτό που ανακάλυψε ο Ντάνι Πονζ όταν ανέλαβε τον ΠΑΟΚ Β’ ήταν μια ομάδα στο κάτω μέρος του βαθμολογικού πίνακα, μια διοργάνωση που είχε γίνει πόλος έλξης για πολλά υποσχόμενους νεαρούς παίκτες αποδυτήρια με παιδιά που μέχρι τότε δεν γνώριζαν τίποτα άλλο πέρα από την κυριαρχία στην εποχή τους στις ακαδημίες, και ξαφνικά βρέθηκαν σε ένα εχθρικό περιβάλλον όπου, κάθε Κυριακή, τους περίμεναν ομάδες γεμάτες παίκτες σκληραγωγημένους από αμέτρητες μάχες.
Το πλαίσιο της Β’ Εθνικής για τη σεζόν 2025/26 ήταν έντονο, με σχεδόν τις μισές ομάδες να αντιμετωπίζουν υποβιβασμό. Ήταν ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον για μια ομάδα χτισμένη με παίκτες 19 και 20 ετών, που θα έπρεπε να αγωνίζεται σε πολύ δύσκολα γήπεδα, με τους αντίπαλους οπαδούς να πιέζουν για να τους εκφοβίσουν.
“Όταν αποδεχτήκαμε την πρόκληση, καθώς βρισκόμασταν στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα, ξέραμε ότι το επίπεδο των προσδοκιών θα ήταν εξαιρετικά υψηλό από το πρώτο κιόλας λεπτό. Η δουλειά σε έναν σύλλογο όπως ο ΠΑΟΚ συνεπάγεται πάντα τεράστιες εβδομαδιαίες απαιτήσεις και για να αλλάξουμε τα πράγματα, θα έπρεπε να δίνουμε τουλάχιστον το 200% κάθε μέρα.
Δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε να είμαστε γενναίοι. Τα παιδιά έχουν περάσει χρόνια σε ένα περιβάλλον όπου τους διδάσκεται ότι η ανάπτυξη ως ποδοσφαιριστές περιλαμβάνει τη λήψη ρίσκων, την άνεση με την μπάλα και το να είναι πρωταγωνιστές. Η αλλαγή του μοντέλου τους θα σήμαινε ότι θα έπρεπε να ανταγωνίζονται από φόβο.
Πιστεύαμε ότι η αλλαγή του μοντέλου θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα παρά λύσεις. Το πιο σημαντικό πράγμα εκείνες τις πρώτες μέρες ήταν να πείσουμε τους παίκτες να συνεχίσουν να πιστεύουν στο στυλ παιχνιδιού που τους είχε οδηγήσει στον ΠΑΟΚ Β και τους είχε φέρει στα πρόθυρα της Α’ Κατηγορίας.
Το ποδόσφαιρο εδώ, σε πολλούς αγώνες, θύμιζε αυτό πριν από μερικές δεκαετίες. Ανώμαλα γήπεδα, πολύ δυνατές σωματικά ομάδες, πολλές στημένες φάσεις, πολύ άμεσο παιχνίδι. Και ήμασταν σε εντελώς διαφορετικό επίπεδο.
Τα παιδιά έδειξαν προθυμία και αφοσίωση σε κάθε προπόνηση και σε ό,τι τους προτείναμε, για τα οποία δεν μπορώ παρά να βγάλω το καπέλο μου.
Βλέποντας τα πρόσωπά τους όταν τους έδειχνα βίντεο, πόσο προσεκτικοί ήταν, πόσο πρόθυμοι ήταν να μάθουν, αυτό σε κάνει να ερωτευτείς ξανά το ποδόσφαιρο.
Μετά από τόσα χρόνια εργασίας με ενήλικες, η επιστροφή στην εργασία με νέους ανθρώπους κάνει τα πάντα ευκολότερα. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία είναι σαν σφουγγάρια. Είναι πρόθυμα να βελτιωθούν, θέλουν να μάθουν σε κάθε άσκηση και δεν κουράζονται ποτέ να κάνουν ερωτήσεις.
Δεν καθορίζω εγώ τη μεθοδολογία. Την καθορίζει ο διευθυντής της Ακαδημίας, Βασίλης Μήττας. Είμαστε απλώς ένα μέρος της ομάδας που υλοποιεί δράσεις στο πλαίσιο αυτής της φιλοσοφίας, την οποία ο σύλλογος έχει πολύ καλά καθορίσει.
Το καθήκον μας είναι να παρακολουθούμε τους παίκτες, παρακολουθώντας την ποδοσφαιρική, σωματική και ψυχολογική τους πρόοδο. Εδώ, για παράδειγμα, έχουμε επικεντρωθεί έντονα τους τελευταίους μήνες στην ανάγκη να δοθεί έμφαση στην προπόνηση δύναμης, επειδή την εντοπίσαμε ως σημαντική αδυναμία σε πολλούς από τους παίκτες. Υπάρχουν όμως και οι συγκεκριμένες ανάγκες κάθε παίκτη, με βάση τα κριτήρια που χρησιμοποιούμε για να αξιολογήσουμε, να διορθώσουμε και να βελτιώσουμε την απόδοσή του και στους τρεις τομείς.
Γι’ αυτά τα αγόρια, η συμμετοχή στην ακαδημία του ΠΑΟΚ έχει την ίδια αξία με την οποία θα είχε για οποιοδήποτε παιδί στην Ισπανία η συμμετοχή στην ακαδημία νέων της Ρεάλ Μαδρίτης, της Μπαρτσελόνα ή της Ατλέτικο.
Πείθουν τους εαυτούς τους επειδή ξέρουν πόσο κοντά βρίσκονται στο να έχουν την ευκαιρία να γίνουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές”.
Εκεί ακριβώς έρχεται η πραγματική δουλειά του Πονζ στην Ακαδημία: να διαχειρίζεται τις προσδοκίες χωρίς να σβήνει τα όνειρα, να τους δείχνει ότι το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, όπως και η ζωή, δεν είναι μια ευθεία γραμμή και ότι πρέπει να είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν το υπόλοιπο της ζωής τους: έναν αβέβαιο κόσμο. Ότι θα υπάρξουν τραυματισμοί, εμφανίσεις ως αναπληρωματικοί, δανεισμοί, λάθη. Ότι μεταξύ των συμπαικτών τους, κάποιοι θα φτάσουν στην πρώτη ομάδα, άλλοι όχι και θα πάνε σε άλλους συλλόγους, κάποιοι δεν θα τα καταφέρουν καν. Αλλά γνωρίζοντας ότι τίποτα από αυτά τα πράγματα δεν θα τους καθορίσει πλήρως ως ανθρώπους.
Γι’ αυτό και η εμπειρία του στον ΠΑΟΚ κατέληξε να έχει πολύ μεγαλύτερη αξία. “Το να εστιάζεις στο να βοηθάς έναν παίκτη να αναπτυχθεί, χωρίς την πίεση του σκορ, επαναφέρει το πιο όμορφο κομμάτι του ποδοσφαίρου. Αλλά οι προπονητές είναι λίγο σαν βρικόλακες. Μόλις επιστρέψεις στον ανταγωνισμό, κολλάς”».
