Σελήνη: Πατάτες μεγάλωσαν σε «σεληνιακό» χώμα και ήταν ασφαλείς για φαγητό, σύμφωνα με νέα μελέτη της NASA


Οι πατάτες μπορούν να μεγαλώσουν σε έδαφος που μιμείται αυτό της Σελήνης, με απόδοση αντίστοιχη με εκείνη της Γης και χωρίς κίνδυνο για όποιον τις φάει, αρκεί να προστεθεί στο χώμα οργανική ύλη. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Όρεγκον (Oregon State University). Η μελέτη, που χρηματοδότησε η NASA, δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «npj Microgravity».

Το αν μπορούν να καλλιεργηθούν πατάτες και άλλα φυτά στη Σελήνη είναι από τα μεγάλα ερωτήματα για την εξερεύνησή της, στα οποία προσπαθεί να απαντήσει η NASA. Η επιφάνεια του δορυφόρου μας καλύπτεται κυρίως από τον ρηγόλιθο, ένα στρώμα από σκόνη και θρυμματισμένα πετρώματα με ελάχιστη οργανική ύλη. Ο ρηγόλιθος έχει επίσης αυξημένες συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων, που δυσκολεύουν την ανάπτυξη των φυτών.

Οι επιστήμονες ανακάτεψαν προσομοιωμένα σεληνιακά εδάφη με βερμικομπόστ σε διάφορες αναλογίες. Το βερμικομπόστ είναι ένα οργανικό λίπασμα πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, που το παράγουν γεωσκώληκες καθώς αποσυνθέτουν οργανικά υπολείμματα. Η σύσταση του ρηγόλιθου αλλάζει από περιοχή σε περιοχή της Σελήνης, γι’ αυτό η ομάδα δοκίμασε πέντε διαφορετικά προσομοιωμένα εδάφη. Για σύγκριση χρησιμοποίησε και χώμα από το Χέρμιστον του Όρεγκον, μια περιοχή φημισμένη για τις πολύ υψηλές αποδόσεις της στην πατάτα.

Η πατάτα δεν επιλέχθηκε τυχαία. Δίνει περισσότερες θερμίδες ανά καλλιεργούμενη έκταση από πολλά άλλα φυτά, έχει μεγάλη διατροφική αξία και θεωρείται από τις πιο πρακτικές βασικές τροφές για μακροχρόνιες διαστημικές αποστολές.

   

Το 30% έκανε τη διαφορά

Τα φυτά που μεγάλωσαν σε σεληνιακό έδαφος με 30% βερμικομπόστ αναπτύχθηκαν όπως εκείνα στο γήινο χώμα. Αντίθετα, χωρίς οργανική ύλη τα φυτά έμειναν καχεκτικά, με προβλήματα στην ανάπτυξη και φτωχό ριζικό σύστημα. Με προσθήκη 5% έως 15% η κατάσταση βελτιώθηκε, αλλά όχι αρκετά. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η οργανική ύλη προστατεύει τα φυτά, γιατί «δεσμεύει» τα βαρέα μέταλλα και τα εμποδίζει να βλάψουν τις ρίζες.

Οι πατάτες από τα σεληνιακά εδάφη κράτησαν και τη διατροφική τους αξία. Δεν βρέθηκε στατιστικά σημαντική αύξηση στα γλυκοαλκαλοειδή, τις φυσικές τοξίνες της πατάτας που συχνά συνδέονται με το πράσινο χρώμα κάτω από τη φλούδα.

Τι σημαίνει για το πρόγραμμα Artemis

Τα αποτελέσματα στηρίζουν τον στόχο της NASA για μόνιμη ανθρώπινη παρουσία στη Σελήνη μέσω του προγράμματος Artemis. Οι αστροναύτες θα μπορούσαν να πάρουν μαζί τους λίγο βερμικομπόστ και μετά να παράγουν περισσότερο επί τόπου, από υπολείμματα φαγητού και φυτικά απόβλητα. Έτσι δεν θα χρειαζόταν να μεταφέρονται συνεχώς υλικά καλλιέργειας από τη Γη.

«Πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα προς την ανάπτυξη αξιόπιστων συστημάτων παραγωγής τροφίμων, τα οποία θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τη μακροχρόνια ανθρώπινη εξερεύνηση της Σελήνης», δήλωσε ο επικεφαλής της μελέτης, Αϊμερίκ Γκογιέρ, από το Τμήμα Βοτανικής και Φυτοπαθολογίας του Oregon State University.

Η έρευνα συνεχίζεται. Σε επόμενη δημοσίευση η ομάδα θα παρουσιάσει πειράματα με δέκα ποικιλίες πατάτας σε προσομοιωμένα σεληνιακά εδάφη, για να βρει ποιες είναι οι καταλληλότερες για τις μελλοντικές καλλιέργειες στη Σελήνη.



Πηγή