Ο Κ. Νικολακόπουλος γράφει στο blog του στο gazzetta δέκα πράγματα με αφορμή τις χθεσινές εκλογές στην ΕΠΟ.
Αμφιβάλλει πλέον κανείς ότι υπάρχει ένα είδος συνασπισμού των τριών άλλων μεγάλων ομάδων, προφανέστατα κόντρα στον Ολυμπιακό;
Στο θέμα της παραμονής του Γάλλου αρχιδιαιτητή Λανουά ο ΠΑΟ, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ τάχθηκαν υπέρ, ενώ ο Ολυμπιακός κατά…
Για τα τηλεοπτικά επίσης φημολογείται ότι οι τρεις ομάδες με τον ένα η, με τον άλλο τρόπο θα βρεθούν επίσης από την ίδια πλευρά, απέναντι από τον Ολυμπιακό…
Στην ψηφοφορία για την προεδρία της Λίγκας ο ΠΑΟ, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ ήταν επίσης στην ίδια πλευρά, υπέρ του προέδρου του ΠΑΟ και κατά της υποψηφιότητας του προέδρου του Ολυμπιακού…
Όπως αποδείχθηκε, για μία ακόμη φορά, ο Μαρινάκης ήταν σκληρό καρύδι για να το…σπάσουν οι Αλαφούζος, Σαββίδης, Ηλιόπουλος. Οι περισσότερες άλλες ομάδες (εκτός των τριών του άτυπου συνασπισμού) ψήφισαν υπέρ της παραμονής του Μαρινάκη στην ηγεσία της Λίγκας, προφανώς εκτιμώντας το έργο του κατά την τελευταία θητεία του-κι όχι μόνο σε αυτή. Αν βγάλουμε έξω τους τέσσερις μεγάλους, από τις 10 άλλες ομάδες, οι έξι ψήφισαν υπέρ του Μαρινάκη και οι τέσσερις υπέρ του Αλαφούζου…
Είναι ένα έργο που το έχουμε ξαναδεί, σε ίσως ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα, όταν πριν ακριβώς 10 χρόνια η συμμαχία των ΑΕΚ, ΠΑΟΚ, ΠΑΟ με τη βοήθεια της κυβέρνησης άλλαξε τη διοίκηση στην ΕΠΟ, που ξέρουμε άπαντες ότι σε ολόκληρη αυτή την δεκαετία πάει κόντρα στον Ολυμπιακό. Χωρίς αυτό, πάντως, να αποτελέσει τροχοπέδη στο να έχει πάρει ο Ολυμπιακός πάλι τα περισσότερα πρωταθλήματα, πέντε αυτός (2017, 2020, 2021, 2022, 2025), έναντι τριών της ΑΕΚ (2018, 2023, 2026) και δύο του ΠΑΟΚ (2019, 2024).
Τα μισά δηλαδή ο Ολυμπιακός, όπως σε γενικές γραμμές ιστορικά συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς έχει μέχρι τώρα 48 πρωταθλήματα και όλες οι άλλες ομάδες 42 σε σύνολο 90. Το ποσοστό του Ολυμπιακού στις κατακτήσεις τίτλων είναι 54%. Το ίδιο που θα διαμορφωθεί εάν ο Ολυμπιακός πάρει το νέο πρωτάθλημα, έχοντας έξι στα 11 χρόνια (με κόντρα την ΕΠΟ)…
Αυτός, άλλωστε, πρέπει να είναι κι ο στόχος του Ολυμπιακού: να δημιουργήσει μία ομάδα δυνατή, ώστε να επιστρέψει στην κατάκτηση του τίτλου.
Άσχετο: Κατά βάση o Πορτογάλος Καρντόσο παίρνει το ρόλο που είχε σε γενικές γραμμές η Λίνα Σουλούκου στον Ολυμπιακό.
Η φωτογραφία της ημέρας:
Επί προεδρίας του Αντόνιο Μιγκέλ Καρντόσο, η Βιτόρια Γκιμαράες σε αυτή την τετραετία έπαιξε τρεις σεζόν στα Κύπελλα Ευρώπης (Κόνφερενς Λιγκ), κέρδισε ένα Λιγκ Καπ, έφτασε τον καλύτερο αριθμό βαθμών της σε πρωτάθλημα, σημείωσε ρεκόρ συνεχόμενων νικών (εννιά) σε μια σεζόν σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, έχει τον καλύτερο μέσο όρο κατάταξης στο πρωτάθλημα από οποιονδήποτε άλλο πρόεδρο στη θητεία του και κατάφερε επίσης να προωθήσει την ομάδα Β από το Καμπεονάτο της Πορτογαλίας (Δ΄ κατηγορία) στη Λίγκα 3 (Γ΄ κατηγορία). Επιπλέον, σε αυτό το ρεκόρ, κατάφερε να εξισορροπήσει οικονομικά τον σύλλογο, αν και αυτό φυσικά έχει επιπτώσεις στις επενδύσεις στην ομάδα.
Η Γκιμαράες την τελευταία σεζόν έκανε μία εξαιρετική πορεία στο Λιγκ Καπ, αφού απέκλεισε την Πόρτο και την Σπόρτινγκ, και κερδίζοντας στον τελικό την μισητή της αντίπαλο Μπράγκα. Αντίθετα, στο πρωτάθλημα είχε τη χειρότερη της σεζόν επί Καρντόσο, τερματίζοντας 9η, από εκεί που τα τρία προηγούμενα χρόνια έπιανε το ταβάνι της (5η-6η θέση). Την αμέσως περασμένη σεζόν (2024-25) πήγε να κάνει το μπαμ στο Κόνφερενς Λιγκ, έχοντας 10 νίκες και τρεις ισοπαλίες (μεταξύ άλλων με Φιορεντίνα και Μπέτις) σε 10 αγώνες! Αλλά στο πιο κρίσιμο ματς αιφνιδιάστηκε άσχημα από την πολύ πιο έμπειρη Μπέτις κι αποκλείστηκε με βαριά ήττα 0-4.
Από τα χαρακτηριστικά της διοίκησης που κάνει ο Καρντόσο; Αλλάζει εύκολα τους προπονητές.
Και για το τέλος ένα ιμότζι 👍
#Hydra#OLYMPIAKOS.
ΠΑΝΤΟΥ🤍❤️ pic.twitter.com/eVwTxyyEN5— RainbowDK (@dimkipseli) June 28, 2026
