Ο Τέρι Τάρπεϊ μίλησε αποκλειστικά στο Gazzetta για τη συνεργασία του με τον κόουτς Σπανούλη στη Μονακό και μεταξύ άλλων για τη «γαλλική παροικία» του Παναθηναϊκού που γεμίζει την ομάδα ταλέντο.
Ο Τέρι Τάρπεϊ, έπειτα από μια δύσκολη σεζόν που διέψευσε τις αρχικά μεγάλες προσδοκίες της Μονακό, μετακόμισε το Παρίσι και αγωνίζεται πλέον με τη φανέλα της Παρί.
O 32χρονος διεθνής με τη Γαλλία γκαρντ, μίλησε στο Gazzetta για όσα βίωσε με τους Μονεγάσκους και αφήνει πλέον στο παρελθόν, την ευεργετική για εκείνον συνεργασία με τον κόουτς Σπανούλη, το παιχνίδι της Παρί που ταιριάζει στο δικό του, καθώς και για τον Σιλβέν Φρανσίσκο και τους υπόλοιπους συμπαίκτες του στην εθνική που γεμίζουν ταλέντο τον Παναθηναϊκό.
Φυσικά αναφέρθηκε και στους Έβαν Φουρνιέ και Τομά Ερτέλ που κοσμούν τα ελληνικά γήπεδα με την παρουσία τους, ενώ δεν έκρυψε τη μεγάλη αγάπη του για τον θρυλικό Γάλλο ποδοσφαιριστή και νυν προπονητή, Ζινεντίν Ζιντάν.
Ο @Taarpey αποκλειστικά στο gazzetta για τη συνεργασία του με τον Βασίλη Σπανούλη, τον Παναθηναϊκό, τον Φουρνιέ, τον Ερτέλ και το νέο ξεκίνημα με την @ParisBasketball 🇫🇷🏀 pic.twitter.com/ag7Sr3qRQs
— gazzetta.gr (@gazzetta_gr) September 27, 2026
Νέα σεζόν, νέα αρχή στο Παρίσι με μια ομάδα που μπαίνει στην τρίτη της σεζόν στη EuroLeague, διατηρώντας την ίδια αγωνιστική φιλοσοφία. Πώς βλέπεις αυτό το νέο ξεκίνημα με τη φανέλα της Παρί;
«Καταρχάς, πιστεύω ότι ταιριάζω καλά σε αυτό το αγωνιστικό στυλ. Παίζουν σε πολύ υψηλό ρυθμό, με πολύ μεγάλη ένταση, ειδικά στην άμυνα. Και στην επίθεση τους αρέσει να δημιουργούν μικρά πλεονεκτήματα και να τα μετατρέπουν σε μεγαλύτερα. Οπότε, ναι, πιστεύω ότι ταιριάζω. Νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό να παίζεις με το ένστικτό σου, κάτι στο οποίο πιστεύω ότι είμαι καλός. Είμαι ενθουσιασμένος για την έναρξη της σεζόν στη EuroLeague και στο γαλλικό πρωτάθλημα».
Πως βλέπεις φέτος τον Παναθηναϊκό, μια ομάδα που έχει πολλούς Γάλλους παίκτες που γνωρίζει καλά;
«Είναι ταλαντούχοι. Αυτή είναι μάλλον η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό, ειδικά με την προσθήκη του Φρανσίσκο αυτό το καλοκαίρι. Πρόκειται να είναι μια από τις κορυφαίες ομάδες. Νομίζω ότι το γεγονός πως ο Ολυμπιακός κατέκτησε τη EuroLeague σίγουρα τους πλήγωσε, οπότε θέλουν να επιστρέψουν με μια καλή σεζόν και με ένα καλό γκρουπ Γάλλων παικτών. Αλλά ναι, είναι μια δυνατή ομάδα. Και οι παίκτες της, προφανώς, ξέρουν πως να παίζουν μαζί. Είναι σίγουρα γεμάτοι ταλέντο».
Μιας και ανέφερες τον Ολυμπιακό, θέλω να σε ρωτήσω για τον Εβάν Φουρνιέ. Κάποια στιγμή είχε μιλήσει για το πόσο εκτιμά το παιχνίδι σου χωρίς την μπάλα. Τώρα εσύ, ο Φουρνιέ και ο Γκομπέρ είστε οι βετεράνοι της γαλλικής εθνικής ομάδας. Θα ήθελα ένα σχόλιο για εκείνον.
«Όταν πήγα στην εθνική Γαλλίας, ήμουν κάπως ο καινούργιος στην ομάδα. Έκανα το ντεμπούτο μου όταν ήμουν 27 ή 28 ετών, οπότε έπρεπε να βρω τον τρόπο να κερδίσω χρόνο συμμετοχής στο παρκέ. Και ήξερα ότι ο Εβάν θα είχε περισσότερο την μπάλα στα χέρια του από εμένα, οπότε έπρεπε να είμαι παραγωγικός στα λεπτά που θα έπαιζα και απλώς να καλύπτω τα κενά στην επίθεση, στην άμυνα, σε ό,τι χρειαζόταν, προκειμένου να πάρουμε τη νίκη».
Πώς ήταν η εμπειρία του να δουλεύεις υπό τις οδηγίες του Βασίλη Σπανούλη στη Μονακό, ένός προπονητή που είχε εκφράσει δημόσια και το πόσο σε εκτιμά;
«Ήταν καλή, σίγουρα. Για μένα, η περίοδός μου στη Μονακό ήταν χωρισμένη κάπως σε δύο μέρη. Το ένα μέρος με τον κόουτς Σάσα Ομπράντοβιτς και το άλλο με τον Σπανούλη. Και φυσικά, τους τελευταίους δύο μήνες με τον Σεργκέι Γκλαντίρ και τον Μάνουτσαρ Μαρκοϊσβίλι. Αλλά ναι, κατά την περίοδο με τον Σπανούλη, κατάφερα να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Μου έδωσε λίγη περισσότερη αυτοπεποίθηση στην αρχή και προσπάθησα να τη διατηρήσω για τον ενάμιση χρόνο που ήταν εκεί. Ήταν εξαιρετικός στα τακτικά και αγωνιστικά. Προφανώς υπήρχαν πολλά πράγματα που συνέβαιναν εκτός παρκέ, κάτι που είναι λυπηρό, γιατί πιστεύω ότι η περσινή ομάδα της Μονακό είχε τη δυνατότητα να είναι πραγματικά ξεχωριστή, ειδικά στη EuroLeague. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα. Έμαθα πολλά, ειδικά σε επίπεδο τακτικής, από τον κόουτς Σπανούλη και για το πώς να διαβάζω συγκεκριμένες άμυνες και συγκεκριμένα στυλ παιχνιδιού».
Είναι αλήθεια ότι όταν σε συνάντησε, σου είπε: «Θέλω αυτόν τον Τάρπεϊ από την εθνική Γαλλίας και τη Λε Μαν»;
«Ναι, συγκεκριμένα είπε: ”Θέλω να δω αυτόν τον παίκτη από τη Λε Μαν”. Και αυτό με έκανε να νιώσω καλά, γιατί πιστεύω ότι τα χρόνια μου στη Λε Μαν ήταν τα καλύτερα, αλλά και τα πιο ευτυχισμένα χρόνια μου στο μπάσκετ».
Τα προβλήματα που υπήρχαν πέρυσι στη Μονακό είναι ακόμα στο μυαλό σου, ή τα έχεις αφήσει εντελώς στο παρελθόν σε αυτό το νέο ξεκίνημα;
«Νομίζω ότι είναι σημαντικό να μείνουν στο παρελθόν, γιατί θα μπορούσαν σίγουρα να φέρουν περισπασμό φέτος. Αλλά ναι, κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Η δουλειά μας ήταν να αποδίδουμε στο παρκέ και αυτό μπορέσαμε να το κάνουμε αρκετά καλά πέρυσι. Ό,τι συνέβαινε εκτός παρκέ, δυστυχώς, οι παίκτες δεν μπορούσαν πραγματικά να κάνουν κάτι γι’ αυτό. Οπότε απλώς μείναμε ενωμένοι, παίξαμε μπάσκετ, παίξαμε με πάθος και αυτό ήταν. Αλλά ναι, προσπαθώ να το αφήσω πίσω μου».
Παρά τα τεράστια προβλήματα και την έλλειψη παικτών στη Μονακό, νομίζω ότι είχες κάποια πολύ παραγωγικά λεπτά στο παρκέ στα ματς εναντίον του Ολυμπιακού στα περσινά playoffs. Συμφωνείς ότι η εικόνα που παρουσίασες σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, έδειξε αρκετά πράγματα από τις δυνατότητες σου;
«Ναι, ήταν και πάλι δύσκολα παιχνίδια. Νομίζω ότι ο Ολυμπιακός προετοιμάστηκε πολύ καλά για εμάς. Τα δύο προηγούμενα χρόνια είχαμε παίξει καλά απέναντι του και η σειρά των playoffs ήταν η δική τους εκδίκηση. Ειλικρινά, έτσι το ένιωσα. Δεν μας έδωσαν καμία ευκαιρία να κερδίσουμε. Προσπαθήσαμε, κάναμε ό,τι μπορούσαμε. Αλλά ναι, είναι πάντα συναρπαστικό να παίζεις απέναντι σε σπουδαίο ανταγωνισμό, σπουδαίους παίκτες και σπουδαίες ομάδες. Σε προσωπικό επίπεδο θέλω να συνεχίσω να αξιοποιώ στο έπακρο τις ευκαιρίες που έχω στη EuroLeague».
Θα ήθελα και ένα σχόλιο από σένα για έναν ακόμη παίκτη που ήρθε φέτος να παίξει στην Ελλάδα. Τον γνωρίζεις πολύ καλά φυσικά, τον Τόμας Ερτέλ, που θα αγωνιστεί στην ΑΕΚ.
«Έχω παίξει μαζί του στην εθνική Γαλλίας. Είναι ένας πολύ καλός συμπαίκτης. Σίγουρα είναι και ένας εξαιρετικός πόιντ γκαρντ. Στο ντεμπούτο μου με την εθνική Γαλλίας, ήταν ο βασικός πόιντ γκαρντ και φρόντιζε πραγματικά να βρίσκομαι στο σωστό σημείο, τη σωστή στιγμή. Τα γαλλικά μου δεν ήταν τέλεια τότε, οπότε δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς πίστευε για μένα. Αλλά όσο προχωρούσε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στο οποίο αγωνιζόμασταν, κατάλαβε ότι παίζω σκληρά, προσπαθώ να βοηθήσω την ομάδα να κερδίσει και νομίζω ότι μακροπρόθεσμα το εκτίμησε αυτό. Του εύχομαι καλή επιτυχία και ελπίζω να τον δω σύντομα».
Θα σου πω τρία ονόματα και μία φράση και θέλω ένα μικρό σχόλιο από σένα.
«Έγινε πάμε».
Βίκτορ Γουεμπανιάμα;
«Θα έλεγα πως με μια φράση: ”Το μέλλον”. Νομίζω ότι για εκείνον τα πράγματα μπορούν μόνο να γίνουν καλύτερα. Παίξαμε μαζί πριν από τρία ή τέσσερα χρόνια στην εθνική Γαλλίας και μετά ξαναπαίξαμε μαζί αυτό το καλοκαίρι. Το επίπεδο της προόδου που έχει κάνει, τόσο σωματικά όσο και σε επίπεδο ταλέντου, είναι εντυπωσιακό. Και νομίζω ότι έχει εξαιρετική νοοτροπία για να συνεχίσει να εξελίσσεται».
Ζινεντίν Ζιντάν;
«Ήταν στην πραγματικότητα, η πρώτη φανέλα της εθνικής Γαλλίας οποιουδήποτε αθλήματος που είχα. Μια λευκή φανέλα της εθνικής Γαλλίας με γιακά».
Από το Μουντιάλ του 1998;
«Δεν είμαι ακριβώς σίγουρος ποια φανέλα ήταν, αλλά ήταν λευκή με τις ρίγες. Το μπλε, το λευκό και το κόκκινο στο πλάι. Πολύ πιθανό να ήταν του 1998. Αλλά ναι, η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι ”θρύλος” και θα δούμε πώς θα τα πάει ως νέος προπονητής της εθνικής Γαλλίας».
Καρμέλο Άντονι;
Ναι ξέρεις ότι υποστηρίζω του Νικς. Ναι, για μένα η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι ”καλάθι”. Από μέσης απόσταση. Θυμάμαι ότι ένα από τα αγαπημένα μου χριστουγεννιάτικα δώρα είχε σχέση με εκείνον. Ζούσα στο Κονέκτικατ εκείνη την εποχή και μας είχαν κάνει δώρο εισιτήρια για έναν αγώνα των Νικς απέναντι στους Χιτ, ανήμερα τα Χριστούγεννα. Θυμάμαι ότι έβαλε ίσως 9 ή 12 πόντους συνεχόμενους και το ”Madison Square Garden” είχε τρελαθεί. Πολλές υπέροχες αναμνήσεις, βλέποντας τον Καρμέλο να παίζει για τη Νέα Υόρκη.
Και τελευταίο. Τι σκέφτεσαι όταν ακούς τη φράση ”από πατέρα σε γιο”;
Πολλά συναισθήματα, πάρα πολλά. Ο πατέρας μου έπαιξε στη Λε Μαν. Εγώ έπαιξα στη Λε Μαν. Η κόρη μου γεννήθηκε στη Λε Μαν. Και τώρα έχω έναν γιο, ο οποίος… θα δούμε τι επιφυλάσσει το μέλλον γι’ αυτόν. Αλλά ναι, δεν μπορείς να το βάλεις σε λέξεις. Αν είσαι πατέρας και έχεις γιο, το καταλαβαίνεις, αλλά είναι δύσκολο να το εκφράσεις με λόγια πραγματικά.
