Ο Αντώνης Καλκαβούρας σχολιάζει τα πεπραγμένα της 25ης αγωνιστικής και την φορτισμένη ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών στην Stoiximan GBL και ρίχνει φως στην αντιστρόφως ανάλογη πορεία που ακολούθησαν οι «κιτρινόμαυροι» και οι «κυανέρυθροι» τους 2,5 τελευταίους μήνες.
Photo credit: Χρήστος Ζωίδης
Στο μυαλό των περισσοτέρων, που ενδεχομένως να στάθηκαν μόνο στα σκορ σε Γλυφάδα και Άγιο Θωμά, η πρόσφατη καταγγελία της ΚΑΕ Αμαρουσίου, που «φόρτισε»» αρκετά την περιρρέουσα ατμόσφαιρα στο οικοσύστημα του ελληνικού μπάσκετ, ενδεχομένως να κρίνεται ως απολύτως πετυχημένη τακτική με φόντο την μεγάλη εικόνα.
Δηλαδή όσον αφορά στην διαφαινόμενη επίτευξη της παραμονής του συλλόγου των βορείων προαστίων στην μεγάλη κατηγορία, επειδή «ανάγκασε» το υποτιθέμενο «σύστημα» να κάνει πίσω υπό τον «φόβο» ακόμη περισσότερων αποκαλύψεων!
Όσμαν: «Όταν έχεις το Final Four στην έδρα σου, όλοι περιμένουν να είσαι εκεί»
Κοινώς, η ομάδα του Ηλία Παπαθεοδώρου (ο οποίος έδωσε στην δημοσιότητα τα μηνύματα που αντάλλασσε με τον «ισχυρό άνδρα» του αθλήματος, στο διάστημα που κάθισε στον πάγκο του Προμηθέα), νίκησε με 108-93 τον Κολοσσό και σε συνδυασμό με την ήττα του Πανιωνίου από την ΑΕΚ, έχει πλέον το πάνω χέρι στην ισοβαθμία της «ουράς» στην βαθμολογία.
Στα δικά μου μάτια, στα συγκεκριμένα παιχνίδια οι διαιτητές ήταν κάτι παραπάνω από «παρατηρητές» των όσων γινόντουσαν μέσα στις τέσσερις γραμμές και τα τελικά αποτελέσματα διαμορφώθηκαν αποκλειστικά από το μπάσκετ που παίχτηκε στο παρκέ.
Ούτε οι 43 βολές που εκτέλεσαν οι Ροδίτες (θεωρητικά κινδυνεύουν ακόμη σε ένα σενάριο πολλαπλής ισοβαθμίας στην τελευταία θέση) αποτέλεσαν «ύποπτο» σημάδι, ούτε φυσικά το 27,2% με το οποίο σούταρε εντός πεδιάς ο «ιστορικός», οφείλεται σε κάποιο εξωαγωνιστικό παράγοντα!
Τι θέλει να πει ο «ποιητής»; Πολύ απλά ότι επικράτησαν μακράν οι καλύτερες ομάδες και ότι το Μαρούσι απέκτησε προβάδισμα, επειδή μπασκετικά, προσέγγισε καλύτερα από τον Πανιώνιο το διάστημα που ακολούθησε την εντός έδρας ήττα του από τους Νεοσμυρνιώτες.
Από εκείνο το 97-105 της 1ης Φλεβάρη κι εντεύθεν, οι «κιτρινόμαυροι» κατέβασαν κατά 6 πόντους το μέσο παθητικό τους (από 93,6 στους 87,7) και ειδικότερα στα δύο τελευταία παιχνίδια (που ο Κινγκ έμεινε εκτός ως 7ος ξένος) είχαν την καλύτερη αναλογία ασίστ/λαθών στην εφετινή σεζόν (μ.ο. 18,5 τελικές με 8,5 χαμένες μπάλες).
Οι επτά τελευταίες αγωνιστικές βρήκαν το Μαρούσι να κάνει όσες νίκες (ρεκόρ 3-4) έκανε στις πρώτες 17 (ρεκόρ 3-13) και να πλησιάζει περισσότερο από ποτέ στις αγωνιστικές προσδοκίες που αντιστοιχούσαν στο budget και στην ποιότητα του ρόστερ. Και αυτό πρωτίστως γιατί ένας αποδεδειγμένα πολύ καλός και έμπειρος προπονητής, είναι θέμα χρόνου να βρει τις λύσεις για τα προβλήματα της ομάδας που έφτιαξε.
Αντιθέτως, ο Πανιώνιος και με εξαίρεση μόνο το αμέσως επόμενο παιχνίδι κόντρα στην προβληματική τότε Μύκονο αλλά και την αναμέτρηση με τον Ηρακλή, πήρε την κάτω βόλτα και αντί να βελτιώνεται ή να σταθεροποιεί την απόδοσή του, «κατρακύλυσε» στο “limit down” της σεζόν στο πιο καθοριστικό παιχνίδι. Και αυτό δεν συνέβη επειδή ο Μάρκοβιτς ή ο Ζούρος είναι… πουθενάδες.
Το αντίθετο μάλιστα… Απλά στους «κυανέρυθρους» έχουν γίνει τόσα μπασκετικά «εγκλήματα» στο χτίσιμο της ομάδας και υπάρχει τόσο μεγάλη έλλειψη μπασκετανθρώπων με τεχνογνωσία, κάτι που ίσως να έπαιξε ρόλο στο να κρατηθεί συμπαγής η ομάδα στα δύσκολα.
Γιατί όταν δίνεις τον νυν υπέρ πάντων αγώνα μέσα στην κατάμεστη έδρα σου, απέναντι σε έναν αρκετά επιβαρυμένο αντίπαλο και στην πρώτη περίοδο σκοράρεις 7 πόντους με 2/16 σουτ, τότε είσαι άξιος της μοίρας σου. Αν στην διάρκεια της εβδομάδας κάποιος έλεγε ότι η ΑΕΚ θα κάνει περίπατο (71-57) και ότι οι γηπεδούχοι θα τελειώσουν το ματς με 57 πόντους και 18/66 σουτ, θα τον περνούσαν για τρελό! Ειδικότερα αν έμενε στο Μαρούσι…
Με αυτά και με εκείνα, λοιπόν και με βάση την εικόνα που παρουσιάζουν οι δύο ομάδες τους 2,5 τελευταίους μήνες, δύσκολα κάποια από τις δύο θα περάσει νικηφόρα από την Θεσσαλονίκη (παίζουν σε Πυλαία και “Nick Galis Hall”) τo ερχόμενο Σάββατο (25/04). Επομένως εκτός συγκλονιστικού απροόπτου, η κοινή πτήση της επιστροφής στην Αθήνα θα έχει το απόλυτο κοντράστ των συναισθημάτων…
Περί της καταγγελίας για τον Βαγγέλη Λιόλιο
Κατά τα άλλα, η συνέντευξη Τύπου της ΚΑΕ Αμαρουσίου και τα μηνύματα που παρουσίασε ο δικηγόρος Μιχάλης Δημητρακόπουλος και κοινοποιήθηκαν σε όλους τους αρμόδιους φορείς, με στόχο την έκπτωση του προέδρου της ΕΟΚ από το αξίωμά του, συνιστούν μία υπόθεση που δεν είναι απλή και κατά την γνώμη μου θα αργήσει πολύ να τελεσιδικήσει.
Πρώτον γιατί οι καταγγελίες είναι σοβαρές και για να ελεγχθούν, θα πρέπει να γίνει «εξονυχιστική» και χρονοβόρα έρευνα και δεύτερον υπάρχει αρκετά θολό τοπίο σε κάποιες παραμέτρους που σχετίζονται με τα αποδεικτικά στοιχεία.
Επί της ουσίας, όπως επεσήμανε και ο διευθύνων σύμβουλος των «κιτρινόμαυρων», Παντελής Ταρνατώρος, «δεν ανακαλύψαμε την Αμερική», ούτε γίναμε σοφότεροι σε κάτι που δεν ξέραμε. Ποιος πίστευε δηλαδή ή δεν ήξερε ότι ο άνθρωπος που οδήγησε τον Προμηθέα στην Α1 Κατηγορία, θα σταματούσε να νοιάζεται ή ακόμη να εξυπηρετεί τα συμφέροντά του πατρινού συλλόγου, επειδή το 70% των σωματείων τον εμπιστεύτηκε να ηγηθεί στην μετά Βασιλακόπουλου εποχή της ελληνικής ομοσπονδίας καλαθοσφαίρισης; Ακόμη κι αν έχει μεταβιβάσει τις μετοχές της ΚΑΕ…
Στο συγκεκριμένο κομμάτι, άλλωστε, δεν υπάρχει παρανομία. Τώρα το αν αποδειχθεί η εμπλοκή του στον ορισμό των διαιτητών, αυτό είναι ίσως το πιο σοβαρό θέμα (και το οποίο μπορεί να «ανοίξει τον ασκό του Αιόλου», αν επεκταθεί και στον παράνομο στοιχηματισμό) που οι αρμόδιες αρχές καλούνται να διερευνήσουν και να αποδώσουν δικαιοσύνη.
Αλλά από την στιγμή που βασιζόμαστε σε συνομιλίες που αφορούν στην περίοδο της συνεργασίας του Παπαθεοδώρου με τον Προμηθέα (2023-2025), ο Ηλίας που θα κληθεί να καταθέσει, θα βρεθεί στην δύσκολη θέση να απαντήσει στο ερώτημα «γιατί τώρα και όχι τότε;»…
Επίσης στιχομυθίες του τύπου «θα τον έχω στην Εθνική τόσες μέρες» (σχετικά με τον Λούντζη για τον οποίο ενδιαφερόταν τότε ο Προμηθέας), εγγείρουν θέματα έλλειψης ηθικής, άνισης μεταχείρισης και δίνουν σοβαρό πάτημα σε όλους όσοι αμφισβητούν την αξιοκρατία με την οποία θα πρέπει να λειτουργούν οι αναπτυξιακές κυρίως Εθνικές ομάδες…
Αλλά επαναλαμβάνω ότι το ζητούμενο πλέον είναι το αν θα υπάρξει ουσία. Γιατί όλα όσα καταγγέλθηκαν, συζητιούνταν εδώ και χρόνια στο οικοσύστημα του ελληνικού μπάσκετ, απλά όχι δημόσια!
Και τώρα το θέμα είναι περισσότερο ηθικό και λιγότερο (θα φανεί) ποινικό. Οπότε ας δούμε τι θα πράξει η Επιτροπή Δεοντολογίας και ο Αθλητικός Εισαγγελέας και κατά πόσο, φυσικά, θα παραμείνει ψηλά το θέμα μετά το τέλος του πρωταθλήματος και την οριστική έκβαση της μάχης του υποβιβασμού. Αν και στο Μαρούσι δηλώνουν αποφασισμένοι να πάνε μέχρι τέλους, χωρίς να νοιάζονται τόσο για την σωτηρία της ομάδας ή όχι…
«Δικέφαλοι» στην 4άδα!
Στο υπόλοιπο αγωνιστικό μέρος, η σοβαρότητα στην συνολική προσέγγιση της ΑΕΚ και η ποιότητα που έχει προσδώσει στον ΠΑΟΚ το επιθετικό ταλέντο του Μπριν Ταϊρί (επιπέδου Euroleague), έκριναν την μάχη της πρώτης 4άδας.
Η ομάδα του Παντελή Μπούτσκου έπαιξε όσο χρειαζόταν για να κάμψει (76-72) την αντίσταση του Ηρακλή (από τότε που έφυγε ο Ράιτ-Φόρμαν κατέβηκε ενάμιση επίπεδο), κάνοντας συντήρηση δυνάμεων και ξεκουράζοντας τον Πάτρικ Μπέβερλι, ενόψει του πρώτου τελικού του FIBA Europe Cup.
Η λογική λέει ότι ο «δικέφαλος του Βορρά» μοιάζει το φαβορί για τερματίσει στην 3η θέση, από την άποψη ότι η «Ένωση» θα πρέπει να υπερβάλλει εαυτόν για να νικήσει τον Ολυμπιακό!
Χωρίς αυτό να σημαίνει, βέβαια, ότι δεν έχει την ικανότητα αλλά και το κίνητρο να το κάνει, ειδικότερα μέσα στην έδρα της. Άλλωστε, οι «ερυθρόλευκοι» θα ετοιμάζονται για τον πρώτο αγώνα των playoffs στην Euroleague (τρεις μέρες αργότερα), χωρίς ακόμη να ξέρουν τον αντίπαλό τους…
Εδώ και καιρό, εξάλλου, στο ελληνικό πρωτάθλημα παρουσιάζουν αρκετά μεγάλα διαστήματα χωρις την απαραίτητη συγκέντρωση, κάτι που φάνηκε και στην 26η διαδοχική (από τους περυσινούς τελικούς και μετά) νίκη τους στην Stoiximan GBL απέναντι στον Άρη, με το -12 να γίνεται +19, την «μπίλια να κάθεται» τελικά στο +11 (92-81) και τον Κώστα Παπανικολάου να γίνεται «800άρης» με την φανέλα των πρωταθλητών.
Το «θαύμα» της Μυκόνου και τα «στόματα που έκλεισε» η Καρδίτσα!
Για το τέλος άφησα την υπέρβαση της νεοφώτιστης ομάδας του Βαγγέλη Ζιάγκου και το διόλου ευκαταφρόνητο εφετινό επίτευγμα των Θεσσαλών. Οι νησιώτες έπαιξαν εξαιρετικό μπάσκετ στο πρώτο μισό της regular season και ήταν η ευχάριστη έκπληξη του 1ου γύρου, αλλά το παράσημο τους αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία χάρη στην εξαιρετική αντίδραση που είχαν στην αγωνιστική κοιλιά διαρκείας στο ξεκίνημα του 2026.
Με ουκ ολίγους τραυματισμούς βασικών παικτών και μηδενικές παραστάσεις από το συγκεκριμένο επίπεδο, το κλείσιμο της σεζόν με 9 νίκες και πρόκριση στα playoffs συνιστά τεράστια υπεραξία, ενώ το ροζ φύλλο αγώνα (92-88) επί του Περιστερίου των 7 διαδοχικών νικών (η αξία του ηττημένου δίνει «άλλη δόξα» στον νικητή), ήταν ιδανικό κερασάκι για την τούρτα μίας εκπληκτικής σεζόν!
Με τους Έλληνες να βάζουν την σφραγίδα τους και ειδικότερα τον Βαγγέλη Μάντζαρη (9π., 4ρ., 10ασ. & 2κλ. με 3/6 τριπ.) να κάνει το ματς της χρονιάς.
Η Καρδίτσα αξίζει credit γιατί συνδύασε την παρθενική της ευρωπαϊκή συμμετοχή (ένα ταξίδι που τελικά διήρκεσε περισσότερο απ’ όσο αναμενόταν), χωρίς τελικά να «πληρώσει» το τίμημα που συνήθως συνοδεύει τις ομάδες που το τολμούν χωρίς την ανάλογη εμπειρία και τεχνογνωσία.
Η καθαρή νίκη (95-79) της επί του χειρότερου Προμηθέα που έχουμε δει από την εποχή που προβιβάστηκε στα μεγάλα σαλόνια, «σφράγισε» και μαθηματικά την παραμονή της ομάδας του Νίκου Παπανικολόπουλου, μία αγωνιστική πριν από το τέλος της κανονικής περιόδου.
Ο Μεσσήνιος τεχνικός έκανε πολύ καλή δουλειά στην 3η του σεζόν στον πάγκο της Καρδίτσας, «ψήθηκε» σε δύσκολες συνθήκες και δείχνει έτοιμος να ανέβει επίπεδο.
