Ο Φλάβιο Κομπόλι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το παραμύθι του στο Roland Garros, γνωρίζοντας την ήττα από τον Αλεξάντερ Ζβέρεφ στον πρώτο Grand Slam τελικό της καριέρας του.
Λίγες ώρες μετά το τέλος του αγώνα, ωστόσο, ο Ιταλός δέχθηκε ίσως το σημαντικότερο «τρόπαιο» της ζωής του. Ο μικρότερος αδερφός του, Γκουλιέλμο Κομπόλι, δημοσίευσε ένα συγκλονιστικό μήνυμα στα social media, μιλώντας για τις θυσίες, τις απογοητεύσεις, τα ταξίδια και όλη τη διαδρομή που οδήγησε τον Φλάβιο μέχρι τη μεγαλύτερη στιγμή της καριέρας του.
Ακολουθεί ολόκληρο το υπέροχο μήνυμα:
«Φλάβιο,
Σήμερα το πρωί, όταν μπήκες στο γήπεδο, κράτησα την αναπνοή μου.
Μέσα σε ένα δευτερόλεπτο σκέφτηκα τα πάντα. Τότε που ήμασταν μικροί. Όλες εκείνες τις φορές που σε είδα να φεύγεις με μια ρακέτα και μια βαλίτσα, χωρίς να ξέρεις πότε θα επέστρεφες.
Όλες εκείνες τις φορές που έχανες και δεν έλεγες τίποτα. Απλώς κατέβαζες το κεφάλι και συνέχιζες.
Τον μπαμπά δίπλα σου, πάντα, σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Όλα όσα δώσατε και οι δύο, σιωπηλά, χωρίς κανείς να καταλαβαίνει πραγματικά το τίμημα.
Εγώ το καταλάβαινα. Γιατί ήμουν εκεί. Γιατί είμαι ο αδελφός σου.
Και σήμερα το πρωί ήσουν σε έναν τελικό Roland Garros.
Ξέρεις τι ένιωσα εκείνη τη στιγμή;
Όχι ενθουσιασμό. Όχι άγχος.
Ένιωσα κάτι μεγαλύτερο. Κάτι που με έσφιγγε δυνατά. Κάτι που δεν ήξερα ότι κουβαλούσα μέσα μου μέχρι να σε δω εκεί, στη μέση αυτού του γηπέδου.
Ήταν αγάπη.
Ήταν περηφάνια.
Ήταν το βάρος όλων όσων ξέρω και δεν βλέπει κανείς άλλος.
Έχασες σήμερα.
Και πονάει με έναν τρόπο που δεν περιγράφεται.
Έναν βουβό, βαρύ πόνο που δεν περνά αμέσως.
Όμως αυτός ο πόνος είναι το ακριβές μέτρο του πόσο πολύ αγάπησες αυτή τη στιγμή.
Κι εσύ την αγάπησες με όλη σου την ψυχή.
Δεν θα σου πω ότι όλα θα πάνε καλύτερα.
Δεν θα σου πω τα συνηθισμένα που λένε όλοι.
Θα σου πω μόνο αυτό που ξέρω με βεβαιότητα:
Σε κοίταξα σήμερα και δεν είδα μια ήττα.
Είδα τον αδελφό μου σε έναν τελικό Grand Slam να παλεύει μέχρι την τελευταία ανάσα.
Είδα τον άντρα που έγινε το παιδί με το οποίο μεγάλωσα.
Είδα κάτι που θα κουβαλάς μέσα σου για όλη σου τη ζωή.
Δεν υπάρχει σκορ που να μπορεί να αγγίξει αυτό.
Είσαι ο αδελφός μου.
Είσαι το παράδειγμά μου.
Είσαι ο πιο γενναίος άνθρωπος που γνωρίζω.
Και σε αγαπώ, Φλάβιο.
Με έναν τρόπο που δεν τελειώνει ποτέ.
Ευχαριστώ.» ❤️
