Ο Νότης Χάλαρης γράφει για την «αστερόσκονη» που σκόρπισε ο Γιόχαν Μανζαμπί κόντρα στη Βοσνία και για εκείνο το χαμόγελο που δεν μπόρεσε να ξεθωριάσει ο Γκράνιτ Τζάκα.
«Δεν πρόκειται να κοιμηθώ» ήταν η πρώτη ατάκα του Γιόχαν Μανζαμπί μετά τη νίκη της Ελβετίας κόντρα στη Βοσνία (4-1) για τη 2η αγωνιστική των ομίλων του Μουντιάλ. Και πώς να κοιμηθεί ένα παιδί 20 ετών όταν γίνεται ο απόλυτος πρωταγωνιστής για τη χώρα του μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα;
Ο νεότερος του ρόστερ που μέσα σε μία συνεχή… γκρίνια για την Εθνική Ελβετίας, εμφανίστηκε μαζί με τον Ρουμπέν Βάργκας ως η αχτίδα που διαπερνά από την κλειδαρότρυπα και αναγέννησε τις ελπίδες της ομάδας για πρόκριση στην επόμενη φάση παρότι μέχρι το 70′, η Βοσνία έδειχνε ικανή για να πάρει ένα ακόμα αποτέλεσμα μετά τον Καναδά.
Προσωπικά δεν τον είχα δει εν δράση. Είχα διαβάσει ότι είναι λίστα με τα μεγαλύτερα ταλέντα του κόσμου, είχα διαβάσει κάποια σκόρπια report για τον ίδιο από γερμανικά ΜΜΕ μετά από εμφανίσεις του με τη Φράιμπουργκ αλλά μέχρι εκεί. Ωστόσο από τη στιγμή που μπήκε στον αγωνιστικό χώρο, πραγματικά είδα άλλο παιχνίδι.
Δεν έδωσε απλώς ενέργεια με την είσοδο του στο γήπεδο αλλά άλλαξε όλο τη ροή του αγώνα. «Διάβολος». Έκανε ότι ήθελε στη μεσαία γραμμή. Εντυπωσιακός με την μπάλα στα πόδια, αντίληψη του γηπέδου, γρήγορες μεταβιβάσεις αλλά και ένα στοιχείο που ήταν πραγματικά εντυπωσιακό. Οι κινήσεις χωρίς την μπάλα.
Αν παρατηρήσει κάποιος πώς κινήθηκε στον αγωνιστικό χώρο για να δημιουργήσει υπεραριθμία ή για να πάρει εκ νέου την μπάλα, πραγματικά είναι άξιο θαυμασμού για ένα παιδί μόλις 20 ετών που δεν ήταν καν βασική επιλογή του ομοσπονδιακού τεχνικού. Για να μην σχολιάσω την γκολάρα που έβαλε στο 1-0. Ότι δεν έκανε η υπόλοιπη ομάδα σε 73 λεπτά, το έκανε τόσο απλά εκείνος.
Κατέβασμα της μπάλας, ντρίμπλα πάνω σε δύο αντιπάλους, άνοιγμα στα αριστερά, κούρσα του Βάργκα και έπειτα θέση στην περιοχή να εκμεταλλευτεί την πρώτη κόντρα που θα γίνει, πλασάροντας με απίθανο τρόπο. Ένα αστέρι που αρχίζει να φωτίζει ακόμα πιο δυνατά και να αποζημιώνεται για την εξαιρετική σεζόν στο γερμανικό πρωτάθλημα αλλά και στο Europa League με τη Φράιμπουργκ (42 συμμ, 7 γκολ, 7 ασίστ).
Πέρα από το γκολ που πέτυχε, ο 20χρονος χαφ έχει συμμετοχή στις περισσότερες φάσεις της Ελβετίας. Κάνει την κάθετη στο 80′ για να έρθει η ανατροπή στον Εμπολό και η κόκκινη στον αμυντικό της Βοσνίας. Στο 84′ κάνει εξαιρετική κίνηση ως εξτρέμ, δημιουργώντας σύγχυση στην αντίπαλη άμυνα και κάνει το γύρισμα στον Εμπολό για να δώσει την ασίστ στον Βάργκα για το 2-0. Και το… κερασάκι είναι το δεύτερο προσωπικό του γκολ στο 90′ με εξαιρετική συνεργασία με τον Βάργκα για το 3-0.
Φαντάσου να είσαι 20 χρόνων και να ζεις αυτές τις στιγμές στην κορυφαία διοργάνωση του πλανήτη. Να σε παρακολουθεί εκατομμύρια κόσμος αλλά και η ίδια σου η οικογένεια που πέρασε τόσα πολλά για να σε μεγαλώσει και να σε κάνει αυτό που είσαι σήμερα. Για τους γονείς του Μανζαμπί τίποτα δεν ήταν ρόδινο. Ο μπαμπάς από την Ανγκόλα και η μαμά από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό που βρέθηκαν στην Ελβετία για ένα καλύτερο μέλλον.
Και η αποζημίωση τους ήταν να βρεθούν στις εξέδρες του Sofi Stadium και να καμαρώσουν τον γιο τους. Όχι που γράφει ιστορία αλλά επειδή κάνει αυτό που αγαπά. Κάνει κάτι για οποίο χαμογελάει, πετάει στα ουράνια από τη χαρά του. Ζει το δικό του όνειρο για το οποίο δισεκατομμύρια παιδιά παλεύουν αλλά ελάχιστοι το καταφέρνουν.
Και αυτό το χαμόγελο δεν γινόταν να ξεθωριάσει ούτε από τον Γκράνιτ Τζάκα με την κίνηση να μην δώσει την ευκαιρία στον 20χρονο χαφ να εκτελέσει το πέναλτι και να ολοκληρώσει το χατ-τρικ. Πολλοί τον «κράζουν», πολλοί τον «επευφημούν» για αυτή την ενέργεια. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.
Ο αρχηγός της Ελβετίας στέρησε από τον Μανζαμπί την ευκαιρία να γραφτεί στα βιβλία της ιστορίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου αφού με το χατ-τρικ θα έσπαγε μία σειρά από ρεκόρ και θα έβαζε το όνομά του μαζί με αυτό του Πελέ ως ο τρίτος νεότερος που σκοράρει χατ-τρικ στον θεσμό και ο πρώτος από το 1958 (!). Και αυτό είναι ένα από τα αρκετά.
Όμως από την άλλη, μιλάμε για ένα παιδί 20 ετών και όπως είπε και ο χαφ της Σάντερλαντ, έχει όλα τα χρόνια μπροστά του και παράλληλα υπάρχει μία συγκεκριμένη ιεραρχία εντός των τειχών της ομάδας. Άλλωστε και ο ίδιος ο Μανζαμπί παραδέχθηκε ότι ποτέ δεν ζήτησε από τον Τζάκα να εκτελέσει το πέναλτι αλλά θα πρέπει να μπούμε και στη θέση του αρχηγού της Ελβετίας.
Στα 33 του έχει αντιληφθεί ότι σιγά-σιγά, η καριέρα του φτάνει στο φινάλε της. Στο επόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο θα βαδίζει τα 37 έτη ζωής και είναι πιθανό να μην αποτελεί μέλος της εθνικής ομάδας, τουλάχιστον σε τόσο ενεργό βαθμό όσο τώρα. Ήταν μόλις το 3ο του τέρμα μετά τις διοργανώσεις του 2014 και του 2018 οπότε κάθε στιγμή ακόμα και για έναν… φτασμένο παίκτη, είναι σημαντική.
Είναι ιδιαίτερη. Οπότε η ζυγαριά δεν γίνεται να γύρει ούτε προς την κακή, ούτε προς την καλή πλευρά. Το ζήτημα ήταν ότι ο Μανζαμπί έγραψε ιστορία, έλαμψε και μαζί αποτυπώθηκε και το πλατύ του χαμόγελο.
ΥΓ. Ο Μανζαμπί να ζήτησε και μία… συγνώμη που έστρεψε τα φώτα πάνω του ενώ έχει κάνει τέτοια ματσάρα ο Ρούμπεν Βάργκας. Μπήκαν χέρι-χέρι στον αγωνιστικό χώρο και τα «έσπασαν» όλα αλλά ο εξτρέμ της Σεβίλλης (για να μην τον ψάχνετε) είχε ασίστ, είχε σέντρες, είχε γκολ. Ο απόλυτος κίνδυνος.
Δώσε ενέργεια στο παιχνίδι σου με Powerade & διεκδίκησε εισιτήρια αγώνων & άλλα ποδοσφαιρικά δώρα!
