Ο Νότης Χάλαρης «χειροκροτάει» μέσα από το blog του τον Χρήστο Τζόλη για τον τρόπο που έβαλε… φρένο στην κατηφόρα και πλέον ζει το δικό του όνειρο.
Αν κάποιος πίστευε ότι ο Χρήστος Τζόλης δεν θα βρίσκεται σε ένα από τα top 5 πρωταθλήματα της Ευρώπης, τότε θα τον περνούσαμε για τρελό. Όταν ολοκληρώνεις μία σεζόν στο Βέλγιο με πρωτάθλημα και απολογισμό 22 γκολ και 29 ασίστ σε 52 ματς και ανάμεσα σε αυτές και στο Champions League, δεν γίνεται να μην έρθει και το επόμενο βήμα.
Βέβαια ποιος θα το περίμενε ότι αυτή θα είναι η πρωταθλήτρια Αγγλίας και περσινή φιναλίστ του Champions League; Δεν αποτελεί έκπληξη βάση επιδόσεων καθώς το παλικάρι τα σάρωσε όλα τα βραβεία στο Βέλγιο και είναι ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής αυτή τη στιγμή στο υψηλό επίπεδο.
Έχει όλο το πακέτο και το αξίζει στο 100%. Όμως εγώ θέλω να σταθώ σε κάτι πιο… βαθύ. Σε κάτι που λίγοι έχουν αντιληφθεί και ακόμα λιγότεροι έχουν δώσει την απαραίτητη βάση σε αυτό. Έχουμε καταλάβει πως έφτασε ο Χρήστος Τζόλης μέχρι το σημείο προβάρει τα χρώματα της Άρσεναλ;
Θα σας θυμίσω απλώς ότι πριν από ακριβώς τέσσερα χρόνια, οι περισσότεροι έλεγαν (και έγραφαν) ότι ο Χρήστος Τζόλης «βιάστηκε» να φύγει από τον ΠΑΟΚ και ότι πολύ σύντομα θα επιστρέψει στην Ελλάδα λόγω του ότι έφυγε δανεικός στην Τβέντε. Αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο όταν παραχωρήθηκε δανεικός στη Φορτούνα Ντίσελντορφ που ήταν στη Β’ κατηγορία της Γερμανίας (!).
Ένας ποδοσφαιριστής που με το… καλημέρα είχε τρελάνει το ελληνικό πρωτάθλημα με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, είχε σαρώσει στις ακαδημίες και στα 19 του, έφερε στα ταμεία του ΠΑΟΚ το ποσό των 11 εκατ. ευρώ έχοντας 17 γκολ και 10 ασίστ σε μόλις 57 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις ενώ πανηγύρισε και ένα Κύπελλο Ελλάδος.
Οπότε φανταστείτε ένα νέο παιδί να κάνει ένα τέτοιο βήμα στο Νησί και ξαφνικά να βρίσκεται μέσα σε δύο χρόνια στη Β’ Γερμανίας. Πρώτη χρονιά στη Νόριτς είχε μόλις 14 ματς στη Premier League με τραυματισμούς, παιχνίδια εκτός αποστολής και γενικότερα χωρίς εύκολη προσαρμογή ενώ ακολούθησε και ο υποβιβασμός στη Championship. Εκεί όλοι περιμένουν να πάρει τα πάνω του αλλά τελικά τον Γενάρη φεύγει δανεικός για έξι μήνες στη Τβέντε όπου παίζει 15 παιχνίδια και πετυχαίνει τρία γκολ χωρίς να… τρελάνει τους Ολλανδούς.
Και τελικά φτάνει η Φορτούνα Ντίσελντορφ. Μέχρι εκεί, η αξία του Τζόλη έχει πέσει κατακόρυφα και τα σενάρια περί επαναπατρισμού φουντώνουν όλο και περισσότερο παρότι μιλάμε για ένα παιδί 22 ετών. Ο ένας να λέει «το νέο what if…», ο άλλος λέει «αφού βιάζεται», ο άλλος πιο δίπλα λέει «είχε ταβάνι».
Και όταν είσαι 22 ετών και από την απότομη άνοδο στον ΠΑΟΚ ξαφνικά έχεις και την ανάλογη πτώση, παρέα με όλα τα αυτά τα «όμορφα» σχόλια, τότε μόνο ευκολότερη δεν γίνεται η ζωή σου. Πολλά παιδιά στη θέση του θα τα είχαν παρατήσει ή θα είχαν αφήσει την κατηφόρα να τους πάρει προς τα κάτω.
Ο Τζόλης έβαλε το δικό του «φρένο». Δεν είδε τη Φορτούνα ως… κατάντια. Ούτε είπε στον εαυτό του «κοίτα που έφτασα». Ίσως το πει η Νόριτς που από τα 11 εκατ. ευρώ, έβγαλε πίσω μόλις 3,5 εκατ. ευρώ αλλά αυτό δεν μας πολυενδιαφέρει όταν πρόκειται για δικό μας παιδί.
Γιατί το έχουμε ξεχάσει ότι αυτά τα παιδιά είναι Έλληνες. Έχουμε ξεχάσει ότι εκπροσωπούν την Ελλάδα. Μου θυμίζει κάτι χωριά που φεύγει το παιδί από το σπίτι για να πάει στην πόλη και η οικογένεια τον «θάβει» και τον υποτιμά επειδή και καλά πρόδωσε το σπίτι του.
Το βλέπεις στη διαχείριση που υπάρχει για όλα αυτά τα παιδιά που παίζουν στο εξωτερικό. Τέλος πάντων, αυτή είναι άλλη συζήτηση που δεν θα γίνει τώρα. Πίσω στο θέμα μας με τον Χρήστο.
Εκείνος λοιπόν είδε την περίπτωση της Β’ Γερμανίας με διαφορετικό μάτι. Ως μία ευκαιρία να κάνει ένα βήμα πίσω και να ξαναπάρει φόρα προς τα μπροστά. Χρειάζεται καμιά φορά αυτή η ώθηση. Αυτό το περιθώριο για να πάρεις λίγης φόρα και στη Φορτούνα το βρήκε και το εκμεταλλεύτηκε ο Τζόλης.
Εκεί που είχε τέσσερα γκολ και δύο ασίστ σε δύο χρόνια και με τον ΠΑΟΚ, 16 τέρματα και 10 ασίστ σε μία σεζόν, έσπασε κάθε κοντέρ στη Γερμανία με 24 γκολ και 10 ασίστ σε 37 αγώνες. Ρεκόρ καριέρας. Και όσοι πάνε να δικαιολογήσουν το επίπεδο της Β’ Γερμανίας, μπορούν να φύγουν από μόνοι τους από το άρθρο.
Κάπως έτσι η Φορτούνα έγινε κατά τρία εκατ. ευρώ πλουσιότερη καθώς ήρθε αμέσως η πρόταση από την Κλαμπ Μπριζ το καλοκαίρι του 2024 και τα υπόλοιπα είναι απλά… ιστορία. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε στη διετία στο Βέλγιο. Όλοι την ξέρετε. Χρειάζεται να πούμε ένα μεγάλο μπράβο σε αυτό το παιδί που απαρνήθηκε τον τίτλο «what if…» και κατάφερε να σκαρφαλώσει στην κορυφή.
Και έχει και άλλο. Θυμηθείτε με.
ΥΓ: Αν ολοκληρωθεί το deal του Κωνσταντίνου Καρέτσα με τη Ντόρτμουντ, τότε η Γκενκ θα καρπωθεί κάτι παραπάνω από 30 εκατ. ευρώ με τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Δηλαδή δύο βελγικά κλαμπ θα λάβουν 70 εκατ. ευρώ από τις πωλήσεις δύο Ελλήνων ποδοσφαιριστών ηλικίας 24 και 19 ετών. Not bad…
ΥΓ2: Παράδειγμα για πολλά παιδιά η πορεία που έκανε αυτός ο ποδοσφαιριστής.
