Ο Ολυμπιακός έμεινε έως ένα σημείο ‘μέσα’ στο ματς με την Λεβερκούζεν και τελικώς επηρεάστηκε από έναν τραυματισμό και ένα πλάνο που δεν βγήκε. Γράφει ο Δημήτρης Τομαράς.
Ξέραμε άπαντες και φυσικά ήξεραν πολύ πιο καλά από εμάς στον Ολυμπιακό το πόσο δύσκολη βραδιά θα είχε η ομάδα με αντίπαλο την Λεβερκούζεν. Ένας Ολυμπιακός που είχε μεγάλη διάθεση για να κάνει αυτήν την αγωνιστική υπέρβαση κόντρα στους Γερμανούς, ένα φοβερά ποιοτικό σύνολο από την μέση και μπροστά που είναι κάπως επιπόλαιοι στις τελικές τους προσπάθειες. Αμυντικά ευάλωτοι αλλά από το κέντρο και μπροστά φουλ επικίνδυνοι. Ο κόουτς Μεντιλίμπαρ είναι σαφές ότι προσπαθεί να κάνει τους Ταρέμι – Ελ Καμπί να βρουν μία καλή χημεία μεταξύ τους και να συνυπάρξουν σε ένα πιο υβριδικό σχήμα.
Το θέμα ως προς αυτό το σκέλος έχει να κάνει με το ίδιο το προφίλ του Ολυμπιακού με τον Βάσκο κόουτς. Το παιχνίδι του Ισπανού σε κλασικό μοτίβο είναι πρέσινγκ ψηλά, κλεψίματα και γκολ. Και εάν δούμε τους 4 που ξεκίνησαν μπροστά ο παίκτης που μπορεί να το υπηρετήσει αυτό στο 101% είναι ο Ελ Καμπί.
Κανένας εκ των Ποντένσε, Ζέλσον ή Ταρέμι δεν μπορεί να το κάνει στον απόλυτο βαθμό ή γενικά να το κάνει στον βαθμό που μπορεί ο Μαροκινός. Αυτή η διάταξη δεν απέδωσε λοιπόν για τον Ολυμπιακό ασχέτως του ότι ο Ταρέμι είναι ο εκτεθειμένος παίκτης που επηρεάζει την φάση του ακυρωθέντος γκολ του Μαροκινού και επίσης αυτός που με το τακουνάκι του οδηγεί στο να βγει μετά η φάση του 0-1 με τον Σικ, τον οποίο χάνει στο τέλος ο Μπιανκόν. Δεν είναι ότι ο Ιρανός δεν προσπάθησε ή δεν τα έδωσε όλα. Φυσικά και πάλεψε με όλες του τις δυνάμεις. Είναι πώς στο ποδόσφαιρο κάποιες βραδιές δεν θα σου βγουν όπως θα περίμενες.
Βαθμολογία Stoiximan GBL: Πώς διαμορφώθηκε μετά την 25η αγωνιστική
Και δεν βγήκε αυτό το σχέδιο διότι εάν δούμε συνολικά όλους τους βασικούς επιθετικογενείς παίκτες των Πειραιωτών μόνο ο Ζέλσον βρέθηκε σε ιδιαίτερα καλό βράδυ, έχοντας κίνηση, ντρίμπλα, επιθετική φαντασία και σουτ με αξιώσεις.
Χωρίς Πιρόλα ο Ολυμπιακός είναι άλλη ομάδα
Είχε την ατυχία ο Ολυμπιακός να του χτυπήσει ο Πιρόλα. Χτύπησε αρχικά στην σύγκρουσή του με τον Ρέτσο και χτύπησε και στην συνέχεια για να γίνει αλλαγή από τον Μπιανκόν. Ο Ιταλός έσφιξε τα δόντια αλλά δεν άντεχε άλλο. Χωρίς τον καλύτερό του – και με διαφορά κορυφαίο γενικά – στόπερ ο Ολυμπιακός είναι άλλη ομάδα. Ο τραυματισμός του Λορέντζο Πιρόλα έπαιξε ενδεχομένως πιο κομβικό ρόλο και από το ακυρωθέν τέρμα του Ελ Καμπί.
Όχι πώς με ένα 1-0 δεν θα είχαμε άλλη συνθήκη αλλά όταν έχεις τον βασικό σου στόπερ με πρόβλημα σε σημαντικό διάστημα του πρώτου μέρους και μετά τον χάνεις με αλλαγή, η δυναμική σου στα μετόπισθεν αλλάζει. Ο Ολυμπιακός ήταν όντως άτυχος σε αυτό το κομμάτι διότι και εκ του αποτελέσματος ο αντικαταστάτης του Ιταλού, ο Ζουλιάν Μπιανκόν, δεν μπόρεσε να σταματήσει τον Σικ στο πρώτο του γκολ (ήτοι το πρώτο εκ των δύο τερμάτων του στον αγώνα).
Κατά τα άλλα επιθετικά εάν εξαιρέσει κανείς τον Ζέλσον οι Πειραιώτες δεν πήραν τα πράγματα που θα ήθελαν από βασικά χαρτιά τους. Σε τέτοιες βραδιές τον πολύ καλό Ποντένσε τον χρειάζεται, τον Ελ Καμπί τον έχεις φουλ αγωνιστική ανάγκη και γενικά οι Ερυθρόλευκοι έχουν μία κατηγορία παικτών πάνω στους οποίους ποντάρουν. Η Λεβερκούζεν από την άλλη έκανε το παιχνίδι της.
Έβγαλε φάσεις, απείλησε από το πρώτο ημίχρονο και αξιοποίησε όσο το δυνατόν περισσότερο τα λάθη του Ολυπιακού από το 60’ έως το 63’ για να βγει αυτό το 0-2. Σαφώς και στο ποδόσφαιρο ποτέ μην λες ποτέ και η ελπίδα πάντα θα υπάρχει αλλά η Λεβερκούζεν έχοντας αυτήν την… προίκα του 0-2 είναι ξεκάθαρα το απόλυτο φαβορί για το ματς της 24ης Φεβρουαρίου. Όσο για τον Ολυμπιακό (που και αυτός είχε τις στιγμές του για να σκοράρει το βράδυ της Τετάρτης);
Είναι το τρίτο ματς μετά τους αγώνες με Παναθηναϊκό και Λεβαδειακό που δεν σκοράρει. Πρωτίστως πλέον χρειάζεται να νικήσει τον Παναιτωλικό το Σάββατο πλην όμως χρειάζεται να ξαναδεί το επιθετικό του και φυσικά δημιουργικό κομμάτι και το τι μπορεί και πρέπει να αλλάξει.
Υ.Γ. Φανταστικός κόσμος όπως πάντα. Σούπερ κορεό και εξαιρετική ατμόσφαιρα.
Υ.Γ. 2 Οι Ρέτσος και Πιρόλα ήταν οι παίκτες που έδωσαν ό,τι είχαν και δεν είχαν παρότι έπαιζαν με τραυματισμούς. Φοβερή αυταπάρνηση.
