Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την ιδιαίτερη βδομάδα που ξεκινά για τον Άρη και τις προϋποθέσεις που έχουν δημιουργηθεί και δείχνουν ότι θα είναι χαρμόσυνη.
Βρισκόμενος σε απόσταση 500χλμ. από τη Θεσσαλονίκη, πιθανότατα, ο Βασίλης Σπανούλης να δυσκολεύεται να διανοηθεί αυτό που συμβαίνει. Εντός τριημέρου του Αγίου Πνεύματος, στην πατροπαράδοτα πρώτη μεγάλη έξοδο με προορισμό τη Χαλκιδική, αλλά ο ειδοποιητικός ήχος του messenger χτυπά ασταμάτητα από το πρωί έως και το επόμενο ξημέρωμα. «Έκλεισε;», ρώτησε μια παρέα Αρειανών κατά τις δύο-τρεις τα ξημερώματα. Καλή η διασκέδαση αλλά και… ο Σπανούλης, Σπανούλης.
Τέτοιο talk of the town χρόνια έχω να συναντήσω. Ούτε την άνοιξη του 1998 όταν ο Άρης του Δημήτρη Κοντομηνά ήταν ο πρώτος που προσέγγισε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς αλλά υπέπεσε στο λάθος μιας «αργίας» με συνέπεια την προσωρινή διακοπή των συζητήσεων προς έκπληξη του σπουδαίου Σέρβου προπονητή. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Νίκος Ζήσης είναι διαρκώς «σε σύνδεση» στη δική του δουλειά η οποία είναι μεθοδική, στοχευμένη και απολύτως επαγγελματική.
Μπορώ να υποψιαστώ αλλά δεν τολμώ να προεξοφλήσω τι πρόκειται να συμβεί ανήμερα του Αγίου Πνεύματος ή την επομένη. Μια δουλειά τελειώνει όταν το ανακοινώνει ο σύλλογος. Μέχρι τότε, επαγρύπνηση, υπομονή και βασανιστική ροή των δευτερολέπτων με διαρκείς ανανεώσεις και προσμονή. Αντικειμενικά όμως, ο Άρης πρόσφερε ό,τι περισσότερο θα μπορούσε. Το σπουδαιότερο αφορά την ολοκληρωτική αλλαγή του δικού του status. Τα αρχικά πλάνα πετάχτηκαν στον Θερμαϊκό και αντικαταστάθηκαν από καινούργια τα οποία είναι σπουδαιότερα και καλλιεργούν δικαιολογημένη φιλοδοξία. Και με οικονομικό υπόβαθρο για την υποστήριξή τους. Αυτό αντιλήφθηκε και ο Λαρισαίος τεχνικός μέσα από το πλήθος των επαφών που έχει κάνει. Την «κάψα» μιας… φυλής – που έλεγε και μια ψυχή – για τον ίδιο.
Ο Άρης δεν πέταξε κανένα πυροτέχνημα και καθώς έχει οριοθετήσει όλους τους στόχους του και συνεχίζει να βαδίζει στον δρόμο της σύνεσης και της λογικής. Η διαφαινόμενη προσέγγιση με τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο υποδηλώνει την πρόθεση αναβάθμισης του ποιοτικού επιπέδου των Ελλήνων παικτών. Ο έμπειρος φόργουορντ έκανε καλή χρονιά στην ΑΕΚ έχοντας τον ρόλο του συνδετικού κρίκου μεταξύ περιφερειακής γραμμής και αντίστοιχης των ψηλών. Στην πραγματικότητα εκτέλεσε υπέροχα αυτόν του co star δίπλα στους Αμερικανούς γκαρντ και φόργουορντ-σέντερ. Στα δε παιχνίδια της προημιτελικής φάσης, ήταν ο MVP της ΑΕΚ. Ξέχωρα πόντων και στατιστικών στοιχείων.
Βέβαια, η Θεσσαλονίκη συζητά για τον Βασίλη Σπανούλη. Η εβδομάδα που ξεκινά είναι αυτή της κορύφωσης γιατί η κουβέντα ξεκίνησε δύο μήνες πριν. Γι’ αυτόν τον λόγο επιμένω ότι, μόνο όσοι ζουν και αναπνέουν στην πόλη μπορούν να καταλάβουν αυτό που επιχειρείται. «Τέτοια αγωνία είχα να ζήσω από τη μεταγραφή του Γιαννάκη», μου έγραψε ένας φίλος. Όταν διενεργούταν εκείνο το colpo grosso ελάχιστοι είχαν αντιληφθεί τη σημασία του. Το κατάλαβαν στα χρόνια που ακολούθησαν. Δεν πρόκειται για απλές απόπειρες αλλά για οράματα που γράφουν την ιστορία. Διότι, πέραν της προπονητικής ικανότητας, εφόσον έρθει στη Θεσσαλονίκη, ο Βασίλης Σπανούλης θα κουβαλήσει μαζί του και όλα τα στοιχεία που τον ενέταξαν στο πάνθεον του ελληνικού μπάσκετ. Είναι στοιχεία που τα χρειάζεται ένας οργανισμός σαν τον Άρη και σπουδαιότερο όλων είναι ότι, αυτός ο οργανισμός δείχνει απόλυτα έτοιμος για να τα απορροφήσει…
