Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα, το front office του Παναθηναϊκού και ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς απάντησαν στα μεγάλα ερωτήματα της περυσινής σεζόν αλλάζοντας με το «καλημέρα» το κέλυφος του ρόστερ των πρασίνων. H απόκτηση του Άιζακ Μπόνγκα αποτελεί την πιο σημαντική κίνηση προς αυτήν την κατεύθυνση.
Το «τριφύλλι» κέρδισε μια ακόμα μάχη στη μεταγραφική αρένα της Ευρωλίγκας, αποκτώντας έναν παίχτη που αποτέλεσε στόχο αρκετών ομάδων της ελίτ. Στο σύγχρονο μπάσκετ άλλωστε, αθλητές με το προφίλ του Μπόνγκα είναι περιζήτητοι καθώς λειτουργούν ως «συγκολλητικό υλικό» και ανοίγουν σημαντικά τη γκάμα επιλογών σε επίπεδο σχημάτων και αμυντικών τακτικών για τους προπονητές.
Ρεαλιστικά, ο Παναθηναϊκός δεν χρειαζόταν απαραίτητα παίχτη στη θέση «3» (όπου ήδη έχει τους Όσμαν, Ρογκαβόπουλο ενώ παράλληλα έχει τη δυνατότητα να ανεβάσει εκεί και τον Χέις-Ντέιβις). Χρειαζόταν απλά τον Μπόνγκα . Εφόσον ήταν προσβάσιμος, έπρεπε να τον πάρει. Έναν παίχτη ο οποίος αποτέλεσε τον καλύτερο 1on1 αμυντικό στην περυσινή Ευρωλίγκα (>0,5 κατοχές, 0.286 PPP) λειτουργώντας ως «ελβετικός σουγιάς» στην άμυνα αλλαγών. Κάποιον που έρχεται για να γίνει η «πανοπλία» του Χέις-Ντέιβις στη γραμμή των φόργουορντ και να καλύψει με το μέγεθος και αμυντικό του φίλτρο τα όποια κενά του Κέντρικ Ναν στα μετόπισθεν, παίζοντας δίπλα του στα “φτερά”. Έναν φόργουορντ που θα δώσει ώθηση στο κομμάτι του ριμπάουντ και κυρίως θα μπορέσει να προωθησει με την παρουσία του το ομαδικό παιχνίδι, φέρνοντας αυτές τις απαραίτητες «λεπτομέρειες νίκης».
Κλειδί για τον Γερμανό φόργουορντ στο επιθετικό περιβάλλον των πρασίνων θα είναι η αποτελεσματικότητα του στις στατικές, περιφερειακές εκτελέσεις. Έρχεται από μέτρια σεζόν σε αυτό το κομμάτι (0.886 PPP από Spot ups) όμως από την άλλη η αξιοπιστία του, σουτάροντας τη μπάλα από το τρίποντο, τα τελευταία 5 χρόνια με την Εθνική Γερμανίας ήταν ένα από τα κλειδιά της εκτόξευσης της. Κρυφό χαρτί, η εναλλακτική δημιουργία. Πρόκειται για μια αρετή του που δεν έχει τονιστεί ιδιαίτερα. Είναι ικανός να εκτελέσει πάσες σε κίνηση μετά από close-out επίθεση ή να δημιουργήσει από το χαμηλό ποστ.
Ο Ομπράντοβιτς επέμενε για τον Μπόνγκα γιατί ξέρει ότι μπορεί να βασιστεί επάνω του σε καταστάσεις μεγάλης πίεσης. Η προηγμένη μπασκετικά σκέψη του Ζοτς κατευθύνεται τα τελευταία χρόνια σε compact σχήματα, ικανά να υποστηρίξουν άμυνα αλλαγών, να κερδίσουν προσωπικές μονομαχίες και στις δύο πλευρές του γηπέδου, έχοντας παράλληλα δημιουργία από διαφορετικές θέσεις (είτε αυτή μεταφράζεται ως playmaking, είτε ως shotmaking). Είναι σαφές ότι η γραμμή των φόργουρντ των πρασίνων μπορεί να υπηρετήσει αυτό το πλάνο, προσφέροντας μια μεγάλη δεξαμενή δεξιοτήτων στον κόουτς.
Κάπως έτσι, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει δημιουργήσει μια αμυντική «ραχοκοκαλιά», υπογράφοντας τρεις defensive stoppers σε διαφορετικά σημεία του ρόστερ: Τον Μπάντιο στα γκαρντ, τον Μπόνγκα που ουσιαστικά αμύνεται παντού και τον interior defender Φαλ που θα αποτελέσει το «μεγάλο μέγεθος» στην καρδιά της ρακέτας. Ο Παναθηναϊκός διάβασε σωστα τις αδυναμίες του περυσινού οικοδομήματος και είναι προφανές ότι (μέχρι τώρα στην Offseason) εστιάζει στο να εξοπλίσει κατάλληλα το αμυντικό του οπλοστάσιο, προσθέτοντας μέγεθος, ταχύτητα και physicality. Πλέον, οι τελευταίες κινήσεις, στον «άσσο» και στη γραμμή ψηλών, θα είναι ζωτικής σημασίας. Για αυτό και (πιθανόν) θα χρειαστεί χρόνος.
