Ο Δημήτρης Βέργος γράφει για το 0-0 της ΑΕΚ στη Σόφια και πώς διαμορφώνεται η ρεβάνς στη Νέα Φιλαδέλφεια που θέλει μεγάλη προσοχή.
Τα δεδομένα μετά το 0-0 της ΑΕΚ στη Σόφια είναι ξεκάθαρα. Νικάει με… μισό μηδέν τη Λέφσκι στην «καυτή» Νέα Φιλαδέλφεια στη ρεβάνς και παίρνει την πρόκριση. Είναι σαφώς στο χέρι της να το πετύχει και μπορεί να τα καταφέρει, ωστόσο χρειάζεται μεγάλη προσοχή καθώς η βουλγαρική ομάδα είναι ένα καλά οργανωμένο σύνολο με πειθαρχία και ανθεκτικότητα. Τι αφήνει λοιπόν αυτό το χθεσινό αποτέλεσμα στο «Βασίλ Λέφσκι» ενόψει της ρεβάνς;
Στα δικά μου μάτια, μια πιο αποφασιστική ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια θα καταφέρει να βρεθεί στα αστέρια του Champions League. Αυτό έλειψε από την ΑΕΚ στην τελική ενέργεια. Τόσο στην τελική πάσα όσο και στην εκτέλεση. Είναι κρίμα για την Ένωση ότι δεν βρήκε ένα γκολ στο πρώτο μέρος. Τόσο στις δύο φάσεις που ξεκίνησαν από τα πόδια του Μάγερ, ο οποίος μπορεί να μην έχει ακόμα την απαραίτητη ένταση αλλά αυτός έφτιαξε τις δύο από τις τρεις ευκαιρίες στο πρώτο ημίχρονο, όσο και στην τρίτη εξαιρετική στιγμή με το απρόσεκτο τελείωμα του Γιόβιτς μετά το λάθος του γκολκίπερ της Λέφσκι.
Το καθαρό μυαλό και η σωστή απόφαση στην τελική προσπάθεια ήταν αυτά που δεν διέθετε η ΑΕΚ στη Σόφια, ενώ και στο δεύτερο μέρος θα μπορούσε να είχε πάρει καλύτερες αποφάσεις και να ολοκληρώσει πιο σωστά τις τελικές που έκανε, τη στιγμή που ανασταλτικά δεν απειλήθηκε σχεδόν καθόλου με τον Μουκουντί να είναι αδιαπέραστος, εξαφανίζοντας τον Ρεϊνάλντο που ήταν θεωρητικά ο πιο επικίνδυνος παίκτης της βουλγαρικής ομάδας.
Από την άλλη φυσικά δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός ότι η ΑΕΚ θέλει ρυθμό και πως το χθεσινό ήταν μόλις το δεύτερο επίσημο παιχνίδι της, ενώ ο αντίπαλος έχει ήδη πιάσει διψήφιο νούμερο. Ναι μεν υπάρχουν οι βάσεις από πέρυσι για την ΑΕΚ, ωστόσο ο ρυθμός παίζει πάντα σημαντικό ρόλο και αυτό το σύνολο του Νίκολιτς θα το βρει μέσα από τα διαδοχικά παιχνίδια που έρχονται.
Η πραγματικότητα είναι πως σε αυτήν τη φάση αυτό που έχει σημασία είναι μόνο το αποτέλεσμα και πως θα πάρεις την πρόκριση. Κάτι που ίσχυε και πέρυσι όταν η Ένωση έψαχνε τρεις στις τρεις προκρίσεις. Και τότε δεν είχε εντυπωσιάσει, αλλά πέτυχε αυτό που ήθελε. Και τώρα αυτό είναι το ζητούμενο. Έστω και με μισό μηδέν που λέει ο λόγος, όπως αναφέραμε πιο πάνω, να νικήσει τη Λέφσκι στη ρεβάνς της Φιλαδέλφειας και να προκριθεί. Διατηρώντας πάντα τη συγκέντρωση στον απόλυτο βαθμό.
Ήταν πολύ λογικό να ακούει κανείς τον Νίκολιτς μετά το ματς να μην είναι ικανοποιημένος καθώς όπως είπε η ΑΕΚ θα μπορούσε να είχε βρει τουλάχιστον ένα γκολ που θα είχε φτιάξει πολύ διαφορετικά δεδομένα ενόψει της ρεβάνς της επόμενης Τετάρτης. Θεωρώ πως είναι ακόμα πολύ νωρίς για να κρίνουμε μεμονωμένα πρόσωπα, κάτι που θα μπορεί να γίνει με μεγαλύτερη ασφάλεια αργότερα. Τόσο για αυτούς που ξεκίνησαν, όσο και για εκείνους που ήρθαν από τον πάγκο.
Αυτή τη στιγμή αυτό που μετράει είναι η ΑΕΚ να ξεκινήσει νικηφόρα στο πρωτάθλημα με τον Ηρακλή, ένα ματς που θα της δώσει κι άλλο ρυθμό, και στη ρεβάνς να παρουσιαστεί πιο αποφασιστική ώστε να βρεθεί αυτή στα αστέρια του Champions League επιστρέφοντας μετά από επτά χρόνια στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Η πρόκληση είναι τεράστια και ο Νίκολιτς και οι παίκτες του έχουν αποδείξει από πέρυσι ότι μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοιες στιγμές και να το κάνουν και αυτό πραγματικότητα μαζί με τη δύναμη του κόσμου στην κατάμεστη Νέα Φιλαδέλφεια.
