Ο Γιώργος Στράντζαλης γράφει για τον Άρη που δεν έπεισε στην Τρίπολη και θα κριθεί στο ντέρμπι της Κυριακής στο γήπεδο της Τούμπας.
Ο Άρης πήγε στην Τρίπολη έχοντας ανάγκη από μία αγωνιστική μέρα που θα τον βοηθούσε να ξαναβρεί ισορροπία μετά τη Νέα Φιλαδέλφεια. Δεν την πήρε. Το 1-1 με τον Αστέρα δεν συνοδεύτηκε από μία εμφάνιση που μπορεί να δημιουργήσει αίσθημα επανεκκίνησης και, για μεγάλο διάστημα, η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου παρουσίασε αρκετά από τα προβλήματα που την έχουν ταλαιπωρήσει στα πρώτα παιχνίδια.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να αντιμετωπίσουμε το ματς σαν μία ακόμη απόδειξη ότι «κάτι δεν πάει καλά». Αρχικά γιατί η ενδεκάδα περιελάμβανε αλλαγές, και παίκτες που είτε έπαιζαν πρώτη φορά μαζί, είτε δοκιμάζονταν σε διαφορετικούς ρόλους. Για παράδειγμα, ο Ράφα Μιρ ξεκίνησε για πρώτη φορά από αριστερά, ο Χαρούπας χρησιμοποιήθηκε στο αριστερό άκρο της άμυνας (σ.σ. όπως και με την Αναγέννηση Καρδίτσας), ο Τιάμ έκανε το πρώτο επαγγελματικό παιχνίδι της καριέρας του, ενώ η τετράδα Μιρ–Μανού–Παλάσιος–Κουαμέ εμφανίστηκε για πρώτη φορά μαζί στην επιθετική γραμμή. Αυτά δεν αποτελούν άλλοθι, αποτελούν όμως μέρος της εξήγησης.
Το πρόβλημα του Άρη ήταν κυρίως ότι για ένα μεγάλο διάστημα δεν είχε καθόλου λειτουργική μεσοεπιθετική σύνδεση. Ο Μανού Γκαρθία βγήκε από το παιχνίδι στο ημίχρονο, χωρίς να προσφέρει ουσία, ο Παλάσιος εξίσου δεν έδωσε πράγματα από δεξιά, ο Μιρ έχανε μπάλες από αριστερά και συνολικά η ομάδα δυσκολευόταν πολύ να περάσει την μπάλα με καθαρό και ορθολογικό τρόπο στο τελευταίο τρίτο. Οι αλλαγές στο δεύτερο μέρος έκαναν τη διάταξη πιο ορθολογική, όχι όμως αυτομάτως και την ομάδα καλύτερη, ενώ δεδομένα κάποιες παρεμβάσεις καθυστέρησαν να γίνουν, όπως για παράδειγμα αυτή του Χαρούπα, ο οποίος ταλαιπωρήθηκε στο β’ ημίχρονο, με τον Αστέρα να στοχεύει από την πλευρά του μετά την είσοδο του Μπαρτόλο και τον νεαρό του Άρη να ξεμένει αισθητά από δυνάμεις.
Και μέσα σε αυτή τη μέτρια εικόνα, ήρθε (ξανά) ο Λορέν Μορόν…. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε όσα έχουμε γράψει ήδη για τον Ισπανό. Η θέση του στην ιεραρχία έχει αλλάξει, ο ανταγωνισμός έχει αυξηθεί και η ευθύνη για να ξανακερδίσει περισσότερο χώρο ανήκει πρωτίστως στον ίδιο. Στην Τρίπολη, όμως, έκανε το πιο δύσκολο και το πιο δικό του πράγμα: βρήκε μία στιγμή και την τελείωσε με ποιότητα. Το γκολ του στο 68′ ήταν η ενέργεια που κράτησε τον Άρη όρθιο σε ένα ματς όπου ο Αστέρας είχε συνολικά περισσότερες καθαρές στιγμές. Και εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης Μορόν. Ο Γρηγορίου αποκάλυψε μετά το παιχνίδι ότι ο Ισπανός έχει αλλάξει στάση στις προπονήσεις τις τελευταίες 10-15 ημέρες και ότι γι’ αυτό θα αρχίσει να παίρνει περισσότερο χρόνο και να έχει ενεργό ρόλο. Είναι ίσως η πρώτη ουσιαστική ένδειξη ότι ο Ισπανός μπορεί να ξαναμπεί δυνατά στην κουβέντα.
Αν υπάρχει ένα δεύτερο πρόσωπο που βγήκε ενισχυμένο από την Τρίπολη, αυτό είναι ο Ματάρ Τιάμ. Στα 18 του χρόνια, στο πρώτο επαγγελματικό παιχνίδι της καριέρας του και δίπλα σε έναν Σούταλο που ακόμη προσαρμόζεται, δεν γινόταν να περιμένεις ωριμότητα… βετεράνου. Όμως, σε συνολικό επίπεδο, έδειξε πολύ καλά αντανακλαστικά, σωστές τοποθετήσεις και δύο παρεμβάσεις που ουσιαστικά έσωσαν την ομάδα σε επικίνδυνες καταστάσεις. Από την άλλη, ο Πετρίς έδειξε ότι μπορεί να αποτελέσει λύση στη διάρκεια της σεζόν και να πάρει περισσότερο χρόνο.
Όσο για τον Μιρ, δεν έχει νόημα να βγει βιαστική ετυμηγορία από ένα παιχνίδι αριστερά. Ο ίδιος έχει πει στον προπονητή του ότι μπορεί να αποδώσει στη συγκεκριμένη θέση και ο Γρηγορίου εξήγησε ότι θέλει να τον αξιοποιήσει και εκεί. Άρα χρειάζεται δείγμα περισσότερων αγώνων πριν η κουβέντα αποκτήσει πραγματική βάση. Το μοναδικό ερώτημα είναι γιατί δεν χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα (και) στη συγκεκριμένη θέση.
Η ουσία, πάντως, είναι ότι ο Άρης δεν ήταν καλός. Ο ίδιος ο προπονητής του χαρακτήρισε το παιχνίδι μέτριο ποιοτικά και το 1-1 δίκαιο, παρότι στάθηκε και στη φάση του Γκαρέ, όπου θεωρεί ότι υπήρχε πέναλτι. Και υπάρχει εμφανέστατα παράβαση, την οποία είναι απορίας άξιο πώς οι Τζήλος-Κουμπαράκης δεν… είδαν και έμειναν στη φάση του (σωστά) ακυρωθέντος γκολ του Αστέρα.
Ο Άρης δεν μπορεί να είναι ικανοποιημένος από την εικόνα του, αλλά ούτε μπορεί να αξιολογηθεί συνολικά μέσα από ένα παιχνίδι όπου άλλαξε σχεδόν όλο το πλαίσιο της ενδεκάδας.
Η πραγματική αξιολόγηση μεταφέρεται στην Τούμπα. Εκεί δεν θα υπάρχει η ίδια δικαιολογία του rotation. Εκεί θα επιστρέψουν οι βασικές επιλογές, παίκτες που πήραν ανάσες. Εκεί θα υπάρχει διαφορετικός βαθμός έντασης και η απαίτηση θα είναι πολύ μεγαλύτερη. Η Τρίπολη δεν έσβησε τη Νέα Φιλαδέλφεια. Ούτε έδωσε την εικόνα που θα ήθελε ο Άρης. Τώρα έρχεται το παιχνίδι στο οποίο τα συμπεράσματα θα έχουν μεγαλύτερη αξία.
Στην Τούμπα ο Άρης δεν θα χρειαστεί πειράματα. Θα χρειαστεί να δείξει πόσο καλά κατάλαβε όσα… του είπαν οι δύο τελευταίες αγωνιστικές του ημέρες, απέναντι σε ΑΕΚ και Αστέρα.
Υ.Γ.: Η συμφωνία με τον Τζον Σούταρ κλείνει μία πραγματική τρύπα στο ρόστερ. Ο ίδιος ο Γρηγορίου παραδέχθηκε ότι με δύο φυσικούς στόπερ ως τον Ιανουάριο η κατάσταση ήταν δύσκολη και ότι είχε ζητήσει άμεση ενίσχυση στη συγκεκριμένη θέση. Η απόκτηση ενός παίκτη με εμπειρία, προσωπικότητα και παραστάσεις πρωταθλητισμού δίνει στον Άρη τη δυνατότητα να σταματήσει να αντιμετωπίζει κάθε απουσία στην άμυνα σαν κατάσταση ανάγκης.
