Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για τον μεταγραφικό τρόπο της ΑΕΚ και την απόδειξη ότι δεν θα φοβηθεί ξανά τις τολμηρές και δαπανηρές επενδύσεις εν συγκρίσει με το παρελθόν της.
Η ΑΕΚ έχει πλέον συγκεκριμένο τρόπο λειτουργίας, σίγουρα όχι προβλεπόμενο, παρωχημένο ή οπορτουνιστικό και τυχοδιωκτικό. Έχει μεταγραφικό πλάνο στο οποίο θα υπάρξουν και περιπτώσεις που δεν θα δικαιώσουν απόλυτα, ωστόσο ακόμα και γι’ αυτές θα βρεθεί το σωστό φίλτρο.
Το ποτήρι δεν είναι ξέχειλο αλλά σίγουρα είναι αισθητά παραπάνω από μισογεμάτο και οι αποφάσεις για δαπάνες που δεν ήταν συνήθεις λαμβάνονται μέσα από στρατηγική, με συχνότητα, συνέπεια και όχι στα… κουτουρού όπως για παράδειγμα να δαπανηθούν 3+ εκατ. ευρώ για φορ σαν τον Πιερό.
Θα μου πείτε περίπου 2 εκατ. πήγε του Σαχαμπό, μα θα απαντήσω ότι αφενός το παιδί δεν το έχουμε δει, αφετέρου είναι στα 21 του και ένας σωστός δανεισμός ίσως μας φέρει πίσω αργότερα έναν δεύτερο Ζίνι, ίσως και όχι. Όμως ουδείς μπορεί να προδικάσει πώς θα εξελιχθούν μεταγραφές νεαρών που καταδικάζονται δίχως να παίζουν. Ο χρόνος και η δουλειά θα φέρουν τις απαντήσεις.
Ο Γενάρης δεν είναι μακριά
Άλλο όμως είναι το θέμα μας γιατί ο Γενάρης δεν είναι δα και τόσο μακριά, και θυμίζω ότι τον περασμένο η ΑΕΚ δαπάνησε περισσότερα από 8,5 εκατ. ευρώ για τρεις προσθήκες, μία εκ των οποίων ήταν ο Βάργκα, που κόστισε 5 εκατ. ευρώ.
Δεν ήταν τυχαία επιλογή τότε, όπως δεν είναι τυχαίο και το γεγονός ότι η διοίκηση δείχνει διατεθειμένη να επαναλάβει την ίδια συνταγή. Η φιλοσοφία είναι ξεκάθαρη: όταν βρεθεί παίκτης που κρίνεται ότι θα αναβαθμίσει άμεσα το ρόστερ, δεν υπάρχει δισταγμός στο οικονομικό κομμάτι, αρκεί η επένδυση να στηρίζεται σε στοιχεία και όχι σε εντυπώσεις.
Αυτό ακριβώς είναι το ζητούμενο και φέτος. Η ΑΕΚ δεν θα ψάξει το εντυπωσιακό όνομα για λόγους επικοινωνιακούς, θα αναζητήσει τον παίκτες που θα αναβαθμίσουν την ποιότητα σε συγκεκριμένες θέσεις όταν μέσα από την πορεία έως τότε, αυτές αναδειχθούν ως μη επαρκώς επανδρωμένες.
Κι αν χρειαστεί να ξοδευτούν ξανά 5 εκατ. ευρώ για μια μεταγραφή τον Γενάρη, δεν θα είναι έκπληξη. Θα είναι, αντίθετα, η φυσική συνέχεια μιας γραμμής που χαράχθηκε εδώ και καιρό και που έχει αποδώσει.
Ένας ή και δύο «Βάργκα» για αναβάθμιση
Η λέξη-κλειδί είναι αυτή: αναβάθμιση. Η ΑΕΚ δεν θα προσπαθεί στο εξής να ενισχύσει ποιοτικά το ρόστερ της με περισσότερες λύσεις, θα επιδιώξει να κάνει το άλμα που θα της επιτρέψει να διεκδικήσει σε όλα τα μέτωπα όσα περισσότερα μπορεί.
Αυτό δεν επιτυγχάνεται με μισές λύσεις ή με μεταγραφές συμβιβασμού. Χρειάζονται παίκτες που θα συμβάλουν στη βελτίωση του αγωνιστικού επιπέδου, όπως έκανε ο Βάργκα πέρυσι τέτοια εποχή, φτάνοντας γρήγορα και δικαιώνοντας άμεσα την επένδυση.
Δεν αποκλείεται λοιπόν να δούμε φέτος τον Γενάρη όχι μία, αλλά δύο τέτοιες κινήσεις. Δύο μεταγραφές που θα κοστίσουν, που θα προκαλέσουν συζήτηση, αλλά που θα έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: θα είναι αποτέλεσμα σχεδιασμού και όχι πανικού. Η ΑΕΚ έχει μάθει να μη φοβάται το ρίσκο όταν αυτό είναι υπολογισμένο, και να μην κρύβεται πίσω από δικαιολογίες όταν υπάρχει ευκαιρία μπροστά της.
Το σίγουρο είναι πως η επόμενη μεταγραφική περίοδος θα αποτελέσει τεστ αντοχής για τη στρατηγική που έχει χαράξει η ομάδα. Αν όλα κυλήσουν όπως σχεδιάζεται, ο Γενάρης θα φέρει ξανά ενίσχυση ποιότητας και όχι απλώς αριθμών, με στόχο η ΑΕΚ να μπει στην τελική ευθεία της σεζόν έχοντας πραγματικά αναβαθμιστεί εκεί θα που το χρειάζεται.
Και αν χρειαστεί να ξοδευτούν ξανά εκατομμύρια για έναν ή δύο ακόμα «Βάργκα», κανείς δεν θα πρέπει να εκπλαγεί.
ΥΓ. Ξέρω ότι πολλοί θα θέλατε κάτι και για τώρα, στο φινάλε. Δεν είναι η ομάδα σε τέτοια φάση πάντως και ας ισχύει το… ποτέ μη λες ποτέ.
