Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου δεν βρίσκει δικαιολογίες πίσω από τον αγώνα με τη Λασκ και καταγράφει στο blog του στο Gazzetta την απουσία δύο ακριβών μεταγραφών.
Υπάρχει ένα όριο μέχρι το οποίο μια δικαιολογία μπορεί να στέκεται, ένα όριο που μπορεί να διαχωρίσει το πότε είναι επαρκής και πότε όχι. Το να επιστρέφουμε στο ματς με τη ΛΑΣΚ την περασμένη Τρίτη για να εξηγηθεί η εικόνα της AEK στην Τρίπολη δεν είναι ανάλυση, είναι άλλοθι.
Εδώ υπάρχουν γεγονότα που δεν έχουν καμία σχέση με πνευματική κόπωση ή σωματική καταπόνηση από ένα ευρωπαϊκό ματς, πέντε ημέρες πέρασαν. Μιλάμε για κάτι πιο βαθύ: για μια ομάδα που πέρυσι ήξερε να κλειδώνει τα παιχνίδια της όταν προηγούνταν και φέτος τα ανοίγει από μόνη της τη στιγμή που σκοράρει.
Πέρυσι η ΑΕΚ ήταν κυρίως μια ομάδα έδρας, ναι, αλλά είχε κάτι πολύτιμο: την ικανότητα να διαχειρίζεται το προβάδισμα. Πολλά ματς τελείωναν με διαφορά ενός γκολ, όχι επειδή δεν μπορούσε να κάνει κάτι παραπάνω, αλλά επειδή δεν χρειαζόταν. Ήξερε να κλείνει τον αγώνα και να μη δίνει πολλούς χώρους στον αντίπαλο. Ναι, υπήρχαν και στιγμές τύχης ή ατομικής ικανότητας για να διατηρηθεί το υπέρ της σκορ.
Φέτος συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Μόλις η ΑΕΚ πάρει κεφάλι, ο αγώνας ανοίγει επικίνδυνα, ο αντίπαλος αρχίζει να φέρνει τη μπάλα στην περιοχή όποτε θέλει, και το πάρτι της αμυντικής αφέλειας ξεκινάει.
Το είδαμε στην Κρήτη, στον χαμένο τελικό του Super Cup απέναντι στον ΟΦΗ. Το είδαμε στη Λεωφόρο απέναντι στην Κηφισιά. Και το είδαμε ξανά, σε ακόμα πιο διογκωμένη μορφή, στην Τρίπολη, όπου ο Αστέρας θα μπορούσε κάλλιστα να έχει πάρει και τη νίκη.
Αν λέμε τώρα για Champions League, τι θα λέμε τον Οκτώβριο;
Αν η εικόνα είναι έτσι τώρα, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί εσωτερικά είναι ένα: τι θα συμβεί τον Οκτώβριο, όταν η ΑΕΚ θα κληθεί να δώσει εννέα παιχνίδια μέσα σε λιγότερο από ένα μήνα; Ντέρμπι εκτός έδρας απέναντι στον ΠΑΟΚ για το Κύπελλο, ντέρμπι (πάλι εκτός) με τον Παναθηναϊκό για το πρωτάθλημα, τρία ματς Champions League, και ένα ασταμάτητο πρόγραμμα ανάμεσά τους.
Αν η δικαιολογία της ευρωπαϊκής κούρασης χρησιμοποιείται ήδη τώρα, από το ένα ματς με τη ΛΑΣΚ που δεν είναι δα και κάποιο μεγαθήριο συγκριτικά με αυτά που ακολουθούν, που θα πάει η δουλειά μετά; Δεν είναι ρητορικό ερώτημα, είναι αυτό ακριβώς που πρέπει να απασχολεί όλους, παίκτες και προπονητή.
Εξίσου περίεργη είναι και η εικόνα του ρόστερ στα τελευταία ματς. Έχει κοντύνει αισθητά και όχι από ανάγκη. Ο Νίκολιτς δεν ολοκληρώνει καν τις αλλαγές που δικαιούται, ενώ παίκτες όπως ο Κάιρινεν και ο Ζουμπκόβ -ακριβές μεταγραφές του καλοκαιριού, παίκτες που ήρθαν για να κάνουν τη διαφορά- έχουν ουσιαστικά ξεχαστεί στα τελευταία παιχνίδια.
Δεν του κάνουν; Ο ίδιος γνωρίζει την ολότητα του θέματος, όμως τώρα είναι όντως σαν να μην του κάνουν…
Στην Τρίπολη είδαμε τον Ζίνι να παίζει ως ακραίος για καμιά τριανταριά λεπτά στο δεύτερο ημίχρονο, έναν παίκτη που δεν ξέρει να λειτουργεί ως δημιουργός σε παιχνίδι σετ, τη στιγμή που ο Μάγερ είχε έρθει στον άξονα.
Κι όταν δικαίως και με χρονοκαθυστέρηση ο Ζίνι αποχώρησε, δεν πάτησε χορτάρι ο παίκτης που αγοράστηκε ακριβώς για εκείνη τη θέση παρά είδαμε τον επιβαρυμένο Μάγερ να επιστρέφει δεξιά για να κάνει τον μάγο. Παραλίγο να τα κατάφερνε, αλλά αυτό δεν αλλάζει την ουσία της παρατήρησης.
Παίκτες που δεν βλέπουν γήπεδο ούτε ως αλλαγή
Το ερώτημα που μένει αναπάντητο είναι απλό και συνάμα κρίσιμο: πώς θα βγει αυτή η σεζόν αν παίκτες που ήρθαν με στόχο να αλλάξουν το πρόσωπο της ομάδας δεν βλέπουν γήπεδο ούτε καν ως εναλλακτική λύση από τον πάγκο;
Δεν είναι θέμα φόρμας μόνο, είναι θέμα αντιμετώπισης και εμπιστοσύνης (αν όχι και σχεδιασμού). Είναι ερώτημα που η ΑΕΚ οφείλει να απαντήσει στον εαυτό της, όχι στα δημοσιογραφικά μικρόφωνα.
Την Κυριακή περιμένει ο Βόλος, κι όπως παρουσιάζεται η Ένωση εκτός έδρας τον τελευταίο καιρό, η μυρωδιά είναι μάλλον γκέλας παρά επικράτησης, έστω και δύσκολης. Θυμηθείτε και τα περυσινά…
Το Champions League θα συνεχίσει να υπάρχει στο πρόγραμμα, όπως θα υπάρχει και τον Οκτώβριο, και τον Νοέμβριο, και μετά. Αν η δικαιολογία αυτή χρησιμοποιείται από τώρα, δεν θα αντέξει για πολύ ακόμα. Ίδωμεν…
