Η Εθνική αν έπαιζε τέτοια άμυνα με Δανία και Σκωτία, θα είχε πάει στο Μουντιάλ…


Ο Κώστας Νικολακόπουλος σχολιάζει στο blog του στο Gazzetta δέκα πράγματα μετά και το χθεσινό παιχνίδι της Εθνικής.

Σε Εθνικές ομάδες της κατηγορίας μας χρειάζεται κάποιες στιγμές να παίζεις και ταμπούρι! Μπορεί να μην μας αρέσει, αλλά έχει αποδειχθεί διαχρονικά. Θυμηθείτε τις εποχές του Ρεχάγκελ και του Φερνάντο Σάντος…

Οκ, δεν είναι και τόσο…όμορφο αυτό που είδαμε (και χθες), ιδίως στο α΄ ημίχρονο, με τους Γερμανούς να έχουν πάρει φαλάγγι την ομάδα μας. Με τα στατιστικά να είναι λίγο…τρομακτικά! Τελικές 5-23, επιθέσεις 8-32, πάσες 187-542 (!!!), κατοχή μπάλας 37-63%…

Υπήρξε πλήρη γερμανική κυριαρχία, σε όλους τους τομείς. Παίζαμε για 45 λεπτά σαν μικρή ομάδα, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές. Αλλά ας λάβουμε υπόψιν μας, ότι για την Εθνική μας η ισοπαλία θα ήταν (και είναι, βέβαια) ένα καλό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με τον αντίπαλο της. Επιπλέον ότι η Γερμανία διψούσε για ρεβάνς, αφού μόλις πριν λίγες ημέρες είχε χάσει μέσα στο σπίτι της. Και τέλος πάντων, η Γερμανία, έστω με (πάρα) πολλές απουσίες, έστω κι όταν δεν είναι στα καλύτερα της, είναι η Γερμανία.

   

Ας σκεφτούμε δε κάτι πολύ σημαντικό: Εάν η Εθνική μας έπαιζε τόσο καλά αμυντικά στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, κόντρα στη Δανία και την Σκοτία, θα είχε πάει το καλοκαίρι στο Μουντιάλ…Αλλά είχε φάει 11 γκολ σε τέσσερα παιχνίδια με αυτές τις δύο ομάδες, που δεν είναι και τίποτα θηρία. Έξι από τη Δανία (0-3, 1-3) και πέντε από την Σκοτία (1-3, 3-2), εξ ου και είχε τρεις ήττες μαζί τους. Κι αποκλείστηκε. Ενώ τώρα, με παθητικό μόλις τρία γκολ σε (πάλι) τέσσερα παιχνίδια είναι 1η στον όμιλό της με την Ολλανδία, τρεις πόντους πάνω από τη Γερμανία.

Χρωστάει η ομάδα μας πολλά στην σταθερότητα του Τζολάκη και των Μαυροπάνου, Ρέτσου, καθώς και την ανταπόκριση των Σάλιακα, Τσιμίκα, όπως και των κεντρικών χαφ Κουρμπέλη, Ανδρούτσου, Ζαφείρη. Αλλά ασφαλώς και στην όλη αμυντική λειτουργία της. Απλά ο Γιοβάνοβιτς, που πιστώνεται την όλη καλή εικόνα της Εθνικής, πρέπει να αντιληφθεί ότι στα πιο δύσκολα πρέπει να παίζει και με τρεις χαφ, ειδικά όταν παίζουν με τρεις κι οι αντίπαλοι, διότι άμα χάνεις το κέντρο σε περιμένουν δύσκολες στιγμές.

Καταλαβαίνω πως όταν έχεις τόσο καλούς σέντερ φορ νιώθεις ότι πρέπει να τους αξιοποιήσεις, όμως μερικές φορές δεν μπορείς ως Ελλάδα να παίξεις 4-4-2 κόντρα σε καλύτερους αντιπάλους που παίζουν 4-3-3. Έτσι απλά.

Άσχετο: Δεν ξέρω τι ακριβώς θα κάνει ο Φουστέρ στον Ολυμπιακό. Αυτό που ξέρω είναι ότι φεύγοντας από την Ισπανία την περασμένη Δευτέρα για να έρθει στην Ελλάδα, αυτό που είπε σε δικούς του ανθρώπους είναι ότι κατά βάση θα ασχοληθεί με το σκάουτινγκ της Ακαδημίας.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Δεν ήταν ιδανική για τον Πέντερσεν αυτή η διακοπή του πρωταθλήματος λόγω Εθνικών ομάδων. Μάλλον αλλιώς πρέπει να την περίμενε ο Νορβηγός δεξιός μπακ του Ολυμπιακού, καθώς σε τέσσερα παιχνίδια της Εθνικής του έπαιξε στο ένα. Κι αυτό επειδή τραυματίστηκε ο βασικός Νο 2, ο Ριέρσον, και πήρε τη θέση του στο 17ο λεπτό του τρίτου αγώνα.

Ο Πέντερσεν

Είναι ενδεικτικό ότι χθες, στο Πορτογαλία-Νορβηγία 2-1, προτιμήθηκε για άλλο ένα παιχνίδι να παίξει ως δεξιός μπακ ο κεντρικός μέσος Άουρσνες κι έμεινε στον πάγκο όλο το 90λεπτο ο Πέντερσεν. Προφανώς, o ομοσπονδιακός προπονητής Σολμπάκεν δεν τον βλέπει σε καλή κατάσταση. Και το γράφω αυτό διότι ο ίδιος προπονητής του έχει δώσει και τις 37 διεθνείς συμμετοχές του, μεταξύ άλλων και αρκετό χρόνο στο τελευταίο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Και για το τέλος ένα ιμότζι 🤔



Πηγή