Ο Νίκος Καρφής γράφει για τα συναισθήματα που πάντα γεννά η ΑΕΚ. Οι Ενωσίτες… χρειάζεται να υποφέρουν στην αρχή για να ζήσουν στο έπακρο στιγμές χαράς στη συνέχεια που θα κουβαλούν για πάντα.
Στην ΑΕΚ ποτέ δεν θα έρθει κάτι εύκολο. Από την ΑΕΚ μπορείς να περιμένεις τα πάντα. Μπορεί να σε πάει πολύ εύκολα από το πάτωμα στα ουράνια και αντίστροφα.
Με την Ένωση δεν υπάρχει ποτέ μέση κατάσταση. Το ζεις πάντα στο έπακρο. Το ζεις με αλήθεια, με συναίσθημα. Είναι έντονο, είναι ασυναγώνιστο, είναι αληθινό.
Ο ΑΕΚτζής ξέρει καλά τι σημαίνει πόνος, λύπη, αλλά ξέρει καλά και πως θα πανηγυρίσει στις μεγάλες στιγμές. Όταν έρχεται η χαρά, αλεγρία, μια μεγάλη στιγμή, έρχεται αυτή η έκρηση συναισθημάτων που θα σε κάνει να το κρατήσεις για πάντα στο μυαλό σου και να το διηγείσαι στα παιδιά σου. Να πηγαίνει από γενιά σε γενιά.
Πάμε Στοίχημα Sports Party by Gazzetta: Ζήσαμε παρέα την βραδιά που καθόρισε το Πρωτάθλημα
Πάμε λοιπόν να θυμηθούμε πως βίωσαν όλοι μαζί ένα απίθανο βράδυ Κυριακής και το πως το έζησαν οι άνθρωποι της μπασκετικής ΑΕΚ, οι Έλληνες δημοσιογράφοι που βρέθηκαν Μπανταλόνα και άλλος κόσμος της Ένωσης που επέστρεψε το βράδυ της Κυριακής στην Ελλάδα, έχοντας και το μυαλό του στο ποδοσφαιρκο ματς που εξελίχθηκε σε φιέστα τίτλου.
Το… αγκάλιασε, αλλά δεν το πήρε ποτέ
Η ΑΕΚ πήγε στη Μπανταλόνα αποφασισμένη με το μυαλό της στο τρόπαιο. Έκανε τα πάντα τέλεια στον ημιτελικό. Έκανε τα πάντα τέλεια στον τελικό αλλά μόνο για 30 λεπτά. Στο 4ο δεκάλεπτο άρχισαν να υπάρχουν αμφιβολίες. Μέχρι τότε όλος ο κόσμος στο γήπεδο και όσοι έβλεπαν το ματς από την τηλεόραση, δεν έβρισκαν τρόπο πως μπορεί να γυρίσει.
Η Ένωση είχε χτίσει μια εντυπωσιακή διαφορά, όμως στα τελευταία λεπτά υπέστη black out. Ο Λουκόσιους των 6 πόντων μέσο όρο έγινε Στεφ Κάρι και τελείωσε με 23 πόντους και με το καλάθι που έστειλε το ματς στην παράταση.
Είναι πολύ σκληρό αυτό που βίωσε η ομάδα. Οι παίκτες, ο Σάκοτα, το τεχνικό επιτελείο, ο κόσμος που βρέθηκε δίπλα στη Μπανταλόνα. Οι φίλαθλοι που το είδαν απο τις τηλεοράσεις της. Ο Μάκης Αγγελόπουλος που τόσα χρόνια παλεύει με Θεούς και Δαίμονες για να έχει την ΑΕΚ πρωταγωνίστρια, μαχήτρια. Για την αγάπη του και την τρέλα του για την ομάδα.
Η ΑΕΚ είχε αγκαλιάσει το τρόπαιο, αλλά εκείνο ξεγλίστρησε και κατέληξε στους Λιθουανούς που έκαναν μια τεράστια ανατροπή. Οι άνθρωποι της Βασίλισσας έχουν κάνει μια σπουδαία προσπάθεια όλη τη σεζόν για αυτό το τρόπαιο. Ο Ντράγκαν Σάκοτα και το επιτελείο του έχουν δουλέψει άπειρες ώρες για να έρθει το 4ο ευρωπαϊκό. Οι παίκτες το ίδιο.
Δεν άξιζε στην Ένωση τέτοιο τέλος. Μαύρισε η ψυχή μου όταν είδα τον Γκρέι και τον Μπάρτλει στη μεικτή ζώνη καταρρακωμένους και έτοιμους να βάλουν τα κλάματα.
Ο Σάλε το πάλεψε πολύ φέτος για αυτό το τρόπαιο με μια ομάδα που λατρεύει, αλλά κάποια λάθη και ένα black out έφεραν τη λύπη στην ομάδα, έφεραν την λύπη στους Ενωσίτες. Μια ομάδα που έχει δώσει τόσες χαρές, 3 ευρωπαϊκούς τίτλους και έναν Παγκόσμιο. Αλλά τo Σάββατο όποιος αγαπά την ΑΕΚ, πόνεσε πολύ. Δεν ξεπερνιέται αυτό
Λύτρωση στο ποδόσφαιρο με buzzer beater τίτλου
Και όπως είπα και παραπάνω ο ΑΕΚτζής υποφέρει πρώτα για να είναι πιο δυνατή η χαρά που θα πάρει μετά. Για να είναι πιο τρελές οι στιγμές θριάμβου. Ξέρει να εκτιμά τον κάθε τίτλο. Τον ζει με την ψυχή του. Πάλεψε πολύ για να ξεπεράσει το σοκ της απώλειας του BCL.
Οι κακές σκέψεις μεταφέρθηκαν και στο ποδόσφαιρο. «Λες να γίνει κι εκεί;». Η ποδοσφαιρική ΑΕΚ λοιπόν έπαιζε το ματς με τον Παναθηναϊκό όταν η αποστολή της μπασκετικής έκανε το ταξίδι της επιστροφής προς την Ελλάδα μαζί με κάποιους φιλάθλους και με ορισμένους Έλληνες δημοσιογράφους που κάλυψαν το Final Four.
Μεταξύ εκείνων και εγώ. Αρκετοί από τους παρόντες στο αεροπλάνο είχαν πάρει (και εγώ φυσικά) τα κινητά στα χέρια για να ανοίξουν τα δεδομένα με το που προσγειωθεί η αποστολή στην Αθήνα.
Και εκεί η λύπη κάνει ξανά την εμφάνιση της. Προσγειώση και 0-1 ο Τετέη. Με το που προσγειώνεται η αποστολή, ο Παναθηναϊκός ανοίγει το σκορ. Αρκετός κόσμος στο αεροπλάνο με τα κινητά στα χέρια να βλέπει το ματς και να περνάνε σκέψεις από το μυαλό του.
Ο Σάκοτα να ρωτά «πόσο έχει ακόμα». Άλλωστε ο Σάλε την λατρεύει την ΑΕΚ, θέλει πάντα τα καλύτερα για αυτή σε όλα τα αθλήματα. Το δέσιμο ήταν, είναι και θα είναι αληθινό. Στην ιστορία μας, τώρα το αεροπλάνο αδειάζει και στο λεωφορειάκι που σε μεταφέρει από το αεροπλάνο στο αεροδρόμιο γίνεται το 1-1 με τον Ζίνι και επιστρέφει η ελπίδα.
Φτάνουμε στο αεροδρόμιο και ορισμένοι έχουν τις βαλίτσες τους, ενώ άλλοι τις περιμένουν για να έρθουν. Αρκετοί έχουν τα κινητά στο χέρι για να βλέπουν live το ματς. Δημοσιογράφοι, μέλη της αποστολής της ΑΕΚ. Το ζουν όλοι μαζί.
Μέχρι τη στιγμή της λύτρωσης με το γκολ του Ζοάο Μάριο. Εκεί η χαρά επιστρέφει στο Ελ. Βενιζέλος. Μα πολύ περισσότερο η χαρά επιστρέφει στη Νέα Φιλαδέλφεια. Οσοι βρέθηκαν το βράδυ της Κυριακής στο γήπεδο της ΑΕΚ έζησαν ένα τρελό rollercoaster συναισθημάτων. Από την λύπη, στην ελπίδα και μετά στην τρέλα, την χαρά, στην λύτρωση.
Ο ΑΕΚτζής που είδε τον κόσμο του να διαλύεται το Σάββατο βράδυ, έζησε αυτή την αλεγρία, αυτό το τρελό και ασυναγώνιστο συναίσθημα την Κυριακή το βράδυ. Σέντρα Ρέλβας, κεφαλιά πάσα Ζίνι, μαγική ασίστ πάρε-βάλε με το κεφάλι ο Γιόβιτς, γκολ που θα το θυμούνται όλοι μια ζωή από τον Ζοάο Μάριο.
Ο Πορτογάλος χρωστούσε μια μεγάλη στιγμή σε όλη τη σεζόν και το έκανε στην πιο κρίσιμη στιγμή. Η Νέα Φιλαδέλφεια να… φλέγεται ξανά όπως το 2023. Ένα ατελείωτο πάρτι εντός και εκτός γηπέδου για μια ομάδα που μόχθησε πολύ, αμφισβητήθηκε, της έβαλαν πολλά εμπόδια στον δρόμο, αλλά στο τέλος θριάμβευσε γιατί είχε πλάνο. Υπομονή, επιμονή, πίστη και πάθος που έγραφε και το κασκόλ που μοίρασε η ΑΕΚ στους οπαδούς της πριν το ματς.
Γιατί έκανε πραξη το μότο του Νίκολιτς. «Fight, believe, never give up». Πανάξια πρωταθλήτρια. Μια παρέα παιδιών που αξίζουν τα καλύτερα. Όπως τα καλύτερα αξίζουν και τα παιδιά του Σάκοτα, οι παίκτες του. Αλλά στον αθλητισμό υπάρχει και οι δύσκολες στιγμές και οι ήττες.
Ο φίλαθλος της ΑΕΚ θα το ζει πάντα με την ψυχή του. Τα άσχημα και τα όμορφα. Θα πονέσει, θα υποφέρει για να ετοιμαστεί για την μεγάλη στιγμή και τον θρίαμβο. Η ΑΕΚ γεννά συναίσθημα και η αγάπη που έχει ο κόσμος για την ομάδα δεν μετριέται. Πάει μέχρι το άπειρο. Για πάντα!
ΥΓ: Η τριάδα Ηλιόπουλος-Νίκολιτς-Ριμπάλτα συνεργάστηκε αρμονικά για την κατάκτηση του πρωταθλήματος. Μα πανω από όλα οι παίκτες της που έμαθαν να μάχονται και να μην τα παρατούν ποτέ και ας αμφισβητήθηκαν πολύ πριν από μήνες. Το καλοκαίρι οι στοιχηματικές τους είχαν 4ο φαβορί! Ο κόσμος της ΑΕΚ παίρνει και αυτός τα credits για το ατελείωτα πάρτι στη Νέα Φιλαδέλφεια και σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και της Ευρώπης. Ακόμα και σε κάποιες προπονήσεις είχε πάνω από 10.000 κόσμο. Στον Βόλο πήγαν 22.000 κόσμος. Απίθανο. Αγνή αγάπη για την ομάδα.
ΥΓ 1: Η ΑΕΚ έχει πολλούς πρωταγωνιστές. Πινέδα, Γιόβιτς, Μαρίν, Κοϊτά, Ρότα, Στρακόσα και όχι μόνο. Αλλά εγώ θέλω να σταθώ στον Κουτέσα που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο τι υπέροχα αποδυτήρια έχει χτίσει φέτος ο Νίκολιτς. Βγάζουν υγεία, τρέλα, ομαδικότητα, πάθος, φλόγα. Όλοι μαζί πανηγυρίζουν σε κάθε γκολ. Χάνουν μαζί (έχει να γίνει από τον Οκτώβρη στο πρωτάθλημα) και νικάνε μαζί. Ο Κουτέσα λοιπόν που ίσως θα μπορούσε να νιώθει λίγο αδικημένος για τον χρόνο που παίρνει, είναι πάντα πρώτος στους πανηγυρισμούς σε κάθε γκολ, κάνοντας σπριντ… Γιουσέιν Μπολτ από τον πάγκο. Σε κάθε ματς. Τινάσσεται στον αέρα και τρέχει σαν να μην υπάρχει άυριο προς τον σκόρερ, να πανηγυρίσει παρέα. Στο Καραϊσκάκη και μετά το διπλό, δεν θα ξεχάσω ποτέ το άλμα που έκανε και την τρέλα που είχε ο πανηγυρισμός του. Ο Νίκολιτς έχει φτιάξει μια οικογένεια στα αποδυτήρια με τη βοήθεια του Ηλιόπουλου. Η Ένωση ανοίγει τα φτερά της και πλέον έχει στόχο τους ομίλους του Champions League.
ΥΓ 2: Στο μπάσκετ η ΑΕΚ θα πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια της και να κλείσει τη σεζόν με καλό τρόπο, κάνοντας το καλύτερο δυνατό. Αρχικά να αποκλείσει τον Άρη, αφού την Πέμπτη υπάρχει Game 1 στη SUNEL Arena. Είναι δύσκολο να ξεπεραστεί αυτό που έγινε στη Μπανταλόνα στον τελικό, αλλά η ποιότητα της ομάδας αυτής δεν αμφισβητείται. Ούτε ξεγράφεται η σπουδαία πορεία με υπερβάσεις μέχρι τον τελικό. Απλά η τελική εικόνα είναι αυτή που μένει και… πονάει πολύ όλο τον οργανισμό. Αναζητείται αντίδραση στα ματς που έρχονται.
