Ο Γιάννης Σαπουντζάκης γράφει από την Γλασκόβη για την κρίσιμη μάχη της Εθνικής ομάδας κόντρα στη Σκωτία στο πλαίσιο των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2026.
Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα, η πιο μεγάλη νύχτα του πολέμου είναι αυτή για την Εθνική ομάδα. Η ήττα της Ελλάδας από τη Δανία στο Φάληρο, στις αρχές του Σεπτέμβρη, φέρνει στον ουρανό της Γλασκόβης ένα μεγάλο «πρέπει» για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Το βράδυ της Πέμπτης στο Χάμπντεν Παρκ, η ελληνική ομάδα πρέπει να πάρει ένα θετικό αποτέλεσμα, που θα της επιτρέψει να συνεχίσει να ονειρεύεται. Ένα θετικό αποτέλεσμα που θα την κρατήσει ολοζώντανη στο κόλπο της πρόκρισης στα τελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του προσεχούς καλοκαιριού.
Η αλήθεια είναι πως όλο το σκηνικό το απόγευμα της Τετάρτης, μας φάνηκε τόσο γνώριμο. Σαν ένα έργο που το έχουμε ξαναζήσει. Κάθε βήμα μας έκανε να σκεφτόμαστε «σα να ήταν χθες». Από τη στιγμή που το πούλμαν μας άφησε έξω από το Χάμπντεν Παρκ, μέχρι και τη στιγμή που το ξαναπήραμε για να επιστρέψουμε στο κέντρο της πόλης. Από την είσοδο των δημοσιογράφων και την αίθουσα της συνέντευξης Τύπου, μέχρι την βόλτα πέριξ του αγωνιστικού χώρου για τα 15’ που μας επιτράπηκε να παρακολουθήσουμε την προπόνηση των ποδοσφαιριστών του Ιβάν Γιοβάνοβιτς.
Τι μας μένει; Να αποχωρήσουμε από το Χάμπντεν Παρκ το βράδυ της Πέμπτης με τα συναισθήματα ανάλογα εκείνης της βραδιάς τον περασμένο Μάρτη. Τότε που είχαμε δει την Εθνική του Γιοβάνοβιτς να περνάει σαν οδοστρωτήρας πάνω από την Σκωτία, δίνοντας μία υπέροχη ποδοσφαιρική παράσταση που έκανε την Ευρώπη να παραμιλάει.
Εύκολο; Καθόλου!
Το γεγονός ότι η Εθνική το έκανε πριν από έξι μήνες,, δεν εγγυάται σε καμία περίπτωση πως το έργο θα επαναληφθεί. Αυτό το παιχνίδι είναι πολύ πιο δύσκολο, συνάμα και πολύ πιο κρίσιμο. Οι Σκωτσέζοι δεν είναι μόνο πιο υποψιασμένοι, βρίσκονται και σε καλύτερη ψυχολογική κατάσταση. Έχουν περισσότερη αυτοπεποίθηση, ειδικά μετά τα θετικά αποτελέσματα και τους τέσσερις βαθμούς που μάζεψαν τον Σεπτέμβριο κόντρα σε Δανία και Λευκορωσία. Ξέρουν πως μπροστά τους έχουν δύο εντός έδρας ματς, τα οποία και αν πάρουν, θα βρεθούν σε θέση ισχύος.
Για την Εθνική μας, πλέον, το «πρέπει» είναι πολύ μεγαλύτερο. Δεν είναι μόνο το αρνητικό αποτέλεσμα στο οποίο αναφερθήκαμε στην αρχή αυτού εδώ του κειμένου. Το διακύβευμα σε αυτήν εδώ τη «ζαριά» είναι πολύ – πολύ σημαντικότερο. Τον Μάρτιο η άνοδος στο πρώτο επίπεδο του Nations League, ήταν περισσότερο ζήτημα γοήτρου. Εδώ πια παίζεται ένα όνειρο καριέρας για τους ποδοσφαιριστές που απαρτίζουν τη σημερινή Εθνική ομάδα. Για κάποιους εξ΄αυτών, μάλιστα, πιθανότατα να μην υπάρχει και άλλη ευκαιρία για να το κάνουν να πάρει σάρκα και οστά.
Από την άλλη, το ταλέντο αυτής της ομάδας είναι δεδομένο. Το ίδιο και οι δυνατότητές της. Πρόκειται για ένα γκρουπ που έχει αποδείξει από την ημέρα που το έχει αναλάβει ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς, πως στόχος του είναι η επιστροφή στην ευρωπαϊκή ελίτ. Ορισμένα σπουδαία αποτελέσματα στο Nations League, ήταν το πρώτο και εξόχως σημαντικό, μήνυμα.
Μέσα από την επιστροφή σε μία μεγάλη διοργάνωση και δη σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο, θα μπει η σφραγίδα της επιτυχίας. Το γνωρίζουν, άλλωστε, αυτό και οι ίδιοι οι διεθνείς. Πως όμορφα είναι τα θετικά αποτελέσματα που έχουν έρθει ως τώρα, όμως, ακόμα δεν έχουν πετύχει κάτι. Είναι οι πρώτοι που θέλουν να πετύχουν και γνωρίζουν πως μπορούν. Από την πλευρά μας, αυτό που μπορούμε να κάνουμε, είναι να ευχηθούμε «Καλή επιτυχία Ελλαδάρα!».
