Σε μια σπάνια εξομολόγηση, ο Ρότζερ Φέντερερ μίλησε για όσα έζησε εντός και εκτός κορτ, για την εισαγωγή του στο International Tennis Hall of Fame, για τις δυσκολίες των πρώτων χρόνων, αλλά και για τη ζωή του μετά την αποχώρηση από το τένις. Μιλώντας στο ελβετικό Tages Anzeiger, ο 20 φορές πρωταθλητής Grand Slam δείχνει για ακόμη μία φορά την ανθρώπινη πλευρά του.
Η είσοδος στο Hall of Fame και οι πρώτες αμφιβολίες
Ο Φέντερερ παραδέχεται ότι η πορεία του ξεπέρασε κάθε προσωπική προσδοκία. “Πιθανότατα ήταν πιο εύκολο απ’ ό,τι νόμιζα. Ποτέ δεν πίστεψα ότι θα μπω στο Hall of Fame ή ότι θα κέρδιζα το Wimbledon. Απλώς ήλπιζα να μπω στο Tour. Hλπίζα να μην είχα κάνει λάθος που άφησα το σχολείο στα 16, αλλά όλα έγιναν πιο εύκολα και πιο γρήγορα απ’ όσο φανταζόμουν.”
Σε ερώτηση για το αν θα άλλαζε κάτι, η απάντηση είναι άμεση: “Όχι, απολύτως τίποτα. Θα ήθελα να τα ξαναζήσω όλα, με τα πάνω και τα κάτω τους. Όλες αυτές οι εμπειρίες με έκαναν αυτό που είμαι.”
Ο Φέντερερ θυμάται ότι η πιο απαιτητική φάση της καριέρας του ήταν η μετάβαση από το τένις των juniors στο επαγγελματικό επίπεδο. “Το πιο δύσκολο για μένα ήταν η μετάβαση από τα juniors στο επαγγελματικό τένις. Τα χρόνια από τα 18 μέχρι τα 20-21 ήταν δύσκολα για μένα”, τονίζει, περιγράφοντας την ατμόσφαιρα των αποδυτηρίων και το άγχος της νέας πραγματικότητας.
“Ξαφνικά, βρέθηκα στα αποδυτήρια με τους Σάμπρας, Αγκάσι, Χένμαν, Καφέλνικοφ, Μόγια και άλλους, και σκέφτηκα: “Ουάου!” Αλλά μετά όλα έγιναν πολύ σοβαρά.”
Ο ρόλος των γονιών
Ο Ελβετός εξηγεί ότι οι γονείς του στάθηκαν δίπλα του με μέτρο, χωρίς να επεμβαίνουν περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν. “Έμαθα πάρα πολλά από τους γονείς μου. Δεν ανακατεύονταν όταν δεν ήταν απαραίτητο. Τώρα προσπαθώ να δημιουργήσω ένα καλό περιβάλλον τένις για τον Λίο. Είναι 11 χρονών”, λέει, προσθέτοντας ότι δεν τον προπονεί ο ίδιος: “Με βλέπω πιο πολύ σαν general manager. Με ενδιαφέρει περισσότερο να διασκεδάζει και να προοδεύει.”
Περιγράφει πώς επέστρεψε σταδιακά στη φυσική δραστηριότητα, δοκιμάζοντας νέες μορφές άσκησης: “Μετά την αποχώρησή μου έκανα πολλή αποκατάσταση. Έπαιξα γκολφ και προσπάθησα να βελτιωθώ. Τώρα πάω περισσότερο στο γυμναστήριο και παίζω πια πολύ περισσότερο τένις.”
Ο Φέντερερ μιλά και για τη σχέση του με τον Ναδάλ και τον Τζόκοβιτς: “Οι αντιπαλότητες δημιουργούν τεράστιο δεσμό. Τώρα τα βλέπω όλα διαφορετικά, με περισσότερη προοπτική. Ο Νόβακ ακόμη δεν το καταλαβαίνει. Ο Ράφα το συνειδητοποιεί σιγά-σιγά. Θα μου άρεσε να καθίσουμε να μιλήσουμε για τα παλιά.”
Στο τέλος της συνέντευξης, αναφέρεται στον αντίκτυπο που αισθάνεται ότι είχε στο άθλημα: “Ελπίζω να βοήθησα το τένις να γίνει ακόμη πιο δυνατό, να έρχονται περισσότεροι θεατές, να μεγαλώνουν τα τουρνουά και να κερδίζουν περισσότερα οι παίκτες. Ελπίζω να συνέβαλα ώστε το άθλημα που αγαπώ να συνεχίσει να ακμάζει.”
