Η πολύ μεγάλη προσφορά των Ανδριανόπουλων και η πορεία τους
Η συμβολή και η προσφορά της οικογένειας των Ανδριανόπουλων στον Ολυμπιακό είναι ανυπολόγιστη. Τεράστια και σε όλα τα επίπεδα. Οι αδερφοί που έπαιξαν στον Ολυμπιακό δεν ήταν πέντε που αναφέρονται στην προπολεμική πεντάδα αλλά έξι. Στο σύνολο τα παιδιά της οικογένειας που αγωνίστηκαν στον σύλλογο ήταν επτά. Από το 1925 έως το 1940 στον Ολυμπιακό προσέφεραν τις υπηρεσίες τους έξι Ανδριανόπουλοι.
Ο έβδομος αδερφός τους, Αριστείδης, ήταν ποδοσφαιριστής και αθλητής στίβου στον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Απεβίωσε το 1922 σε ηλικία μόλις 18 χρόνων, χτυπημένος από τύφο… Οι πέντε του Ολυμπιακού ή αλλιώς η χρυσή πεντάδα ήταν με τους Ντίνο, Γιώργο, Γιάννη, Βασίλη και Λεωνίδα. Από κοντά και ο αδερφός τους, Στέλιος. Για ένα διάστημα έπαιξε και αυτός στον Ολυμπιακό. Αρχικά ο Βασίλης είχε διαχωρίσει την θέση του από τα αδέρφια του καθώς ήταν επικεντρωμένος στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, κάτι που άλλαξε.
Η αρχή πρέπει φυσικά να γίνει με τον Γιάννη Ανδριανόπουλο, τον οποίο τον συνόδευε το προσωνύμιο «δάσκαλος». Έπαιξε με την φανέλα της ομάδας έως το 1929. Ήταν προπονητής και πρόεδρος (1932 και 1933-1935) ενώ έγινε και πρόεδρος της ΕΠΟ και πρόεδρος της ΕΠΣ Πειραιά. Είχε μάθει πολλά για την μπάλα στην Αγγλία όπου σπούδαζε σε κολλέγιο στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν εκείνος που έμαθε στους παίκτες το να δίνουν την πάσα με την μία. Επίσης το άνοιγμα του παιχνιδιού από τα άκρα και την πλαγιοκόπηση με απευθείας σουτ. Είχε γεννηθεί το 1900. Πριν τον Ολυμπιακό έπαιξε στον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Ήταν πολύ μεγάλος τεχνίτης και ενώ μετείχε με την Εθνική στους Ολυμπιακούς της Αμβέρσας το 1920. Πέθανε το 1952 και ενώ ο γιός του, Ανδρέας, διετέλεσε Δήμαρχος Πειραιά, Βουλευτής αλλά και Υπουργός.
Το Ιράν απειλεί με αντίποινα για την κατάληψη του πλοίου από τις ΗΠΑ –...
Ο Γιώργος ήταν ψηλός και σωματώδης. Ήταν τρία χρόνια πιο μικρός από τον Γιάννη και μεγάλα αποθέματα ψυχής και δύναμης. Εκτός από την μπάλα διέπρεψε και σε άλλα αθλήματα, όπως η ποδηλασία. Είχε το παρατσούκλι «Ποδάρας» και ενώ ήταν και δεινός σκόρερ, αν και δεν είχε τεχνική. Είχε όμως μεγάλη δύναμη, πάθος, προσωπικότητα και χαρακτήρα στο παιχνίδι του. Είχε και 12 χρόνια θητείας στον προεδρικό θώκο (1954 – 1967). Έκανε και μεγάλη διαδρομή στην πολιτική. Εκτός από Βουλευτής, έγινε Υπουργός Ναυτιλίας, πρόεδρος του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς αλλά και Δήμαρχος Πειραιά. Απεβίωσε σε αγγλικό έδαφος και πιο συγκεκριμένα στο Λονδίνο.
Ο Ντίνος ήταν ο απόλυτος σταρ της εποχής του. Υπήρξε φοβερά δημοφιλής ως Πειραιώτης παίκτης. Ήταν ένας άνθρωπος ντόμπρος, απλός και έξω καρδιά. Ήταν όμως και δυναμικός και παθιασμένος όταν διαφωνούσε με κάτι. Τον φώναζαν «Μπούκουλο» καθώς δεν ήταν ψηλός και ενώ είχε και κάποια παραπανίσια κιλά. Ήταν σούπερ σκόρερ και εξίσου ικανός παίκτης. Είχε γεννηθεί το 1905 ενώ ήταν ο μοναδικός προερχόμενος από την Πειραϊκή Ένωση, έχοντας τεθεί αντίπαλος με τους Γιάννη, Γιώργο και Βασίλη από τον Πειραϊκό Σύνδεσμο. Πέθανε 57 ετών. Μεγάλος… κανονιέρης ήταν και ο Βασίλης. Τον συνόδευε το προσωνύμιο «Κελεμές». Ένας φίλαθλος της εποχής όταν τον είχε δει να αγωνίζεται του το… κόλλησε από το όνομα ενός αλόγου που έτρεχε τότε στον Φαληρικό Ιππόδρομο και ήταν γρήγορο, ευέλικτο, ικανότατο και με στιλ… αριστοκρατίας.
Ο Βασίλης ήταν τρομερός παίκτης. Έπαιζε σχεδόν σε όλες τις γραμμές σε άξονα και επίθεση. Ήταν γρήγορος, αρκετά δυνατός για το κορμί που είχε και έβαζε θεαματικά γκολ με δυνατά και ευθύβολα σουτ. Είχε γεννηθεί το 1908. Εκτός από παίκτης ήταν παράγοντας του Ολυμπιακού, της ΕΠΟ και της ΕΠΣ Πειραιά. Δούλεψε και ως τεχνικός της Εθνικής και πέθανε το 1990. Υπήρξε φυσικά και ο Λεωνίδας. Ένας ζωντανός Θρύλος. Ένας… μύθος του Ολυμπιακού και του ποδοσφαίρου της εποχής του. Αν και γεννημένος το 1911 πρωταγωνίστησε γρήγορα στον στίβο με το τριπλούν και το κατοστάρι καθώς και στο ποδόσφαιρο. Το παρατσούκλι του ήταν «Στραβοσουγιάς» ή «Λιόλιος». Ο… μύθος λέει πως του το είχε δώσει μία πολύ καλή φίλη της μητέρας του. Η Γόμπου, που τον είδε δει να κοιμάται με τα πόδια του κουλουριαστά.
Μόλις αποχώρησε ο Γιάννης ο Γιώργος τον έπεισε να ασχοληθεί με την μπάλα. Ήταν πολύ δυνατός αν και πιτσιρικάς, διεμβολιστής, άκρως μαχητικός και εξαιρετικά γρήγορος. Ξεσήκωνε για πλάκα την κερκίδα. Στα 24 του χρόνια σταμάτησε το ποδόσφαιρο για να ασχοληθεί με το εμπόριο ρούχων και το κασμίρι. Είχε παίξει και στην Εθνική. Ο Στέλιος από την άλλη σταμάτησε την μπάλα το 1934. Εκτός από όλους αυτούς η οικογένεια είχε και τον Σταύρο, έναν όγδοο αδερφό που δεν έπαιζε ποδόσφαιρο. Αξίζει να σημειωθεί πως ποτέ στην ίδια ενδεκάδα δεν βρέθηκαν πάνω από πέντε Ανδριανόπουλοι.
Στην οικογένεια υπήρχε και μία αδερφή, η Νίνα. Γενικότερα ήταν μία οικογένεια με υψηλό μορφωτικό επίπεδο που ασχολιόταν με το εμπόριο που ήταν από τις πιο σεβάσμιες του Πειραιά και… κρατούσε από την Πόλη, το Ναύπλιο και την Τρίπολη.
