Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για τα όσα αφήνει στον Παναθηναϊκό το φινάλε της league phase του Europa League.
Πρώτα και πάνω από όλα συλλυπητήρια στην οικογένεια του ΠΑΟΚ, κουράγιο στις οικογένειες των αδικοχαμένων οπαδών, καλό ταξίδι στα αετόπουλα που έχασαν την ζωή τους για την πρώτη τους αγάπη, το πάθος, την καψούρα τους, σε μια στιγμή που πάγωσε ο χρόνος και μαζί του ολόκληρη η ελληνική κοινωνία. Δεν υπάρχουν λόγια. Πραγματικά. Μόνο πόνος για τα παιδιά που πλέον δεν βρίσκονται ανάμεσά μας. Και κάτι ακόμη: Δεν πρέπει να υπάρχουν αυτές οι τραγωδίες για να επανατοποθετούμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, να θυμόμαστε πως πράσινους, κόκκινους, κίτρινους, ασπρόμαυρους δεν μας χωρίζει τίποτα, πως στο τέλος της ημέρας δεν μας χωρίζει πραγματικά τίποτα και πως οι όποιες διαφωνίες είναι για το ποδόσφαιρο. Για το πιο σημαντικό ασήμαντο αυτής της ζωής. Ας είναι ελαφρύ το χώμα. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η ζωή η ίδια, η καθημερινότητα σε αναγκάζει, ακόμη και όταν δεν το θες, να ασχοληθείς πολύ πιο γρήγορα από όσο θα ήθελες με το ποδόσφαιρο. Πάμε, λοιπόν, να πούμε δύο λόγια για το φινάλε του Παναθηναϊκού στην league phase του Europa League κόντρα στην Ρόμα.
Το χορευτικό του αδικημένου Ταμπόρδα
Αν κάτι θα μείνει περισσότερο από κάθετι άλλο από τον επίλογο της κανονικής διάρκειας είναι το τάνγκο ενός αδικημένου. Εδώ και καιρό και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ”φωνάζαμε” πως ο Βιθέντε Ταμπόρδα σε αυτόν τον Παναθηναϊκό δεν μπορεί να είναι ένας παίκτης που θα συμπληρώνει την αποστολή αλλά κάποιος που θα μπορούσε να έχει σημαντικό ρόλο, προσφέροντας πράγματα στον αγωνιστικό χώρο. Στη φετινή έκδοση ήταν και είναι υπερβολή μία ποδοσφαιρική επένδυση σχεδόν 5 εκατομμυρίων, ένας παίκτης που πέρσι οδήγησε την άσημη Πλατένσε στο πρωτάθλημα Aργεντινής, ένα παιδί που σε κάθε του ευκαιρία φώναξε με την νοοτροπία του ακόμη και στο πεντάλεπτο της Βουδαπέστης πως αξίζει περισσότερο χρόνο, να είναι στο περιθώριο. Από τα δικά του πόδια ήρθε η μεγαλύτερη ευκαιρία του Τριφυλλιού στο παιχνίδι με το δοκάρι στη σουτάρα του Κάτρη, στρώνοντας την μπάλα ιδανικά στον συμπαίκτη του για να εκτελέσει με μία επαφή. Από την δική του ποδοσφαιρική οξυδέρκεια να κυνηγήσει μια χαμένη φάση, αντιλήφθηκε το λάθος, έκλεψε την μπάλα, πάτησε την περιοχή, χόρεψε τον προσωπικό του αντίπαλο και εκτέλεσε για το 1-0 σηκώνοντας στο πόδι το ΟΑΚΑ. Σε ένα παιχνίδι όπου η ανάπτυξη της ομάδας και απόλυτα φυσιολογικά έγειρε προς τα αριστερά όπου υπήρχαν παίκτες που έχουν χημεία μεταξύ τους(Τουμπά, Κυριακόπουλος, Ζαρουρί), η μπάλα πήγε λίγες φορές στον Αργεντινό που ήταν στα δεξιά και που απλά επιβεβαίωσε το στιλ του παιχνιδιού του. Γρήγορη σκέψη, σίγουρες μεταβιβάσεις, σκέψη να παίξει κάθετα, εκτελεστική δεινότητα, ικανότητα στο 1vs1(4/6 ντρίμπλες) σε κλειστούς χώρους. Σκύλιασε μέχρι το τέλος, η νοοτροπία του ήταν εξαιρετική και η σχεδόν σπασμένη φλέβα στον πανηγυρισμό, ένα μείγμα ποδοσφαιρικής δικαίωσης και εξιλέωσης, δείχνει πως σε μία ομάδα με συχνά κρούσματα ωχαδερφισμού, το mindset του είναι εξαιρετικό.
Against modern football
Κάπου θα ακουστεί, είμαστε σίγουροι, το ”μα δεν είναι ταχυδυναμικός”. Και ποια ποδοσφαιρική φιλοσοφία υπαγορεύει και ταυτόχρονα απαγορεύει την ύπαρξη παικτών που δεν είναι ταχυδυναμικοί; Που δεν είναι τόσο γρήγοροι και τόσο δυνατοί; Για το ποδόσφαιρο μιλάμε, όχι για αθλήματα στίβου και κάπου στην ποδοσφαιρική Ελλάδα το έχουμε παρακάνει με την… καραμέλα της ταχυδύναμης, ξεχνώντας το πλέον βασικό. Τα λόγια του πλέον επιδραστικού ανθρώπου στο άθλημα αυτό. Του Γιόχαν Κρόιφ.”Τι είναι η ταχύτητα; Τα αθλητικά μέσα συχνά μπερδεύουν την ταχύτητα με τη διορατικότητα. Αν όμως αρχίσω να τρέχω λίγο πιο πριν από τον άλλον μοιάζω πιο γρήγορος. Η τεχνική και το όραμα μου δεν είναι ανιχνεύσιμα από τους υπολογιστές. Το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζεις με το μυαλό σου. Πρέπει να είσαι στο σωστό μέρος την κατάλληλη στιγμή, ούτε πολύ νωρίς, ούτε πολύ αργά”. Σε αυτό το άθλημα, η ποδοσφαιρική ευφυία, η ταχύτητα της σκέψης, το όραμα, η διορατικότητα, η τοπ επιπέδου τεχνική κατάρτιση είναι πράγματα που δεν μπορούν να νικηθούν από την ταχύτητα, την δύναμη, το ύψος. Το επιβεβαίωσε η κορυφαία ομάδα όλων των εποχών, η Μπαρτσελόνα του Πεπ, έχοντας τρεις… αργούς, μη ταχυδυναμικούς παίκτες στην μεσαία της γραμμή.
Προφανώς είναι σημαντικά, όχι, όμως, τα πιο σημαντικά. Στην αξιολόγηση ενός ποδοσφαιριστή υπάρχουν τέσσερις πυλώνες. Τεχνικά χαρακτηριστικά, τακτική κατανόηση, αθλητικά χαρακτηριστικά και πνευματικά χαρακτηριστικά. Και για να επιστρέψουμε στον Ταμπόρδα, το παιδί αυτό διαθέτει ταχύτητα στην σκέψη, ποδοσφαιρική ευφυία, όραμα στο παιχνίδι του και φυσικά την απόλυτη ουσία στα τελευταία μέτρα του γηπέδου. Το γκολ. Μία against modern football περίπτωση που αξίζει περισσότερο χρόνο.
Και σχετικά με την ταχυδύναμη μην ξεχνάμε κάτι ζωτικής σημασίας ποδοσφαιρικό: Στο ελληνικό πρωτάθλημα για να διεκδικήσεις τον τίτλο πρέπει να στα 20 από τα 26 ματς της κανονικής διάρκειας να παίξεις απέναντι σε ομάδες που περιμένουν στο 1/3 του γηπέδου, που δεν αφήνουν καταστάσεις επιθετικών μεταβάσεων, που κλείνουν τους χώρους και σε μικρούς χώρους, οι παίκτες σαν τον Ταμπόρδα, είναι πάντα πάρα πολύ χρήσιμοι.
Βραδιά που αξίζουν μπράβο στον προπονητή
Αν στην κλήρωση του καλοκαιριού μας έλεγε κάποιος πως στην τελευταία αγωνιστική απέναντι στην Ρόμα του Γκασπερίνι, ο Παναθηναϊκός θα έπαιρνε βαθμό χωρίς μία ντουζίνα βασικών παικτών και θα ολοκλήρωνε το παιχνίδι με τον Κάτρη, τον Σκαρλατίδη, τον Τερζή και τον Πάντοβιτς, θα βγάζαμε το καπέλο στον προπονητή. Ο Ράφα Μπενίτεθ όπως δικαίως του ασκείται κριτική(πάντα σε λογικά πλαίσια) για τα χάλια του Τριφυλλιού στο ελληνικό πρωτάθλημα, επίσης δικαίως αξίζει να πάρει τα credits για το γεγονός πως κατάφερε να παρουσιάσει μία ανταγωνιστική ομάδα το βράδυ της Πέμπτης, έχοντας να διαχειριστεί άνευ προηγουμένου προβλήματα και απουσίες. Η καθοριστική στιγμή του παιχνιδιού είναι η αποβολή του Μαντσίνι στο 15′. Αποβολή που κερδίζει ο Πάντοβιτς από ωραία τοποθέτηση του σώματός του έπειτα από εξαιρετικό βολέ του Λαφόν για να του δημιουργήσει αυτό το 1vs1. Στο 11vs11 παιχνίδι του πρώτου τετάρτου, η Ρόμα ήταν πολύ ανώτερη, ο Παναθηναϊκός κακός αλλά this is football. Μία στιγμή, μια λεπτομέρεια μπορεί να αλλάξει τα δεδομένα. Με παίκτη παραπάνω οι ”πράσινοι” δεν έκαναν πολλά στο επιθετικό κομμάτι αλλά ένα λάθος ήταν αρκετό για τον Ταμπόρδα να βάλει μπροστά στο σκορ τους Αθηναίους. Η ισοφάριση ήρθε από το πουθενά αλλά είπαμε και πιο πάνω. Λεπτομέρειες. Δεν γίνεται σε ένα παιχνίδι, να είναι πάντα και όλες δικές σου. Το πρόσημο στο χθεσινό φινάλε βάσει των συνθηκών ήταν πέρα για πέρα θετικό. Φυσικά για τον Παναθηναϊκό του Μπενίτεθ το ζητούμενο είναι η σταθερότητα, η διάρκεια, η παρουσία βελτίωσης και προόδου.
Κατόρθωμα η πρόκριση μέσα στην κοσμογονία
Με τρεις προπονητές μέσα στη σεζόν, με αρκετά κενά στο ρόστερ στη μεσαία γραμμή, με μία κατάσταση μη ιδανική σε όλα τα ποδοσφαιρικά επίπεδα, ο Παναθηναϊκός προκρίθηκε και συνεχίζει στα play offs. Δεν είναι επιτυχία, για τον Panathinaikos μιλάμε, είναι, όμως, ένα κατόρθωμα για την φετινή έκδοση αυτοί οι 12 βαθμοί.
Στη σημερινή κλήρωση θα είχε γούστο ένα συναπάντημα με την Φόρεστ από όλες τις απόψεις αλλά επειδή ο σύλλογος έχει ανάγκη να προχωρήσει στην Ευρώπη σε μία άθλια σεζόν μέχρι τώρα, η Βικτόρια Πλζεν θα ήταν ένας ευπρόσδεκτος αντίπαλος από κάθε άποψη. Όχι εύκολος. Προσοχή. Η μόνη ομάδα που δεν έχασε στη League phase, ομάδα που κάνει πράγματα τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη.
Σίγουρα, όμως, πιο ευπρόσδεκτη από ένα σύνολο επιπέδου Premier League…
