Καντονά, Βενγκέρ και Αμπράμοβιτς άλλαξαν την Premier

Το μόνο πράγμα που έλειπε από το αγγλικό ποδόσφαιρο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν καλοί ποδοσφαιριστές και προπονητές. Ο Γάλλος συγγραφέας Φιλίπ Οκλέρ κατηγοριοποιεί τους πρώιμους παίκτες της Premier League ως περιπτώσεις παικτών «box-to-box με σκληρά τάκλιν και χαφ που χρησιμοποιούσαν το ένα πόδι». Επίσης μεγάλους από πλευράς σωματοδομής χαφ και βαριά κορμιά σε σέντερ φορ με συγκεκριμένες κινήσεις.

Το πρωτάθλημα έπρεπε να εισάγει ποιότητα. Από τους εκατοντάδες ξένους που έφτασαν από το 1992, τρεις έκαναν πολλά πράγματα και… μεταμόρφωσαν το αγγλικό παιχνίδι: ο Έρικ Καντονά, ο Αρσέν Βενγκέρ και ο Ρομάν Αμπράμοβιτς.

Ο Γάλλος Ερίκ Καντονά πήγε στο Λιντς τον Ιανουάριο του 1992 με την… στάμπα του παίκτη – αποτυχία. Στα 25 του, είχε ήδη παίξει σε έξι συλλόγους και μάλιστα είχε αποσυρθεί για λίγο από το ποδόσφαιρο, καθώς είχε προσεγγίσει μέλη της πειθαρχικής επιτροπής του γαλλικού πρωταθλήματος και σε κάθε έναν επανέλαβε τη λέξη «ηλίθιος». Είχε μαζέψει κόκκινες κάρτες, όμως η Premier τον χρειαζόταν. Η Γιουνάιτεντ δεν μπορούσε να πιστέψει στην τύχη της όταν τον έκλεισε με 1 εκατομμύριο τότε.

Ασταμάτητη δράση στο live casino της Novibet

Ο Καντονά άλλωστε ήταν ένας παίκτης σπάνιας κάστας. Με κάποιο τρόπο έμοιαζε πάντα να ξέρει πού βρίσκονται όλοι στο γήπεδο, μπορούσε να βρίσκεται ανάμεσα στις γραμμές του αντιπάλου και είχε ταχύτητα και πολύ καλές κινήσεις. Τότε, δεν υπήρχε άλλος παίκτης σαν αυτόν στη χώρα.

Τρεις μήνες μετά την άφιξή του στην Αγγλία η Λιντς σφράγισε τον τίτλο. Αλλά ήταν τέτοια η βρετανική δυσπιστία στο πρόσωπό του που η Λιντς τον πούλησε για 1 εκατ. λίρες. Ένα ποσό τρομερά υποτιμητικό για την αξία του. Όταν ο προπονητής της Γιουνάιτεντ, Άλεξ Φέργκιουσον, είπε στον βοηθό του, Μπράιαν Κιντ, το ποσό για τον Καντονά ο Κιντ ξεστόμισε: «Έχει χάσει το ένα πόδι του ή κάτι τέτοιο;».

Αυτοαποκαλούμενος ως «καλλιτέχνης» ο Καντονά είχε τη δυνατότητα να δείξει τις ικανότητές του μπροστά στο ποδοσφαιρικό κοινό της Αγγλίας. Στη Γαλλία είχε φιλάθλους που τον έβλεπαν ψυχρά και επικριτικά.

Ο Φέργκιουσον ήξερε ότι η Γιουνάιτεντ —χωρίς τίτλο πρωταθλήματος από το 1967— έπρεπε να εγκαταλείψει αυτό το κλασικό και… πρωτόγονο «βρετανικό» ποδόσφαιρο με μεγάλες μπαλιές. Ο Καντονά του έδειξε το πώς. Το 1993 ο Γάλλος οδήγησε τη Γιουνάιτεντ στην κατάκτηση του τίτλου της Premier και έγινε παίκτης – πρότυπο για όλο το πρωτάθλημα.

Το 1996, ο συμπατριώτης του Καντονά, Αρσέν Βενγκέρ, έγινε προπονητής της Άρσεναλ. «Ένιωθα σαν να άνοιγα την πόρτα στον υπόλοιπο κόσμο», είχε ομολογήσει αργότερα ο Βενγκέρ. Έφερε γνώση που κανείς στη Αγγλία δεν είχε τότε. Για παράδειγμα ο Μάικλ Κοξ περιέγραψε στο The Mixer τη διατροφή των παικτών της Άρσεναλ στην εποχή προ Βενγκέρ.

«Τι έτρωγαν; Θα απολάμβαναν ένα πλήρες αγγλικό πρωινό πριν από την προπόνηση και οι επιλογές τους πριν από τον αγώνα περιλάμβαναν το κλασικό αγγλικό φαγητό fish and chips (ψάρι με πατάτες), μπριζόλα, ομελέτα και φασόλια σε τοστ.

Μετά από τον αγώνα, τα πράγματα ήταν πιο έντονα. Για παράδειγμα στο ταξίδι επιστροφής με το πούλμαν από το Νιούκαστλ ορισμένοι παίκτες έκαναν διαγωνισμό φαγητού. Κανένας δεν ξεπέρασε τα εννιά πιάτα που έφαγε ο μπακ Στιβ Μπουλντ.

Ο Βενγκέρ τα άλλαξε αυτά. Έβαλε τους παίκτες της Άρσεναλ να τρώνε ψάρια και λαχανικά στον ατμό. Ως πρωτοπόρος που ήταν, ενθάρρυνε τη χρήση συμπληρωμάτων όπως η κρεατίνη. Επίσης χρησιμοποίησε στατιστικά στοιχεία για να αναλύσει την απόδοση των παικτών και γνώριζε καλά τις ξένες αγορές».

Δεν χρειάστηκαν ειδικές ικανότητες για να φανεί η ποιότητα του Πατρίκ Βιεϊρά ή το ταλέντο του Τιερί Ανρί, που τότε ήταν αναπληρωματικοί σε ομάδες όπως η Μίλαν και η Γιουβέντους. Το Χάιμπουρι άλλωστε αποτελεί τον καλύτερο μάρτυρα. Παρόλα αυτά, σχεδόν κανένας προπονητής στην Αγγλία δεν είχε ακούσει μέχρι τότε για αυτούς τους παίκτες ενώ οι αγγλικοί σύλλογοι της εποχής σπάνια έκαναν scouting στο εξωτερικό.

Σύντομα ωστόσο οι περισσότεροι σύλλογοι έκλεισαν ξένους τεχνικούς. Το σημαντικότερο ήταν πως με αυτούς τους προπονητές ήταν σαν οι αρμόδιοι της Λίγκας να επικοινωνούσαν παγκοσμίως με τη γλώσσα τους. Οι ποδοσφαιριστές στην Αγγλία ως επί το πλείστον δεν ανοίγονται και δεν μιλούν επειδή τα ταμπλόιντ μετατρέπουν τα λόγια τους σε σκανδαλώδη πρωτοσέλιδα. Έτσι σε πρώτο πλάνο βγήκαν οι τεχνικοί. Ο Βενγκέρ, ο Μουρίνιο και ο Γκουαρδιόλα προκαλούσαν το ενδιαφέρον σε παγκόσμιο εύρος και σε σχεδόν καθημερινή βάση.



gazzeta.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ





ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

FACEBOOK - TWITTER