Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για το σχηματοποιημένο (πλέον) ρόστερ του Άρη και τις ανοιχτές υποθέσεις δύο παικτών οι οποίοι πέρυσι είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο.
Καθώς η ταχύτητα ήταν το κύριο συστατικό στις συνεχείς αλλαγές (αγωνιστικών και οικονομικών) δεδομένων στον Άρη των τελευταίων μηνών, είναι αλήθεια ότι, συγκεκριμένες εικόνες και στιγμές μοιάζουν εξαιρετικά μακρινές. Μην ξεχνάμε ότι στις αρχές της περασμένης άνοιξης, ο αγωνιστικός προϋπολογισμός – για τη χρονιά που ακολουθεί – είχε οριστεί στα (περίπου) τέσσερα εκατομμύρια ευρώ. Μετά από εκείνη τη συνάντηση με την ηγεσία της Euroleague και λίγο πριν την πρόσληψη του Βασίλη Σπανούλη, δρομολογήθηκε η εφαρμογή σχεδίου επιπλέον επένδυσης η οποία οδήγησε στον σχηματισμό του ρόστερ της επόμενης χρονιάς. Κι έτσι ο Άρης άλλαξε πολύ συγκριτικά με την ομάδα της περασμένης σεζόν ή ακόμη, αυτή που προέβλεπε το αρχικό πλάνο που είχε σχηματίσει Νίκος Ζήσης πριν από τρεις-τέσσερις μήνες.
Αυτές οι αλλαγές αναδεικνύονται και μέσα από δύο ανοιχτές υποθέσεις. Στον περσινό Άρη, ο Αμίν Νούα δεν ήταν απλά πρωταγωνιστής. Η καταλυτική παρουσία του μπορεί να παρομοιαστεί με δροσερό αέρα μέσα στην καλοκαιρινή κάψα. Οι δύσκολες αποφάσεις ελάφρυνσης του ρόστερ του περασμένου Γενάρη αποδείχθηκαν ολόσωστες, αλλά η βάση λήψης αυτών ήταν η επίδραση του Γάλλου στην αγωνιστική λειτουργία του συνόλου.
Σήμερα, κι εφόσον παραμείνει στο ρόστερ, ο διεθνής φόργουορντ υποχρεούται να παλέψει για τον ρόλο και τα λεπτά συμμετοχής ξέροντας ότι έχει να συναγωνιστεί με τους Τζερεμάια Ρόμπινσον Ερλ και Ι Τζέι Λίντελ. Οι τελευταίες επαφές ανέδειξαν την κάθετα αντίθετη στάση του Άρη σε κάθε πρόταση αποδέσμευσής του παράλληλά του σχηματισμού περιβάλλοντος συνεργασίας εάν κι εφόσον προκύψει project δανεισμού. Δηλαδή, αν παρουσιαστεί ενδιαφέρον από ομάδα του εξωτερικού, ο Άρης θα συζητήσει μαζί της με σκοπό να μη φράξει τον δρόμο του παίκτη.
Το ζήτημα στην περίπτωση του Γάλλου είναι αγωνιστικό. Εκεί εντοπίστηκε η βασική εστία διαφωνίας και μέσα από αυτή εξήχθησαν εκατέρωθεν συμπεράσματα. Είχε προηγηθεί η λανθασμένη επένδυση στο σενάριο επιστροφής του παίκτη στη Γαλλία και η πρόθεση του Άρη για αναπροσαρμογή συμβολαίου με σκοπό την αποτροπή αυτού του ενδεχομένου. Στο μυαλό του 27χρονου, ο ρόλος που του προτάθηκε από τον Άρη είναι «μικρότερος» συγκριτικά με τη δική του αγωνιστική λογική αλλά και μεγαλύτερος σε σχέση με αυτά που άκουσε από τον ιδιοκτήτη της Βιλερμπάν.
Προσωπικά, μου αρέσει η προοπτική παραμονής του κι ας πολεμήσει με τους υπολοίπους στη θέση «4» για τον ρόλο και τον χρόνο συμμετοχής του. Δεν θα αδικηθεί (εφόσον το αξίζει) και το ξέρει. Κι αν εκτιμά ότι κακώς ο Άρης προχώρησε στην απόκτηση δύο παικτών στη δική του θέση, ας το αποδείξει. Βέβαια, όταν οι «κίτρινοι» προχώρησαν σε επαφές με τους Ρόμπινσον Ερλ και Λιντέλ το έκαναν γιατί είχαν διαπιστώσει ότι ο Νούα ήταν φευγάτος.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι, όσα συμβαίνουν στον Άρη στους τελευταίους τρεις μήνες δεν αποτελούν κομμάτι του αρχικού σχεδίου, αλλά η προσαρμογή του club στη νέα τάξη πραγμάτων. Διαβλέποντας το πλάνο ριζοσπαστικών αλλαγών στο ευρωπαϊκό μπάσκετ (ορθώς) εκτιμήθηκε ότι ο οργανισμός δεν θα έπρεπε να παραμείνει πεισματικά στις επιταγές του πρώτου πλάνου. Η αύξηση της επένδυσης και η δημιουργία ομάδα με μεγαλύτερη αγωνιστική προοπτική ήταν δύο εκ των αναγκαστικών αποφάσεων.
Παραδείγματος χάρη, η αναπροσαρμογή και επέκταση του συμβολαίου του Ελάιζα Μήτρου Λονγκ έγινε υπό το παλαιό καθεστώς. Για τον Άρη της περσινής σεζόν, ο Ελληνοκαναδός ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητος. Παρόντων των Γιόβιτς, Ντιμιτρίγεβιτς, Τολιόπουλου και Μόργκαν είναι ο 5ος γκαρντ και λιγότερο αναγκαίος. Στη σχετική εξίσωση μπορεί να μπει και ο Άνταμ Μοκόκα αλλά αυτά από Οκτώβρη-Νοέμβρη, εάν κι εφόσον η ομάδα κρίνει αναγκαία την προσθήκη ενός «πλάγιου».
Γι’ αυτόν τον λόγο η υπόθεση του Μήτρου Λονγκ μοιάζει παράξενη. Μετά την επέκταση συνεργασίας της περασμένης άνοιξης, σήμερα ο Άρης είναι θετικός στον δανεισμό του σε άλλη ομάδα. Δεν ισχύει το ίδιο για τον διεθνή γκαρντ καθώς ήδη έχει απορρίψει δύο προτάσεις. Η συζήτηση παραμένει ανοιχτή και το τέλος αυτής της υπόθεσης θα εξαρτηθεί από το προφίλ των ομάδων που θα εκφράσουν ενδιαφέρον.
Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι δύο υποθέσεις (Νούα και Μήτρου Λονγκ) είναι εκ των βασικών πειστηρίων στην επιχειρηματολογία περί μεγάλων αλλαγών αλλά και στην εφαρμογή ενός αγωνιστικού σχεδίου το οποίο δεν υπήρχε στο τραπέζι έως και τα τέλη του περασμένου Μάρτη. Τότε αποφάσισε η ιδιοκτησία την (αναγκαστική) στροφή και μια πορεία εναρμονισμένη στα όσα πρόκειται να συμβούν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ.
