Ο Βασίλης Βλαχόπουλος γράφει για την καταστροφική χρονιά του Άρη και το πλήθος ερωτημάτων που αφορούν την επόμενη μέρα.
Βαδίζοντας σε αδιέξοδο κάμποσους μήνες τώρα, κάποια στιγμή ο Άρης θα ερχόταν ενώπιος της πραγματικότητας και των καίριων ερωτημάτων για την επόμενη μέρα του. Εξάλλου, η κατάληξη της φετινής καταστροφικής χρονιάς έμοιαζε προδιαγεγραμμένη από τις αρχές του χειμώνα με τη συντήρηση μιας προβληματικής κατάστασης παράλληλα της απροθυμίας ανάληψης ευθυνών μέσω δραστικών αποφάσεων. Είχε προηγηθεί η εκπόνηση ενός αγωνιστικού σχεδίου και πλήθος λανθασμένων επιλογών τα οποία οδήγησαν στη θλιβερή εικόνα. Η όλη κατάσταση έγινε τόσο αποκρουστική στα μάτια των φιλάθλων με συνέπεια τη σταδιακή αποχώρησή τους από τις θέσεις τους στο «Κλ. Βικελίδης». Η απώλεια του ευρωπαϊκού εισιτηρίου για δεύτερη φορά σε βάθος οκταετίας (σ. σ. η πρώτη ήταν την περίοδο 2023-24 όπου τέσσερις ομάδες εξασφάλιζαν ευρωπαϊκή συμμετοχή) μοιάζει σταγόνα στον ωκεανό βαθύτερων προβληματισμών. Σπουδαιότερο ζήτημα είναι η χρόνια δυσπιστία για τις δυνατότητες της τωρινής ιδιοκτησίας. Αυτή οδήγησε στην «εξαφάνιση» κάθε προοπτικής και στην απελπισμένη προσπάθεια των μελών του νεοεκλεγμένου δ. σ. του Ερασιτέχνη για την εύρεση διάδοχης κατάστασης.
Η αχαλίνωτη φημολογία, η οποία έχει εμπλέξει τον… μισό επιχειρηματικό κόσμο Ελλάδας, Κύπρου, Καναδά και τον Ρίτσαρντ Σιάο, βασίζεται πάνω στη δίψα του κόσμου για μια ιστορική αλλαγή. Προφανώς έχουν γίνει κρούσεις σε κόσμο και κοσμάκη. Σε τέτοιου είδους καταστάσεις, τα fake news βρίσκουν πρόσφορο έδαφος παίζοντας με την ψυχοσύνθεση του κόσμου ειδικά στην εποχή των social media, των ανυπόγραφων κειμένων και των «ανώνυμων» σελίδων στα S.M. που διαδραματίζουν ρόλο εμπόρων ελπίδας. Ακόμη και το περασμένο Σάββατο, η εκκωφαντική λάμψη των αστέρων που βρέθηκαν στο Nick Galis Hall δεν ήταν αρκετή για να διώξει την αγωνία αρκετών εξ’ όσων βρέθηκαν στο Αλεξάνδρειο. Οι ερωτήσεις για την «μπάλα» και η αναζήτηση της πραγματικότητας μέσα στη θάλασσα της παραπληροφόρησης ήταν μνημειώδης.
Λανθασμένα μάλιστα γίνεται σύγκριση της όλης ιστορίας με τη διαδικασία μεταβίβασης των μετοχών της ΚΑΕ Άρης στον Ρίτσαρντ Σιάο. Μόνο η μεθοδολογία (της απόλυτης μυστικότητας) μπορεί να αντιγραφεί, αν δεν έχει ήδη γίνει, γιατί κατά τα άλλα πρόκειται για δύο εξαιρετικά ανόμοιες καταστάσεις. Καθώς ο Αχιλλέας Ρουσιαμάνης δεν επιδίωξε τη μετοχοποίηση των χρημάτων του, η διοίκηση της ΚΑΕ διατήρησε τον προσωρινό χαρακτήρα της (σ. σ. διορισμένη από το Πρωτοδικείο) και ο τελευταίος λόγος ανήκε στον Ερασιτέχνη και στα 18-20 φυσικά πρόσωπα που είχαν ρόλο μεσεγγυούχων. Αντιθέτως, η ΠΑΕ έχει ιδιοκτησία κι αυτή θα αποφασίσει για οποιαδήποτε επίσημη πρόταση φτάσει στα χέρια της. Δεύτερον, ξεκάθαρος στόχος της προσωρινής διοίκησης της ΚΑΕ ήταν η μεταβίβαση των μετοχών δίχως οικονομικές απαιτήσεις και με βασικό όρο την εξόφληση του συνόλου των χρεών εντός του 2025. Η ιδιοκτησία της ΠΑΕ Άρης δεν έχει δημοσιοποιήσει τους οικονομικούς όρους της και οι προϋποθέσεις πώλησης θα φανούν κατά την τελική διαπραγμάτευση. Φαντάζομαι όμως ότι έχει αντιληφθεί το τέλος μιας εποχής.
Μένοντας στην εποχή, το timing μοιάζει κατάλληλο κι αυτή η αίσθηση δεν πηγάζει μόνο από το καταγεγραμμένο και προσεχώς εφαρμόσιμο σχέδιο της διπλής ανάπλασης όσο στις ενέργειες που αποσκοπούν στην ουσιαστική ανάπτυξη της πόλης. Στους τελευταίους μήνες, η Θεσσαλονίκη μοιάζει με απέραντο εργοτάξιο αναζητώντας την όψη που θα έπρεπε να είχε αποκτήσει πριν από τουλάχιστον δύο δεκαετίες. Αυτή η κατάσταση μπορεί να τη βοηθήσει να αποτινάξει τον χαρακτήρα της εξαιρετικά γερασμένης πόλης, ειδικά αν δρομολογηθεί η υλοποίηση σχεδίων που αφορούν την αξιοποίηση της ευρύτερης ακτογραμμής ή τη δημιουργία του μεγαλύτερου τεχνολογικού κέντρου των Βαλκανίων. Όλοι γνωρίζουν εξάλλου ότι οι κοσμογονικές αλλαγές (ακόμη και) στους μεγάλους αθλητικούς οργανισμούς συνδυάστηκαν με τα επιχειρηματικά σχέδια των «επενδυτών».
Επιστρέφοντας στα του Άρεως, τίποτε απ’ όλα όσα έχουν – ανωνύμως – γραφτεί στο τελευταίο διάστημα δεν έχει επιβεβαιωθεί από τους ανθρώπους που αναζητούν διάδοχη κατάσταση στην ΠΑΕ Άρης. Αν τούτο αποτελεί επικοινωνιακή πολιτική ή πραγματικότητα θα φανεί στο άμεσο διάστημα γιατί τα χρονικά περιθώρια δεν είναι τόσο μεγάλα όσο ενδεχομένως να πιστεύει κάποιος βλέποντας το ημερολόγιο. Εφόσον τίθεται ζήτημα ιδιοκτησιακής αλλαγής, οι προϋποθέσεις θα πρέπει να έχουν δημιουργηθεί (τουλάχιστον) εντός του επόμενου μήνα. Από την άλλη πλευρά, αν η τωρινή ιδιοκτησία θεωρεί ότι δύσκολα θα βρεθεί διάδοχος – γιατί αυτό φανερώνουν οι προκαταρκτικές ενέργειες που κάνει στην αγορά – είναι αναγκασμένη να δουλέψει για το μέλλον. Κι αν έχει την πρόθεση αποχώρησης, μπορεί να συνταχθεί με τα πρόσωπα που αναζητούν αγοραστές.
Καταλήγοντας, προϋποθέσεις αλλαγής θα δημιουργηθούν όταν α) ο ΑΣ πάρει στα χέρια του την εξουσιοδότηση και τις προϋποθέσεις πώλησης της ΠΑΕ και β) οι υποψήφιοι επενδυτές αποκτήσουν σαφή εικόνα περί της οικονομικής θέσης της εταιρίας όπως αυτή (έχει ή θα) αποτυπωθεί από τους ορκωτούς λογιστές. Η επόμενη… πίστα περιλαμβάνει την πρόθεση επένδυσης (letter of intent) παράλληλα της υπογραφής ρητρών εμπιστευτικότητας και της έναρξης των ουσιαστικών διαπραγματεύσεων. Καθώς κάποια πράγματα ήδη έχουν γίνει, αυτές οι διαδικασίες δεν είναι τόσο χρονοβόρες. Προαπαιτούμενο όλων είναι η εύρεση του αγοραστή και η πρόθεση του πωλητή.
