Ο Αντώνης Καλκαβούρας πιστεύει ότι οι «ερυθρόλευκοι» και οι «πράσινοι» μπήκαν στην μάχη της Euroleague στέλνοντας μία θορυβώδη κι ενοχλητική προειδοποίηση σε όλους τους αντιπάλους που δεν υπολογίζουν όσο πρέπει το πανίσχυρο ελληνικό δίπολο.
Πιο κυριαρχική πρεμιέρα των δύο εκπροσώπων μας στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, περισσότερο με φόντο το πόση βελτίωση έρχεται και λιγότερο όσον αφορά στον βαθμό αποτελεσματικότητας για την εποχή, να σας πω την αλήθεια δεν περίμενα.
Και δεν στέκομαι μόνο στις εύκολες νίκες, που ποτέ δεν πρέπει να θεωρούνται δεδομένες τόσο νωρίς στην σεζόν και με τόσες ειδικές συνθήκες που χαρακτήρισαν την προετοιμασία του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού, αλλά κυρίως στον διαφορετικό τρόπο με τον οποίο προήλθαν αυτές σε «T-Center» και «Φερνάντο Μπουέσα Αρίνα» αντίστοιχα και στον κοινό «τρόμο» που αμφότερες έσπειραν!
Και μάλιστα την ίδια ώρα, που η κάτοχος του πρώτου ευρωπαϊκού Supercup, Ρεάλ, γνώρισε την πρώτη ήττα στην κανονική περίοδο από την Ντουμπάι, κάτι που συνέβη και στην Χάποελ του τεράστιου budget! Με την διαφορά ότι η ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη έχασε ως τυπικά γηπεδούχος στην Σόφια από την «πολύ υποδεέστερη στα χαρτιά», Μπάγερν.
Αν οι πρωταθλητές Ευρώπης και οι Κυπελλούχοι Ελλάδας, λοιπόν, πέρασαν ένα μήνυμα σε όλη την μπασκετική πιάτσα, αυτό ήταν ότι φέτος θα είναι οι πλέον δυσκολοκατάβλητες ομάδες της διοργάνωσης και ότι για να ηττηθούν κατά κράτος, θα πρέπει να βάλουν αισθητά και οι ίδιοι το χεράκι τους. Δηλαδή να χάσουν και από τον κακό τους εαυτό.
Τόσο πολύ έχει ανέβει ο πήχης της υπεροχής τους από τις ομάδες εκτός του άτυπου Top-7 (οι δύο τους, μαζί με την «Βασίλισσα», την Φενέρ, την Ζάλγκιρις, την Ντουμπάι και την Χάποελ). Βέβαια η συγκεκριμένη διαπίστωση, θα χρειαστεί να περάσει λίγος χρόνος και μερικες ακόμη «παραστάσεις για να ενδυναμωθεί και να εντυπωθεί στην συνείδηση όλων.
Τα πρώτα δείγμα των «αιωνίων» στην πρεμιέρα του «μαραθωνίου» των 38 αγωνιστικών, ωστόσο, δείχνουν προς αυτή την κατάσταση, οπότε πάμε να δούμε αναλυτικά πως και γιατί σε αρχική φάση, καταλήγουμε σε αυτό το συμπέρασμα.
Ολυμπιακός: Τώρα νικάει μονόπλευρα του, η συνέχεια θα έχει και άλλη διάσταση!
Ένα ξεκίνημα της σεζόν στην Βιτόρια, θέλει πάντα προσοχή. Ανεξάρτητα αν οι δύο ομάδες που βρέθηκαν αντιμέτωπες στο παρκέ, τελείωσαν την περυσινή σεζόν με χαώδη διαφορά (18η η Μπασκόνια και πρωταθλητής Ευρώπης ο Ολυμπιακός), ενώ η απόστασή τους μάλλον μεγάλωσε κι άλλο μετά τις κινήσεις του καλοκαιριού.
Με τους Βάσκους να έχουν μόνο τον Φαρίντ μέσα στην ρακέτα (η συνεργασία με τον Λέν διήρκεσε μόλις 9 μέρες) και να παίζουν το γνωστό small ball με τρία guard και δύο forward, αν οι Πειραιώτες μπορούσαν να κινδυνεύσουν από κάτι, αυτό ήταν μόνο από την περιφερειακή τους άμυνα, που στα περισσότερα φιλικά παιχνίδια αλλά και στο Supercup της EL (Ρεάλ και Φενέρ είχαν μαζί 43,6% με 24/55 τρίποντα), είχε ξεκάθαρο πρόβλημα.
Υπό το παραπάνω πρίσμα, λοιπόν, οι «ερυθρόλευκοι» μπήκαν με την γνωστή τους νωθρότητα στο ανασταλτικό κομμάτι και επέτρεψαν στους «γηπεδούχους» να βρουν τρομερό ρυθμό στην επίθεση και να πάρουν μία διαφορά 7-8 πόντων (16-8 στο και 22-15), σκοράροντας 22 πριν καν συμπληρωθεί το πρώτο 6λεπτο!
Τα δε 6/6 τρίποντα που είχαν μέχρι τότε, προϊόν της ανεπαρκούς transition άμυνας και των κακών περιστροφών στο set παιχνίδι, έμοιαζαν ως ο πλέον κακός οιωνός για την εξέλιξη του ματς και ειδικότερα επειδή οι «γηπεδούχοι» είναι μία ομάδα που βασίζεται υπερβολικά στο μακρινό σουτ.
Το ενδιαφέρον της συνέχειας, όμως, δεν ήταν ότι η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα ισορρόπησε πολύ γρήγορα και χάρη στους 23 πόντους, που πήρε από το δίδυμο Ντόρσεϊ-Βεζένκοβ στην 1η περίοδο (από τους 36 συνολικά) και μπήκε από νωρίς στην θέση του οδηγού, αλλά το σχήμα με το οποίο τα κατάφερε!
Σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό, το εντυπωσιακό επιμέρους 15-33 που «έτρεξαν» οι φιλοξενούμενοι μέσα σε ένα δεκάλεπτο (από το 22-15 στο 6’ έως το 37-48 στο 16’) προέκυψε με τον νεοαποκτηθέντα Ζαν Μοντέρο να έχει την μπάλα στα χέρια του και να συνδυάζει εξαιρετικά το σκοράρισμα και την δημιουργία, έχοντας στο φτερό τον Φουρνιέ και δίπλα του τον Τζόσεφ, που δεν φάνηκε ιδιαίτερα.
Η ταυτόχρονη παρουσία του Δομινικανού και του Γάλλου στο παρκέ, έφερε πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα (συνολικά οι δύο τους είχαν 8 από τις 20 ασίστ της ομάδας) και αυτός είναι και ο λόγος που οι δύο περυσινοί MVP (σε κανονική περίοδο και Final 4) τελείωσαν το ματς με την μεγαλύτερη βαθμολογία στο plus/minus (+24 ο Φουρνιέ και +22 ο Μοντέρο).
Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τις 20 ομάδες της Euroleague στον απόλυτο οδηγό του Gazzetta
Σε γενικές γραμμές σε μία βραδιά που ο Ντόρσεϊ και ο Βεζένκοβ σκόραραν πολύ εύκολα (είχαν μαζί 47π. με 17/21 σουτ) και με τον Μοντέρο να έχει την ευθύνη των περισσότερων αποφάσεων, είναι ξεκάθαρο ότι ο Ολυμπιακός θα κυριαρχεί χάρη στην επιθετική του ποιότητα και δύσκολα θα μένει κάτω από τους 90 πόντους.
Είναι πολύ λογικό με τόσα όπλα στην επιθετική του «φαρέτρα», να απαιτείται ακόμη αρκετός χρόνος για να βρει ο Γιώργος Μπαρτζώκας όχι μόνο την απαραίτητη ισορροπία στο rotation αλλά για να δει τους παίκτες να παίζουν με περισσότερους αυτοματισμούς και καλύτερες συνεργασίες.
Απ’ αυτή την άποψη, οι τουλάχιστον δύο ποιοτικές προπονήσεις την εβδομάδα, τα συνεχόμενα παιχνίδια και φυσικά η έλλειψη τραυματισμών αποτελούν τον πιο ασφαλή οδηγό για το κομμάτι της επίθεσης, που είναι ήδη εκεί απλά με τον χρόνο θα ανεβάζει τον βαθμό αποτελεσματικότητας.
Για την άμυνα θα χρειαστεί περισσότερος χρόνος, ειδικά από την στιγμή που τώρα ξαναμπαίνει ο Μιλουτίνοφ (έπαιξε λίγο γιατί δεν χρειάστηκε να πιεστεί και ενόψει του ελληνικού Supercup, που ακολουθεί) και πρέπει όλοι να προσαρμοστούν στην βελτίωση που παρέχει η παρουσία του στο ριμπάουντ (η Μπασκόνια ανανέωσε 17 επιθέσεις), αλλά και με δεδομένο ότι τα αμυντικά χαρτιά του (περισσότερο ο Εντιάι και ο εξαιρετικός, χθες, Τζόουνς και λιγότερο ο Γουόρντ) θα είναι δύσκολο να έχουν μόνιμο και συγκεκριμένο ρόλο ανεξαρτήτου αντιπάλου και συνθηκών αγώνα.
Στην χώρα των Βάσκων, για παράδειγμα, μπήκε στην 2η περίοδο κι έκανε πολύ γρήγορα δύο φάουλ, με αποτέλεσμα να παίξει συνολικά λιγότερα από οκτώ λεπτά και να μην είναι τόσο επιδραστικός. Το αντίθετο συνέβη με τον Τζόουνς, που θα μπορούσε να παίξει και περισσότερο σε σχέση με την απόδοσή του.
Συμπερασματικά, κρατάω την κάτι περισσότερο από επαγγελματική νίκη-δήλωση (89-106) που έκανε ο Ολυμπιακός (4/4 σε πρεμιέρες κόντρα στην Μπασκόνια στο νέο format της EL), τα μικρά και ελπιδοφόρα καλά διαστήματα στην άμυνα και κυρίως τον σπουδαίο αριθμό των 20 ασίστ, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι οι τρεις χειριστές του (Μοντέρο, Μίλερ-ΜακΙντάιρ και Τζόσεφ) ακόμη μαθαίνουν να παίζουν μαζί και να «τραβάνε» την ομάδα.
Παναθηναϊκός: Το «Ελλάς, Γαλλία, συμμαχία» με «μαέστρο» τον Ομπράντοβιτς!
Είναι τόσο μεγάλη η σημειολογία της εφετινής πρεμιέρας του «τριφυλλιού» στην Euroleague, που πραγματικά δεν ξέρει κανείς που να πρωτοσταθεί. Στην έως τώρα πολύ πειστική – από πλευράς αγωνιστικής εικόνα και λειτουργίας – επίδραση Ζέλικο Ομπράντοβιτς στην 2η θητεία του στον «επτάστερο» και στον συνδυασμό της με το αποτέλεσμα;
Στην κομμάτι της αμυντικής προσέγγισης που πάντα χαρακτήριζε τον «Ζοτς», αλλά που είναι εντυπωσιακό να λειτουργεί με τόση προσήλωση και αποτελεσματικότητα για την εποχή και μάλιστα χωρίς η ομάδα να έχει αποκτήσει συνήθειες;
Στον ενθουσιασμό του κόσμου, ο οποίος έχει αγκαλιάσει την μεγάλη προσπάθεια που γίνεται από το καλοκαίρι με την μεγαλύτερη επένδυση όλων των εποχών σε μία προσπάθεια να ξεχαστεί όσο περισσότερο γίνεται η περυσινή παταγώδης αποτυχία;
Στο παράθυρο της βελτίωσης και της αγωνιστικής εκτόξευσης, που με τους παίκτες οι οποίοι βρίσκονται ακόμη στα… πιτς (Ναν, Χέιζ-Ντέιβις, Σλούκας, Φαλ και Ρογκαβόπουλος), δείχνει να είναι τεράστιο και μάλλον με ανυπολόγιστες διαστάσεις;
Θα επιλέξω να σταθώ στην ουσία της κατάστασης στην οποία βρίσκονται οι «πράσινοι», καθώς μόλις αναχώρησαν από την αφετηρία της εφετινής διαδρομής. Με ένα μεγάλο καλοκαιρινό lifting, με τεράστιες προσδοκίες και πίεση για το αποτέλεσμα, με 8 καινούρια πρόσωπα στο ρόστερ και νέο προπονητή, το μεγάλο κέρδος είναι ότι στην φιλικά και στην πρεμιέρα έχει παρουσιάσει ένα πρόσωπο που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο αλλά και πως να το πάρει.
Το στίγμα του 9 φορές πρωταθλητή Ευρώπης στην άμυνα, όπου ο Παναθηναϊκός αξιοποιεί εκπληκτικά για την εποχή το μέγεθος, το μάκρος, την αθλητικότητα και το physicality που έχουν οι παίκτες του, είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Οι «πράσινοι» δέχονται κατά μ.ο. 67,2 πόντους στα τελευταία πέντε παιχνίδια τους και το κυριότερο – πράγμα σπάνιο για τόσο νωρίς στην σεζόν – είναι ότι παίρνουν και μεγάλη επιθετική ώθηση από τα ανασταλτικά τους επιτεύγματα, σκοράροντας ολοένα και περισσότερους πόντους.
Επίσης ιδiαίτερης αναφοράς χρήζει ο βαθμός της συγκέντρωσης στα μετόπισθεν από τις πρώτες κατοχές ενός παιχνιδιού, όπως αυτό με την Παρί (91-72), που θα μπορούσε να εξελιχθεί πολύ διαφορετικά αν οι γηπεδούχοι της επέτρεπαν να βρει ρυθμό στην 1η περίοδο και δεν την έκλειναν έχοντας κυριαρχήσει πλήρως σε όλους τους τομείς (18-4 τα ριμπάουντ) και κόψει την φορά του Ετιέν και του Ιφί.
Από ‘κει και πέρα, είναι γνωστό ότι το γαλλικό μπάσκετ, της σχολής του οποίου έχει φέτος πέντε παίκτες ο Παναθηναϊκός (συμπεριλαμβάνω και τον γαλλόφωνο Μπάντιο), φημίζεται για τα αδιανόητα φυσικά προσόντα και το ταλέντο των παικτών του. Αυτό φαίνεται τώρα στο πρόσωπο του Φρανσίσκο και του Γιαμπουσέλε στις πρώτες εμφανίσεις του με τα «πράσινα» αλλά και στου Λεσόρ και του Φαλ, που είναι γνωστό σε όλους τι έχουν κάνει και στο παρελθόν.
Από την στιγμή που σε αυτή την εξίσωση μπήκε ο Ομπράντοβιτς είναι ξεκάθαρο ότι οι Γάλλοι της ομάδας που έκαναν την διαφορά (46π., 18ρ., 6ασ., 3κλ. & 3κοψ. με 13/28 σουτ) θα τύχουν της σωστής καθοδήγησης και στο τέλος της ημέρας θα δώσουν έναν ακόμη πιο αποδοτικό εαυτό για την ομάδα.
Για το τέλος άφησα την ταυτόχρονη χρησιμοποίηση των τριών Ελλήνων στην βασική πεντάδα. Ο Μήτογλου αρπάζει όλες τις ευκαιρίες και είναι σίγουρο ότι επικοινωνώντας με τον προπονητή θα παίζει συνεχώς με άλλη αυτοπεποίθηση (με ό,τι αυτό συνεπάγεται). Ο Καλαϊτζάκης κάνει αυτό στο οποίο είναι περισσότερο ικανός, αλλά εκτιμάται περισσότερο και ο Μαντζούκας που έχει κάνει την καλύτερη προετοιμασία απ’ όλους, δείχνει ότι είναι ένας παίκτης που έχει ανάγκη το ελληνικό μπάσκετ. Πολύ απλά γιατί δεν έχουμε τέτοιους με αυτά τα χαρακτηριστικά.
Κι όλα αυτά είναι προς όφελος του Παναθηναϊκού, με τον «Ζοτς» να κρατάει πολύ σωστά την μπαγκέτα και να δίνει το αρχικό βάρος στο κομμάτι που θα δώσει περισσότερα στην ομάδα.
Υγ.: Σπάνια βλέπεις στο στατιστικό, τα λάθη (17) να είναι λιγότερα από το άθροισμα των κλεψιμάτων (10) και των κοψιμάτων (8)! Όταν θα μπει ο Σλούκας και οι χαμένες μπάλες θα μειωθούν, οι οκτώ τάπες θα κάνουν ακόμη μεγαλύτερη.
