Ο Νίκος Αθανασίου γράφει για την αποτελεσματικότητα του τεχνικού διευθυντή του Παναθηναϊκού στο πρώτο μήνα των μεταγραφών σε ένα δύσκολο καλοκαίρι λόγω Μουντιάλ.
Ετιέν Καμαρά, Τριαντάφυλλος Τσάπρας, Ινάκι Πένια, Λούκας Τσάβες, Στέφαν Ντε Φράι και Έλμιν Ράστοντερ. Πριν φύγει ο Ιούνιος, σε καλοκαίρι με Παγκόσμιο Κύπελλο που πάντα κάνει την αγορά πιο δύσκολη και στριφνή, ο Παναθηναϊκός έχει ήδη ολοκληρώσει έξι κινήσεις, έχει κλείσει τα περισσότερα κενά στο ρόστερ του και έχει αφήσει για το δεύτερο κύμα των κινήσεών του τις προσθήκες του αριστερού μπακ, του δεύτερου εν δυνάμει βασικού στόπερ και του κεντρικού μέσου.
Στο σημείωμα τούτης της γωνιάς στις 11 Ιουνίου είχαμε αναφέρει κόντρα στο γενικότερο κλίμα, πως το Τριφύλλι λόγω της προεργασίας που είχε γίνει και του γεγονότος πως κυκλοφορεί στην αγορά με ένα μεγάλο και ”φουσκωμένο” πορτοφόλι ήταν έτοιμο να πατήσει… γκάζι. Όπως κι έγινε.
Κάθε καλοκαίρι, είτε το πράγμα είναι ζόρικο είτε κυλά ομαλά όπως φέτος, αναφέρουμε το εξής. Ο μεταγραφικός σχεδιασμός ενός ποδοσφαιρικού συλλόγου θα πρέπει να κρίνεται με αξιοπιστία και ασφάλεια σε τρεις φάσεις. Τις κινήσεις που έγιναν πριν τα πρώτα παιχνίδια της χρονιάς(εν προκειμένω πριν τα προκριματικά), τις κινήσεις που έγιναν στο φινάλε της μεταγραφικής περιόδου και το πόσο προσέφεραν τα νέα πρόσωπα στο σύνολο, με δείγμα ολόκληρης της σεζόν και όχι λίγων παιχνιδιών.
Όσον αφορά, λοιπόν, το timing, ο Στέφανος Κοτσόλης παίρνει άριστα. Στη πρώτη φάση. Για τα υπόλοιπα, εδώ θα είμαστε, όταν έρθει η ώρα να τα συζητήσουμε. Έχοντας ως σύμμαχο την δουλειά που έκανε όλους αυτούς τους μήνες, την άριστη συνεργασία με τον προπονητή, την βοήθεια του Φράνκο Μπαλντίνι και φυσικά το οικονομικό… ελεύθερο από τον Γιάννη Αλαφούζο, έχει καταφέρει σε ιδανικά χρονικά πλαίσια να δώσει στον προπονητή τα περισσότερα από τα βασικά ”εργαλεία” που έχει ζητήσει. Τον βασικό κίπερ, τον έναν εκ των δύο κεντρικό αμυντικό, τον δεξιό μπακ που έλειπε για να βάλει ανταγωνισμό στον Καλάμπρια, τον σέντερ φορ που συμπληρώνει την τριπλέτα και φυσικά τον βασικό αμυντικό μέσο.
Ο Κοτσόλης αποδεικνύεται αρκετά μεθοδικός, δουλεύει 24/7 και πάνω από όλα σε κάθε περίπτωση, εύκολη ή δύσκολη, έχει την αύρα του Παναθηναϊκού. Τον σεβασμό και το κύριος μίας τεράστιας ποδοσφαιρικής ομάδας απέναντι στον καθένα. Η ποιότητα των επιλογών του και το πόσο επιδραστικές αυτές θα είναι για το κλαμπ, θα το κρίνουμε του χρόνου τον Μάϊο. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό στο τέλος της ημέρας. Τι προσέφερε ο καθένας.
Σε πρώτη φάση, όμως, παίρνει ένα μεγάλο ”άριστα” για το timing και την υλοποίηση του μεταγραφικού σχεδιασμού, αποδεικνύοντας πως με σκληρή δουλειά, μεθοδικά και φυσικά τους απαραίτητους οικονομικούς πόρους από την διοίκηση του κλαμπ, τα μεταγραφικά πράγματα μπορούν να τρέξουν πιο γρήγορα από το αναμενόμενο.
Αν δεν είχε κρατήσει ”ζεστό” τον Καμαρά από τον Ιανουάριο αυτή η μεταγραφή δεν θα είχε γίνει, αν δεν είχε ”ψήσει” τον Τσάπρα σε ποδοσφαιρικό επίπεδο τα χρήματα ίσως να μην ήταν αρκετά και φυσικά πιστώνεται την συμφωνία με τον Ντε Φράι, τον οποίο συνάντησε στην Αθήνα, αρπάζοντας την ευκαιρία που παρουσιάστηκε από τις διακοπές του Ολλανδού στόπερ στην χώρα μας και τον έπεισε για την προοπτική του Τριφυλλιού.
Για την ιστορία, ο Παναθηναϊκός μαζί με την μεταγραφή του Ζαρουρί έχει ήδη δαπανήσει ένα ποσό πάνω από 16 εκατομμύρια ευρώ για μεταγραφές, αλλά για αυτά θα μιλήσουμε αναλυτικά σε ένα από τα επόμενα σημειώματα…
