Ο Γιώργος Κούβαρης γράφει για την συμφωνία του Παναθηναϊκού με τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους ο Ισπανός φόργουορντ θα έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στους «πράσινους» μετά το τέλος της καριέρας του.
Αν γυρίσουμε τον χρόνο πίσω και πιο συγκεκριμένα στις 27 Ιουλίου 2023, σίγουρα κανείς δεν μπορούσε να περιμένει τα όσα θα επακολουθούσαν έως και τις 14 Ιουλίου 2026. Στη συγκεκριμένη ημερομηνία ο Παναθηναϊκός είχε ανακοινώσει την απόκτηση του Χουάντσο Ερνανγκόμεθ για δύο χρόνια, με τον Ισπανό να άφηνε το NBA για την μεγάλη του επιστροφή στην Ευρώπη. Ήταν μόλις μία εβδομάδα μετά τη συμφωνία του «τριφυλλιού» με τον… Τόκο Σενγκέλια ωστόσο η Βίρτους (στην οποία αγωνιζόταν τότε) αξίωνε στο τέλος πολλά χρήματα προκειμένου να τον αφήσει ελεύθερο.
Ο Παναθηναϊκός έκανε πίσω και ενεργοποίησε άμεσα την (πιο) δύσκολη αποστολή. Μετά από αυτό το ντόμινο, οι «πράσινοι» στράφηκαν αμέσως στον Χουάντσο, τον οποίο και έκαναν δικό τους με συνοπτικές διαδικασίες. Στην ουσία είχαν κινηθεί άψογα και είχαν προλάβει πολλές ευρωπαϊκές ομάδες (και δη τις μεγάλες ισπανικές) οι οποίες και έριζαν για την υπογραφή του Ερνανγκόμεθ.
Τότε, λοιπόν, όλος ο κόσμος είχε στο μυαλό του τον παίκτη Χουάντσο. Τον MVP του τελικού του Eurobasket 2022. Εκείνον που είχε σημειώσει 27 πόντους με 7/9 τρίποντα. Αυτή ήταν και η τελευταία τους εντύπωση από τον Ισπανό, ειδικά από τη στιγμή που η σεζόν που ακολούθησε στο NBA ήταν κατώτερη του μετρίου.
Κάνει την διαφορά εντός και εκτός των τεσσάρων γραμμών
Ναι. Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί τότε (και φυσικά δεν γνώριζε) ότι ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ δεν είναι μόνο ένας πολύ καλός μπασκετμπολίστας. Ο Παναθηναϊκός είχε χτυπήσει φλέβα χρυσού. Σε όλα τα επίπεδα. Αγωνιστικά και μη. Τα κατορθώματά του μέσα στις τέσσερις γραμμές του παρκέ ή του Glass Floor έχουν αποτυπωθεί και με το παραπάνω, τόσο μέσα από τα αποτελέσματα όσο και μέσα από τη γλώσσα των αριθμών. Κάθε φορά που αγωνίζεται δίνει και το 101% των δυνατοτήτων του. Άλλοτε με επιτυχία και άλλοτε όχι. Συμβαίνουν αυτά. Για μπάσκετ μιλάμε. Δεν «βγαίνει» πάντα το παιχνίδι σ’ έναν αθλητή. Και είναι λογικό.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Χουάντσο τράβηξε… μεγάλο κουπί έχοντας κάνει υπερωρίες μέσα στα παιχνίδια. Υπήρξαν διαστήματα που «χτυπούσε» σερί 35λεπτα. Και όμως ήταν πάντα «εκεί» και δήλωνε «παρών». Φυσικά, ήταν και πάντα θα μνημονεύεται γι’ αυτό, από τους βασικούς συντελεστές για την επιστροφή των «πρασίνων» στον ευρωπαϊκό θρόνο ύστερα από 13 χρόνια «ξηρασίας» και αποτυχιών. Όμως ο Ερναγκόμεθ δεν είναι μόνο αυτό για τον Παναθηναϊκό.
Ξέρετε, υπάρχουν γενικά αθλητές που σε κερδίζουν με το ταλέντο τους και τις αθλητικές τους ικανότητες. Υπάρχουν εκείνοι που σε κάνουν να τους θαυμάζεις για όσα εκπροσωπούν και πρεσβεύουν ως άνθρωποι. Υπάρχουν και αυτοί που συνδυάζουν και τα δύο. Όπως ακριβώς ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ.
Στο τέλος της ημέρας ο άνθρωπος μετράει. Και κανείς δεν μπορεί να πει τίποτα για τον αδαμάντινο χαρακτήρα του. Ακόμα και σε μια χώρα όπου η αθλητική (και όχι μόνο) η αθλητική τοξικότητα χτυπάει «κόκκινα» εκείνος έχει αποφασίσει να αποστασιοποιηθεί απ’ όλα αυτά. Τόσο κάνοντας πράγματα που φαίνονται, όσο και κάνοντας πράγματα που δεν φαίνονται και δεν γίνονται ευρέως γνωστά.
Σίγουρα έχει μείνει ανεξίτηλη η εικόνα πριν από έναν χρόνο να παρακολουθεί την απονομή του πρωταθλήματος στον Ολυμπιακό από τη φυσούνα του ΣΕΦ ή να πηγαίνει αμέσως στον Βεζένκοβ εν ώρα αγώνα και δη όταν βρισκόταν στον πάγκο για να τον ρωτήσει αν είναι καλά μετά τον τραυματισμό που είχε υποστεί λίγο νωρίτερα. Να σέβεται πάντα τον αντίπαλο και να δίνει συγχαρητήρια.
Ένας παίκτης ο οποίος λατρεύει τα παιδιά δίνοντας πάντα το «παρών» σε όλες τις δράσεις που έχουν να κάνουν με αυτά. Δεν είναι τυχαίο ότι αποτελεί τον πρεσβευτή του Παναθηναϊκού στο πρόγραμμα ONE TEAM της Euroleague παίρνοντας… σπίτι του το αντίστοιχο βραβείο σε ολόκληρη τη διοργάνωση. Με διακριτικότητα, χωρίς κάμερες και χωρίς διάθεση αυτοπροβολής, συμμετέχει σε κοινωνικές δράσεις, στηρίζει ανθρώπους που έχουν ανάγκη, επισκέπτεται παιδιά, χαρίζει χρόνο, χαμόγελα και ελπίδα. Δεν το κάνει γιατί επιβάλλεται. Το κάνει γιατί έτσι αντιλαμβάνεται τον ρόλο ενός αθλητή με τη δική του επιρροή.
Πώς να μην είναι ο επόμενος αρχηγός;
Και δεν είναι μόνο αυτά. Είναι η εν γένει στάση ζωής του. Ακόμα και μέσα στα αποδυτήρια είναι vocal. Θα μιλήσει. Θα στηρίξει. Θα εμψυχώσει. Θα πανηγυρίσει περισσότερο τα καλάθια των συμπαικτών του. Θα γίνει η ασπίδα τους. Θα στεναχωρηθεί με το πρόβλημα του συμπαίκτη του. Ξεχνάει κανείς τα δάκρυά του ύστερα από εύστοχο τρίποντο απέναντι στην Μπασκόνια ενώ λίγα λεπτά νωρίτερα είχε αποχωρήσει ο Ματίας Λεσόρ με σοβαρό τραυματισμό; Θα βάλει τον εαυτό του κάτω από την ομάδα και κάτω απ’ όλους τους συμπαίκτες του.
Πώς λοιπόν να μην βλέπουν στον Παναθηναϊκό τον επόμενο αρχηγό της ομάδας στο πρόσωπό του; Ο Χουάντσο είχε συμβόλαιο για έναν ακόμη χρόνο. Η Ρεάλ αλλά και άλλες ομάδες είχαν αρχίσει να ορέγονται τον Ισπανό. Αμ, δε!
Καταρχάς να κάνω μια παρένθεση και να ξεκαθαρίσω κάτι. Ο Παναθηναϊκός δεν είναι ομάδα που πουλάει παίκτες. Ότι ζήτησε ο Όσμαν να αποχωρήσει για τους δικούς του, οικονομικούς και αγωνιστικούς λόγους οι οποίοι είναι απολύτως σεβαστοί μέσα την ομάδα, είναι μια διαφορετική κατάσταση. Δεν είπε ο Παναθηναϊκός «πουλάω» αλλά «άκουσε» την επιθυμία του παίκτη την οποία και σεβάστηκε. Όπως μπορεί να κάνει και με τον Τολιόπουλο.
Όμως ο Χουάντσο από τη πρώτη στιγμή είχε ξεκαθαρίσει ότι δεν ήθελε να πάει πουθενά. Και ο Παναθηναϊκός του έκανε συμβόλαιο… ζωής με την ομάδα. Συμφώνησε μαζί του έως το 2030. Όπερ και σημαίνει ότι θα κλείσει επτά χρόνια στον Παναθηναϊκό και θα γίνει ο δεύτερος μακροβιότερος ξένος στην ιστορία του συλλόγου μετά τον Μάικ Μπατίστ, ισοφαρίζοντας την επταετία του Γκιστ. Υπάρχει κανείς να πει ότι τον αξίζει; Το αξίζει και με το παραπάνω. Τόσο για την αγωνιστική του συμπεριφορά, όσο για την γενική στάση της ζωής του.
Οι αξίες που πρεσβεύει αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση. Δεν περιορίζεται στον ρόλο του μπασκετμπολίστα. Ο «Θείος Χουάντσο» αποτελεί την απόδειξη ότι υπάρχουν ακόμη προσωπικότητες που αφήνουν τις πράξεις να μιλούν. Δεν πρόκειται ποτέ να αναζητήσει τα εύσημα ή την αναγνώριση. Δεν τον νοιάζει. Δεν τον ενδιαφέρει καν. Θα συνεχίσει να λειτουργεί με τον ίδιο αυθεντικό τρόπο.
Γι’ αυτόν τον τρόπο και γι’ αυτήν την στάση ζωής, οι φίλοι του Παναθηναϊκού τον αγκάλιασαν και τον αγάπησαν. Έχουμε πει πολλές φορές το πόσο πολύ απαιτητικοί είναι οι οπαδοί των «πρασίνων». Δεν αρκούνται στα ημίμετρα. Όμως πάντα αναγνωρίζουν. Και στο πρόσωπο του Ερνανγκόμεθ βλέπουν έναν παίκτη ο οποίος σέβεται πραγματικά τη φανέλα που φορά.
Ο Χουάντσο δεν αντιμετώπισε ποτέ τον Παναθηναϊκό ως έναν ακόμη σταθμό της καριέρας του. Αγάπησε τον σύλλογο, δέθηκε με την εξέδρα και απέδειξε πως η σχέση αυτή ξεπερνά τα συμβόλαια και τα αποτελέσματα…
