Υπάρχει μια γενική αντίληψη ότι στο τένις ο ρόλος του διαιτητή έχει καταλήξει να είναι πολύ πιο επεμβατικός και σημαντικός από ό,τι ήταν προορισμένος να είναι εξ αρχής. Συχνά ακούμε τη φράση «διαφορετικός διαιτητής, διαφορετικό αποτέλεσμα», κάτι που σημαίνει ακριβώς ότι η στάση και οι αποφάσεις των διαιτητών στο τένις επηρεάζουν έντονα το αποτέλεσμα ενός αγώνα.
Οι διαιτητές έχουν τον τελικό λόγο για ό,τι συμβαίνει στο κορτ. Οι αποφάσεις τους δεν επηρεάζουν μόνο συγκεκριμένες μπάλες, αλλά και ολόκληρο τον αγώνα και, κατά συνέπεια, ίσως και το τελικό αποτέλεσμα του αγώνα.
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο δίνεται συνήθως τόσο μεγάλη σημασία στο ποιος θα διαιτητεύσει έναν πολύ κρίσιμο αγώνα μεταξύ δύο κορυφαίων παικτών της παγκόσμιας κατάταξης του τένις ή, ας πούμε, έναν τελικό Grand Slam.
Πολύ λογικά λοιπόν, οι παίκτες του στοιχήματος λαμβάνουν και αυτοί υπόψη τους τον διαιτητή του αγώνα στον οποίο πρόκειται να ποντάρουν, καθώς γνωρίζουν πόσο μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα με τις αποφάσεις του. Χρειάζεται ωστόσο και καλή πληροφόρηση σχετικά με τις εταιρίες στις οποίες θα παίξουν, όπως αυτή που παρέχεται για παράδειγμα εδώ: https://stoiximatikesetairies.pro/stoichimaton/casino-infinity/.
Η πλατφόρμα την οποία θα χρησιμοποιήσουν για να παίξουν στοίχημα παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, καθώς τόσο τα στοιχηματικά δεδομένα όπως οι αγορές και οι αποδόσεις όσο και οι κανονισμοί αλλάζουν από εταιρία σε εταιρία.
Αμερόληπτη διαιτησία
Ο ρόλος των διαιτητών λοιπόν είναι δεδομένα πολύ κρίσιμος. Πώς μπορούν οι διοργανωτές του εκάστοτε τουρνουά να διασφαλίσουν ότι η διαιτησία θα είναι αμερόληπτη και αντικειμενική; Ώστε να διαφυλάξουν την ακεραιότητα των αποτελεσμάτων και το κύρος των αγώνων, κάτι που τελικά θα προφυλάξει το ίδιο το άθλημα και τους αθλητές;
Σε κάθε αγώνα τένις, το αναμενόμενο είναι πως οι παίκτες θα αντιμετωπίζονται ισότιμα και δίκαια και ότι δεν θα υπάρχει καμία μεροληψία προς τον έναν ή τον άλλον. Ακριβώς όπως όταν ρίχνουν το κέρμα στην αρχή του ματς, όπου οι πιθανότητες είναι δεδομένα ίσες και δεν υπάρχει περίπτωση για μεροληψία, έτσι θέλουν όλοι οι διαιτητές να είναι σαν ρομπότ αν είναι δυνατόν και να μην επηρεάζονται από οποιονδήποτε εξωγενή παράγοντα πέρα από τα μάτια τους και τους βοηθούς τους.
Δεν θέλεις, για παράδειγμα, να βλέπεις τον Κύργιο, που θεωρείται ο «κακός» του τένις, να αντιμετωπίζεται διαφορετικά μόνο και μόνο επειδή είναι ο εαυτός του και προκαλεί. Δεν θέλεις ο διαιτητής να παίρνει λάθος αποφάσεις μόνο και μόνο επειδή έχει κακό ή έστω ιδιαίτερο χαρακτήρα.
Και με παρόμοιο τρόπο, δεν θέλει κανείς ποτέ να βλέπει έναν διαιτητή να ευνοεί, με τις αποφάσεις του, έναν παίκτη που προέρχεται από την ίδια χώρα με αυτόν. Όλοι όσοι αγαπούν το τένις θέλουν να βλέπουν ένα δίκαιο και αδιάβλητο παιχνίδι μεταξύ αντιπάλων που αντιμετωπίζονται ισότιμα και που στο τέλος κερδίζει ο πιο ικανός.
Τρεις τρόποι για να εξασφαλιστούν η αμεροληψία και η ουδετερότητα
Υπάρχουν λοιπόν τρεις τρόποι με τους οποίους μπορούν οι διοικητικοί φορείς του τένις να εξασφαλίσουν ότι οι διαιτητές θα είναι αμερόληπτοι και ουδέτεροι απέναντι και στις δύο πλευρές του γηπέδου.
1. Οι διαιτητές και οι παίκτες δεν πρέπει να έχουν την ίδια εθνικότητα
Σε μεγάλα τουρνουά και διοργανώσεις (αλλά πιθανότατα ολοένα και σε μικρότερα τουρνουά), οι διαιτητές ορίζονται το βράδυ πριν τον αγώνα και το νούμερο ένα κριτήριο είναι να μην έχουν την ίδια εθνικότητα με κανέναν από τους δύο παίκτες. Έτσι, δεν μπορεί να βρεθεί ένας Ισπανός διαιτητής να διαιτητεύει έναν αγώνα στον οποίο συμμετέχουν ο Κάρλος Αλκαράθ ή η Πάολα Μπαντόσα.
Οι λόγοι είναι προφανείς, αφού είναι πολύ λογικό γενικότερα οι άνθρωποι να αναπτύσσουν ευνοϊκά συναισθήματα ή προτιμήσεις για άτομα της ίδιας εθνικότητας, ειδικά όταν βρίσκονται σε ξένο έδαφος και κρίνονται εθνικά συμφέροντα, έστω και αθλητικά. Έτσι, αποφεύγοντας να παίζουν διαιτητές και παίκτες της ίδιας εθνικότητας στα ίδια ματς, τουλάχιστον εξαλείφεται η πιθανότητα μεροληπτικών αποφάσεων λόγω εθνικότητας.
2. Διαιτητές να εξαιρούνται από συγκεκριμένη λίστα αγώνων
Μερικές φορές συμβαίνει να το ζητάνε οι ίδιοι οι παίκτες ή ακόμα και οι διαιτητές. Εάν ένας τενίστας ή τενίστρια ζητήσει από τον διοργανωτή ή τις ίδιες τις ATP και WTA να απομακρύνουν από τους αγώνες έναν συγκεκριμένο διαιτητή – για σοβαρούς λόγους φυσικά – τότε αυτό είναι κάτι που λαμβάνεται σοβαρά υπόψη και ο διαιτητής αποκλείεται τελικά αν συντρέχουν σημαντικοί λόγοι. Το ίδιο ισχύει και για τον διαιτητή. Εάν ο διαιτητής ζητήσει να αποκλειστεί από τους αγώνες ενός συγκεκριμένου παίκτη, τότε αυτό πιθανότατα θα οδηγήσει στην απομάκρυνσή του από τη λίστα.
Ο Ναδάλ για παράδειγμα, το 2015 είχε ζητήσει να εξαιρεθεί ένας συγκεκριμένος διαιτητής από τη λίστα των διαιτητών για οποιονδήποτε αγώνα στον οποίο θα συμμετείχε. Ο Carlos Bernardes τότε απομακρύνθηκε, αλλά μετά από λίγο ο Ράφα απέσυρε το αίτημά του και ο Βραζιλιάνος διαιτητής επανήλθε στη λίστα. Μπορείτε να φανταστείτε πώς αυτό θα είχε επηρεάσει την πορεία του αγώνα; Ή ακόμα περισσότερο, πώς αυτό θα είχε αλλάξει τις αποδόσεις για όλες τις αγορές που μπορεί να βρει κανείς στις στοιχηματικές εταιρίες για στοίχημα στο τένις;
3. Απομάκρυνση διαιτητών βάσει απόφασης των διοργανωτών
Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου οι επιτροπές των τουρνουά ή τα ίδια τα διοικητικά όργανα λαμβάνουν αποφάσεις για την απομάκρυνση ορισμένων διαιτητών από τους αγώνες συγκεκριμένων παικτών. Αυτό μπορεί να συμβεί χωρίς να το ζητήσει ο παίκτης ή ο διαιτητής, αλλά η απόφαση φαίνεται να είναι η μόνη λύση για κάποιες περιπτώσεις, προκειμένου να αποφευχθούν προβλήματα σχετικά με τη διαιτησία αργότερα.
Εάν υπάρχει μακρύ ιστορικό συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων μεταξύ ενός παίκτη και του διαιτητή ή εάν έχει συμβεί κάποιο περιστατικό, όπως αυτό μεταξύ της Σερένα Γουίλιαμς και του Κάρλος Ράμος το 2018, όπου ο τελευταίος κατηγορήθηκε από τη Σερένα για μεροληψία λόγω των ποινών που της έδωσε κατά τη διάρκεια του ματς που στο τέλος έχασε από τη Ναόμι Οσάκα.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, μπορεί να υπάρξει απόφαση για επίσημη απομάκρυνση του διαιτητή από όλους τους αγώνες του παίκτη, για να διασφαλίζεται η ομαλή διεξαγωγή των αγώνων του παίκτη.
